Eindelijk weer eens een week zoals ik het leuk vind. De B12 shots slaan aan merk ik. Ik voel me weer stukken beter en energieker. Waar zal ik eens beginnen?


Maandag
Tweede pinksterdag. We gaan met onze lieve vrienden R&E naar het bos in Castricum en strijken vervolgens neer bij het Ruiterhuys. Heerlijke bitterballen. Weggezakt in de kussens onder het afdakje kijken we een steeds donker wordende lucht. Wat een mooi plekje! We besluiten dat we hier eens uitgebreid moeten eten met zijn vieren.

Dinsdag
Om vier uur vertrekken we met T&B richting Arena waar vanavond Metallica speelt. Eerst een burgertje bij de Burger Bitch (lekker en snel…) met ons hoofd in het zonnetje gaat het alvast helemaal nergens over. Heerlijk om er even uit te zijn.
Metallica speelt lekker, maar het verhaal gaat volgende dag alleen over Bloed Zweet & Tranen. Ik heb een kippenvel momentje als ze the Unforgiven spelen. Ik heb ze nu 5x live gezien (Arena, Pinkpop, Ahoy, Ziggo dome en deze) en kan me niet herinneren dat ik deze ooit heb horen spelen. Dik genieten.

Als we weg lopen staan de trucks al weer klaar in rijen, klaar om alles weer in te pakken.

 

Woensdag
Ik haal mijn kids een half uur eerder uit de klas. In school doe ik Pippa een knot in en Noor een hoge staart.

Allebei donkerblauwe make-up en mascara en dan gaan we op naar Den Helder. Daar is vandaag de generale repetitie. Ik lever Noor en Pippa af bij een hulpmoeder en voeg mezelf bij een groepje die ik, samen met een andere moeder begeleid. Noor zal daar later aansluiten.


In de absolute chaos (plusminus 300 leerlingen, 40 hulpouders, 20 stagehands moeten allemaal een kant op en bijna niemand weet precies waarheen) vinden we onze weg naar de kleedkamer. Tien vierkante meter met 3 dansgroepen is redelijk kansloos. Wij verhuizen onze kinderen naar de gang. Daar begint het omkleden. En het ‘wie moet waarheen en wie komt waar vandaan?’.  Want sommige kinderen dansen in verschillende stukken en ons groepje is dus ook niet compleet. Ook blijkt dat wij twee kinderen hebben die niet eens bij ons horen te zijn. We missen twee rokjes. Er worden neten geconstateerd bij een van de kinderen. Iemand zegt ‘ik weet niet of ik een koortslip heb’ (terwijl ik net 5 kinderen met dezelfde lippenstift insmeer) en 1 heeft besmettelijke waterwratjes.
De glitterhoedjes zijn ook kwijt by the way. Noor komt bij ons groepje. Er is geen rokje voor Noor. Ze heeft er even een aan, maar omdat ze een dansshort aanheeft en andere kinderen een witte onderbroek vind ik dat zij haar rokje af moet geven en desnoods in haar short moet dansen. Ze kijkt me aan of ik krankzinnig ben geworden en barst in boze tranen uit. Hulpmoeder S bedenkt dat ze een topje wat over is aan kan bij wijze van rok. Dat gaat er beter in. Ok. Dat drama is opgelost. Next!

Noor in de catacomben van de Kampanje

Ik zie dat groepen die in mijn hoofd na ons moesten al terug zijn van hun repetitie en spreek iemand aan van de regie.
‘Oh, we zijn jullie vergeten…’
Ondertussen hoor ik ‘mogenweal’ ‘wanneermogenwenu’ ‘mogenweal’?
Ik schenk nog maar wat limonade in, want de regie besluit dat we als allerlaatste mogen…
Vijf minuten later moeten we toch heel snel naar beneden. Noor staat tussen de coulissen met een groepje mee te doen die aan het dansen is. Never not dancing. En dan mogen ze zelf. Fier als een gieter kijk ik naar mijn kind wat vanmorgen nog zei dat ze zich niets van dit dansje herinnert.
We zijn klaar. Denk ik. Tot Noor zegt dat juf E haar nog wilde spreken. Of ze nog even terug wil komen om het stuk met alle moderne groepen te oefenen. Het is half zeven. Pippa staat naast me met een wit gezicht.
Ik laat Noor achter bij juf E.
Ik heb nog 1 kind aan de hand van mijn groep. De overige 8 zijn ehhh? Waar zijn die eigenlijk? Er kwamen net 200 leerlingen van het podium gestormd.
‘Ik heb er nog 1 van de tien.’
‘Excellente score Nanda…dat is beter dan sommige andere.’
De kids van mijn groep worden omgekleed, ik krijg Pippa terug, breng nog wat jurkjes die wel bij ons groepje liggen, maar bij een andere groep horen naar de plek van bestemming en ga dan weer op zoek naar Noor. Ik vind haar op het podium.
Terug in de auto zijn de meiden tevreden. Ze hebben zin in zondag.
‘Ik probeer te bedenken wat nou het leukst is… ik denk schoolreisje op 3, generale op 2 en de voorstelling op 1.’
Hoewel Noor een beetje plankenkoorts heeft begint het te wennen. Ze vind het oergezellig met haar dansvriendinnetjes. Lachen, spelen en tussendoor bloedserieus dansen. Kostuums, make-up, spotlights. Ze houdt ervan.
Ook Pippa, die van tevoren erg nerveus was is in haar nopjes.
Ik klap ‘s avonds nog maar even mijn laptop open om te werken, want overdag waren er nogal wat vragen.

Donderdag
Nerden en gezellig eten met M bij Pllek in Amsterdam. Ken je het? Het is echt een verrassing. Je wandelt op de NSDM-werf tussen de verroeste containers, ziet een open container met pvc-strips, en belandt dan in een oergezellig restaurant met uitzicht op EYE, het Centraal station en het steeds bewegende water. Heerlijk vegan/vega food en gezellige bediening. Aanrader.

Vrijdag
Noor uitzwaaien voor schoolreisje. Mondhygiëniste. Pippa halen. Dokter voor mijn een-na-laatste B12 shot (voorlopig). Pippa naar zwemmen. En Noor weer ophalen van haar schoolreisje. Ze is naar het Archeon geweest en zit vol verhalen.

‘s Avonds duik ik op de bank met een film waar ik mijn hoofd niet bij kan houden. Dan maar Grace & Frankie.

Zaterdag
Regen, regen, regen… Ik mag gelukkig aan het werk. Lounge-muziekje aan. Mij hoor je niet klagen.

Om half vijf ga ik pizza maken. Met bier. Bij wijze van vaderdagonbijt, die er morgenochtend bij in zal schieten. Ondertussen kijken we een dansfilm.

Plaatpizza met voor iedereen een hoekje. Rechtsboven is een salami-feestje van Pippa. Linksonder mijn eigen pizza bianca paradijsje.

Zondag
Dé grote dag. Om kwart voor tien vertrek ik naar de Kampanje in Den Helder. Pippa’s haar in een knot. Noor door het dolle heen.

Om op te vreten…

These two…

Ze heeft er zo veel zin in. Twee jaar terug vond ze het allemaal nog eng, had ze vlinders in haar buik. En moest ik op haar inpraten dat het niet mis kon gaan. Nu niet. Ze kan niet wachten tot ze aan de beurt is.

Mijn ouders komen ook kijken. De voorstelling is echt spectaculair. Noor is eerst aan de beurt. Ze dans op Tightrope van Michelle Williams (uit the Greatest Showman) met haar moderne dansgroep. De schouderrol lukt, daar had ze even wat zorgen over. P en ik maken allebei in stilte een vuistje van YEAH. Erna is het even stil. In het donker zie ik haar over het toneel rennen. (Later zegt ze ‘die moeders zeiden dat ik achterom moest, maar dit leek me sneller). Ze moet namelijk omkleden voor het volgende nummer. Het zet in, er verschijnen drie meisjes. Noor komt op het juiste moment inlopen. Dat heeft ze tot in den treure geoefend. Hoe knap dat ze exact weet wat ze moet doen?

Dan verschijnen er vijf elfjes. Glitterlicht, glinsterzee! Pippa doet zó haar best, geconcentreerd gezicht. En ze ziet er zo prachtig uit. Hoe kunnen dit eigenlijk mijn kinderen zijn?
Ik knal haast uit elkaar van trots.

Prima ballepippa en haar bloemen

Opa vertelt later tegen de meisjes dat hij nogal ontroerd was. En dat is opa niet zo snel. Dus die tekenen we hier even op opa ;-).

‘s Middag doen we iets heel anders. Ik ga helpen. De rust is de zaal is ongelofelijk in vergelijking met wat er achter de schermen gebeurd. Samen met S verzamel ik de kids en we hijsen ze weer in hun pakjes. Twee kousen. Een broekje. Een rokje. Een hemdje. Twee invlechten. Blauwe oogschaduw. Rode lippenstift. Ik denk nog even aan de moeder die ik vandaag hoorde mopperen op de parkeerplaats.
‘Ik snap niet dat ze er een uur van tevoren moeten zijn… ze zijn toch binnen vijf minuten omgekleed?
Ya think?
Enig idee hoe dat er uit ziet met twee groepen in 1 kleedkamer? En dan zitten die van ons nog halverwege de eerste helft. In anderhalf uur redden we het maar nét. En dan komen we in de gang nog onze 10e danseres aan, die we kwijt waren. We vissen haar er uit, kleden haar snel om. Het kind weet amper wat haar overkomt.

Ze dansen op Can’t Stop the Feeling en krijgen het publiek mee. Zo leuk voor die meiden!

We kleden ze binnen een kwartier weer terug om én brengen ze naar de juiste ouders. Check in de box.
Dan kijk ik met Noor nog een stukje van de tweede helft en gaan we naar huis. Chinees eten met opa en oma, bij wijze van vaderdagcadeau.

Om negen uur liggen de dames fris gewassen in bed. Glunderend.
Bedankt juf Chantal, Elise, Britt en Serena. Wat hebben jullie deze twee weer veel gegeven dit jaar.

De vorige whereabouts lees je hier: #272

Deze week gepubliceerd:

De komende week op de agenda:

  • laatste shot B12
  • schoolreisje Pippa
  • zomeravondwandeling met KIJK wandelcoaching
  • eten met R&E
  • weekend weg met de meiden bespreken *HOERA!*
Print Friendly, PDF & Email