Sorry, lieve volgers. Ik heb jullie verwaarloosd. Het was de laatste weken fantastisch druk bij Wanderweb. En daar ben ik super dankbaar voor. Verder was de B12 shizzle nog niet opgelost. En dat kostte even wat tijd en vooral moest ik dat in mijn hoofd even een plek geven. Ik heb zelfs getwijfeld of ik deze rubriek moet voortzetten, omdat ik gevoelsmatig zo weinig leuks meer te delen heb. Niet dat ik ontevreden ben, maar ik voel me niet altijd even happy en dat is toch wel wat ik liever wil uitdragen. Snap je?

Maandag

Vandaag ga ik naar de huisarts. Vorige week vertelde ik jullie dat de waarde van mijn B12 van 1140 naar 433 was gedropt. Een daling van 50 punten per week. De huisarts vind het niet zo spannend. Je mist een intrinsieke factor (ofwel, een eiwitkarretje die de B12 over je lichaam verdeelt). Vette pech, laten we wat pillen proberen.
Ik voel me niet erg serieus genomen. Alsof ik potverdorie de eerste de beste hypochonder ben. Zo voelt het. Ik zeg niet dat ze het exact zo bedoelt heeft, want een tekort aan B12 maakt je soms ook zo labiel als ik weet niet hoe.

Ik ga maar aan het werk. En ‘s avonds naar ballet. Daar krijg ik een lekkere stapel boeken. Ik verheug me er op deze in de herfstvakantie te gaan lezen.

Dinsdag
Vandaag mag ik naar de kapper. Ik ben alleen vergeten dat het om knippen en kleuren ging. Dat is zomaar twee uur extra op de teller. Oh crap! Dat komt me eigenlijk helemaal niet uit. Na mijn kappersbeurt ga ik snel aan de gang en ik probeer ‘s middags ngo wat door te werken.

Na het eten ga ik snel naar paardrijden. Deze keer op Summer Lady. Het voelt alsof deze dame uit tandwielen bestaat. Het laatste kwartier begint ze opeens lekker te lopen. Wat een fascinerende sport is het toch!

Woensdag
Paardencoaching bij de Dapperstal. Ik heb een afspraak met Annemieke. Zij doet een cursus in paardencoaching en was op zoek naar lesmateriaal. Ik zal niet ingaan op de details, want dat is echt te persoonlijk. Maar het was heftig en mooi om te zien hoe intuïtief paarden zijn.
Daarna ga ik nog even aan het werk en dan met de meiden naar ballet. Na ballet wil ik nog even bij een winkel mijn chaps ophalen bij de ruitersportwinkel. Daardoor moeten we een beetje omrijden. Als ik thuis kom blijkt dat ik de planning voor het avondeten niet helemaal goed heb gedaan. Er zijn geen wraps. Dus worden het met een beetje gemopper taco’s en vervolgens vind Pippa de taco’s heel vies. Terwijl Mexicaans haar lievelingseten is. Ik ga nog snel even naar de supermarkt voor een pak wraps.
Na het avondeten volgt nog een uitgebreide dansvoorstelling. Ik moet altijd zo lachen als ze daar nog zin in hebben.

Donderdag
Het gaat niet zo lekker. Na een dag werken voel ik me best beroerd. Ik loop de trap op en af, probeer een wasje te vouwen en ga bijna onderuit. Morgen toch maar even bellen met de huisarts.

Vrijdag
De assistente vind dat ik met de dokter moet praten. Dus dat doe ik. Ik kom amper nog uit mijn woorden. Afasie heet dat. Een neurologisch effect van een B12-tekort. P is mee om mijn verhaal kracht bij te zetten. De dokter vind het na enig plussen en minnen ok dat ik een injectie colabomine krijg.

Een uur later knap ik op. Echt bizar.

Dus die middag ga ik lekker met Noor op pad om een lampje voor haar te vinden. Ze wil in het midden van haar kamer een lamp met een blender er onder.
De mevrouw van de winkel weet wel hoe je een lamp verkoopt.

‘Nee! Dat bestaat niet!’
‘Oh, ik dacht dat u dat wel kon bestellen.’
‘Ja. Dat kan wel, maar dat duurt wel drié weken!’
‘Dat geeft niet. We willen hem graag in het mint.’
Zucht. ‘Tja, hier heb ik dan de kleuren.’
‘Ok, maar ik heb nu de kleur van haar muur niet bij me. Kunt u het even uitrekenen, zodat ik weet of een beetje bij het beeld past wat ik heb?’
Zucht. ‘Nee dat gaat echt niet.’
Ik trek mijn wenkbrauwen op.
‘Nee, dan moet ik helemaal weten hoe groot en hoe hoog…’
‘Maar dat kan ik u toch nu vertellen?’
Zucht. Ze pakt haar papier erbij.
‘Da’s wel négenenveertig euro…’
Valt mij echt alles mee.
‘Oh en dan komt de blender er nog wel apart bij…’
‘En die is?’ Ik raak heel moe van deze mevrouw.
‘Twíntig euro.’
Soit. Negenenzestig euro voor een lamp die helemaal naar je zin is. Je zou zeggen dat ze in zo’n lampenwinkel wel eens wat duurdere lampen verkopen. Dag Primalicht, we gaan wel even naar onze hofleverancier Alladin.

Vandaag maken we een papier waarop staat wat we willen doen in de herfstvakantie. Iedereen mag iets roepen wat ze graag wil doen. Ballorig! McDonalds! Wildlands! Iets kopen van ons zakgeld! De Pinpin kaart inleveren (Rabobank). Ik schrijf het allemaal op.

Zaterdag
De spaarpotten worden leeg gehaald en de balans opgemaakt. Noor kan ein-de-lijk de vurig gewenste rode Playmobil auto kopen. Pippa wil iets wat ze op YouTube heeft gezien. Een kaptafel van meerminnnen van Playmobil. Kost in Nederland EUR 34,-.

Ik laat haar even de prachtige site van Amazon.de zien (TIP voor Playmo-liefhebbers). Daar kost diezelfde kaptafe EUR 19,-.

Pippa moet huilen.
‘Dan moet dat weer he-le-maal uit Duit-se-land komen.’

Veertien euro verschil, ik heb er een huilbui voor over. Ik leg uit dat we van dat geld nog een LOL kunnen kopen bv. Dat snapt ze. Gaanweal?
We gaan.

Dan komt de lastige keuze. Eerst mijn eigen dingen kopen en riskeren dat ik in elke winkel hoor ‘gaan we al naar de speelgoedwinkel?’ of andersom. Ik kies voor andersom, zo heb ik ook nog lekker veel geduld in de speelgoedwinkel. Ik let goed op waar ze lang blijven staan. Voor je het weet is het vijf december natuurlijk.

Daarna hoor ik aan een stuk door. ‘Hoeveel winkels nog mama? Hoeveel winkels nog voor we naar huis gaan?’
Shoot me…

‘s Avonds gaan we lekker uit eten bij IJzer. Vervolgens val ik in het theater in slaap. Sorry.

Zondag
P gaat verder met de kamer van Noor. Het regent harder dan we hebben kunnen. En we rommelen lekker in huis.

Maandag
Vandaag zouden de meisjes naar de ponydoedag gaan. Dit kan helaas niet doorgaan. Balletvriendin F. die ook zou gaan en Noor balen extra. Eindelijk zouden ze een keer samen spelen. F komt evengoed gezellig bij ons spelen. De meiden hebben een geweldige dag.

‘s Avonds maak ik uit Veg! de groentebiryani. Het ziet er wel lekker uit, maar het smaakt voor geen meter.
‘Zullen we dit een cijfer geven?’ vraagt Pippa tactisch. ‘Zodat we kunnen zien of dit terug op tafel komt?’
Het komt niet terug op tafel. En terecht.

Dinsdag
We gaan naar Ballorig. Ik heb nog een Social Deal. Helaas is deze niet geldig in de vakantie. Ik wil toch graag naar binnen, maar kom er al snel achter dat ik mijn portemonnee ben vergeten.
Ik wil wel terug, maar Noor liever niet. Ok. Ook goed. Werken we vandaag thuis…

Ik mag op Xyra rijden. Dat kan zomaar eens mijn lievelingspaard worden. Wat een beest! Vriendin H rijdt vanavond ook mee. ‘Lekker temperament,… past wel bij je!’ Haha. Het is gewoon een heel lief paard, die niet begrepen wordt ;-).

Woensdag
De herkansing voor Ballorig. De meiden spelen tot ze rondom kleven. Ze hebben het geweldig. We gaan nog even op bezoek bij neef S. en dan maak ik voor de tweede keer deze week iets uit het boek Veg! van Hugh Fearnley-Whittingstall. Ik vind het heerlijk. Verse pesto! Orechiette! Spercieboontjes.

‘Nee, dit is ook vlak van smaak.’
Jullie zijn gewoon rotverwend. Dus, als iemand het boek ‘Veg!’ nog op zijn verlanglijstje heeft staan. Roep maar.

Donderdag
We gaan naar Wildlands vandaag. We hebben qua weer een uitzonderlijk goede dag uitgekozen. Wow! Ik vind dit echt een leuke dierentuin, maar op de terugweg verzin ik ook minstens een uur lang hoe het beter kan. Want het gaat financieel niet zo lekker met Wildlands.
Noor en ik hebben de Tweestryd (een achtbaan in de dierentuin, ik vind het best, maar wát een investering!) uitgeprobeerd. Superleuk.

Aan het einde van de dag dondert Noor volop in het water van Animazia. Gelukkig was ik hier op voorbereid. Ze was er al eerder in gevallen.

Vrijdag
Ik heb een afspraak bij nieuwe trainingsloft (ja, voor zulke hippe benamingen ben ik erg gevoelig) Common Heroes. M vind het goed dat ik kom trainen. Het voelt ook wel als iets wat bij me past. Dan moet J nog wel even kijken of ik geschikt ben voor deze small group sessies. J is best enthousiast over mijn kunde om met ogen dicht op één been te blijven balanceren. Ach J, je moest eens weten hoe vaak je me onderuit kunt schoppen zonder dat ik echt omval. Hahahaha. Sorry. Dat is een grapje.

‘s Middags duik ik met een boek op de bank. Ik vind dat het mag.

‘s Avonds haalt P lekker Indisch eten bij Djaya Makmur, in volksmond ‘een Hoogstraatje’ en dan ben ik rondom gelukkig.

Zaterdag
Ik doe boodschappen en kan daarvan intens genieten. Da’s raar hè, maar het voelt gewoon zo rijk om alles in dat karretje te kunnen bliepen.

Vandaag is Pippa haar kinderfeestje. We gaan met zes vriendinnetjes dansen bij Dans Centrum Chantal. Daar staan twee lieve juffen klaar om er een mooie middag van te maken.

Om zeven uur zijn de kids naar huis en zit ik met een gin-tonic op de bank. Dik verdiend deze.

Zondag
Ik probeer orde te scheppen in van alles. Hou ik van.

Ik vergeet de tijd en zo missen we Whitestar. Sorry ladies.

We gaan maar even M&M’s halen in de supermarkt. En daarna kruipen ze op de bank met Angry Birds.

De vorige whereabouts lees je hier: #289

De komende week op de agenda:

  • vergadering
  • filmpje met M
  • etentje met R&E
  • meeting met Expeditie Kids Enzo en andere bloggers
Print Friendly, PDF & Email