Ach, jullie kunnen weer smullen hoor mensen… Never ever a dull moment. Ik zie in de statistieken dat er druk gezocht wordt naar de nieuwste whereabouts. Want hey… was ze niet in Oslo? Waar blijven die prachtige foto’s dan? Bij deze…

Oslo

Door jeweetwel werd ik voor mijn verjaardag meegenomen op verrassingstrip. We vonden het beide super super spannend. Ik ging met handen voor de ogen door de poortjes van Schiphol en tot de gate wist ik niet waar we heen gingen.

Wow. Oslo! Wat een TOP-bestemming!

Hij liet me de stad zien, showde off met zijn skills op stepjes, nam me mee naar de meest waanzinnige plekjes en boekte een diner van 24 gangen. We hadden lol. En het was fijn, warm & fuzzy. En we keken uit naar tripjes naar Keulen, Brussel, Berlijn en een zomervakantie in ossenbloedrode huisjes in Zweden. En ál die fijne restaurantjes de we daar al gevonden hadden.

Hier wat fotomateriaal van dat prachtige weekend:

Het is uit

Daarna ging ik, met een 3-daagse detour via de hel van radiostilte (hey, was ik hier niet eerder? Been there, done that, bought the t-shirt, dacht ik), naar een hernieuwde single status. Iedereen die ik deze week hierover gesproken heb zegt ‘Huh?’.
Even voor de duidelijkheid, tussen de landing in NL en deze drie dagen zaten nog drie andere dagen…
Ik probeer dan kort uit te leggen wat de reden zo ongeveer is. Laat duidelijk zijn, het was niet exact mijn idee.
‘Maar zo ken ik je helemaal niet?’ Neuh. Ik snap wat je bedoelt. Maar ik snap hem ook. En het is goed zo. Natuurlijk doet het even zeer en laat het me niet koud. Ik kijk terug op mooie momenten. En ik ben blij dat ik dat oprecht kan zeggen.

Bij deze een dikke dank je wel voor íedereen die afgelopen week mijn vangnet was. Voor iedereen die riep ‘maar je bent een topwijf! Niet vergeten!’ (of iets van die strekking, inmiddels is ook ‘kei bangelijk wijf’ voorbij gekomen uit Vlaanderen), het vriendinnetje van Noor die zei ‘Noujaaaaa! Wie maakt het nou uit met jouw moeder?’ (ook ik ben niet onfeilbaar lieve A… maar fijn dat jij denkt van wel), mijn sportmaatjes, mijn ondernemersnetwerk die niet vroegen waarom de fuck ik er zo bij liep en überhaupt aanwezig was op de borrel, gouden collega C, iedereen die app’te om een statusupdate, mensen die even de tijden namen en hun spullen lieten vallen, vrienden die me meenamen naar het strand en lifesaver psycholoog N. die heel niet op zaterdagmiddag ad hoc had hóeven videobellen met me. Maar het wel deed.
En als laatste mijn lieve duo, die zaterdag met zijn tweetjes een brood gingen halen en terug kwamen met deze kaart. Met aan de binnenkant ‘van harte beterschap’. Silver linings, ze zijn er altijd.

Nog meer silver linings. Willy de Sloper was vanmorgen blij! Ik moet mijn voeding bijhouden. Voeding ‘geen’ lijkt te leiden naar de oplossing van een ander oud probleem. Ha. 3 kg in een week! In 1 week eraf wat er in 3 maanden bij kwam.

En verder schijnt de zon. Heb ik gisteravond eindelijk leeslampjes op mijn bed gemaakt. Dag Netflix als ik ga slapen. Heb ik al 1 boek uitgelezen. Wie leest er hier nog meer veel en wil boeken uitwisselen in de genres literatuur, verhalende verhalen (Vliegeraar, Paardenfluisteraar, Paolo Giardano) waargebeurd en zelfontplooiing?), laat het mij even weten. Nee geen e-reader. Ik moet boeken kunnen vasthouden.

Er werden plannen gesmeed voor fijne koffiebarretjes en ochtendwandelingen in Dubrovnik en kerstshoppen in Londen is ook eindelijk echt in de planning.

Maar de reislijst is dus even gekortwiekt, maar niet voor lang, de wereld ligt aan mijn voeten en ergens onder de toetsen van mijn toetsenbord.

I’ll keep you posted.

Liefs, Nanda

Print Friendly, PDF & Email