De week dat ik mijn dochter de grote leugen vertel. En zij niet reageert zoals ik verwacht had.

Maandag

Ontzettende ruk-dag. De vermoeidheid overvalt me en frustreert me enorm. ‘Heb je niet een beetje teveel gedaan?’ vragen mensen mij. Ik kan het me niet voorstellen. Ik ben uit eten geweest met vriendinnen op zaterdag en om tien uur naar huis gefietst (ok, van dat evenement moet ik twintig minuten (!) bijkomen) en op zondag heb ik een half ritje naar Amsterdam gemaakt om daar met vriendinnen te lunchen. Een paar heerlijke uren zonder mamamamamamammamamamamama in mijn oor te horen.
Ik kan me niet voorstellen dat dat me nu de das om heeft gedaan.
Ik sta weer te tollen op mijn benen en ben misselijk van vermoeidheid. En ik moet dus janken van frustratie. En verander in een klaagwijf. Sorry P.

Pippa haalt vandaag wel haar paspoort op en tekent hem zelf.

Dinsdag
We lezen van Kolletje. Kolletje en Sinterklaas. Noor blijft uitdrukkelijk zeggen dat ‘Sinterklaas bestaat’. Ik denk dat ze iets probeert te zeggen. Dus als ze in bed ligt kom ik er even bij liggen. En ik vraag haar ernaar.
Ik vind het ook stom als ze straks de enige van haar klas is die van niets weet. Dat gaat ze zich super lullig voelen. Ze is een van de jongste, dus tja.
Ze kijkt me vol ongeloof aan en moet lachen. ‘Nee!’
‘Jawel…’
‘Raar! Ik weet niet waarom, maar dat voelt raar zeg.’
Ze blijft dat herhalen, stelt wat vragen tot ze vijf minuten later vraagt.
‘Maar die cadeautjes dan?’
‘Papa en mama.’
‘Ja, maar op school dan?’
‘Weet je dat dicht geniette briefje wat je altijd mee moet nemen en aan mama moet geven?’
‘Oh! Maar wacht! Dan weet jij vast ook waar die Polly Pockets vandaan komen?’
‘Amazon Duitsland.’
‘Mooi! Want ik wil nog… ‘
‘Tsjonge, wat kost dat wel niet?’
‘Maakt niet uit…’
‘Jeetje, als ik later kinderen heb dan moet ik dat ook allemaal betalen?’
‘Hahaha, daar zou ik me nog maar even geen zorgen over maken, als je maar leert sparen.’ (Noor kan nog niet zo goed sparen)
Ze gaat naar bed en uur later staat ze weer beneden.
‘Die zwarte pieten dan?’
‘Die zijn gewoon geschminkt.’
Ik zoek een YouTube filmpje van Piet Paniek. En op mijn telefoon Jochem Myjer.
‘Zie je?’
‘Heuh? Jochem Myjer? Die is toch van de Gorgels?’
‘Ja, ook.’
‘En Sinterklaas dan?’
We zoeken Stefan van de Walle erbij. Ze is niet overtuigd.
‘Maar als ik doe of ik je niet gehoord heb, is het dan niet waar?’
‘Van mij mag je…’ Dikke kus op je voorhoofd.
Ik laat foto’s zien van een paar jaar terug, dat ze lekker op de mat zit te zingen, met daarnaast een postpakket. Daarin haar innig gewenste Baby Born paard.
‘Dat meen je niet!’
Ze ligt in een deuk. Wat een grap.
‘En op school dan?’
‘Mama heeft wel eens geholpen met pieten schminken, stond ik om half zeven op school…’
‘Haha! Is dat moeilijk?’
‘Best wel…’
‘En mijn neven en nichten…weten die dat allemaal ook?’
‘Yup…’
‘Maar waaróm doen mensen dat allemaal?’
Hele goeie vraag. Omdat het leuk is! En lief! En gewoon een heerlijk toneelstuk wat we en masse opvoeren vanaf 12 november. Van de boot tot de pakjes, van de wortels en tekeningen. Alleen Diewertje is echt.

End of an era…
Gelukkig hebben we nog zo’n schatje die we nog minstens drie jaar voor de gek kunnen houden…

Woensdag
Ik ga naar de kapper. Vandaag doen we het helemaal anders. C. doet haar best om met 80 folies mijn hele hoofd in te pakken. Blonde plukken is het idee. Het wordt geweldig! Ik ben zo blij met het resultaat!

Daarna snel eten en terug naar school waar juf S afscheid neemt van de klas. Ik zie de schooldirecteur de chichiwa dansen en alleen dat al was de moeite waard.

Alle kids krijgen een dikke knuffel en juf vertrekt lekker naar een tropisch eiland voor een paar jaar. Het is best lastig een passend cadeau te bedenken voor iemand die emigreert en alles al heeft ingepakt.

Donderdag
Hemelvaartsdag. Het heeft al meer mensen verbaasd deze week. ‘Huh! Zijn jullie thuis?’
Ja, klopt. We zijn iets vaker thuis dan afgelopen jaren. Dat wil zeggen, we hebben er en twee volle vakantieweken, een vriendenweekend en een weekend Bergen op Zoom op zitten hoor. We komen niets te kort. Maar de zomervakantie loopt natuurlijk wel in de papieren. Daarbij ben ik gewoon te moe om veel te willen en ik was toch een soort aanjager van al die avonturen.

Even papa helpen met zijn klus, voor de liefhebber, de kleur is Yippee Blue en we hebben nog wat over…

Dus nee, we zijn lekker thuis en om die reden gaan we ook maar genieten van de colour locale. De braderie. Ik heb niets met markten, maar nu is het wel gezellig. De kinderen zitten een half uur bij een ballonartiest, laten een tattoo zetten en springen op een springkussen. Ze gaan een rondje in de zweef waar twee ongeschoren mannen in een stoeltje gepropt de hele dag zware shag zitten te roken. Te lui om overeind te komen om kettinkjes vast te maken. Heerlijk. Ze krijgen nog extra spekkies. Een jongetje is de weg kwijt. We helpen hem even zijn oma terug te vinden. Heerlijk relaxed.
Ondertussen scharrel ik het avondeten bij elkaar. English pie en overheerlijke aardbeien.

Om tien uur val ik in slaap bij een suffe film.

Vrijdag
Uit eten met vriendin A. Altijd gezellig. Hoe rot de situatie soms ook is, er is altijd wat te lachen. En ook heerlijk gegeten bij Vito. Oma is om half negen weer thuis.

Zaterdag
De meisjes mochten kiezen. Dierenpark Amersfoort, het Zuiderzeemuseum of Sprookjeswonderland. Het werd Sprookjeswonderland.
‘Zijn daar dan ook contracties?’ vraagt Pippa nog maar eens.
Ik mag hopen van niet Pip, dan wordt het een rare dag.


Eindbaas chillen

Doe ‘s leuk!

Jump! Jump!

Die aardbeien bij het theater van Violinde zijn het enige wat goed is aan dat sprookje

Het is zoals een dag in een kleuterpretpark hoort te zijn, heerlijk kneuterig. Hoewel voor mij de dag niet helemaal lekker begint, knap ik op na even twintig minuutjes op het grasveldje te hebben gelegen.
Dan gaan we naar het theater om het sprookje van Violinde te zien. Het zijn twintig minuten van mijn leven die ik niet meer terug krijg. Wat erg! Een volautomatische poppenshow. Ik lees later in een artikel dat deze hele attractie 5 ton heeft gekost. My god… gooi het plat.

Noor en Pippa willen 10x in het schommelschip.
‘Scheelt lekker bij de rekening van de McDonalds straks, zegt een vader die langs de lijn blijft staan.

Ik ben blij dat we niet in de Windjammer in Europa-Park zitten. Dat was pas erg.

Vaste prik bij een bezoek aan Enkhuizen, kibbeling eten bij Theo Schilder. Echt, ooit in Enkhuizen ga daar eten…

Zondag
Lazy sunday. Na een lui ontbijt verdiep ik mij eens in de vakantie. Nog maar 47 dagen voor we naar Toronto vliegen. Dag 1 staat al vast, dan gaan we naar de zoo. Tenzij het regent. Als het regent gaan we naar het science park.
Dag 2… hmmm. Niagara of niet? Iedereen verklaart me voor gek als ik zeg dat ik neig naar niet. Het is vanaf ons hotel dik anderhalf uur rijden. Het is ongetwijfeld spectaculair, maar voor de meiden denk ik veel te massaal, te groot en te nietszeggend. Ik speur verder. Voor de stad liggen de Toronto Islands, waar je met een ferry heen kunt. En op het eiland kun je fietsen huren! Dat klinkt 10x leuker. Er is een kinderboerderij, een waterspeelplaats, strandjes, brugjes… Ja. Dat lijkt me wel wat.
Bij slecht weer gaan we naar het aquarium.
Bij onze volgende stop in Port Severn denk ik dat we vooral ‘30.000 islands Bay Cruise’ moeten doen. Spectaculair uitzicht. Om bij de haven van Parry Sound te komen, rijden we langs plaatsen als Cedar Nook en Horseshoe Lake. Dat klinkt toch geweldig?
Als laatst vind ik bij de Adirondacks waar we vier nachten slapen nog leuke attractie. Ausable Chasm. Daar kun je in een zwemband de rivier af drijven. Helaas is Pippa daarvoor net 5cm te klein en we achten de kans dat onze Amerikaanse vrienden dat ok gaan vinden nihil. Je kunt ook met een gewone raft de rivier af. Of wandelen langs de ‘gorge’.
Jeetje wat krijg ik een zin in deze vakantie.
Dan doen we iets wat een beetje vreemd is. We hangen wat in de achtertuin. Zonder boek. Zonder laptop. De bbq gaat om vier uur aan. We doen er wat mais en portobello’s op. En vleesjes. Lui stokbroodjes smeren. Ik kan er wel aan wennen denk ik.

De dames liggen ook gewoon naar de wolken te staren en met hun tenen te wiebelen.

De vorige whereabouts lees je hier: #270

Deze week gepubliceerd:

De komende week op de agenda:

  • wandelvierdaagse
  • slapen in een tipi op het Duynpark in Callantsoog
Print Friendly, PDF & Email