Ach lieve mensen, natuurlijk was ik jullie niet vergeten! Hoe was mijn week… de silver linings. En dat waren er heel veel.

Maandag

Nou. Opeens was het herfst lieve mensen. BAM. Regen in je gezicht, winterjassen opgezocht.

Dinsdag

Samen met Caro bespreek ik de laatste details voor het Golden Weekend in haar webshop. De foto’s die we een paar weken terug maakten doen het goed op Instagram en we merken dat de betrokkenheid gigantisch is. Mocht je ooit een webshop willen beginnen… ik heb nog wel wat tips & tricks voor je.

We vullen een box bij de speelgoedwinkel. Nu kan Pippa bijna jarig zijn!

En hop naar TikTok dansen.

Omdat Pippa bang is voor de Taliban, doen we de olie ‘veiligheid’ in de diffuser. Geen idee, maar het werkt. Voor het eerst sinds een week komt ze niet meer nog een keer extra uit bed. Winst. Ik voel me wel een idioot als ik mezelf hoor vragen ‘Pippa, heb je je veiligheid bij je?’. Alsof ik zo’n glutenvrij moeder ben. Niets mis met

Woensdag

De kindjes gaan naar P daddy. En ik… ik eh… doe niet zoveel behalve veel en hard doorwerken.

Donderdag

Echt geen idee meer.

Vrijdag

Studiedag. Ik begin met een rondje sporten. De meiden zijn zo onwijs lief! Zonder het te vragen hebben ze van alles voor me gedaan. Een was opgevouwen en opgeruimd. Vaatwasser uit- en ingeruimd. Topkindjes.

’s Middags gaan we even lekker naar Jump City. En naar wat woonwinkels. Het is tijd om het in huis weer wat knusser te maken!

De hiphop juf van Noor app’t. Of ze nog komt. Oh serieus… we hadden het daar nog over. Zo ongeveer twintig minuten geleden. We zijn te relaxt. Dat kan ook hè.

Zaterdag

Nachtmerrie. Dezelfde nachtmerrie die me al plusminus 8 maanden achtervolgd. Waarom kan ik hier niet vanaf komen? Telkens dezelfde hoofdpersoon.

Een paar uur en nog wat teleurstellingen later ben ik het zat. Ik app Caro.
‘Caro, mag ik komen werken?’
Het mag.
En óf ik mag werken. Negen uur lang buffelen we aan een stuk door. Ok, we stoppen even voor patat en dan gaan we weer net zo vrolijk verder. Dozen vouwen, orders klaar zetten, labels en pakbonnen printen. Lachen, koffie lurken, en weer door om honderden pakketjes te verpakken.
Wat een succes.
Ergens halverwege stop ik even.
‘Hey Caro, weet je nog, toen je voor het eerst aan mijn keukentafel zat, en je me vroeg of ik misschien zo’n webshopje voor je kon maken, omdat je graag een paar diffusers wilde verkopen?’
Proest.

Zie hieronder een klein deel van de lichting die maandag nog de deur uit ging.

Zondag

Ik word wakker zonder mijn schatje. Voor het eerst in de 8 jaar dat ze bij me hoort, word ik wakker op haar verjaardag, zonder dat ze er is. Dat was bij Noor zo en nu weer. Gatverdamme! Je kunt je voorbereiden op van alles, qua scheiden, maar dit vind ik een van de moeilijkste dingen.

Gelukkig mag ik komen ontbijten. Vergeet ik de cadeautjes van grote zus. En kan ik nog een keer op en neer.

M komt langs met haar 1 1/2 jarige kind. Dat is fantastisch. Dit kind heeft instant twee moeders erbij. Ook wel even lekker voor de echte moeder.

Pippa mag zelf de kaarsjes in haar taart doen. Ze steekt er een recht in haar eigen gezicht. Want dat is leuk. Ik wilde eigenlijk een heel toffe dripcake met unicorns en macarons voor haar bestellen, maar de taartenmevrouw in het dorp is een snauwerig mens op Instagram. Ik bedoel maar, als je na 3 DM’s nog geen taart hebt kunnen bestellen dan is het niet leuk om te horen ‘dat ze het wel heel druk heeft! EN DIT NIET HAAR ECHTE BAAN IS’. Stom wijf, doe dan niet alsof je taarten bakt.

Vervolgens is het stil. Ik denk aan mijn huis. Mijn huis waar de spetters tomatensaus van vrijdag nog aan de muur gekleefd zijn, het oud papier hoog opgestapeld in de woonkamer ligt. Een half lauw wasje in de wasmachine hangt en de trap naar zolder nog uit staat. Waar een berg ongewassen witte was op mij ligt te wachten. Kortom, daar waar het één grote kolerezooi is. En ik ben nochthans zo netjes.

We wachten twee uren… dat is lang hoor, als je jarig bent. En moeilijk! Pippa hangt tegen me aan. Ik voel haar ongeduld… Ik vind het zo sneu… Arme skat!

Maar het komt goed! Ze wordt schandelijk verwend. Als iemand het verdiend is het dit lieve meisje wel!

Thuisgekomen kan ik niet over mijn wallen heen kijken. En dan moet ik dus nog de tomatensaus van de wand halen. De was er in gooien en en en….

Print Friendly, PDF & Email