Wandernan

Wandernan

Reisinspiratie voor gezinnen

Weekly whereabouts #348: homeschoolworkplay en hulp uit alle hoeken

Zo. Dat was me het weekje wel mensen. Ik dacht maandag al dat ik gillend gek werd. Het begon zo. Ik dacht dat ik de dames had gevraagd om alles…

Zo. Dat was me het weekje wel mensen. Ik dacht maandag al dat ik gillend gek werd.

Het begon zo.

Ik dacht dat ik de dames had gevraagd om alles in orde te maken. En dacht dat ik alles getest had.
‘Mam! Er staat niets in Gynzykids!’
‘Werkt het wel?’
‘Ja, maar er staan geen taken.’

‘Mam! Ik moet om half negen op teams zitten!’
‘ Dat werkte toch?’
‘ Ja, maar ik had niet gekeken of ik ook bij een vergadering kon met mijn iPad…’
Fuck.

Om elf uur belt de juf van Pippa. Of ze wel aan het werk is.
‘Ja…’
‘Lukt het?’
Ik bedenk me dat we een half uur geleden nogal erm… een emotionele uitbarsting hadden. Waarbij ik mogelijk mijn kind niet per se zekerderder van zichzelf heb gemaakt.
‘Er is enige frustratie.’
Het blijkt dat ze al twee instructies gemist heeft. Ah! Die memo had ik even gemist.

Iedereen die mij een béétje kent weet dat ik niet snel een memo mis. Doorgaans lees, registreer en file ik ze binnen vijf minuten na binnenkomst. Desnoods color-coordinated.

Juist.

‘Ik stuur de mail nog wel een keer.’
‘Nee joh, zeg dat wachtwoord nog eens op.’

Juf M zegt het uiterst zorgvuldig op. Vijf minuten later zit Pip in de vergadering.

Ik hoor haar ergens later deze week ook zeggen.

‘Sorry, ik kwam te laat in de vergadering, ik heb nog niets opgeschreven.’
Dat klinkt best dapper voor iemand met zo’n schattig gezichtje, die op haar TrippTrapp zit.

Hulp

Na het schrijven van vorige blog heb ik zoveel leuke reacties gekregen! En zo onwijs veel hulp.

  • er wordt een state of the art bureau custom voor mij gemaakt, compleet met USB poortjes, kabeldoorvoer (en klemmetjes aan de onderkant… love it). Kootje, moet daar niet een USB-C poortje bij? Ik krijg een gedetailleerde stopcontact schema in mijn mailbox en bestel dat en verf.
  • Y las mijn blog vorige week en kon zich niet voorstellen dat de plaatselijke ondernemers weinig inventief waren. Zelf komt ze uit dit dorp maar werkt bij BEKO interieurs in Heiloo. Drie app’jes heen en weer en ik weet wat voor vloer ik wil, hebben we een afspraak voor het leggen gemaakt en ‘s avonds komt ze nog even stalen en verfwaaiers brengen.
  • schilder R maakt mij intens blij door toe te zeggen dat hij mijn schrootjeswand gaat schilderen. Deze eyecatcher in de woonkamer (waar het bureau voor komt te staan) mag natuurlijk niet verkloot worden. Zal ik het trapgat dan ook maar doen? Superfijn!
  • op straat word ik uitgenodigd voor een weekend Texel (door een bekende, even voor de duidelijkheid)
  • een secret santa belooft wat stripboekjes op te sturen als welkomstpakket voor de dames
  • lieverd C vraagt zich af of ik een hangkastje met glazen deurtjes kan gebruiken
  • eerder kreeg ik al twee dekbedhoezen van M waar Pip dolgelukkig mee is
  • M biedt me haar bus aan als verhuismiddel
  • MamaMieppie belooft soep en broodjes op verhuisdag
  • ondertussen biedt interieur’goeroe’ J nog steeds op afstand hulp
  • en werkt Karwei in Broek op Langedijk ook als een geoliede machine. Vandaag bestelt, morgen ophalen in een tijdslot. Je winkelwagen met spullen staat klaar. Perfect. Eigenlijk dus sneller dan zelf rondwandelen..
  • en natuurlijk staan mijn ouders klaar met raad, daad, hulp en latjes

Al deze hulp is zo onwijs lief (en nodig om niet gek te worden)! Dank, dank, dank!

De komende weken

Had ik eerst nog de ijdele hoop dat ik op 18 januari vast wel kon gaan schilderen op de momenten dat mijn kindjes op school zitten, heb ik nu die hoop maar alweer laten varen.

Plan B dan maar (we hebben afgelopen jaar wel geleerd niet al te vast te rekenen op plan A, toch?).
Noor en Pippa werken ‘s morgens en ‘s middags moeten ze mee naar het nieuwe huis, waar ik dan hopelijk al een gezellige plek voor ze op de zolder heb gemaakt, waar ze lekker een nieuwe Playmo wereld kunnen bouwen.

Je zou het bijna vergeten

Ik voel niet snel dat ik onder grote druk sta. Deze week voel ik dat zeker wel. Het is wat pittig. Een huishouden, vier dagen thuis school (dag vijf is gedeelte voor P), een bedrijf, een verhuizing binnen een maand (duizend beslissingen over kleuren, gas, water, licht, verzekeringen, vloeren, stopcontacten, contract voor de verhuurder), bestellingen plaatsen (verf, rollers, glittermuurverf, pannen, schoenen) en oh ja… halverwege de week komt daar een zes documenten tellende mail binnen inzake de ‘ontvlechting’ van de boedel, cash, emoties en het plan voor de kinderen.

Laten we dat niet vergeten.

Met Noor gaat het nog steeds wonderlijk goed.

Pippa vind het spannend om kinderen te vertellen dat haar ouders gaan scheiden. Ook daar lees ik me over in. Ik lees op de cover van een boek op Bol.com ‘je kunt er niets aan doen dat je ouders hebben besloten uit elkaar te gaan, je bent verdrietig of boos, maar je kunt wel veranderen hoe je daar tegenaan kijkt’.
Simpel. Maar effectief lijkt me. Werkt voor veel dingen.

‘s Avonds bij het eten verzinnen we (allemaal!) wat het positieve aan deze nieuwe situatie is.
Natuurlijk komen de kinderen eerst met ‘de kamer’. Vind P het wel lekker dat hij eindelijk een serie kan kijken ‘s avonds zonder dat zijn tv-mattie in slaap valt.

En met mij gaat het relatief aardig. Ik heb het idee dat ik basecamp 1 van de Mount Everest bereikt heb. Ik heb gas, water, licht, WiFi, een verzekering en een deadline.

Zondag gaan we door de documenten van de mediator. Dat is best pittig. Er zijn momenten waarop het mij teveel wordt (de gedachte dat ik met mijn kinderen misschien niet die mooie reizen kan gaan maken, die ik voor ogen had, Noorwegen met een vlot, Zuid-Afrika, Maleisië, Canada the sequel). Ik word al misselijk bij de gedachte alleen met kinderen op vakantie te moeten. Echt… ik weet dat het wellicht irrationeel is, maar stel dat er iets met mij gebeurt en de kids met zijn tweetjes langs een Franse snelweg staan, of ergens midden in Johannesburg? Hoe doen andere single reislustige mensen zoiets? Michal, Denise, kom er maar in, zeg maar dat ik gek ben…
Er zijn momenten waarop P het even niet ziet zitten. Er zijn momenten waarop we lachen. Bv bij het stukje. ‘Ben je bereid af te spreken niet kwaad te spreken over de ander waar de kinderen bij zijn.’
We zijn het er over eens dat we dat beter niet doen.
‘Hoe ga je dit bewerkstelligen?’
We schrijven op ‘gewoon je bek houden, het is te doen.’ En vinden onszelf reuze grappig.
Het kost ons dus ongeveer 3 uur om te ontvlechten op papier. Vind ik meevallen na 15 jaar.

Ik hoop echt dat ik volgende week wat kan laten zien van het nieuwe huis in oude staat!

Nu gaat het er op aan komen mensen, is de muur van Pippa glad genoeg om een regenboogsticker te kunnen hebben. Is de schrootjeswand lang genoeg voor het bureau dat we voor ogen hebben? Is al het basismateriaal om te starten aanwezig? En is de zolder warm en verlicht genoeg om de kids te kunnen laten spelen terwijl ik klus?

Spannende tijden…

Wish me luck! (of kom een ochtendje huiswerk maken met mijn kinderen vanaf volgende week…)

Geen reacties op Weekly whereabouts #348: homeschoolworkplay en hulp uit alle hoeken

Lissabon met kinderen

Wat te doen in Lissabon met kinderen? Deze stad is behoorlijk groot, we geven je graag onze beste tips. Probeer elke dag een nieuw deel van de stad uit!

Wat te doen in Lissabon met kinderen? Deze stad is behoorlijk groot, we geven je graag onze beste tips. Probeer elke dag een nieuw deel van de stad uit!

Geen reacties op Lissabon met kinderen

Weekly whereabouts #347: lockdown ellende, dikke stress en hartverwarmend

Goedemorgen allemaal. Hartverwarmend, al die reacties op mijn blog van vorige week! Ik ben vier dagen bezig geweest om alle reacties te lezen en beantwoorden. Ze stroomden binnen via mijn…

Goedemorgen allemaal. Hartverwarmend, al die reacties op mijn blog van vorige week! Ik ben vier dagen bezig geweest om alle reacties te lezen en beantwoorden. Ze stroomden binnen via mijn blog, app, messenger, mail en telefoon. Zo leuk! En nog bedenk ik me nu dat ik iemand geen antwoord heb gestuurd. Sorry mama L. Je idee voor de gang is ZEKER leuk en neem ik mee.

Gaat het bij jullie thuis ook zo onwijs lekker? Hier is het dikke, dikke stress. ‘s Avonds voel ik dat tot in mijn vingertoppen.

Ik vind het normaal gesproken heerlijk dat ik vanaf huis werk. Kids naar school, wandelingetje in de buitenlucht, computer aan, Trello afwerken.

En nu is dat: Wachtwoorden zoeken, inbel-ellende, huilende kinderen die het niet snappen (en ook niets meer willen) en dat tot maar liefst twee uur. Waar we in de eerste lockdown om 11u klaar waren met werken en bijspringen, zo zit ik nu tot twee uur stand-by. En daarna kunnen de kids niet lekker naar buiten. Nee, dan komen ze na een half uur al weer bevroren terug. Geen reet aan buiten.
Vorige lockdown waren er niet zoveel inbelmomenten en was ik gewoon flexibel om mijn en hun uren een beetje door elkaar te vlechten om zo optimaal gebruik te maken van de energie van iedereen.
Dag 1 werd ik gebeld door de juf van Pippa. Of ze wel aan het werk was? Ze was al twee lesmomenten niet aanwezig. Ok, die memo had ik even gemist.

Ok, eerlijk is eerlijk, na drie dagen went het ook wel weer een béétje. En ik kan heus íets doen tussendoor. Maar mijn to-do lijst is eindeloos en ik zit er ook een beetje mee dat ik vanaf 15januari twee weken vakantie ga nemen om te klussen.

En dat klussen, je ziet het al een een beetje aankomen, had ik graag gedaan in de uren dat mijn kinderen naar school hadden geweest. Maar Mark heeft natuurlijk al laten weten dat die versoepeling er niet echt in zit.
Ok, ik zie de cijfers ook. Was al blij met het besluit om zorgpersoneel dan maar als eerst te vaccineren.

Kortom,… ik moet even opnieuw bedenken hoe dan alles in een vat te gieten.

Het volgende obstakel is dat ik, door al die inbelmomenten, ook niet meer kan sporten. Kinderen kunnen namelijk niet meer mee naar de sportschool (waar we buiten sporten, in de knetterkou, maar prima, want een oplossing), en ik kan niet bij ze weg.

En dan deze grap; ik moet een huis inrichten, verf, vloeren en gordijnen uitzoeken. En dat gaat dus niet.
Als ik de plaatselijke helpers bel, dan moeten ze nu nog navragen of dat mag, verfstalen klaar leggen. ‘We hebben er ook niet zoveel.’
Een beetje ondernemer had hier toch allang iets op verzonnen zou je zeggen. Facetimen, stalen klaarleggen, borg vragen, terug laten brengen, ontsmetten. Zoiets.

Thank god voor to-do lijsten. Ik heb een account bij Trello (A als je dit leest, ja, je hebt het goed gelezen, uiteindelijk toch Trello omarmt 😉 ). Op mijn bord ‘New Home’ staan 8 lijsten vol met kaarten en in sommige kaarten nog checklists. Variërend van ‘vaatwasser uitzoeken’ tot ‘adressen wijzigen’.

Afgelopen weekend zijn we begonnen met het verdelen van de spullen. De hele zolder is uitgeruimd (en verdorie nog steeds mijn Maglite niet gevonden!), verdeeld en weer ingeruimd. Dag fijne Titan X2 spinner, dag kerstboom, hallo memory box.

Eigenlijk wil ik zo min mogelijk spullen mee verhuizen. Less is more of zoiets. Maar je hebt toch altijd meer dan je denkt.

Als je, zoals ik inmiddels voor de 10e keer verhuisd, kun je goed loslaten. Ik heb 1 krat waarin dingen zitten die ik bij de vorige verhuizing nog niet los kon laten, melktandjes, mijn poëziealbum, een wascotekening van een goudfazant. Dromen van mij als kind. En mijn allereerste analoge blogs.
Wat kaarten en brieven. Agenda’s. Mijn leven pas in een curverkratje. Misschien moet dat de titel van mijn nieuwe boek worden?

Ondertussen is vriend R hard bezig het ultieme bureau voor mij te bedenken. Hij houdt me scherp ‘Nan, da’s niet zo erg VT wonen, vind je wel?’
Net als we er uit zijn,… blijkt dat een onderdeel van ons plan niet beschikbaar te zijn. Back to the drawing board dan maar. R is van de verzonken stopcontacten en USB-poortjes. Fijn als iemand meedenkt en überhaupt iets voor je wil maken! Dank dank dank.

Verder begon Noor plotseling te twijfelen aan haar turquoise Ibiza extravaganza. Ze brengt dat niet heel handig, waardoor ik niet al te flex reageer. ‘s Avonds gaan we er nog eens goed voor zitten… Kopje thee erbij. En we komen met een nieuw plan. Wat Noor vooral wil, is zachte stofjes, knusse kussentjes en een lamp met velvet buitenkant en gouden binnenkant. Ja, ik begrijp het helemaal!

Voor Pippa bestel ik bij H&M een knuffelunicorn voor aan de muur. Hij komt redelijk snel binnen. Hij is perfect. H&M heeft ontzettend veel leuke interieurdingen vind ik.

Zelf begin ik langzaam met inpakken en bestel ik een en ander van wat ik niet meeneem. Ik hoop maar dat ik op het nieuwe adres dezelfde pakketbezorger heb, want met deze heb ik inmiddels een band opgebouwd. Gênant moment laatst toen ik bij de tandarts in de wachtkamer zat, met mondkapje op en dat hij langs flitste, terug liep en zei ‘hey! Ik dacht al dat ik iets bekends zag’. Dan weet je dat je teveel online bestelt.

WiFi, water en verzekering zijn geregeld. Checkerdecheck.
Bed mag ik mee, maar is zo groot, ik ben zelf maar 1m63. Heb ik toch geen bed van 1m80 breed en 2m10 lang nodig? Die ruimte besteed ik liever aan een brede make-upkast waar we met zijn drietjes naast elkaar kunnen staan ipv wat wat we nu altijd doen, met zijn drieën achter elkaar.
Ik raak verliefd op een nieuwe pannenset. Pannen zijn 4life, dus daar mag in geïnvesteerd worden.

Noor zit te videobellen. Ik trek gekke bekken. De stem van haar leerkracht…
‘Noor waarom lach je?’
Noor unmute.
‘Mijn moeder trekt gekke bekken achter mijn iPad.’
Snitch! Snitch!

Maar hey, ik zit hier dus te bloggen, terwijl Noor tegenover mij les krijgt via haar iPad (en niet via mijn MacBook) en Pippa legt op rechts alles perfect klaar en begint al fanatiek met werken. Pippa hoeft pas vanaf half tien in te bellen en dat past ook beter bij haar slaap-waakritme.

P zegt Noor toe dat hij de hele serie van Harry Potter voor haar koopt. Ik zegt dat dat leuk is , maar dat hij dat wel even op zijn eigen iCloud moet gaan regelen.
‘The cloud, the cloud, nobody understands the cloud.
Paniek.
‘Ik betaal hem wel, als jij dan even een tikkie stuurt…’
Nee, nee zo gaat dat niet. Ik zal je even uitleggen hoe de cloud werkt. En waarom het handig is. En koop ook even wat ruimte bij, zodat ik je wat foto’s kan sturen. Ons leven tot 2007 heb ik al in een mapje gedaan voor je.
Een half uur later is P bij. Was toch niet zo eng als hij dacht. Dat krijg je in een huishouden waar ieder op elkaars kernkwaliteiten leunt.

Best chill vandaag… Nu eens kijken wat ik in de schuur heb staan aan en of ik alvast wat spullen bij Karwei kan bestellen. Hoera, de grootste karwei van Nederland staat in mijn dorp.

Oh, en ik krijg een interview hoor ik net. Leuk…




Geen reacties op Weekly whereabouts #347: lockdown ellende, dikke stress en hartverwarmend

Favoriete Netflix series van Wandernan

Hier zijn ze, mijn toppers voor jou op een rij. Deze blogpost krijgt regelmatig een update. Telkens als ik een paar series heb bekeken schrijf ik hier het beste op….

Hier zijn ze, mijn toppers voor jou op een rij. Deze blogpost krijgt regelmatig een update. Telkens als ik een paar series heb bekeken schrijf ik hier het beste op. Pak een dekentje en een grote beker thee, nestel je op de bank. Leg je telefoon ver weg en duik in een van deze series. Wil je inspiratie opdoen voor je volgende reis? Ik heb ze gesorteerd naar land.

32 Reacties op Favoriete Netflix series van Wandernan

Weekly whereabouts #346: scheiden en een nieuwe toekomst

Het afgelopen jaar hebben jullie vast gemerkt dat ik met steeds meer moeite de silver linings zocht. Corona, gezeur met B12 en daarna werd het helemaal stil op Wandernan. Niet…

Het afgelopen jaar hebben jullie vast gemerkt dat ik met steeds meer moeite de silver linings zocht.
Corona, gezeur met B12 en daarna werd het helemaal stil op Wandernan.

Niet helemaal voor niets. Ik had even niet zoveel leuks te melden. Het ging thuis niet goed. En uiteindelijk heeft dat erin geresulteerd dat we per donderdag 10 december hebben besloten niet met elkaar verder te gaan.

De trukendoos is leeg.

Dat doet natuurlijk heel veel verdriet. Want je hebt twee kinderen en zo had je het allemaal niet bedacht.

Maar,… mensen die mij kennen en die mij deze week zagen zien ook dat het goed gaat met me. I’m ok.

En waarom gaat het dan toch ok?

#blessed

Er zijn namelijk heel, heel veel dingen om dankbaar voor te zijn.

P

  • in gedachten ga ik terug naar al die mooie reizen de we samen maakten en alle andere avonturen die we hebben beleefd, Motswari, de humpback whales, kleine dibbes, slapen in kastelen, verre oorden en in de lullukke hotel met het IKEA bed. Zoveel mooie herinneringen die ik meeneem.
  • ik had nooit een bedrijf kunnen opbouwen zonder dat ik daar alle ruimte voor kreeg
  • we slaan elkaar de hersens niet in, wonen nog even met zijn vieren in dit huis en heffen nog steeds af en toe het glas

Sporten

Door het vele sporten wat ik het afgelopen jaar heb gedaan voel ik me mentaal en fysiek fit en sterk. Blij met de loft Common Heroes, sportschool de Geus en sportmaatjes Sam, Anne, Kim en Mayo. Bedankt dat er altijd nog ergens een grand café open is. Lachen door de kutcardio heen. Elkaar aankijken en weten dat het zwaar is, maar dat het samen zwaar is en dat is altijd minder erg.

Familie

Op mijn lijst ‘wat ga ik missen in deze relatie’ staan onder andere mijn zwager, schoonzus en hun kids. We hebben in het voorjaar, tijdens de eerste lockdown, zoveel gezellige momenten gehad. Avonden zaten we met wijn in een online escape room. Of ik met mijn zwager een rondje op zoek ging naar lekker eten in de polder en bij Mercato. En nee, we komen vast nog bij elkaar over de vloer natuurlijk!

Mijn ouders, bij wie ik terecht kan voor hulp, in praktische zin of vooral om stomme grapjes te maken. Heerlijk. Love you.

Friends

Je weet pas wie je vrienden zijn als je door een klotetijd heen gaat. En Jezus… wat prijs ik me gelukkig!

Jullie stonden klaar met koffie, hulp, foute humor, wandelingen in de buitenlucht, hier en daar zelfs een knuffel (enigszins coronaproof), mails, appjes, voicejes en aanbod voor oppas…

Met harde, wijze, lieve woorden.

De clubjes

Ik ben onderdeel van allerlei clubjes. Expeditie Kids (de blogmatties), de roeivereniging (zie onder sport), paardrijden, de 4 non blondes en mijn ex-collega’s van Carlson Wagonlit Travel.

Waar ik het nieuws ook maar loslaat, iedereen reageert zó lief, empatisch en betrokken.

Mijn schatten

En dan de tiny humans die het allemaal maar moeten ondergaan. Die er niets aan kunnen doen dat dit hun het hardst van allemaal treft. De kinderen die van A naar B moeten en vice versa.

Ik ben zo onwijs dankbaar voor zulke lieve, lieve kinderen. Noor die zich voor nu heel flexibel toont. Die haar kleine zusje af en toe troost en probeert op te beuren. En die af en toe ‘s avonds met muis onder haar arm geklemd tegen een van ons aan kruipt op de bank. Die het ergens stoer vindt dat ze nu bij ‘de club van gescheiden ouders’ hoort. Erm… Whatever makes you happy, honey.

Pippa die intens verdrietig is en extra knuffelig. Maar die ook de voordelen van twee verjaardagen vieren inziet. En die inmiddels droomt van haar nieuwe kamer met een regenboog op de muur.

De kinderen van wie we (P en ik) hopen dat ze zich nooit hoeven afvragen of ze papa of mama op verjaardag uit gaan nodigen. Laten we het alsjeblieft geciviliseerd doen…

De nieuwe casa

Ik sta al jaren ingeschreven voor huurwoningen. Toevállig kwam er precies een woning vrij op een mooie locatie. Ik heb tegen het universum (samen met andere mensen ook nog…) gezegd dat dit MIJN huis was. Ja, noem me een gekkie, maar die laws of attraction hebben me de afgelopen maanden toch een paar keer leuke dingen toegespeeld.

Op 17 december mocht ik gaan kijken bij het huis. Dat ging allemaal niet zonder slag of stoot. Want ik had niet de juiste papieren (ik moest denken aan Tos van Otje (Annie MG Schmidt), die ook nooit de juiste papieren had).

Aangekomen in het huis, stond daar een hele lieve mevrouw die mij álle tijd gunde om even om mij heen te kijken, thee te drinken en alles even in me op te nemen. Ze maakte me enorm blij met een vloer, gordijnen, lampen en nog heel veel meer.

Ja, dit is inderdaad MIJN huis dacht ik toen ik er zat.

Inmiddels zijn de kamers verdeeld en wordt er druk gepind op Pinterest.

J hielp me met het bedenken van een coherent concept voor woonkamer en kinderkamers.

Dus dat…

Vanaf nu weer de silver linings!

En even for the record: P heeft dit gelezen en goedgekeurd voor publicatie.

28 Reacties op Weekly whereabouts #346: scheiden en een nieuwe toekomst

Rome met kinderen

Een stedentrip met kinderen, wat te denken van Rome, stad van de antieke oudheid? Van paleizen en het onvermijdelijke (en indrukwekkende!) colloseum. Van heerlijke gelato en muntjes in de Trevi-fontein….

Een stedentrip met kinderen, wat te denken van Rome, stad van de antieke oudheid? Van paleizen en het onvermijdelijke (en indrukwekkende!) colloseum. Van heerlijke gelato en muntjes in de Trevi-fontein. Ga ook op ontdekkingstocht in Rome met kinderen.

10 x doen in Rome met kinderen

  • in de avond is het altijd erg gezellig bij het Circus Maximus. Trommels, dansers. Een fijne plek om even te chillen!
  • je kunt niet om Vaticaanstad heen. Hier moet je geweest zijn. Wat met name leuk is met kinderen: klim op de koepel van de Sint Pieter en kijk uit over de stad. Wil je alleen deze koepel bekijken, dan kun je hier een kaartje reserveren om de ellendig lange wachtrij te skippen.
    TIP: mouwloze shirts en korte broeken worden niet gewaardeerd in het Vaticaan! Ook ga je door een controle zoals op het vliegveld, draag geen vloeistoffen en scherpe voorwerpen bij je.
  • uiteraard hoort een goede ijsproeverij bij je bezoek aan Rome. Wij tippen ijssalon Fata Morgana, deze heeft meerdere vestigingen in de stad.
    Andere topper: Gelateria dei Gracchi (via dei Gracchi 272).
  • in Rome is een speciale kinderfietstocht met Baja bikes. Met Nederlandse gids!
  • even iets anders tijdens jouw citytrip? Wat dacht je van een 4 uur durende, kindvriendelijke pasta & pizza workshop?
  • de volkswijk Trastevere is wat rustiger dan de rest van de stad. Bezoek hier een van de oudste kerkjes van Rome, de Santa Maria basiliek. In deze wijk is ook een ijssalon van Fata Morgana. Hier kun je gewoon lekker door de straatjes dwalen. In parkje Villa Sciarra vind je een kleine speeltuin.
  • hebben de kinderen het warm? Trakteer ze dan op een half dagje Hydromania. Als je vanaf 14:00 naar binnen gaat (open tot 19:00) betaal je een gereduceerd tarief.
  • in de Villa Borghese vind je dierentuin Bioparco. In park Villa Borghese zelf vind je heerlijke schaduwplekjes op warme dagen, een leuke plek voor een picknick!
  • heel veel van de prachtige bezienswaardigheden als het Colloseum, de boog van Constantijn en het Forum Romanum kun je vanaf de buitenkant al prima bekijken.
    Wil je naar binnen? Koop alvast dit voordelige combi-pakket: Coloseum, Palatijn en Forum Romanum voor EUR 20,-
    Onze tip hierbij is wel: bereid je voor, zodat je ter plaatse iets kunt vertellen over wat je ziet. Zie hieronder voor boeken en filmtips te voorbereiding.
  • tip van Gaby van Born to Travel: ga met de kinderen ontbijten in kleine restaurantjes, heerlijk met handen en voeten communiceren om het vakantiegevoel te vergroten.
  • BONUSTIP: om snel meer te weten te komen over de geschiedenis van deze stad kun je een toffe multimedia film bekijken. Niet voor heel kleine kinderen, vanwege hard geluid en ook te ingewikkeld. Boek hier alvast jouw kaartje voor Welcome to Rome.

Vervoer in Rome

Rome heeft geen uitgebreid metronetwerk. Er zijn slechts drie grote metrolijnen. Mijn tip is: ga lekker wandelen in deze stad. Het centrum is niet enorm groot. En pak af en toe een taxi.

Ook een slim idee, de Romepas. Deze biedt gratis gebruik van openbaar vervoer (trein, metro en stadsbus), toegang tot 1 of 2 (afhankelijk van de duur van je kaart) archeologische sites (zoals Colloseum en de St Pieter), meerdere tentoonstellingen, en korting op andere bezienswaardigheden. Koop hier je kaart voor 48 of 72 uur.

Overnachten in Rome met kinderen

Luxe: Palazzo Naiadi (zwembad!), Palazzo Manfredi (uitzicht op het Colloseum) of Palazzo
Budget én slapen in een comics kamer: Comics Guesthouse
Kindvriendelijk appartement in Trastevere: Trastevere Holidays Collection
Middenklasse hotel met ontbijt: Due Torri 
Centraal gelegen appartement in Beach stijl: Navona Luxury (niet duur!)

Geen reacties op Rome met kinderen

Weekly Whereabouts #345: veren, complimenten en flow

Wat zou het fijn zijn om eens zonder filters te tikken. Ik doe het niet, maar wat zou ik er van opknappen. Maar ja, ik alleen. En zo’n egoïst ben…

Wat zou het fijn zijn om eens zonder filters te tikken. Ik doe het niet, maar wat zou ik er van opknappen. Maar ja, ik alleen. En zo’n egoïst ben ik niet. Het was de week van veren in mijn reet. Ook wel eens lekker.

Maandag

Boksen gaat ónwijs lekker. Dat is de nieuwswaarde wel zo ongeveer van deze dag. Ik vraag me af… is het nog enigzins interessant om mijn whereabouts te lezen? Het is jammer, want doordeweeks heb ik best vaak momentjes waarvan ik denk, die zijn leuk om te delen. Grappige uitspraken van Noor en Pippa of anderen dingen die me opvallen.

Dinsdag

Hoogtepunt: Paardrijden…. En vette complimenten in mijn app, en plein publique op Facebook. Zo lief dat mensen te tijd nemen er even bij stil te staan. Dat vind ik echt bijzonder.

Woensdag

Sporten. Werken. Ballet.
Pipp zit op de achterbank. We hebben het over de lampions.
‘Noor, ga je weer zo’n lampion maken die meteen aan gort gaat?’ vraagt Pippa serieus.
Ik lig vlak.

Donderdag

Monsterdag! Om tien uur staat de bloemist voor de deur met een enorme herfstbos met pauwenveren. Van school. Toch nog. Keihard werken, een toffe afspraak en zo lekker in de flow dat ik haast vergeet te eten. In elk geval vergeet ik om eten te halen. Dus verse pasta met pesto. Het regent keihard dus ik haal de kids op bij de opa en oma.
Vervolgens leg ik ze in bed, of ben daar mee bezig als er wordt aangebeld. Lieve cadeautjes en weer een bos bloemen. We doen een bakkie op de goede afloop. De kids zien hun kans schoon en blijven rondjes door de kamer lopen met koekjes enzo.

Als ik later op de bank lig voelt een beetje of ik opgebaard ben met al die bloemen om me heen.

Vrijdag

Sporten. Koffie. Werken. Zwembad. Werken, werken. Elite S3 af kijken.

Zaterdag

Sporten. En werken… wat moet je anders? Je kunt je tijd maar beter nuttig besteden toch? ‘s Avonds maken we lekkere hapjes en kijken we mr Bean met de kids.

Geen reacties op Weekly Whereabouts #345: veren, complimenten en flow

Lille met kinderen

Lille met kinderen bezoeken is een feestje! Deze Franse stad heeft een hoop vertier te bieden voor kids. Zowel in de zomer- als in de wintermaanden is er genoeg te…

Lille met kinderen bezoeken is een feestje! Deze Franse stad heeft een hoop vertier te bieden voor kids. Zowel in de zomer- als in de wintermaanden is er genoeg te beleven in deze Franse stad, waar je met gemak Engels kunt spreken.

Geen reacties op Lille met kinderen

Pizza eten als in Italië

Type on the field below and hit Enter/Return to search