Mijn wallen hangen op mijn knieën. Mijn grijze haren zijn 10cm uitgegroeid. Ik vind nog maar zelden een make-up kwast.

Wat een week. Als ik mijn app aan zet en begin te typen (doe ik meestal desktop) dan kan ik in principe blijven zitten tot ‘s avonds laat, zonder me te vervelen.

Voor iedereen die ik nog geen antwoord heb gestuurd: SORRY, je app’je is erg belangrijk voor ons, we komen op een later tijdstip bij u terug.

Deze week was er een van heel veel fixen. Had ik eerst nog een bed voor Pippa, dan had ik hem weer niet, bestelde ik wat anders, kwam het bed wel of niet. Dagelijks rennen de pakketbezorgers af en aan. Kussens, een vogelkooitjeslamp, een klamboe, een lamp voor mijn kamer, voor Noor.

Het bed arriveert, maar de bestelling is niet compleet. Een paar dagen later vind iemand ergens een tasje met messen. Toch wel compleet.

Ik ga even in het huis kijken of een balkje nu wel of niet geschilderd moet worden, twee uur later ben ik weer thuis en heb ik iedereen gesproken. Tot mijn favo postbezorgers aan toe die godzijdank ook op de AVS95 bezorgen. Ik draai mijn raampje naar beneden. ‘Hey, wat ben ik blij jullie hier te zien!’

Ergens op een nacht krijg ik een knuffel tegen mijn hoofd gegooid. Pippa klimt in bed en houdt daarbij zelden rekening met of ik in een REM-slaap zit of in een diepe slaap. En of ik ergens ook gevoel heb. Ze kruipt tegen me aan, ik heb het gevoel dat ik net drie minuten geslapen heb.
‘Ik had een nachtmerrie.’
Mumbel
‘En het was héél eng!’
Mumbel. Knuffel. Ik hou haar stevig vast.
‘Nubenjebijmama, hierbenjeveilig.’ Denk ik. Ik had het niet geweten als net de derde wereldoorlog was uitgebroken.
Het is eventjes stil. Ze heeft me inmiddels toch nieuwsgierig gemaakt. Ik vraag eens wat ze nu droomde.
‘Ik droomde van een orka!’
Pippa vind orka’s eng. Dat weet ik al even.
‘In de vaatwasser!’
Oh ja, daar zou ik ook van schrikken, een orka in een vaatwasser… ik moet uitkijken dat ik niet in de lach schiet.

Zaterdag beginnen we niet erg op tijd met klussen. Om niet te zeggen,.. elf uur is niet echt een starttijd voor ware bouwvakkers. Maar ik moest even bekijken wat er allemaal in mijn mailbox is gestroomd en wat werkdingen doen.

Daarna is mijn eerste stap is de WiFi werkend maken, zodat de magische iPad oppas werkt.
Check.

Dan een muurtje voorbereiden voor een sausje Hampton Grey. Gezellig muziekje aan.

Na de lunch (appeltaart van buurvrouw M., buurvrouw M mag vaker appeltaart bakken, hij is heerlijk), saus ik mijn muurtje.
Er zijn momenten dat ik met rechts sta te rollen, op een trap, terwijl ik met links een telefoongesprek voer met een klant.

Ik kijk een YouTube tutorial over ramen beplakken met folie.

We (Pippa en ik) testen wat hartjes op een muur. En ik schrijf groot welkom, zodat ik zeker weet dat ik deze klus niet laat liggen.

Naar huis, douchen, eten, uurtje op de computer om dingen uit te zoeken. Lampen, kasten, plankjes. Een dimbare lamp voor in de keuken. Check. Alleen heeft deze geen afstandsbediening. Qut. Al besteld. En een gouden fitting moet heel uit Toledo, Spanje komen. Ik hoop dat hij ook daadwerkelijk aankomt… de recensies waren niet allemaal even goed, maar deze is mooi en je moet wel eens een gokje wagen. De vogeltjes op Pippa’s lamp komen uit Hongkong.

Pippa heeft van IKEA een bedlampje gekregen. Ze vraagt naar de gebruiksaanwijzing om hem in elkaar te zetten. Ik zeg dat ze dat wel zonder red en dat het net een puzzel is. Binnen een paar seconden heeft ze hem in elkaar. Lampenkopje op het steeltje. Steeltje aan de houder. Ze knipt het lampje aan. Hij doet het niet. Ze kijkt beteuterd. Even voor het beeld. Het lampje ligt op tafel. Twee meter snoer en stekker er aan.
‘Er moeten batterijNen in.’
Ze begint het lampje weer te demonteren om op zoek te gaan naar een plek waar batterijen in moeten. Geen geluk. Ik proest het bijna uit. Noor ziet het ook. En begint te gniffelen.
Lampje er weer op. Pip’s gezicht betrekt van sip naar enigszins boos. Kan ze goed.
‘Pip, zet de lamp in de hoek eens aan. Dan kom je wel op een goed idee.’
Ze loopt naar de hoek en moet nu ook lachen. Ohja. Stekker in het stopcontact. Dat helpt.

Zondag gaan we wat meer op tijd aan de gang. Ik zeg we, want P & ik blijken uitstekende kluspartners in dit huis. Mijn muurtje in de keuken heeft een retestrak lijntje aan de bovenkant. Ha!

Ik plak folie in de badkamer.
Doe de voorbereidende werkzaamheden aan mijn volgende project: de trap. Van schilder R heb ik wat handige tips gekregen. Ik heb ergens online de juiste volgorde van schuren, afnemen, kitten en verven gevonden.
Een halve dag later is de onderkant trap voor de tweede keer gedaan. Nu op zoek naar mooie trapleuninghouders.

De lijst met ‘moet nog bestellen’ groeit nog altijd. Elke ochtend en avond speur ik op internet naar trapleuninghouders, LED-lampen op batterijen (probeer ‘s voor de grap -> eentje die een trapkast voldoende verlicht), een dimbare lamp voor in de keuken, een bank (die vind ik lastig!), een kast voor mijn make-up. En ter ontspanning kijk ik soms al even verder, bv naar een bureau voor Pippa. Ik denk dat ik de perfecte al gevonden heb.

Overdag heb ik altijd een lijstje mee van dingen die ik nog moet nameten.

Ondertussen draaien de radertjes in mijn hoofd op volle toeren. De gang, daar moet iets tofs komen. Ik heb namelijk een nisje. En in dat nisje past ‘de collectie’. En hoe leuk zou het zijn… Nee, verrassing… :-D.

Iedereen die zegt dat er niets te beleven valt in corona-tijd, die moet eens gaan scheiden. Je verveelt je echt geen seconde. Ik hou ervan om productief te zijn. En dat lukt goed deze maand.

Print Friendly, PDF & Email