We gaan nogal eens uit en daardoor zie ik het ook vaak gebeuren. Kinderen hebben een toffe dag gehad in een museum of attractie. En aan het einde van zo’n leuke tijd word je volautomatisch door de giftshop geleid. En daar gebeurt het. Kinderen veranderen plots van vrolijke minimensen in dreinende, irritante vliegjes. Wat overgaat in gestamp met ongezellige ouders en een sissend ‘ENNUSTOPPEN’ en als het even tegenzit wordt zo’n kabouter dan aan zijn arm meegesleurd. Ai. Dat kan de bedoeling niet zijn van zo’n leuke dag?
Ik ben geen opvoedkundige. Maar ik denk dat ik dit onderdeel aardig ‘nail‘.

Hoe leid je je kind vrolijk langs de giftshop?

Ik heb mijn kinderen al van jongs af aan bijgebracht dat een bezoekje aan de giftshop en daar ook iets meenemen een uitzonderlijke gebeurtenis is.  Wij gaan zo vaak weg dat het niet vol te houden is. Ze zijn het dus al een beetje gewend en doen over het algemeen niet al te moeilijk.

Toch zal ik je vertellen hoe ik denk dat je dit het beste aan kunt pakken.

Ik ben zelf soms best wel eens nieuwsgierig wat er in een shopje ligt. Dan wil ik gewoon even kijken. Als je dan direct je kind bij je hebt, dan zal die al snel vervallen in ‘datwilik!’ en ‘datwilik!’. Rete-irritant voor jou. Je wilt alleen maar kijken.

Wat je echter moet snappen is dat wat jij al wat ervaring hebt. Je verdeelt in je hoofd al heel snel wat je ziet. Je kan door je ervaring 90% meteen afschrijven als meuk, 8% als veel te duur, 1% als niet nodig en dan wellicht nog 1% als wel interessant. Jouw kind heeft die ervaring niet. Zeker jonge kinderen, die niet eens zelf ooit iets betalen, hebben deze ervaring niet.

Zelf ben ik wel eens nieuwsgierig wat er in de winkel ligt en vind ik het ook wel even leuk om in elk geval te kijken.

Wat ik dus doe…
– ik ga (indien mogelijk!) eerst zelf even kijken zonder kinderen terwijl ze nog even ergens spelen. Ik weet exact waar ze niet omheen kunnen. De stellage met Beanie Boos bijvoorbeeld.

– voor we de giftshop door moéten , leg ik ze alvast uit. ‘In deze winkel staan prachtige Beanie Boos, jullie mogen best even kijken, maar we nemen er geen een mee.’ Niet op een dreigende toon (wat ik helaas dus ook vaak hoor), maar gewoon duidelijk.

– als ze iets prachtigs zien… dan kijk ik even met ze mee. En geef ze groot gelijk. Jeetje, wow wat een mooie pilotenbril. Weet je wat? Als jij dat heel mooi vind, dan moet je het op je verlanglijstje zetten. (en doe dit ook als je je kind er een week later nog over hoort)

Vaak is een stukje erkenning (ja het is mooi) en het niet meteen los moeten laten (want het mag op een lijstje) al genoeg om door te kunnen lopen zonder drama.

*even over de foto hierboven. Dat er is 1 van een serie. Noor, toen 4 jaar oud, deed even een ‘blij’ ‘boos’ en ‘verdrietig’ gezicht. Het is dus een fake foto ;-).

Print Friendly, PDF & Email