Ik vertelde jullie eerder hoe we onze vliegreis naar de V.S. overleefden. Toen ik destijds bij het boeken van die reis naar Hawaii zag dat ons vluchtschema via San Francisco ging, twijfelde ik geen moment: ‘Wouter! We gaan daar in het terugkeren even een weekje halt houden, ok?’
San Francisco stond altijd al érg hoog op mijn wishlist. Dus gooide ik al mijn overredingskracht in de strijd om manlief ervan te overtuigen dat een erg heuvelachtige grote stad verkennen mét een 2-jarige peuter en zwangere echtgenote helemaal niet zo’n gek plan is. Ultieme poging: ‘Volgens mij gaat dat de jetlag in het terugkomen ook gemakkelijker doen verlopen, zo komen we al een beetje terug in het ritme.’ Ook benieuwd welke opvatting het meest strookte met de realiteit? Wil jij San Francisco met kinderen doen, lees dan vooral verder.

San Francisco met kinderen

…is top. Voor vier dagen of een jaar. Jeetje. Ik ben verliefd. Met gemak kan ik enige blogposts vullen over San Francisco en omgeving, maar dat ga ik niet doen. Ik laat jullie gewoon zien hoe we op pad gingen in deze stad, met Daan in de hoofdrol.

De voorbereiding voor San Francisco

  • We boekten een leuk en relatief betaalbaar appartementje bij Airbnb in Diamond Heights: een rustige, gezinsvriendelijke buurt. Onze hosts, een supervriendelijk gay-koppel, hielpen ons erg goed op weg door ons vooraf reeds enkele ‘essentials’ door te sturen ivm publiek transport, leuke wijken, hun favo eettentjes,…
  • R. en A., onze Californian friends hier in Frankrijk, maakten voor ons een heuse kaart op google met hun highlights.
  • Trotter California lenen van onze broer 🙂

Dag 1

First things first: de citypass

Gouden tip die ik uit de Trotter haalde: Een citypass kopen! Deze pass geeft je toegang tot het openbaar vervoer (inclusief de supercoole en populaire cable-cars) én ook aanzienlijke kortingen op enkele top-musea in San Francisco en Monterey. De pass is zeven dagen geldig.  Zeker het overwegen waard als je dus, net als wij, enkele musea wil meepikken en onbezorgd op en af de bussen en metro’s wil hoppen.

Waar te koop? Wij kochten de onze in het Visitor Information Center op 900, Market Street

Hoeveel kost de pass? Je bent 94 dollar kwijt voor een volwassene, 69 dollar voor een kind tussen 5-11 jaar. Onder de 5 jaar mogen kids doorgaans gratis het openbaar vervoer gebruiken en ook de musea in.

Met de citypass op zak, wilden we de eerste dag niet teveel kaartlezen of nadenken en besloten we ons buikgevoel en Daan zijn ‘oh, kijk daar’ te volgen. Dit is trouwens een manier van citytrippen die ons met peuter erg goed is meegevallen. Er komt zoveel op die kleine hoofdjes af (ook op het jouwe trouwens) dat je laten leiden door een kleine ontdekkingsreiziger een vrij relaxte manier is gebleken voor ons, die je ook echt laat vooruitgaan! Anders gezegd: we hadden weinig zin in uurtjes als: “neen Daan we willen die kant op en we willen die straat in en we willen op die bank gaan zitten.” Ons idee: “Ooooh kijk daar! Welk zitje wil jij op de tram? Heb je daar die muzikant gezien? Luister eens goed? Daan, zie jij een grote toren? Waar zit het duifje?’.

Hij vond het prima en sloeg voor al dat moois zijn middagdutjes met plezier over, of deed een powernap in de draagrugzak. Uiteraard geen garanties of dat met elke peuter werkt, we zullen het vast wel eens terug uittesten met nummer twee.

Dus: sfeer snuiven in Chinatown, Union, Telegraph hill en North beach.

DSC03182 (800x576)

SFblog1

Chinatown

SFblog2

Union square en Coit tower

Dag 2

Daar we prachtig weer hadden en we erg graag actief ontdekken, besloten we vandaag fietsen te huren! We plukten een fietsverhuurmaatschappij uit de vele foldertjes die we daags voordien konden meegraaien in Visitors Center en boekten online onze fietsen, op te pikken op Haight street.

Waar? 1669, Haight Street.

Wat? Bay City Bike leverde kwalitatief goede fietsen, Daan was tevreden met zijn kinderzitje en ik heel erg in mijn nopjes dat ik Wouter had kunnen overtuigen om voor mij toch maar een elektrische fiets te boeken.

Kostprijs: afhankelijk van het seizoen en acties, maar ongeveer 32 dollar / dag voor een standaard model, 65 dollar voor een elektrische fiets (must voor de zwangere vrouw, I can tell you). Voor een kinderzitje moet je zo’n 20 dollar dagprijs rekenen. Helmen en basisuitrusting (tasje, waterfles, snelbinder, slot) zijn inbegrepen.

Wat gezien? We reden dwars door Inner Richmond, Presidio, Helemaal over de Golden Gate brug en terug, via prachtige vergezichten over Lincoln Boulevard in Presidio langs El Camino del Mar (on-ge-looflijk wat een huizen daar staan!) naar Lands End (helaas zeer mistig) met Point Lobos en het Cliff House. Daar wachtte ons een welverdiende warme chocomelk!

Want was het op de Golden Gate Bridge nog prachtige zon, een half uur later werd de brug helemaal aan het zicht onttrokken door de mist en werd het erg fris. Typisch. En een beetje magisch toch.

IMGP7442 (800x536)

De mist komt opzetten… en ontneemt je binnen een half uurtje tijd de spectaculaire vergezichten.

IMGP7453

Het turen in de verte vanuit Presidio Park levert toch nog mooie kiekjes op…

Terug opgewarmd voerde de weg ons langs de ‘Dutch Windmill’ in Golden Gate Park, en werd het ook voor mij stevig doorfietsen gezien de batterij bijna leeg was, ondanks mijn zuinig verbruik.

We namen nog tijd voor een bezoek aan de Japanse Theetuinen, werkelijk mooi en de 8 dollar ingang waard!

Eindbalans:

Wat een leuke dag! We hadden dan wel geluk met het weer, ik denk dat we toch meer genoten van de majestueuze brug, geschilderd in ‘International Orange’ (onthoud dit dames en heren, de officiële kleur van dit architecturaal wonder wordt al es gevraagd op de betere quiz 😉 en is dus niet ‘goudkleurig’) dan de hordes toeristen die samentroepen op de eerste 150 m van het traject. De parken Presidio en Golden Gate kennen hun gelijke niet qua grootte, netheid en ‘weg-uit-de-stad’-gevoel. Ook geweldig met een peuter, vonden we!

Tip: Onderschat de talrijke heuvels niet! Wij hadden er uiteindelijk zo’n 35 miles op zitten… en waren moe! Al helpt het als je wordt voortgeschreeuwd door je tweejarige uk: “Allez Roulez!”

SFblog4

Met een fietsuitstap scoor je sowieso bij Daan. Allez Roulez!

SFblog5

Golden Gate Bridge. Indrukwekkend.

SFblog3

De Japanse tuinen

Dag 3

Deze dag vergde wat planning vooraf.

  • ‘s Ochtends: Exploratorium
  • In de namiddag: Alcatraz day tour
  • ‘s Avonds: Fishersman’s wharf en een kabeltrein meepikken!

Exploratorium

Wat? Denk Technopolis en Nemo, maar Amerikaans: groots, om je ogen uit te kijken. Groot en klein kunnen hier gemakkelijk uren vertoeven. Helaas, of gelukkig, hadden wij slechts een dikke 2 uur de tijd. In looppas achter Daan aan, die met zijn enthousiasme amper blijf wist.

Hoeveel kost het? Inbegrepen in de city-pass. Anders tel je voor een kind tussen 4 en 12: 19 dollar neer, als volwassene ben je 29 dollar kwijt.

Waar? Pier 15, 20 minuutjes wandelen van Pier 33 (waar de Alcatraz ferry vertrekt en toekomt.)

Voor wie? De nieuwsgierige geest van elke leeftijd. Goed uitgelegd, enorm divers aanbod waarvan we slechts een fractie hebben doorgespurt. Zonder citypass hadden we wellicht gepast omwille van de kostprijs en de twee uurtjes die we slechts hadden. Maar toch blij dat we het gedaan hebben: die verwondering van een kind, ik vind het zo mooi!

SFblog9

Ik weet niet zeker wie hier het meest van genoten heeft. Papa of Daan, of mama, om hen zo begeesterd bezig te zien.

SFblog8

Oeh, aaah, oooohlalalaaaaa!

DSC03230 (800x550)

Als ik schrijf: looppas, bedoel ik ook echt: looppas.

Alcatraz Island

Wat? Behoeft wellicht weinig uitleg: Eén van de strengst bewaakte gevangenissen van de V.S. tot het in 1963 gesloten werd. Ook bekend van de film ‘Escape from Alcatraz’ met Clint Eastwood. In elk geval een topattractie. Enkele weken op voorhand boeken is een must! Wij kozen voor een dagtoer. Je reist naar het eiland via een Ferry vanop pier 33. Duurt zo’n dikke 3 uur (als je, net als wij je tijd neemt om het met peuter grondig uit te kammen)

Hoeveel kost het? Voor een dagtoer tel je 39 dollar per volwassene neer. Kinderen 5-11 jaar: 27,25 dollar.

Leuk? Jaahaaa. Dit is zo één van de zeldzame topattracties die erin slaagt de verwachtingen in te lossen. De ferry-overtocht geeft je om te beginnen een alternatief en machtig uitzicht over de stad.

Voor Daan was het ook de eerste keer op een boot. Ik moest hem goed vasthouden of hij stuiterde over het dek van pure vreugde.

De audio-gidstoer die zo’n 45 min duurt (als je ononderbroken kan luisteren, in ons geval mocht je dit maal 2 doen) is interessant. En het spreekt allemaal toch tot de verbeelding…

SFblog13

Het duurde even voordat mama en papa doorhadden dat Daans repertoire franse kinderliedjes ondertussen écht uitgebreider is dan de nederlandstalige hits: “Baaaaateau, suuuuuuuur l’eau, la rivière, la rivière…”

Fishersman’s Wharf

Wat? Een superpopulaire wijk bij de minder inventieve reizigers die zich vooral aan de ‘highlights’ houden, zo stelden verschillende reisgidsen en onze vrienden-insiders. Een soort van permanente kermissfeer, erg veel toeristenvallen, en het bekende Pier 39 met de zeehonden.

We besloten er even door te wandelen na ons Alcatraz-bezoek: pier 33 en pier 39 liggen immers een boogscheut van elkaar af. Eens leuk om te zien: zo ‘s avonds had het wel iets, met de vele lichtjes en mensen op straat. Maar dat was het dan ook.

SFblog11

Fishersman’s Wharf en wachten op de Cable Car.

Op naar de Cable Car!

Wat? Op het avondlijke uur (het was al tegen achten) werd ons aangeraden om de Powell and Hyde line te kiezen, wegens minder kans op ongure types op het nog te lopen traject. Laat ons wel wezen: die zijn er. San Francisco heeft helaas een erg grote daklozenpopulatie. Naar ons aanvoelen werden wij echter heel vaak met rust gelaten, of moesten we hoogstens een weinig samenhangende toespraak aanhoren over het schattige wezen in papa’s draagrugzak. Aan de betrouwbare medemens in de straat vragen hoe je het best van punt A naar B komt, op de metro of bus even polsen welke stations je best mijdt, zijn voor ons logische zaken. Doen hoor! We werden ontzettend behulpzaam verdergeholpen, keer op keer.

Het uur (ja, echt) dat we moesten wachten – blijkbaar wilden er nog mensen een nachtelijk ritje maken langsheen het hoogste punt van Lombard Street. – tilde Daan zijn entertainment gehalte naar ongekende hoogtes. Hij danste op de straatmuzikant-versies van liedjes van Bruce Springsteen en Neil Young.

SFblog6

Powell and Hyde line

De moeite? Je moet er vaak wat wachttijd voor over hebben. Maar als je houdt van nostalgische attracties (zoals ik), is het wat mij betreft wel een belevenis! De bediening van zo’n kabeltrein lijkt me ook niet voor stresskippen in het verkeer. Fijn om eens mee te maken.

Dag 4

Onze laatste dag reeds in San Francisco! Gezien we het gevoel hadden al veel van het stadsleven gezien te hebben, dachten we dat het voor Daan als buitenmensje wel leuk zou zijn om wat meer ‘outdoor in the city’ te brengen.

Op aanraden van vriendin A. moesten we met Daan naar het:

California Academy of Science!

Wat? Nog maar eens een juweeltje van een museum. We trokken er opnieuw zo’n 2 uur voor uit en zagen een heus tropisch regenwoud (met rondvliegende papegaaien, tropische vlinders, heel wat uitleg op kindermaat over biodiversiteit,…), een aquarium waar je ook helemaal onderdoor kan lopen, een sectie ‘Afrika’ waar je de pinguïns kan zien gevoederd worden… Een museum naar ons hart. Op de website kan je onder ‘events en exhibits’ trouwens kijken op welke uren ze speciale activiteiten op kindermaat aanbieden. Een aanrader!

SFblog12

Afwisselend, boeiend, vernieuwend en een beetje maf!

SFblog10

Mama, Papa: Helpje! Ik kom ogen tekort!

Muir Woods

Wat? Een prachtig stukje natuur, op een uurtje rijden van San Francisco met echte redwoods! Stond op ons to-do-lijstje: een Redwood knuffelen (énorm hoge bomen, familie waartoe o.a. de sequoia’s behoren) Je kan hier doorklikken voor meer info over dit Nationaal Park.

Hoe? Ontzettende meevaller: onze kennis M. woont en werkt in Oakland, aan de overzijde van San Francisco Bay, ze was bereid om vrijdag een dag verlof te nemen en ons op te pikken met de auto. Vervolgens gidste ze ons ook nog een namiddag rond in dit prachtige park. Als we M. mogen geloven hadden we ontzettend geluk met de drukte op een vrijdagnamiddag. Het kan immers, vooral tijdens de weekends, op de koppen lopen zijn. Nog meer mazzel toen we een parkeerplekje op de toegangsweg vonden. Al werd snel duidelijk dat onze parkeernormen drastisch anders zijn dan die van de Amerikanen. Lees: Fransen parkeren moeiteloos 3,5 auto, daar waar Amerikanen twijfelen of ze er nog wel tussen kunnen.

SFblog14

Leuk? Absoluut. En mooi! Voor ons de ideale afsluiter en we hebben zo zeker het gevoel dat we zoveel als mogelijk variaties ‘San Francisco’ geproefd hebben.

In deze post heb ik bewust gefocust op welke activiteiten Daan top vond. En waarom deze citytrip voor ons zo geslaagd is.

Daartoe droegen uiteraard bij: lekker eten, vriendelijke mensen, een fijn verblijf… Wat dat betreft vind ik Airbnb en Tripadvisor vaste waarden. Bij tripadvisor vroegen we steevast last minute de beste (en betaalbare) eetadresjes op.

Nog een laatste tip: kijk na of je provider geen pack voorstelt om voordelig 3G ter beschikking te hebben. Zo konden wij bijv. voor een prikje gedurende 10 dagen sms’n en 3G’n wanneer we onze tickets van Alcatraz vergaten af te printen, onze honger wilden stillen of héél snel wat extra info wilden over god weet wat we ons nu weer afvroegen.

Besluit: Het was top. Ik hoop dat dat duidelijk is!

Ik hoop dat het jullie zin heeft doen krijgen om er ook naartoe te gaan! Staat het op jullie lijstje?

Liefs, Iona en co!

Print Friendly, PDF & Email