Na de Whereabouts van vorige week vroegen meerdere mensen zich af of het allemaal weg goed ging. Nou, nee dus. En het werd deze week nog een stukje erger.

Maandag

Een B12 prikkie en verder lekker aan het werk.

Dinsdag

’s Middags moet Noor naar de ortho. Ze vind het een beetje eng, dus ik moet mee. Er zullen foto’s, afdrukken en weet ik wat al niet meer gemaakt worden. Ik moet zelfs naast haar komen staan. Grappig. Als je bedenkt hoe ze er aan het einde van de week bij loopt. Dit zijn oprecht the Wonder Years en mijn dochter is Winnie Cooper.

Woensdag

Sporten. Het probleem wat een probleempje leek, blijkt toch iets groter dan gedacht. Testen, proberen, testen, proberen. Computer says no.

Donderdag

Er lijkt niet enorm veel op de agenda te staan. Als dat ene probleem maar getackeld is. Ik moet om 11:45 boksen. Om 14:00 bij de huisarts zijn voor mijn prik en om 17:15 bij de opticien. Ja dat allemaal wat onhandig gepland. Aangezien deze drie aan de andere kant van het dorp liggen (maar dicht bij elkaar). De opticien vraagt of ik in normale doen ben. Het is lastig ogen meten zo. Of ik ergens stress van heb. Tja. Waar zal ik beginnen?
Aan het einde van de dag hap ik een pizza mee bij mijn ouders.

Vrijdag

Sporten. Kapper. Mijn oude colorista is voor zichzelf begonnen. Met haar had ik altijd zoveel lol, maar ze was gestopt met knippen.
We praten even lekker bij.
Daarna fluks naar huis, zwembad, even naar Noor.

Testen, proberen, computer says hell no.

Als ik thuiskom met Pippa kan ik niet meer logisch nadenken. Een kwartier lang laat ik mezelf gaan. Frustratie, vermoeidheid,… ik kan niet meer. Ik bel de oppas, etentje en restaurant af. Trek een joggingbroek aan, warm wat pasta op van eerder deze weken.

Vanavond mag Pippa laat opblijven. Want ze vind het nogal oneerlijk dat Noor wel laat naar bed mag en zij niet. We kijken Zumbo’s Just Desserts. Dat vinden we allemaal goed te doen. Pippa voorziet iedereen van commentaar.
‘Zo! Die is dik!’
‘Hij heeft een domme neus!’
Erm. Misschien moet ik wat doen aan deze fat- & noseshaming. Dit kan toch niet?

’s Avonds gaan we door met testen en proberen, de onbekende topper gaat tot 23:00 door.

Zaterdag

Noor (11, gevoelsleeftijd 22)

De dag van de fotoshoot. Vroeg op om de dames op te tuigen. Haar, make-up, kleding. Alleen voor de voorpret zou je eens per jaar een fotoshoot met je kinderen moeten doen. Op de lokatie staan nog twee kinderen en the belle of the ball klaar om te shinen. Het is fantastisch leuk. De kinderen genieten met volle teugen.

Ik vind portretfotografie oprecht leuk om te doen. Thuisgekomen doe ik direct de nabewerking. 80 foto’s halen het en dat is best uniek!

Ik doe even snel een opruimrondje door het huis met de meiden. Ze helpen me zo onwijs goed, dat is niet normaal. Mag ook wel eens gezegd worden. Ze halen bedden af en ruimen snel 30.000 LOL onderdelen op, zodat ik morgen, als ze niet thuis zijn, hun kamers even goed kan schoonmaken.

Verjaardag. We rijden naar Heerhugowaard. Waar de weg is opengebroken. ‘Er kan ook niets normaal deze week…’

Als ik de kinderen bij daddy drop kijk ik eens naar mijn handen. Ze trillen van ellende. Ik wil mijn auto zsm langs de kant van de weg zetten voor ik nog een ongeluk maak. Ik kijk wel wat ik in huis heb.
Aardappels, ei, mosterd, en olijfolie. Mooi. Dat wordt een patatje met zelfgemaakte mayo.

Pippa (7, BIJNA ACHT!)

Zondag

Ik slaap uit tot wel negen uur. Dat had ik even nodig.

Daarna werk ik gestaag mijn huis door. Ik dweil, ik zorg dat de kinderen in een vers bedje liggen vanavond, hang wat haakjes op, draai minstens 7 wassen en ruim ze weg, doe administratie, ruim mijn trapkast op, breng spullen naar zolder.

Dat en ik hang op de bank met Rozengeur & Wodka Lime. De serie die mij eerder door een vervelende periode heen hielp. Het is natuurlijk inmiddels stokoud. Zo communiceren de meiden (want toen echt vet hip was) met Apple iMac G3’s (met zo’n aqua-kleurige toeter achterop)en roken de hele dag door (ook op kantoor en in bed). Drinken en daarna rijden is meer regel dan uitzondering. Wat een rolmodellen. Maar heerlijk om op deze dag af en toe een kwartiertje te relaxen.

Aan het einde van de dag is mijn huis weer mijn huis. De kinderen komen blij terug van de kermis.

Samen met Noor kijk ik weer naar Zumbo. We vatten het plan op om zelf een taart te maken voor Pippa’s verjaardag. Niet gehinderd door enige kennis of ervaring overigens. Want ik bak niet. Bakken is namelijk een precisieklus. Ik ben meer van het uitproberen en buiten de lijntjes tekenen. Maar we gaan het doen. Dubbellaags. Met macarons (ok, die gaan we dus niet zelf maken) en paars met roze botercrème toefjes. Hoe moeilijk kan het nu helemaal zijn?

Dit verhaal houdt me ook een beetje in de greep. Het verhaal van Gabby Petito. Een influencer uit Amerika. Spoorloos verdwenen terwijl ze, ogenschijnlijk spetterend van geluk, op pad was met haar natuurliefhebbende vriend. Een lichaam met sterke gelijkenissen op Gabby is inmiddels gevonden in Grand Teton, Wyoming.
Dat ze forensisch onderzoek moeten doen om vast te stellen of het haar is, maakt me misselijk.

Deze week gepubliceerd

Deze week op de agenda

  • rust

Afgevallen

Ik kan niet zeggen dat ik er heel veel voor gedaan of voor gelaten heb. Ik bedoel, ik heb maar 3x gesport. En qua eten, zie donderdag en zaterdagavond… Maar toch is het gelukt.

Totaal kwijt: 5,2kg

Print Friendly, PDF & Email