Goedemorgen! Vanuit mijn bed tik ik eindelijk weer eens wat whereabouts. Ik was jullie niet vergeten. Natuurlijk niet. Maar er gebeurden een paar dingen achter elkaar waardoor ik even niet zoveel zin had om te schrijven.

Daarbij had ik ook juist heel erg leuke dingen. Weekendjes weg. Eindelijk! En heel, heel veel mooie, gave, geweldige projecten waar ik keihard aan gewerkt heb.

Waar waren we? De reading van deze mevrouw, ik had haar naam niet genoemd: Anita Kaandorp coaching. Echt een aanrader wanneer je ergens helemaal in vastloopt.

Veluwe

Ik ga een weekend naar de Veluwe met 3 vriendinnen. Bij aankomst is het direct duidelijk. Mijn vriendinnen houden van kamperen. En vinden mij een snob. Ik lach me dood. De in de tekst aangeduide oven, daar past mijn hand niet eens in. Ik kom aan met een tas vol lekkers van MamaMieppie. In die tas zit een quiche. Ik stuur Mieppie een foto van de oven. Ik besluit dat ik maar weer op de bank slaap.

Zodra de wijn open is gaan we lekker.

We wandelen dat weekend kilometers.

H fixt heerlijke ontbijtjes. Ik maak een herfstige pasta. En zo nemen we het leven door. Of een deel ervan. Niet per se de betere delen. En je krijgt van dit soort foto’s…

Herfstvakantie

Dan is het herfstvakantie en ik geniet daar met volle teugen van.

We doen een carwashje (vinden we een uitje…) en een uurtje Jump City… Het laatste uur van de dag. Dat levert dit soort plaatjes op.

De volgende dag gaan we met mijn moeder naar Amsterdam. We hebben een missie: tentoonstelling Maison Amsterdam, waar allemaal Nederlandse ontwerpers staan. Heel leuk om te zien! Het regent die dag behoorlijk, maar we kunnen tussen de meeste buien door.

Lunch in het Hard Rock. Daar maak ik deze foto. Ik hou ervan.

Vervolgens gaan we nog even shoppen. Een lang gewenste tas voor mij. Heel veel snoep van Captain Candy voor de meisjes.

In het weekend binden we eindelijk de schaatsen weer onder. Pippa leeft helemaal op van deze activiteit. Want mijn lieve schat heeft het een beetje zwaar deze weken. Ze is erg verdrietig over de scheiding. Ze praat er veel over en voelt zich diep ongelukkig. Maar als ze op het ijs staat vergeet ze al die dingen even en komt er een grote smile op haar gezicht. Ergens deze week praat ze ook met een heel lieve kindercoach.

Noor heeft vriendin A te slapen. We doen een pizza night. En ontbijten uitgebreid.

Mooie projecten

Ondertussen werk ik vrij lekker door. Zo lever ik de site van Reishuisje af. Moet je eens naar kijken als je eens met wat meer mensen weg wilt!

Ik maak een site en help BABS Brigitte. Een buitengewoon ambtenaar burgerlijke stand. Zij maakt de vetste bruiloften mee.

Ik ga van schoonheids- naar nagelsalons en een leuke pedicure. Wordt langer ingehuurd door cateraar MamaMieppie (heb je al haar prachtige weekendtassen al gezien voor de feestdagen? Gevuld met lekkers om het jezelf makkelijk te maken).

En ondertussen werken we in de virtuele winkel van Lotus Diffusers ook keihard om alle nieuwe producten op tijd voor Kerst en Sinterklaas in de shop te krijgen.

Den Bosch

Twee weken na de Veluwe ga ik met vriendin M naar Den Bosch. Om te shoppen. En boy… heb ik geshopt! Voor 1x keek ik werkelijk nergens naar. Alleen naar of het leuk was of niet.

We sliepen in het Golden Tulip aan het centrale plein gelegen. Dit hotel krijg even een eervolle vermelding voor absoluut geweldig hotel om te shoppen.

– super gastvrij
– parkeerplaats naast het hotel voor een zeer acceptabel bedrag
– mega bedden
– shopweekend deal met diner, wijn, water in de brasserie die echt gezellig is

Met M kan ik lachen, goede gesprekken hebben én stil zijn. Kortom, de gouden combi voor 36 uur dik genieten.

Op de terugweg worden we omgeleid over een donker dijkje in de Betuwe. Het regent pijpenstelen en ik vraag me af of ik dit nog leuk vindt. Het is dat ene dijkje waarover ik eerder lyrisch schreef in een ander blog. Dat het zo mooi en fantastisch is. Op een zonnige lente-dag dus.

De volgende dag pak ik al mijn tassen uit… KUT er zit nog een anti-diefstal label aan een van de items. Maar hey, de winkel waar ik kocht heeft een uitmuntende klantenservice. Dus ook even kudos voor Clous mode in Den Bosch.

De kast van Moon

In de week erna komt Moon mijn kast brengen. Oh wat een plaatje… ik ben er zo verliefd op. Hij is echt precies goed. Moon, mijn huispimper (grijns), heeft inmiddels drie meubels voor mij gedaan. Wil je lezen wat ze nog meer heeft gedaan en een kijkje in mijn crib lees dan: De meubels van Moon in mijn huis.

Start project gang

Opeens ben ik het zat met mijn gang. Al bijna een jaar kijk ik tegen een geel muurtje aan. Blijft de vloerbedekking op de trap een beetje eigenaardig ruiken en mijn slordig gekladde ‘welkom’ op de muur in goud is nu ook wel een beetje passé. Niet dat mensen niet meer welkom zijn natuurlijk, maar je snapt het. Daarbij zwerven er, zeker in de winter, laarzen, UGG’s en slippers door de gang. En die dikke winterjassen passen heel niet op de kapstok.

Ik overweeg een klusser te zoeken, maar daar zijn mijn ouders het niet direct mee eens. Kunnen we makkelijk zelf. En zo komen ze buffelen in mijn gang. Zelf doe ik in het weekend, de enige dag dat ik vrij ben, zondag, even lekker wat wandjes. Verven is echt zo’n verschrikkelijk leuke klus. Even je hoofd leeg maken en echt eer hebben van je werk.

Maar alle rest is voor mijn ouders. Zo fijn! Duizendmaal dank! Zo blij met het laatste stukje van de puzzel.

Sint Maarten en kaasblokjes

Yes! De kids kunnen Sint Maarten lopen. Noor regelt het zelf (en dwaalt daarbij, as usual, af, kind van haar moeder…). Ik loop met Pippa, twee vriendinnen en een stel ouders.
Bij een huis krijgt Pippa een mooi genaaid zakje met een strikje.
‘U heeft er werk van gemaakt!’ complimenteer ik ze nog. Ze lachen wat vaag in de duisternis.
Thuisgekomen wordt de buit direct vastgelegd op een lijst. En het zakje wordt ontdaan van het lintje. De inhoud..

Pepernoten, kaasblokjes en een discutabel kaartje.

2G

Ik ben echt even een soort down als ik de nieuwe lockdownregelingen hoor. Serieus. Ik had 1 heel tof etentje gepland staan de komende tijd. Met mijn lieve sportmatties van de roeivereniging. En dat gaat dus weer niet door. Erger nog. De plek waar we allemaal komen om te werken aan onze gezondheid, dáár moeten we een pasje gaan laten zien. Of we er wel bij horen. Om te kotsen werkelijk. Nóg erger is dat het op elke plek waar je komt weer over hetzelfde gaat. Of we het erover eens zijn. We zijn het nooit met elkaar 100% eens op dit punt, maar voor fuck sake, kunnen we elkaar gewoon blijven respecteren?

Ik laat vallen dat ik er echt even klaar mee ben. Dat gezeik. En wordt uitgenodigd voor een vrijdagmiddagborrel in een warm nestje. Fijn! Lekker eten. Wijntje. Ik breng even mijn auto thuis en ga op de fiets terug. Het is zo’n avond.

Kunstschaatsen

Pippa houdt van schaatsen. Ze wil ook op schaatsen, dus regel ik schaatslesjes voor haar. Kunstschaatsen. We komen aanlopen bij de Meent, haar haar in een sportieve hoge staart wipt op en neer. Ze huppelt bijna.
‘En als ik dan kampioen ben, moet ik zo’n mooi glitterpakje aan,’ weet Pip te vertellen.

Aangekomen bij de ijsbaan kijk ik mijn ogen uit. Zo’n zestig meisjes van 4 tot 20 trekken hun schaatsen aan, beschermers met glitters, tassen met wieltjes en flikkerende lampjes, van die echte glitterrokjes… Als het bijna tijd is gaan ze allemaal in de rij voor de ingang van de baan staan. Wow… wat een gedisciplineerde bedoening dit.
Pippa heeft het ook door en barst in tranen uit. Kut… nu moet ik zo’n moeder worden die gaat zeggen dat ze echt het ijs op moet. Dat ziet er natuurlijk weer uit alsof ik een oude droom op mijn kind projecteer.

Maar gelukkig weten die ijsmeisje het prima te regelen, er komt meteen een meisje bij Pippa schaatsen die haar helpt zodat ze ook wat rondjes doet. Rondje twee zie ik haar oude glimlach verschijnen. Pfoei!
Als ik haar ophaal is ze weer die bijna-kampioen, die nu visjes kan schaatsen en kontje-val kan doen.

De week erop zie ik haar opeens op één been heen en weer glijden.

Modeshow

Of ik een modeshow wilde lopen voor filmpjes op social. Nou nee, eigenlijk niet. Maar het is voor Loes. En stiekem ben best nieuwsgierig naar de toverkunsten van Loes. Dus ik zeg ja.
En wat blijkt, ik vond het echt heel leuk om te doen. Al die mooie, nieuwe kleding. Dingen die ik werkelijk nooit uit het rek zou trekken. Verrassende combinatie’s. Ik in een blouse met trui. Zie je anders nooit.
Voor het meisje wat vroeger duizenden modetekeningen maakte en ooit ook bij de modevakschool is geweest was dit toch weer een kersje op de taart.

Uit met de roeivereniging

Over kersen op de taart gesproken. We gaan tóch uit met de roeivereniging. Een early dinner. Eerst lijkt dat idee vrij raar. Ik bedoel, waarom zou je om 16:00 aan tafel willen zitten?

Ik fiets er naartoe in een nieuw outfit, in opperbeste stemming. Moet je mee uitkijken. Net precíes het moment dat je denkt ‘ik ben in opperbeste stemming’….

Maar goed. We laten ons volledig in de watten leggen door Frenkie van het Bakkershuys. Vrij exclusief, en treurig. We zijn de enigen deze avond. Maar echt mensen… ga gewoon lekker om vier uur eten, merk je niets van!

Om kwart voor acht staan we buiten.

Gaan we nu al naar huis? Nog eentje dan…

Print Friendly, PDF & Email