Wat een week, wat een land… ik kan er niet over uit hoe tof het hier is! 
Maandag


Ik ben echt een heel blij ei vandaag. We rijden naar Parry Sound (alleen de naam al!) en melden ons bij het Georgian Bay Airways. Daarna klimmen we (is nog best even spannend met Pippa vind ik!) in het watervliegtuig. We krijgen allemaal een koptelefoon op en piloot Nick legt ons iets uit over de veiligheid. Het zal wel. Gaan we al? Gaan we al?

 

We taxien met veel gerammel over het water. Pippa en Noor vermaken zich door eindeloos met elkaar te kletsen door de headsets.

Dan stijgen we op. Ik krijg een glimlach op mijn gezicht die er de komende dagen niet af gaat. Wat óngelofelijk tof! Wat is dit een mooi gebied! We kijken naar al die kleine eilandjes met vakantiehuizen erop. Of niet. Naar de rotsen die van bovenaf in het water gegooid lijken te zijn. Ik knijp mezelf. Is het een droom of is het echt?

We maken een klein wandelingetje door Parry Sound en slaan wat eten en water in bij de Wallmart. De middag mogen de meiden lekker zwemmen. Ze doen duizend bommetjes en spelen zeemeermin.

Dinsdag

Vandaag gaan we, na een snel ontbijt bij Tim Hortons, gaan we weer naar Parry Sound. Deze keer om een boottocht te maken.

The Islander brengt ons met 2x 250pk motoren door de wateren van Georgian Bay naar Henry’s Fish Restaurant. Een plekje waar je alleen met de boot kunt komen. Boten genoeg, daar niet van.
Het barst hier van de vakantiewoningen. Met aanlegsteigers, voor Canada zo kenmerkende deckchairs, boothuizen, eigen springplanken, glijbanen of watertrampolines. Hier speelt rijk Toronto in de zomer. Ik vraag wanneer het hier dicht vriest. Vanaf thanksgiving doet iedereen zijn huis op slot. Het lijkt me een prijzige hobby. Maar wel een mooie.








Ook deze middag besteden we aan bommetjes maken. We eten op ons eigen terras een stokbroodje met wat yoghurt, aangezien we heerlijk geluncht hebben.

Woensdag

We gaan verder. Ontbijt bij Tim en door naar Santa’s Village. Onderweg is het uitzicht prachtig.

Santa’s Village valt ons (de volwassenen) een beetje tegen. De entreeprijs is pittig. Bij binnenkomst doet de rendier rollercoaster het niet. In de bumperboats moeten we een zwemvest aan (ja, echt!), de veiligheid wordt hier schromelijk overdreven.








In de sleigh ride van captain Panama Pete is het wel heel gezellig. En ach… de meisjes vinden het leuk hier…

Na een niet erg lekkere maaltijd bij de Grill & Chill komen we aan in ons hotel in Huntsville. Deerhurst Resort. Een superfijne kamer met heerlijke bedden.

Donderdag
We doen het rustig aan. Eerst genieten van het ontbijtbuffet, daarna dompelen we ons onder in het resort-leven. We tekenen een waiver en mogen dan de ‘splashzone’ in. In het water liggen allerlei opblaasspeelttoestellen waar we op kunnen klimmen, spelen en klooien. Ook voor Pippa, zonder diploma, is dit te doen (we moeten allemaal verplicht een zwemvest aan).

‘s Avonds rijden we naar Huntsville. We spelen wat bij de speelplaats waarna een meneer ons een tip geeft. Als we echt lekker willen eten, moeten we naar Artisan House gaan. We doen het, ze hebben plek en we eten goddelijk! Een restaurantje wat in mijn top 20 ooit mag. En dat wil wat zeggen. Na het eten van mijn gnocchi met hazelnoten en boerenkoolpesto kijk ik ongetwijfeld net zo gelukkig als toen ik uit het watervliegtuig kwam.


Vrijdag
We willen wandelen in in Algonquin park en kopen in al onze wijsheid een tweedaagse kaart. Het is er vergeven van de muggen. Als ik stil sta om een foto te maken zitten er in no time 10 muggen op mijn arm en in mijn nek. Lekker.

Een wandeling waar normaal gesproken een anderhalf uur voor staat doen we in 45 minuten. Pippa moet er van huilen op het eind.

We gaan lekker terug naar ons resort. Daar stappen we in een kano. Meneer vind dat ik harder moet roeien. Ik vind dat hij gewoon iets meer kracht moet zetten, anders blijf ik van links naar rechts gaan. WE leveren na 5 minuten de kano weer in. Noor en ik gaan SUP-pen. Ik vind dit echt heel erg leuk om te doen! Ik peddel snel over het meer heen. Er komt een speedboot aan die golfjes maakt. Oei. Voortaan even in iets minder diep water proberen te testen of ik ook nog óp de plank kom. Handig…

We spelen eindeloos met een bal in het zwembad tot het tijd is om te gaan aankleden. We gaan in Huntsville eten bij de pizzeria waar we gister voor de deur stonden. Ook erg lekker! Daarna willen de kids nog even in het speeltuintje spelen.
Ik loop even naar de Muskoka rivier terwijl ik P zie gebaren. Pippa heeft een probleempje. Er drupt iets tussen haar billen vandaan. Oh joy. Tijd om naar huis te gaan, geloof ik.

Zaterdag


We stoppen een paar keer in Algonquin, maar zeker niet lang genoeg om ons weer lek te laten prikken.


Aan het einde van het park neem ik voor het eerst het stuur van de Jeep over. Het went snel. Ik zie een leuke BBQ-shack, we parkeren voor de deur en eten een fantastisch hotdogje.

We gaan verder en ik rij gewoon Ottawa in op een zaterdagmiddag. Ik rij wel het hotel net voorbij waardoor we een kleine detour moeten maken.
Opeens gegil vanaf de achterbank: ‘Maman! MAMAN!’
Het is niet dat de kids me in Quebec opeens in het Frans aanroepen. Nee, ze zien de enorme spin ‘maman’ die voor het Museum van Schone Kunsten staat. We hebben het er van tevoren over gehad.

Dan stop ik voor het kasteel. De sleutel wordt overgenomen, onze bagage op een karretje gehesen en wij mogen naar binnen over de rode loper. In het kasteel lopen dames in wel heel mooie kleding. En een echte Japanse geisha. Onze kamer is nog niet klaar, we mogen even wachten.

We krijgen een upgrade. Een torensuite. Serieus. Wij in een torensuite. Van dit hotel. Tsk! Knijp me.

Zondag

Het ontbijt hier is ongelofelijk goed. Ik ga eerst langs de omelet-man die een hele show weg geeft.

We lopen naar Parliament Hill, het is echter best warm en Pippa begint direct te muiten. ‘Ikhebbutzowarrum!’
Alright…we duiken Rideau Center in. Een heuse mall. We gaan even lekker shoppen in een koele mall. Helemaal leuk.

‘s Avonds gaan we naar de Aziatische night market. Er is muziek, een rad van fortuin, suikerspinnen gevuld met ijs, vermomd als kunstwerkjes. Wow!

Little Italy ligt tegen Chinatown aan. We eten er een pizza (in een Ierse pub ofzo) en zien wat beelden van de overwinning van Max in Hongarije.

Vervolgens lopen we weer terug. Handig dat we ons hebben laten brengen door een taxi. Nu en taxi vinden is wel een ander dingetje. Het lukt hoor…

Ik duik nog even lekker in bad…

Print Friendly, PDF & Email