Wandernan

Wandernan

Reisinspiratie voor gezinnen

PUUR Exloo, luxe vakantiepark in Drenthe

Wil jij naar een écht luxe vakantiepark in Drenthe dan kan ik PUUR Exloo van harte aanbevelen. Hier kun je heerlijk vertoeven in een fijne villa met luxe afwerking. Hier…

Wil jij naar een écht luxe vakantiepark in Drenthe dan kan ik PUUR Exloo van harte aanbevelen. Hier kun je heerlijk vertoeven in een fijne villa met luxe afwerking. Hier geen typische vakantiepark inrichting. 

Geen reacties op PUUR Exloo, luxe vakantiepark in Drenthe

Weekly Whereabouts #336: doelloos, hopeloos & waardeloos

Terwijl ik dit schrijf voel ik me eigenlijk behoorlijk klote. Ik ben zojuist wéér bij de huisarts geweest voor mijn B12 problemen. Voor mijn huisgenoten was ik echt niet tof…

Terwijl ik dit schrijf voel ik me eigenlijk behoorlijk klote. Ik ben zojuist wéér bij de huisarts geweest voor mijn B12 problemen. Voor mijn huisgenoten was ik echt niet tof deze week. Geen energie, weinig zin om te koken en dit weekend wilde ik eigenlijk helemaal niets meer. Maar hey… ik was hier niet gekomen om te klagen. Ik wou je vermaken. Dat is wat ik het liefst doe. Ik probeer de silver linings er uit te halen.

Maandag

Boksen tot bijna kotsen (dank je C!) en een wandeling met de lieve moeder van F. tijdens ballet. Ik hoop echt dat die meiden nooit stoppen met samen dansen. Haha. We bespreken de week en dat is eigenlijk teveel voor maar 60 minuten.

Ik probeer mijn ‘girl squad’ te enthousiasmeren om met mij op pad te gaan, zodat ik op zoek kan gaan naar een leuke accommodatie, iets waar ik meestal heel blij van wordt.

Dinsdag

Omdat werken slecht lukt, begin ik met opruimen. Iedereen die mij een beetje kent zal zich afvragen… wat dan? Alleen Marie Kondo is opgeruimder een gestructureerder dan ik. Maar ik had nog wat dozen voor de rommelmarkt staan. En nog wat boeken. En stapels en stapels papier. Vakanties die ik had willen maken, landkaarten, folders van mooie plekken. Ik gooi alles weg.
Stapels tijdschriften. Ik vond vroeger ‘Living’ zo’n waanzinnig mooi tijdschrift en wacht nog steeds tevergeefs op een revival. Sindsdien bewaar ik dus jaargangen uit 2002 enzo. Die zijn al 6x mee verhuisd en nu mogen ze weg.

Noor wil op TikTok. Ze wacht een goed moment af om het te vragen. Ik vind het goed. Mits… Ik bespreek de dingen die ik belangrijk vind en hoop dat ze me begrijpt. Vanaf nu is heeft Noor het alleen nog maar over TikTok. Ik vind dat ik nu ook een account moet, om te snappen hoe het werkt (en en passant even te checken of mijn kind geen heel domme dingen doet). Ik vermaak me er ook wel mee.

Paardrijden gaat zo onwijs goed. Ik wil dit paard wel hebben…

Woensdag

Sporten met mijn matties. Koffie drinken en klagen. Twee topuurtjes.

Balletmiddag. Ik ga even samen met Noor naar de kringloop om wat weg te brengen en we gaan de stad in. Noor krijgt een nieuwe dansbroek voor de zaterdag. Ze huppelt door het winkelcentrum. Oh lieve Noor!

Donderdag

Ik lees en ik lees. Lezen is goed om jezelf even te vergeten en ergens in een andere wereld weer op te duiken. Ik hoorde laatst in een boekhandel een oudere mevrouw zeggen ‘als ik niet meer kan lezen houdt alles op’. My thoughts exactly.

Ik vind app Goodreads om alles wat ik gelezen heb bij te houden. Ik lees op dit moment een boek per week. En nee, nog geen tips nodig. In mijn kast staan nog 36 boeken die ik wil lezen. Als ik die uit heb, meld ik mij weer.

Vrijdag

Pippa wordt wakker met dikke kringen onder haar ogen. ‘Ik ben ziek,’ kreunt ze.
Hm. Bij Pippa is dat soms even aftasten, want die kan wel eens stiekem zeggen dat ze ziek is omdat ze gewoon nog niet heel wákker is. Maar ze kucht ook behoorlijk en eigenlijk loopt ze al een week op haar tandvlees. Ik geef haar het voordeel van de twijfel, stuur trainer M een appje dat ik niet kan komen klagen vanmorgen met mijn sportmatties en blijf zelf ook maar in joggingbroek rondlopen. Why bother?

Als P thuis is, ga ik even naar Schagen om iets te ruilen. In boekhandel Plukker (happy place!) wil ik even kijken naar de nieuwe Jamie Oliver. Ik blader hem door maar wordt er niet echt warm van. Een leuk boek voor een beginnende amateur kok, of iemand met wat weinig fantasie, maar niet als je in het weekend lekker wilt koken. Dan loop ik tegen het boek Happy Curry van LEON aan. Bijna elk recept in dit boek ziet er heerlijk uit. Hebben!

Zaterdag

Alles voelt doelloos en nutteloos. P gaat met Noor naar ballet in Obdam. Ik blijf thuis en gooi nog maar wat shit weg, maak ruzie met Pippa over een fucking spijkerbroek (Pippa wil géén spijkerbroek aan, onder geen beding en gaat heel hard huilen als dat wel moet). Ik ben niet van plan allemaal nieuwe jurken te kopen terwijl er nog 7 (!) nette spijkerbroeken in haar maat zijn. Er zullen er toch wel 2 tussen zitten die goed zitten?

Vanaf drie uur duik ik de keuken in. Tijdens mijn opruimkruistocht vond ik een boek van Ottolenghi (gratis, postcodeloterij) en ik keek er gelukkig nog net in voor ik het wilde weg doen. Ik maak er de linzengembersoep uit.

Uit mijn nieuwe kookboek maak ik de Kaaps Maleisische runderstoof.

Mijn ouders komen eten. Het is gezellig. En na de chocofondue (ik niet hè, even voor de duidelijkheid) gaan Noor en Pippa gillend naar boven. Zoveel suiker kan niemand aan…

Zondag

Het gaat niet zo goed met Kooppie.

Ik hoop echt dat ik volgende week met mooier nieuws kan komen. En dat ik met verse energie aan het bloggen ben geslagen. Dat de unicorns weer glitter mogen poepen in mijn tuin en ik weer een stapje verder ben naar mijn ultieme doel.

Deze week op de agenda

  • eten met R&E
Geen reacties op Weekly Whereabouts #336: doelloos, hopeloos & waardeloos

Weekly Whereabouts #333 #334 #335: Koggenroute, Fruitparkhotel en sporten

Ok, ok… ik heb jullie verwaarloosd. Het spijt me. Vanaf vandaag probeer ik jullie weer trouw elke week op de hoogte te houden van mijn whereabouts. Het was gewoon een…

Ok, ok… ik heb jullie verwaarloosd. Het spijt me. Vanaf vandaag probeer ik jullie weer trouw elke week op de hoogte te houden van mijn whereabouts. Het was gewoon een gekke zomer. En de afgelopen weken waren ermmmm…. lamaar. Ik ga de silver linings er voor je uit halen… We waren bij die dag dat we met zijn vieren op roadtrip gingen naar Friesland voor een dagje. Dat was zo onverwachts leuk dat we twee dagen later weer op pad gingen.

Maandag

Vandaag wordt er wat minder goed weer voorspeld. Ik wil het er op wagen. Een roadtripje in een voor mij onbekende hoek van Noord-Holland. De ANWB Koggenroute. (meer lezen over ANWB autoroutes doe je HIER.

In Grootschermer vinden we een leuk speeltuintje.

In de Rijp eten we goddelijke taart.

We lunchen bij pannenkoekenrestaurant Ootje Konkel.

En dan wordt de lucht nogal donker. We gaan naar huis. Of nee, misschien nog even naar de Boet? De parkeerplaats staat net zo vol als wanneer het kerstmis is. We slaan wel even over…

Dinsdag

Eerst even naar de bieb voor nieuwe boeken. Heerlijk…

Noor gaat bij haar hartsvriendin en dansmaatje F slapen. Feest!

Woensdag

Samen met Pippa ga ik naar speelpark de Swaen waar Noor, F en haar moeder M zijn. We spenderen er een heerlijke middag. De meisjes spelen eindeloos. Daarna hebben we geen zin om te koken dus we sluiten aan bij El Chiringuito voor een patatje.
Feest!

Vrijdag

Ik ga sporten. Het is snikheet. De meisjes zijn onwijs lief en gunnen mij even mijn uurtje sport en uurtje napraten. Ik besluit dat het tijd is voor iets wat ik al jaren tegenhoud. Een zwembad in de tuin (ik zeg altijd dat we voor een paar euro in een echt zwembad kunnen zwemmen en zie het nooit zo zitten, zo’n énorme waterbak in de tuin als iedereen zuinig moet doen met water). Maar naar een zwembad gaan, of zelfs maar een strand… dat is ook niet zo eenvoudig tegenwoordig.
De meiden zijn dolblij.

Zaterdag

Vandaag gaan we naar het Fruitpark hotel. Kadootje voor P zijn verjaardag. Ik maak geen haast. Het is buiten 30 graden plus. Ik zou zo niet weten waar we in de omgeving rustig kunnen afkoelen.

Bij aankomst lunchen we lekker in de schaduw. Onze kamer is al klaar en we mogen er al in, wat lief. De airco houdt de kamer een steady 24 graden. Hoe heerlijk?

Next: midgetgolfen.
Inspiratieloze baan…
‘Het is wel warm hoor mevrouw!’ waarschuwt de receptioniste mij. Ach ja, warm was het sowieso vandaag.
Na zes banen van de 18 houden we het voor gezien. Het is inderdaad niet normaal zo pokkewarm.

We halen badslippers en badjassen op bij de receptie.

Een duik in het zwembad(je) dan maar. Dát is even lekker!

‘s Avonds een we heerlijk. Ze zorgen ook extra goed voor de kleine gastjes.

Ik val voor tien uur in slaap bij de airco. Ik ga even een topnacht maken.

Zondag

Vandaag gaan we na een heerlijk en uitgebreid ontbijt naar Ouwehands Dierenpark. Dat was eigenlijk het doel van ons bezoek. Ik vraag me af of het verstandig is met deze hitte.

Maar het valt alles mee. Het is er niet extreem druk en onderweg is er genoeg te spelen voor de kids. Wat zijn we in Nederland toch verwend met zoveel toffe dierentuinen!

We blijven nog lekker in het BBQ restaurant eten (deze is maar een beperkte tijd open, volgens mij inmiddels weer gesloten).

Maandag

Ik vertel Noor, even gezellig bij me komt knuffelen terwijl ik opstart achter mijn laptop, dat vandaag haar kinderfeestje is.
Ze gelooft het eerst niet. Als het tot haar doordringt sprint ze naar boven, ondertussen gillend: ‘Wat moet ik aan!’

Vanwege de hitte leek het me prima om het vandaag te doen. We verversen het zwembadwater, zetten de ligtstoelen op het grasveld, draperen er heerlijke handdoeken overheen, versieren de boel… Een meidenfeest.

Ik maak een Italiaans buffet. Noor houdt daar zo van. De meisjes kiezen allemaal gezond. Grappig om te zien.

Het ijs is een heel ander verhaal. Daar zie ik Pippa met zeven (!!!) wafels in haar ijsje voorbij schuiven.
Ho ho… dat gaat zomaar niet.

Ik zag niet op tegen een feestje alleen te organiseren, het opruimen is wel een ander verhaal. Als P thuiskomt van een lange dienst en ik net de kids in bed heb kan ik alleen nog maar een vinger optillen. ‘Hoi…’

Dinsdag

Vandaag gaan we met de paarden een buitenrit maken, omdat het te warm is om met ze op de manege te blijven.

Woensdag

Na het sporten vraag ik de kiddies wat ze willen eten vanavond.
‘Wij eten vanavond niet bij jou hoor. Wij gaan bij oma logeren.’
Ehhh… oh ja. Vaag staat me er iets van bij. Ik bel mijn moeder maar even om te verifiëren of dit verhaal klopt.
Het klopt.
Oh jee. Freedom! Na heel veel bellen vinden we een plekje bij Leuk! in Schagen. Heerlijk gegeten.

Zaterdag

Vandaag vieren we de verjaardag van Noor. 10 jaar! Dat moet een groot feest worden. Maar ja,… hoe doe je dat een beetje coronaproof? We vragen Noor wie mag blijven eten. Ze kiest voor vriendin E. Dat betekent E en onze goede vrienden R & E en andere dochter F. Gezellig!
Daar omheen ‘plannen’ we alle andere lieverds die willen komen.

Noor heeft een topdag. Ik ook. Ik mag lekker koken. De tafel staat vol Italiaans lekkers. Iedereen geniet… Ik vind dat zó leuk om te zien.

Als alleen vrienden R & E nog over zijn verhuizen we met een fles limoncello naar de ligstoelen. De kids posteren zichzelf op de bank met nagesynchroniseerde shitseries. Af en toe roepen we naar binnen om te vragen of alles goed gaat, of er iemand naar bed wil of moe is.

Om half twaalf geven ze licht. We besluiten dat het mooi is geweest.

Nog eentje dan…

Zondag

Ik zit mijn kater uit bij de kapper. Maak nieuwe selfies en een nieuwe profielfoto voor mijn sociale gebeuren. De vorige zijn echt te oud om nog actueel te zijn.

Maandag

De kids gaan weer naar school. Wat is het raar om je kind af te geven bij een juf die je niet even in de ogen hebt gekeken. Tsjonge.

‘s Middags mag ik voor het eerst weer boksen. 1-op-1. Ik ga half dood en ben een uur later nog misselijk. Precies wat ik nodig had.

Noor naar dansen, ik een goed gesprek met moeder M.

Dinsdag

Noor is vandaag echt 10. Ik heb een dochter van 10. Hoe dan?

Donderdag

Tijd voor mijn wekelijkse therapie met F uurtje. We wandelen en kletsen tot het dondert en het bliksemt. Eindelijk werkt het weer mee…

Vrijdag

Small group training. M heeft besloten dat we best een kilometer kunnen roeien. Iedereen gaat dood. Voelt niet helemaal verkeerd.

Tijd om de broekriem weer aan te halen. Jullie weten dat ik pre-corona 13kg was afgevallen. Precies op mijn verjaardag heb ik dat gehaald.

Inmiddels was ik terug naar 11,8 kg. Op zich niet heel verkeerd, als je ziet wat ik allemaal niet heb kunnen doen en wat ik gewoon heerlijk heb gegeten en gedronken.

Maar goed, ik zat op een goede weg en wil nu weer doorpakken. Dus een gesprek met voedingsconsulent en sportmattie S.

S: ‘Wat ga je doen dit weekend?’
N: ‘Vanavond eet ik pizza.’
S: ‘Zelfgemaakt?’
N: ‘Uiteraard.’
S: ‘Wat doe je er dan op?’
N: ‘Een pizza bianca, ooit had ik die bij de oude Fabbrica, weet je nog? Da’s driedubbel slecht, met stukjes aardappel, heel dun gesneden en mozzarella, en champignons.’ Ik droom even weg bij het vooruitzicht naar deze ultieme pizza. Zal ik nog vertellen van die crispy pancetta daar bovenop?
S: ‘Oh wow… wist je dat de chef van Fabbrica nu een eigen trattoria heeft? Op de Kennemerstraatweg? Als je het hem vraagt maakt hij hem zo voor je.’
N: ‘WTF… dat vertel je mij toch niet…’

Ik lig slap. Maar serieus, beste voedingsadvies ever…

‘s Avonds maak ik dé pizza. Waarna mijn vriendinnen champagne en wijntjes van opa Toni komen slurpen. We hebben elkaar te lang niet gezien.

Nog eentje dan…

Zaterdag

Noor mag vandaag voor het eerst trainen met de nieuwe wedstrijdgroep. ESG mini’s. Ik kom aan bij het dorpshuis waar getraind zal worden. De deur is nog dicht. Ik wacht geduldig af. Er komt een andere moeder aan.
‘Is dit waar die trap naar beneden is!?’ schreeuwt ze ons toe.
Ok. Ik mis een inleiding geloof ik.
Ik kijk haar aan en zeg dat ik hier nog nooit geweest ben en dat ik derhalve ook niet afweet van het al dan niet bestaan van een trap achter deze gesloten deur.
Alleen geduld kan je redden.
De kindjes worden vijf minuten later, zoals verwacht, naar binnen gelaten.
Regelnicht gaat in haar auto zitten.
Een kwartier later schrik ik op uit mijn boek. Ik zie moeder regelnicht uit haar auto springen.
‘A! A! Híer is het!’
De vader van A was even het schema van zijn dochter vergeten en sloft richting de deur. Hij ziet er uit alsof hij jaarrond in de vakantiemodus zit. Gelukkig heeft moeder regelnicht het telefoonnummer van juf E. Ze belt diréct.
Fijn zulke moeders, ik weet nu al wie het gaat oplossen als ik straks Noor haar haar niet in een perfecte vlecht weet te krijgen…

‘s Middags trachten we een stapje verder te komen in het verhaal ‘verbouwen’. De eerste winkel die ik voor ogen had, daar kun je alleen terecht na een afspraak. De tweede winkel heeft geen apparatuur. Voor de derde winkel staat een rij van 150 meter. In de vierde winkel worden we súper leuk te woord gestaan. Zo. Wat een score.

Vanavond maak ik bun bo xao. Ofwel, een Vietnamese pokebowl met rundvlees gemarineerd in lemongrass. Smullen!

Zondag

Ik sta op de weegschaal. Ja wel gotverdedekutklote. Ik boek direct twee sessies bij de sportschool. Een uurtje body balance. En daarna mat ik mezelf nog even af.

Deze week gepubliceerd

Geen reacties op Weekly Whereabouts #333 #334 #335: Koggenroute, Fruitparkhotel en sporten

Weekly Whereabouts #331 en #332: Beekse Bergen, weer thuis en Friesland

De weken vliegen voorbij! Dit gaat echt veel te snel. Dat en hoe het nog niet borrelt. Behalve in mijn glas dan… Maandag Inpakken en door naar het volgende… De…

De weken vliegen voorbij! Dit gaat echt veel te snel. Dat en hoe het nog niet borrelt. Behalve in mijn glas dan…

Maandag

Inpakken en door naar het volgende… De Beekse Bergen. Voor aankomst doe ik eerst even wat boodschappen voor de komende dagen. Organisatie is alles. We rijden een rondje door het safaripark, in colonne. Het is op zijn zachtst gezegd een tikje druk hier.
Halverwege kon je altijd een stop maken om even lekker te picknicken en spelen. Dat is (corona) veranderd. Oops. Even de briefing gemist. We eten staand naast de auto onze zelf meegebrachte broodjes omelet.
Er staan hier een paar dixies zonder kraanwater. Erm…?

We gaan verder over de savanne. Kamelen sjokken tussen de auto’s door. Pippa vind zit het met verbazing te bekijken (ze is er twee jaar geleden ook geweest, maar weet hier niets meer van geloof ik…). Kamelen likken aan auto’s.
Pippa moppert wat. ‘Ja, zie je, dat krijg je er nou van als ze al die beesten hier loslaten.’
Ik moest al naar de wc, zulke humor kan mijn blaas bijna niet aan.
Omdat we nog een paar uur te doden hebben voor we in ons huisje kunnen, checken we ook alvast even hoe Speelland er uit ziet.
-> bij een verblijf op de Beekse Bergen krijg je een attractiepas waarmee je de dagen van je verblijf naar 6 verschillende attracties kunt gaan (Safaripark, naastgelegen Speelland, Zooparc Overloon, Aviodrome, Dierenrijk in Mierloo en AquaZoo in Leeuwarden)

Dan mogen we ons huisje in. Het ziet er echt heel leuk uit (de schoonmaak is wel echt beroerd), lekker ruim, een gezellig stapelbed, sfeervol, een fijne badkamer en een douche ensuite en stapels schone handdoeken.
We kijken uit op Bahari Beach, waar zeehondjes zitten en zitten precies aan de goede kant, hier liggen ze ‘s avonds op de kant te tukken.

Deze avond heb ik een plekje bij Moto gereserveerd. Een restaurant in Afrikaanse stijl. Ik kies de bobotie, nu we er toch zijn.

Dinsdag

Vandaag gaan we heel de dag naar Speelland, het beloofd mooi weer te worden en hier kunnen de kinderen lekker in het water spelen. Er zijn een paar glijbanen in een bad en verder verschillende strandjes en speeltoestellen.
Om vijf uur willen we liever nog niet naar huis, maar er moet toch gekookt worden.
Na het eten gaan we nog een ijsjes halen en wandelen we langs giraffen, zeboes, zebra’s en kijken we even bij de huisjes die rondom de leeuwen liggen.
Poe! Waar zou ik een volgende keer (eventueel), willen zitten? Nu waren we te laat voor keuze uit huisjes, maar zou ik een boomhut willen? (als ik goed gespaard heb… ) Of bij de leeuwen willen zitten (het gebrul van een leeuw all night long, lijkt me geweldig, maar niet elk huisje biedt even mooi uitzicht…). Of toch aan de savanne?

Woensdag

Het park in! We blijken maar drie minuten lopen bij de parkingang vandaan te zitten. Wat een toplocatie eigenlijk! Vandaag doen we een stuk van wandelsafari. Hier en daar is het druk, maar het is goed te doen. De lunch eten we in het centrale deel van het park. We sluiten af met een swirl bij de apenrots. De apen zijn een beetje suf, het is warm vandaag.

Om vijf uur mogen we zwemmen. Het zwembad is klein, maar leuk, zeker voor wat kleinere kinderen.

We eten bij Moto. En doen ons nieuwe spelletje Pearls. Geweldig leuk spelletje wat je prima kunt doen als je op eten zit te wachten.

Donderdag

We wandelen het park in en nemen de boot naar het startpunt. Daar schrik ik me lam. Drommen mensen bij elkaar. Afstand kan niet bewaard worden. We wandelen direct weer door naar de resort uitgang. Sowieso is Pippa erg moe. Ik leg haar lekker terug in bed en ze slaapt drie uur lang. Eh?

Ondertussen trek ik een fles open. Je moet wat.

Na het eten vertrekken we naar Karibu Town, het centrum van het resort. Met een biertje en uitzicht op de savanne wachten we het moment af waarop de gamedrive begint. Ik had niet verwacht dat ik het zo onwijs leuk zou vinden hier. Ik bedoel, natuurlijk boek je zoiets niet omdat het je níet leuk lijkt, maar het is echt heel relaxed om zo een midweekje tussen de beesten te zitten. Dat je niet een hele dag het park in hoeft bv.

Om kwart over acht is onze gamedrive geboekt. We hebben er zin in. We zijn de enigen op dit tijdstip. De mevrouw moet de hekken nog van het slot halen doen voor we in het park kunnen. Ha!

De meisjes stellen vragen als: ‘is dat een jongetje of een meisje’ ‘hoeveel baby-giraffen zijn er?’ ‘hoe heet die giraffe’.
Zelf vond ik het grappigst om te horen dat dode dieren, mits niet dood gegaan aan een virale ziekte, aan de leeuwen gevoerd worden. Dat had ik op een of andere manier niet verwacht.

Jammer, laatste nachtje al weer hier!

Vrijdag

Na het inpakken van de auto, en een laatste doppio aan de savanne, gaan we nog even naar Speelland. Als het daar begint te regenen besluiten we dat het mooi is geweest voor vandaag. Ciao.

In de auto ben ik even een beetje sjaggerijnig. Ik heb dat altijd, als een vakantie voorbij is. En dan gaan mijn radartjes draaien volop om een nieuw avontuur te bedenken.

Die middag al maak ik een nieuwe lijst met ideetjes voor toplocaties. Vrijwel allemaal in Nederland…

Zaterdag

Een afspraak bij de keukenspecialist.

Zondag

Eten bij vrienden R&E. Lekker om zo aan te kunnen schuiven en de beide vakanties door te nemen. Zij zijn aan het begin van de vakantie naar Frankrijk geweest, waar het toen nog heel rustig was. We eten echt het lekkerste stoofvlees wat ik ooit heb gehad.

Woensdag

Na twee dagen te hebben gewast, opgeruimd en heel veel gelezen, ga ik vanmorgen voor het eerste sporten. Poe hee!
Daarna verwen ik de meisjes met een lekkere lunch, kleding, een rugtas, stiften en Playmobil. Dat hadden ze nog niet.
Daarna ga ik nog met ze langs Mercato, de plaatselijke specialist van Italiaanse heerlijkheden.

Pippa heeft ook beschermers en een helm gekregen vandaag voor haar skateboard. We gaan even naar het handbalveldje om het te testen.

Donderdag

Au. Auauaua! Spierpijn. Niet een klein beetje, maar echt scheurende pijn. Ik probeer zo min mogelijk te bewegen. Met een boek op de bank. Mijn enige effort van vandaag is dat ik lekker kook. En een fles spumante open trek.

Vrijdag

Weer sporten. Het gaat al wat beter.

We besluiten niet naar het strand te gaan. Volgens mij zit iedereen namelijk op het strand. Terwijl Pippa even bij de kapper is, halen Noor en ik wat dingen om een waterbaan op de muur te maken.

Thuisgekomen blijven ze nog even binnen tot een uur of twee. Daarna doen we een watergevecht in de tuin.

Voor het eerst in mijn leven steek ik zelf de bbq aan.

Zaterdag

Ik hou van roadtripjes. Wandering off. Zonder plan, oldskool met een kaart op schoot kijken wat er te doen is.

Vandaag beginnen we in Harlingen. Zonder cash geld. Dan is het lastig parkeren… In het stadje drinken we koffie en delen we taart. Hmmm. Er hangt een gezellig sfeertje en ik bedenk dat het toch echt wel eens leuk is om naar Terschelling te gaan.

Verder gaat onze trip langs de dijk. Schaapjes op de weg en lekker veel ruimte om over het dijkje te galopperen.

Verder naar de Zwarte Haan. Een restaurantje die gekenmerkt is met het keurmerk ‘Waddengoud’, wat zoveel betekent als dat ze er veel lokale producten gebruiken. Het klinkt veelbelovend.
We wandelen het terras op.
‘Heeft u uw handen gedesinfecteerd?’ vraagt een niet al te vriendelijk ogend meisje. We komen net binnen, dus nee, nog niet gezien. Of we dat even willen doen. Zeker wel… graag zelfs.
Een minuut laten staat ze aan ons tafeltje. Ze maakt hem schoon. Pakt de kaart uit mijn hand, veegt er een dweil overheen en denk dat ze nu lekker bezig is. Ik snap de volgorde niet helemaal.
‘Heeft u uw handen gedesinfecteerd?’
‘Ja, dat vroeg je net, dus dat hebben we gedaan,’ merk ik droog op. Ze had niet door dat we elkaar een minuut geleden ook al gesproken hadden. De drankjes worden op ons spelletje Pearls neergezet.
Deze mevrouw hoort niet in de horeca thuis. Man, man…

Het eten is ok, maar het Waddengoud is wat overdreven. Ik had er even iets meer van verwacht.

Op het terras hoor ik dat er flamingo’s te zien zouden zijn. Waarom hebben we geen verrekijker bij ons?

Verder naar een uitzichttoren. Die we maar niet kunnen vinden. Ergens verstopt in een dorpje vinden we een ingang van een park met fruitbomen, paarden en doorkijkjes, maar geen uitzichttoren.

Verder naar het dorpje Oosterlittens, waar ooit de geheimen van Barslet werden opgenomen. Een Nederlandse serie die niemand kent. Ik raak in gesprek met de ober, hij vind het grappig dat we om die reden in het dorpje terecht zijn gekomen en hij vertelt dat hij nog heeft gefigureerd in deze geflopte serie.

De dag begon met een red velvet taart en eindigt met een pizza op een parkbankje in Franeker. Verschil moet er zijn… Overigens wel een onwijs lekkere pizza.

Zondag

Opruimen, puin ruimen, afstoffen en een begin maken om mijn berg rommelmarktmeuk op te ruimen. Ik zie mezelf voorlopig niet op een rommelmarkt staan en de berg groeit maar aan. Marktplaats is mijn grote vriend. Alle opbrengsten gaan in de nieuwe pot. De ‘Pairi Daiza-pot’, Een paar nachten in deze Belgische dierentuin kost een klein fortuin, maar ik wil er heen. De dames zijn ook enthousiast en hebben al de perfécte kamer uitgekozen. Eentje die grenst aan het walrussenverblijf. Kosten voor drie nachten (minder is haast niet te doen, het ligt haast aan de Franse grens), op basis van halfpension: EUR 1800,-. Ja. Echt. We verwachten medio 2035 te kunnen gaan.

Daarna lekker online boodschappen doen en een plan bedenken voor de verjaardag van Noor die er aan komt. Hoe vieren jullie verjaardagen? Ik vind het nog wel ingewikkeld.

Wat ik ook lastig vind, is dat het nog niet begint te borrelen van creativiteit, wat ik meestal wel heb na een vakantie. Ik probeer te bedenken wat ik allemaal wil. En of dat allemaal wel past de 24 uur in een dag. Ik heb de laatste tijd voor mijn doen echt weinig sociale activiteiten. Die mis ik behoorlijk. Ik besteed veel te weinig tijd aan mijn blog. Meestal doe ik daar juist in de zomervakantie heel erg veel aan. Dan neem ik de tijd om eens lekker te tikken. En geniet ik daar intens van.
Mijn werk komt meestal pas weer op gang na de zomervakantie. Ik wil vakanties plannen, maar hoe ontwikkelt alles zich eigenlijk? De verbouwing moet bedacht worden, maar waar begin je in godsnaam? En het wordt al weer warm. Eigenlijk wil ik dan alleen maar met een goed boek in chillen. Speaking of which. Ik wil meer lezen. En meer sporten. Veel meer sporten. Zoals het voor 13 maart ging, dat beviel me wel. Ik train nu 1x extra in de small group, maar daar moet zeker nog wat bij, wil ik tegen de kerst nog een maat kleiner zijn. En dat wil ik.
Ik denk dat ik teveel wil. Denk ik. Ideas, anyone?

Deze week gepubliceerd

Deze week op de agenda

  • ANWB Koggenroute
  • Noor logeren
  • Fruitparkhotel
Geen reacties op Weekly Whereabouts #331 en #332: Beekse Bergen, weer thuis en Friesland

Weekly Whereabouts #329 en #330: boerderij, begrafenis en bad

Daar gaan we dan, eindelijk op vakantie. De auto blijkt groot genoeg voor al onze bagage. Op naar stopje nummer 1. Maandag We gaan naar het Watermuseum in Arnhem. En…

Daar gaan we dan, eindelijk op vakantie. De auto blijkt groot genoeg voor al onze bagage. Op naar stopje nummer 1.

Maandag

We gaan naar het Watermuseum in Arnhem. En dat blijkt een goede gok. De meisjes maken een eigen shampoo. Spelen met water en dammetjes (ik ook…). En voor het eerst sinds half maart (je-weet-wel) zijn we met zijn viertjes uit lunchen.

Daarna gaan we naar ons eerste verblijf. Een tent van Farmcamps op boerderij de Branderhorst. De kids zijn helemaal in hun nopjes met al die skelters en kinderen om mee te spelen.

Dinsdag

Eigenlijk willen Noor en Pippa helemaal niet iets doen. De boerderij is toch heel erg leuk? Toch gaan we het doen, een ezelwandeling.

We krijgen na wat korte instructies ezeltje Yondo mee. Hij is inderdaad eigenwijs, maar lief.

We wandelen zo een stukje… Gaat niet snel hoor, zo’n beest loopt langzamer dan een mens. Bij boerderij de Edelingen kun je ook nog even lekker springen op de trampoline.

‘s Avonds is er een kampvuur op de boerderij, waarbij de kinderen marshmallows kunnen roosteren. Feest!

Woensdag

Al een paar weken lang weet ik dat ik vandaag ga eten in Zutphen. Hallo spontaniteit…

Het is een beetje miezerig weer. Balen…

Voor het eten halen we bij de VVV een wandeling op, speciaal voor kinderen. Binnen bij Vaticano ruikt het heerlijk naar fantastische Italiaanse gerechten. Lastig om te kiezen! Maar het lukt en we zitten even heerlijk. Zo fijn dat je inmiddels met kids best leuk uit eten kunt.

We gaan op pad en speuren door de straten van Zutphen. Aan het eind moet je met een woord komen, waarna je de schat bij de VVV kunt open maken. Leuk gedaan… Iedereen happy.

‘s Avonds is het op de camping weer gezellig. Dat zie je niet op deze foto, hier is de regen net gestopt. Vijf minuten later loopt het weer vol met kinderen.

Donderdag

Vandaag rij ik terug naar huis. Om zeven uur ‘s morgens stap ik in mijn yogapants in de auto. Om iets over negenen ben ik thuis en stap ik even lekker onder mijn eigen douche.

Vervolgens gaan we oma begraven. Mijn neef vind dat ik voor de gelegenheid geen gympen aan mag. Ik wel. Ik heb hakken overwogen, maar met het oog op gladde kerkvloer en mijn gang naar het spreekgestoelte leek het me verstandig om deze aan te doen.

Als je van theater houdt is een katholieke begrafenis goed vol te houden. Pastoor B had gevraagd het toch allemaal kort te houden, dit in verband met corona. Ik verdenk hem ervan zelf gewoon nóg wat extra zendtijd te willen pakken. Geeft niet. Deze Italiaanse pastoor met wapperende gewaden en grote gebaren weet van oma niets meer. Tot hij zich, na mijn woord, wel herinnert wie er voor hem ligt.
‘Ach! We hebben elkaar best vaak gesproken bij Magnushof… ‘
Pastoor B zegt Magnoeshof, zijn roots liggen in Italië. Pastoor B heeft een nogal opzichtig flashy ding voor zijn wijwater. Ik vraag me af of er een site is voor pastorale gadgets.

Maar goed, oma wordt bijgezet in het graf van mijn opa. Wat allemaal mooi is. Daarna mogen we nog even lekker wat eten met zijn allen. Elk gezin aan een eigen tafel. Wel top, aangezien ik de rest van mijn gezin niet bij me heb. Komt goed hoor, ik doe net of ik bij mij broer inwoon.

Ik rij weer naar huis en vergeet daarbij mijn bril, maar daar kom ik pas over vijf dagen achter.

Ik heb in het dorpje Hengelo een tafel gereserveerd bij Jansen & Jansen. Super leuke bediening, fijne tafels met veel ruimte en lekkere stoelen en heerlijk eten. Even bijkomen van deze gekke dag.

Kids mogen een ijsje, hoera! En een appje naar opa & oma, want die sponsoren een paar heerlijke diners en lunches op vakantie.

Vrijdag

We pakken snel in. Het regent nog steeds, dus weinig reden om te blijven hangjassen. Dan horen we dat we vanaf zaterdag 11 juli in België mondmaskers voor moeten in België. Hmm. Ik weet niet wat ik er van vind. Als ik hoor dat kinderen deze plicht niet hebben, ben ik al weer een beetje blijer.

We rijden weg na het verkrijgen van stempels in het boerenpaspoort en een echt boerenknechtendiploma (Pippa kijkt er nogal trots bij).
Dag Hooihuys, dag spelletjeskist.

We rijden naar Maasmechelen Village, de designer outlet. Als we bij Le Pain Quotidien een broodje willen eten blijkt dat de Belgen het allemaal wat anders regelen. Mondmaskers. Eten bestellen via een QR code. Alles uitgeschreven en gereguleerd. Ik weet niet. Het voelt niet helemaal lekker.

We scoren best wat leuke dingen. Maar niet voor de kinderen. Dat vind ik wel jammer, had ze wel iets leuks gegund, maar zoals wel vaker in de outlet zijn er toch een hoop dingen die op het rek leuk lijken, maar aan een lijf duidelijke gebreken hebben. Mijn aankopen beperken zich ook tot een heel basic trui van Gant, vijf paar Falke sokken en een MAC nude lippenstiftsetje (waarvan ik 1 gloss mogelijk al kwijt ben geraakt…)

Bij aankomst in Mooi Zutendaal en inspectie van de woning ben ik nogal teleurgesteld. Ik had iets met een L geboekt. Een L staat bij Landal voor ‘luxe’. Die luxe uit zich meestal in de sauna (extra opslagruimte voor mij) en een Nespresso. Maar hier is de badkamer bekleed met een slecht gelegd parket.
‘Waar is dat bad nou mam?’
Eh… ja… good one.
Aangezien we thuis geen bad meer hebben sinds de verbouwing van vorig jaar is het hebben van een bad op vakantie weer een speciaal ding geworden. Vind ik wel leuk. De meisjes hadden er plusminus een half uur over gedaan om een bruisbal uit te zoeken die ze kado kregen van mij.

Normaal zou ik niet zo snel bij een receptie staan, maar nu wil ik het wel proberen. De mevrouw bij de receptie doet haar best om de papieren van een familie die nog moet inchecken en een huis met bad heeft te onderscheppen. Net te laat, ze checken net in.
Het gaat niet lukken.
‘Heb je ook geen ander type meer beschikbaar?’ (desnoods met bijbetalen denk ik erbij).
Ze tikt. En tikt. En tikt.
En tovert een upgrade naar een 10-persoonshuis uit haar hoge hoed. Ok. Doen we die…

Ons megahuis heeft wel twee nadelen. Ten eerste heeft het geen was/droogcombinatie die we eind week 2 wel hard nodig hebben. En in de keuken zie ik een Senseo-apparaat. Ja, en de koffie dan?

Ik Google. In Hasselt zit een Nespresso winkel. Probleem opgelost. Kopen we morgen een koffiezetter.

We slepen al onze huisraad uit de auto, in ons huis. Ik zie een plasje water uit de meterkast tot aan de woonkamer. Ermm…

Nog maar eens bellen met de receptie. P bestelt patat. De patat komt tegelijkertijd met de technische dienst. Gezellig hoor. Maar hey…. we hebben een huis met een buitentafel voor nog 6 extra vrienden. Een een loungebank, ligstoelen en een buitenhaard. En vier badkamers.

Zaterdag

Vandaag gaan we dus naar Hasselt. Niet voordat ik met mijn ninjamasker voor brood heb gehaald in de supermarkt.

In Hasselt gaan we eerst naar het Modemuseum. Dat staat al even op mijn verlanglijstje en ik tref het. Elk half jaar wisselt de tentoonstelling. En deze keer is het thema ‘SMUK’, over opsmuk in de mode. Geweldige borduursels, parels, 3D prints (Iris van Herpen), veel Galliano en D&G. Ik kijk mijn ogen uit en zou willen dat ik in de buurt van Hasselt woonde, dan zou ik zeker elk half jaar gaan kijken.

Daarna gaan we nog een rondje door de stad. En kopen we een Nespresso apparaat in de boutique. Zo. Morgen goede koffie. Ons apparaat thuis staat er inmiddels tien jaar en begint wat rare geluiden te maken. We vinden dat het kan.

Zondag

Op naar Maasmechelen M2 shopping center. Mocht je je eens in Amerika of Canada willen wanen. Ga hier heen. Enorme parkeerplaatsen en mega winkels. We trekken met ‘onze bubbel’ (onze zuiderburen noemen 1 gezin een bubbel, klinkt een stuk feestelijker vind je je niet?) door de AH en nemen gewoon zo’n beetje alles mee wat lekker lijkt. Toetjes met kadootjes. Bubbels. Skyr. BBQ spullen. Rocky road. En een fles allesreiniger. Dit in het kader van ‘we koken zelf wel’. Stuk gezelliger dan dat geloer over die ninjamaskers heen.
Hoogtepunt van de dag. ‘s Middags gaan we zwemmen in het vooraf besproken tijdsslot. Zwemkleding thuis aan. Van tevoren kiezen voor binnen of buiten zwemmen.

Uit het zwemmen steken we de mini-BBQ aan in de buiten open haard. De dames willen limo in een wijnglas. Als dat je dag nu perfect maakt… doen we dat.

Maandag

Even heel eerlijk. Je ziet natuurlijk alleen de zonnige plaatjes. De blije kinderkoppies, maar ik wil toch even een sidenote plaatsen.
Deze vakantie valt tot nu toe een beetje tegen. De kinderen hebben daar hoop ik weinig van door, maar ik ben toch een paar keer een paar uur strontsjaggerijnig geweest. Ons initiële plan is om meerdere redenen omgezet in deze vakantie. Vond ik niet leuk. Als blijkt dat Oostenrijk uiteindelijk best goed te doen is (zie even de Insta van Is Het Nog Ver?), baal ik wel extra.

Ik ben niet snel jaloers op andermans vakantie (er is altijd wel een vakantie die leuker lijkt en ik twijfel meestal lang genoeg om maar de juiste plek te kiezen die mij perfect lijkt), maar de eerste weken hebben we toch echt wat regen gehad, het tripje naar huis (waarvan ik het echt gewoon goed vond voelen om te gaan) droeg er niet aan bij -> en dat was dan meer het idee dat je dus zo dichtbij huis bent dat je zo weer het vertrouwde ‘durp’ in rijdt, weinig verandering van beeld (Mooi Zutendaal waren we al eens geweest, ook al was dit in een heel andere accommodatie, Belgisch Limburg ben ik ook nog zelf een keer terug geweest op perstrip) en de constante aanwezigheid van maatregelen (of mensen die er schijt aan hebben, net zo vervelend), het constant vooraf moeten reserveren voor elk klein kloteding, maakt dat ik het vakantiegevoel maar matig te pakken krijg.

Vandaag echter, doen we het Blotevoetenpad en dat is echt heel erg leuk.

Ik sta nooit op foto’s. Vind ik zelf niet zo erg. Ik vind het beeld niet zo tof. Zeker niet als ik geen föhn bij me heb. P vind soms dat er toch iets vastgelegd moet worden. Ik zou een fotoboek vol kunnen hebben met foto’s waarvan ik denk… ehhh zie je mij zo? Toch jammer.
Deze moest ik weer lachen. Blaadjes haarscherp. Kooppie, is een blur.

‘s Middags gaan we nog even zwemmen en gooien we de nieuwe hamamdoeken uit. En doe ik even een tukje.

Dinsdag

Vandaag staat C-Mine, de mijn bij Winterslag, op het programma. We melden ons op afgesproken tijd. De kids spelen weer een speurtocht. Best wel lastig om die verhaaltjes te lezen met zo’n ninjamasker voor. Maar het lukt en uiteindelijk vinden we Cyriel de krekel. Zit erg leuk in elkaar. Aanrader.

Aan het einde van de speurtocht mogen de dames een medaille maken. ‘Leukste dag ooit.’

We gaan eten, bestellen een burger. Burgers zijn op. Ik vraag wat er precies op is. De broodjes. Geef maar een burger zonder broodje dan. Kon ook niet. Erm…

Vol au vent dan maar. Nu we er toch zijn. En een Mort Subite.

Daarna gaan we we foto’s maken. Want mijngebouwen lenen zich daar heel goed voor.

Woensdag

Joehoe! Perfect weer voor openluchtmuseum Bokrijk. Een van de leukste dingen om de doen in deze omgeving. De meiden krijgen een chip om de pols waarmee ze op zoeken meoten naar diamanten voor op de virtuele hoed. Zo fantastisch leuk gemaakt!
In Bokrijk zijn de maatregelen duidelijk en veelvuldig aanwezig. Hier voelt het ok.

Noor en Pippa mogen allebei in het atelier iets uitkiezen om te maken. Pippa wil een portemonneetje maken. Noor maakt een eigen linnen tas.
Mocht je ooit naar Bokrijk gaan, sla dit niet over.
Noor heeft eerst een tas met tape beplakt en gaat daarna inkleuren. In het atelier staan echt de liefste dames te vertellen wat de bedoeling is.

Mam, flikker op met je ‘dit is een leuk decor’ het stikt hier van de bijen. Vinden we niet tof…

We doen nog even het avonturenpad in Bokrijk en gaan dan naar het pièce de résistance wat deze dag nóg leuker gaat maken. De speeltuin naast Bokrijk. (no worries, niet te zien vanaf de weg er naartoe… dus je kunt je kinderen rustig pas om drie uur vertellen dat hij bestaat, deze megaspeeltuin).
En ook fijn voor de ouders. Het is GRATIS. Ik herhaal: gratis. Een van de leukste speeltuinen die mijn kids ooit hebben gezien.
En ik had gelukkig een vooruitziende blik… en een tas met hamamdoeken gepakt. En een boek. En een zak pistachenoten.

Dit kunnen ze eeuwig doen. Zand in een bakje en met een katrol omhoog en omlaag brengen. Eeuwig…

Donderdag

Vandaag gaan we naar Saraland. Dat is in Park Molenheide. Er is ook midgetgolfbaan. 18 Holes in een nepmijn. We hebben anderhalf uur pret. Dan gaan we naar de binnenspeeltuin.

En hier verbaas ik me enigszins. Een boomer gaat haast ín me zitten. Dus ik verhuis naar een ander, plakkerig tafeltje. Desinfectiepompjes/palen werken hier meer niet dan wel. Anderhalve meter wordt niet in acht genomen. Mondmaskers evenmin. Er staat zelfs dat Sara van Saraland wil dat je óf anderhalve meter in acht houdt óf een mondmasker draagt.
Ok. Als er een uitbraak van COVID-19 in België wordt geconstateerd wil ik wel een gokje doen waar ongeveer. Park Molenheide is een kanshebber. Je ziet dus ook dat zodra de regels onduidelijk zijn, mensen zich navenant gedragen. Ik was mijn handen 13x extra.
Ik kan me zo voorstellen dat je, wanneer je al drie maanden nogal clean leeft, na een paar uur in dit hol vol bacteriën je zeker buiktyfus, schurft, influenza en/of kinkhoest oploopt. Denk ik.

Vrijdag

We zetten een recordtijd om onze mansion in te pakken en vertrekken naar het Vrijthof. Hallo Meestrich!
Boekhandel Dominicanen is een van de stops die we zeker moesten doen las ik overal. Hm. Ik weet niet, maar Waanders in de Broeren (boekhandel in een kerk in Zwolle) blijft #1.

We doen wat je in Maastricht hoort te doen. Shop till you drop, lunchen, biertje drinken, ijsje scoren. Met extra chocolade saus. En bonbons mee voor thuis. Ik bedoel maar, de mevrouw in de bloemetjesjurk in de winkel was een Belgin die naar Maastricht kwam voor deze chocolaatjes…

Vervolgens rijden we door naar ons derde adres. We zouden in Maastricht blijven, maar omdat het eindelijk richting de dertig graden zou gaan lopen heb ik besloten toch maar om te boeken naar een huisje. Bij Landal De Vers vonden we een huisje met veranda, loungebank buiten en kamado bbq. Perfect.
Superfijn huisje…

Zaterdag

Eerst even BBQ-helden checken voor wat recepten, boodschappenlijst maken en op naar de Appie in Boxmeer. Ik verbaas me wat. Ik moet een munt in een goor karretje doen. Vind geen handscanners bij de ingang. De kassiere moet het nummer van mijn bonuskaart handmatig invoeren en dan tikt ze nerveus met haar nagels als mijn fingerprint even niet wil met met mijn bankpas in mijn telefoon. Ja pardon. Mijn handen zijn nu zo ranzig, dat herkent mijn telefoon heel niet.
Klik ik alsof ik smetvrees heb? Heb ik misschien wel een beetje ontwikkelt de afgelopen maanden. Mogelijk. Ja.

Maar goed, de boodschappen zijn in huis en ik verheug me op de middag. Braai aan. Wijn open.

Eerst nog even zwemmen. P gooit Noor telkens weg. Grappig. ‘Nog een keer!’
Wheeee. Noor komt huilen boven water.
Ik troost haar met een ‘Niets te zien, valt mee…’
Is sowieso altijd mijn strategie.
Bij nader inzien is inderdaad een stukje van haar tand niet meer te zien. Fuck. Het is echt weg.

Tandarts bellen. Afspraak maken. Snel douchen. Noor kalmeren. Doet vast geen pijn moppie, nee echt niet. Half uur naar Nijmegen rijden. Parkeren. Omver gereden worden door aso die over het zebrapad voor de hoofdingang van het CWZ Nijmegen komt aanrissen om vervolgens op de invalidenplek te gaan staan. Door naar de het spoedplein. En de coronatent. Briefje halen. Melden bij de tandarts. Identificatie. Nee niet bij me. Paspoort… erm.. ergens wel. Kut, waar is dat ding. Ohja, laptoptas.
En uiteindelijk ligt Noor in de stoel bij tandarts Mirl B. En man wat ben ik opgelucht dat deze tandarts lief is, en geduldig en alles aan Noor heel goed uitlegt.
Noor vind alles leuk. Tot Mirl vertelt dat haar tand moet gaan slapen. Vind ik ook niet grappig. Noor kijkt me strak aan. Het voelt een beetje of ik haar verraad. Alsof ik moedwillig een lammetje naar de slachtbank heb gebracht, maar ik wist het echt niet.
‘Luister maar even naar de tandarts, die kan het beter uitleggen.’
Ik zie de enorme spuit en dat Mirl bijna de fout begaat om hem Noor te showen.
‘Doe maar niet!’
Ok, Mirl houdt hem snel achter haar rug en zegt dat Noor haar ogen dicht moet doen.
Vijf seconden. Een paar dikke tranen. Gotver.
Dan gaat M te werk. Ondanks de drukte die ze vandaag ongetwijfeld heeft, werkt ze precies en met een super focus. Ik zit gefascineerd te kijken. Vakvrouw.
Na een dik half uur ziet het er weer prachtig uit. Pfoei…

Zondag

Ontbijten in de tuin. Zwemmen (hier zijn veel prachtige actiefoto’s van… maar nog niet in mijn computer, sorry not sorry).

Bij ijssalon Clevers bestellen we voor 1x een coupe ijs ipv lunch. Omnomnom.

En nu heb ik de hele middag whereabouts zitten tikken. Morgen vertrekken we hier, op weg naar onze laatste stop in de Beekse Bergen.

Het grappige is dat ik hier ‘s avonds ook telkens een leeuw hoor. ZooParc Overloon is dichtbij. Ik hoop dat ze daar trouwens leeuwen hebben, anders kan ik ‘s avonds wellicht beter binnen gaan zitten…

Even gecheckt, inderdaad… ze hebben er leeuwen

1 reactie op Weekly Whereabouts #329 en #330: boerderij, begrafenis en bad

Pizza eten als in Italië

Type on the field below and hit Enter/Return to search