Zo mensen… 25 graden verschil binnen een week. Ramen open. De tuin in…

Hoe gaat het. Zoals P zal zegt, ik ben niet kapot, ik ben verbrijzeld. Inmiddels 5 1/2 week aaneengesloten buffelen. Ik snap nu de mensen die zeggen ‘als ik mijn kussen zie, dan slaap ik’. Heb ik ook nu! Best lekker ergens. Misschien was ik daarvoor nooit moe genoeg, haha.

Nee grapje.

Zoals sportman W zei ‘het is ook lekker om zo productief te zijn’. En dat kan ik alleen maar met hem eens zijn.

Wat is er gebeurd op de AVS?

  • er was wat gezeur over de koelkast. Ik gunde het de lokale witgoedzaak van harte. Echter, bleek dat zij na 3 weken zoeken nog geen steek verder waren met de zoektocht naar dé koelkast waarbij het vriesgedeelte als koelkast kan worden gebruikt. Welke een VAKANTIESTAND heeft. Ja, je leest het goed. Voor een reisminnend meisje als mezelf, is dat de ideale stand. Dat hij maar veel gebruikt mag worden ;-).
    Uiteindelijk heb ik toch maar wat blauwe vriendjes besteld met een koelkast bij Coolblue. De blauwe vriendjes kwamen, brachten en toen bleek het na uitpakken niet goed te zijn. Oei. Binnen 48 uur stond er echter een nieuwe koelkast op de goede plaats. Uitgepakt en wel. Tipje. Laat die jongens gewoon je spullen uitpakken.
  • de vaatwasser was een stuk makkelijker
  • er werd parketlathulp geboden, latten en lijm zijn besteld
  • nadat ik de tv plaatste kreeg ik hem maar niet aan de praat. Na een uur pielen bel ik uiteindelijk KPN. ‘Zeg, heb ik nog een kastje nodig om mijn tv aan de praat te krijgen?’ De meneer van KPN ligt vlak. Vanuit zijn woonkamer. Aan het einde van het gesprek weet ik dat hij vrijgezel is, met zijn kat leeft en weinig feestjes heeft de laatste tijd. Overigens bleek ik nog geen kastje van KPN gehad te hebben, omdat ik was vergeten dat aan te melden bij afsluiten van mijn abonnement.
  • kasten kregen handgrepen
  • beddengoed bleek te klein, maar kon gewassen terug gestuurd worden naar Smulders…
  • trapleuningen werden geschilderd, alsmede een vergeten drempel
  • de trapkast werd ingedeeld, als je die ziet denk je echt dat ik psycho ben. Ben ik misschien ook wel. Als ik hoor wat sommige mensen over mij te zeggen hebben…
  • de kast van Pippa werd ingedeeld. Direct maar even een zomerkledingverkleedfeest gedaan.. Het hangt nu op de kleuren van de regenboog.
  • er werden mengkranen geplaatst
  • delen van het bureau gebracht
  • stukjes in de tuin gesnoeid
  • een transportbusje geregeld voor onze meidentafel (Pimped by Moon met een roze poot…)

School

School… ik weet niet… Zondagavond kwam mij opeens ter oor (via Insta notabene) dat mijn kinderen niet om half negen de deur uit hoefden. Op zich best lekker, we zijn dat uitslapen en rustig ontbijten nu wel gewend eigenlijk. Om half elf moesten ze wel op school zijn. En om 14:00 weer naar huis. Vanwege ijzel. Pardon? De rest van de wereld moet toch ook gewoon op tijd op zijn werk zijn? De efficiency van het schoolsysteem ontgaat mij volledig. Omdat 1 leerkracht het misschien niet red om op tijd op school te zijn, belanden 30 ouders in een spagaat op een tijd dat er werkelijk niets meer geregeld kan worden. Ok, er was opvang voor iedereen die het écht niet red.

Nog iets waar ik niet zo goed bij kan als leek. Noem me een gekkie hoor, ik gun het mijn kinderen van harte om lekker te dollen met vriendjes, dat terzijde. Ik geloof heus dat ze uiteindelijk wel bij trekken en genoeg weten aan het eind van groep 8.
Maar als de kinderen op vrijdag uit school komen en hoor ik dat ze gezellig potjes levend memory hebben gespeeld, ben ik het spoor bijster. In de krant lees ik dat kinderen een onmogelijke leerachterstand hebben. Op school hoor ik dat we de zure tijd die we deze week naar school zijn gegaan, hebben besteed aan spelletjes. Dit moet je me als ouder echt even iets beter uitleggen. Licht me bij.

Zorgen

Was ik vorige week blij dat Pippa zich een beetje uit. Maak ik me deze week toch een beetje zorgen om Noor die opeens wat irreële angsten ontwikkelt. Overdag loopt ze het liefst met dikke lippenstift op met haar haar te flippen, ‘s avonds klemt ze muis onder haar arm en komt ze zichzelf onder mijn deken op de bank krullen. Is het de verhuizing die dichterbij komt, of zijn de Wonder Years begonnen? Keek iemand dat vroeger?
Ik check regelmatig even met de kinderen hoe ze er in zitten. Meestal en passant als we even iets anders aan het doen zijn. Ze praten er wel redelijk makkelijk over. Fingers crossed. Als ik jullie volgende week spreek zit ons eerste weekend hier er waarschijnlijk op.

Wel grappig: deze week nam ik een andere route van de AVS naar het oude adres. Noor zegt ‘Jeetje! Wonen we zo dicht bij huis?’

Oh Pipster

Pippa bekent deze week dat ze altijd dacht dat een verkeersbord met een punt naar beneden betekent dat je daar wegzakt in de grond.

Klussen met kinderen

Zondag… Noor spreekt af op het schoolplein. Daarna zal ze doorlopen naar het nieuwe huis. Om een uur zal ze daar zijn. We nemen het actieplan door. Dat is handig met Noor, want ze is soms net Dorry (de vis van Finding Nemo met geheugenverlies). Als ze ergens een vlinder ziet gaan, gaat ze er achteraan en komt er vervolgens achter dat ze de weg is kwijt geraakt.
– hoe laat moet je vertrekken vanaf het schoolplein?
– waar is je telefoon onderweg?
– als je belt, bel ik je direct terug, ok?
‘Mam, hoe moet ik eigenlijk bellen?’
Zie… toch handig dat ik het even doornam. Ik laat haar zien waar haar telefoon zit, op haar telefoon.

Het klussen/opruimen/inruimen gaat vervolgens zo…

  • 12:00 gemiste oproep van Noor
  • 12:01 bel Noor, in gesprek
  • 12:02 bel P, heeft Noor gesproken, Noor komt naar mij
  • 12:04 Pippa: mam kun je me helpen met mijn beschermers?
  • 12:05 ik ruim iets op
  • 12:06 dingdong P aan de deur met een kastje
  • 12:07 ik ruim iets op
  • 12:08 dingdong Noor aan de deur, met verzameld vriendenwerk
  • 12:09 mogen we iets lekkers? Kijk dit is het huis. Kijk hier staat mijn moeder iets op te ruimen
  • 12:10 moeder ruimt iets op
  • 12:11 Mam, we gaan
  • 12:12 ‘Nan, kom even kijken naar mijn kluswerk!’
  • 12:13 Nan ruimt iets op. Nan gaat als een malle en ruimt zelfs 20 dingen op
  • 12:30 dingdong we zijn er weer -1
  • 12:35 dingdong +1 met ijs
  • 12:36 jongens….. niet met ijs binnen, doe ff buiten
  • 12:37 ‘Maar nu staan we allemaal op onze sokken in de prut’
  • 12:38 overweegt een ticket naar een ver oord te kopen…. als dat maar zou kunnen

Iets later gaan ze even met R op pad. Ook dan probeer ik weer een paar duidelijk afspraken te maken. ‘Blijf bij elkaar.’

Pippa heeft schijt aan deze regel. Ze gaat zelfstandig naar huis, vanaf een speelplaats twee blokken verderop. Cartman. ‘Screw you guys, I’m going home.’
Onderweg heeft ze best even in de rats gezeten, zo blijkt later…

Print Friendly, PDF & Email