Herfstvakantie… die was natuurlijk, 2020, een beetje anders. Geen verandering van uitzicht, gewoon weer hetzelfde dorp. Doelen stellen voor de toekomst. En roeien met riemen die er helemaal niet zijn. Ondankbare honden. En ander gespuis.

Maandag

De uitslag van de laatste test (B12 shizzle) is binnen. Ik moet even bellen met de huisarts. Ze komt tot de conclusie dat ik ‘een bijzonder geval ben’. Toch nog iemand die me bijzonder vindt. Gniffel.

Dinsdag

Voordat ik ga paardrijden wacht ik de persco af. Scholen open. Win. Restaurants dicht. Kut. Sportscholen open. WinWIN! Ik ga.

Paardrijden. Vandaag op zure Baco. Om op te rijden een fijn paard. P zegt dat hij na de galop lekker doorloopt. Ik vind ook dat hij voor de galop lekker voorwaarts is. Na de galop is hij niet meer te stuiten. Oh wacht,… dat bedoelde P.

Woensdag

Sporten. Voor het eerst sinds ik ziek was. Het valt niet mee moet ik zeggen. Ik zie sterretjes en het zweet breekt me uit (je zou zeggen dat dat vrij normaal is als je sport, maar ik ben niet zo’n sweatty Betty).

Koffie.

Snel douchen thuis. En dan op weg naar restaurant Buiten voor mijn Social Deal. Midgetgolf, pannenkoek en ijs. Leek me wel iets. Midgetgolf is leuk. Even lekker buiten tussen de blaadjes, eikels, rozenbottels en vogeltjes.

De pannenkoek echter,… is een heel ander verhaal.

Een uur hebben we gewacht, galgje op een servetje spelend, vooraleer ik mij tot de serveerster wendde. Ik had namelijk al gedetecteerd dat ze het vrij druk had.
‘Niet om het een of ander, ik heb zo een afspraak, kun je mij vertellen hoe lang het plusminus nog duurt voor wij onze pannenkoeken krijgen?’
‘Wilt u ze nu al hebben dan?’
Ik, koningin van het geduld, zeg dat we toch al zeker al een half uur zitten wachten (terug rekenend bleek het iets langer te zijn).

Donderdag

Werken voor zover het gaat met twee kids in huis. Vandaag echt heel aardig moet ik zeggen. Eten. Sporten met A. We sporten samen in de loft van Common Heroes, maar daarnaast zit nog de grote sportschool waar je dan automatisch lid van bent (in mijn geval ben ik daar al honderd jaar lid ofzo).
Het is wat onwennig. Geen trainer die tegen je zegt wat je moet doen. Gelukkig heeft A een aardig idee van hoe dat moet. We hebben ondertussen een goed gesprek. Over handdoekjes enzo. Gniffel.

Vrijdag

Sporten. Trainer C heeft kennelijk enorm hoge verwachtingen van ons.
500 meter roeien óf skiën. De ander doet jumps. Dan 300 meter. Dan 150 meter.
Dus. Doe je dat. Einde lesje. Denk je, fijn. Zegt zo’n jongen: en dan nu nog zo’n rondje op het andere apparaat. Mag je wel een wall sit doen ipv een jumps. Je wilt hem op zijn bek slaan. Laat ik eerlijk zijn. Maar je doet het niet. Uit een soort fatsoen.
Ik ben een beetje misselijk denk ik.

Koffie. Gesprekje met S over mijn persoonlijk verzonnen 6 weken keihard sporten. Ik moet door een plateau heen. Niet in de laatste plaats omdat ik zo niet kan paardrijden op een Fries op de Veluwe, maar dat is een ander verhaal.

Anyhoe. Daarna volgt een rondje zwembad, schaatsen zoeken, troep opruimen.

‘s Avonds eten we heerlijk bij vrienden R&E. Iets over een keukeninterventie.

Zaterdag

Sporten. Bijna zonder pauzes. Daarna koffie. En nog een. En champagne. Bedankt A. We weten niet precies waarop we proosten. Ik weet wel een paar dingen. Ruinart, ruïne, geruïneerd. Gniffel.

Auto door de carwash.

Alle retouren regelen van alles wat deze week is binnen gekomen.
Typische zaterdag.

‘s Avonds wordt er gekookt voor L & M. Flammküche met zalm, kip tikka, brownies van de Browniehemel.

Zondag

Sunday, funday. Ik bereid me voor op een week vol sporten, met wat extra afspraken wordt het een uitdaging. Maar eentje die ik heel graag aan ga.

Deze week gepubliceerd

Deze week op de agenda

  • sporten, sporten en sporten
  • etentje met de roeivereniging
  • avondje Refresh
  • nagels bij Cha
Print Friendly, PDF & Email