Enige vertraging, want een dokersbezoek met Pippa, glitters in de was (gotver) en neefje L aan de lijn (gezellig hoor!).

Maandag
Ziek. P komt vroeg naar huis en haalt de kids op en geeft ze direct weer af. Ik doe het hoognodige en ga dan verder met Fauda op Netflix. Ja. Echt. Schaamteloos. Heb ik al eens verteld over Fauda? Zo’n goede serie! Het heeft mijn kijk op de Israelisch|Palestijnse zaak wel veranderd. Check mijn Netflix post even voor volledige info.

Dinsdag
Ik kijk eens naar de buikspieren van Noor. Die zijn niet normaal. ‘Ik ben jaloers op jouw buik.’
‘Moet je ook eens doen wat ik er voor doe.’
Owkeee… true that…

Woensdag
Even op de koffie bij mijn schoonzus die jarig is. Om half negen ‘s morgens. Haha. We gaan lekker uit eten binnenkort. Mijn geplande wandeling gaat niet door wegens heel slecht weer. Oh wie is het nog meer zo zat met die regen?
‘s Middags doen we de balletrace.

Donderdag
Werken en nerden.

Vrijdag
Lerarenstaking. Dus we doen het rustig aan. Ontbijten gezellig, gaan dan naar kinderkledingwinkel Kleine Doerak in Warmenhuizen. Wát een leuke winkel. Noor scoort twee nieuwe jeans (Name-It) en een tof shirt (Crush DNM). Pippa een jurkje (O’Chill)  waar ze verliefd op is en een heel mooi jeansjasje (Quapi). Rondom gelukkig gaan we de deur weer uit.
‘s Middags moet Pippa zwemmen. Juf is tevreden over de vorderingen.

Ik speel spelletjes met Noor tot neef L bij ons komt zitten. Neef zegt ‘kut’. Dat vindt Noor niet netjes van neef. Ze kan haast niet geloven dat ik zo’n neef heb. En dat het ook nog eens de broer is van de vader van ex-klasgenoot N. Als neef L weg is komt nicht G aan tafel zitten. Het lijkt hier wel een clubhuis.

We horen een nummer op SLAM FM. Mijn telefoon zit in de achterklep dus ik kan Soundhound er niet op loslaten. Bugger! Vier uur later vind ik het nummer. The Mystery of Ma Clifton. Ontdekking van de week.
Monica komt onze salontafel ophalen om deze te gaan pimpen. Ik krijg er Tony eieren voor. Oei wat lief!

Zaterdag
Ik werk als ik ben uitgeslapen. Pas om half tien! Shocking!
Aan het einde van de dag nemen we wat beslissingen over onze financiële planning. We hadden jaren wat spaarrekeningen bij de Aegon, maar zijn daarover niet meer tevreden. We zeggen de rekeningen die we er hebben (ooit begonnen als potjessparen…) op en openen een nieuwe rekening op ons vertrouwde adres.
‘s Avonds maken we zelf pizza’s. Gruwelijk lekker zijn ze!
Pizzabodemdeeg recept via Laura’s Bakery. Toppings bedenken we zelf. Gewoon wat iedereen het liefst heeft.

Zondag
We gaan ‘wat leuks’ doen. Naar het zwembad. Niemand anders had dat idee natuurlijk.
Ik zit aan de rand van het kinderbad en bekijk alle gruwelijke tattoo’s eens. Levensechter doodskoppen. Magere Heinen. Vrouwen met slangenlijven. Iemand heeft denk ik zijn pincode op zijn kuit laten tatoeëren. Ik vraag me echt af hoe kinderen daar omheen kijken.

Ik ben nog steeds niet helemaal senang merk ik. Dus we gaan een beetje op tijd weer naar huis tot groot verdriet van de dames. Maar we eten kippetjes uit de oven. Papa krijgt daarvoor drie dikke duimen van Pippa.
Ik vraag me af wat ik moet doen voor ook drie dikke duimen.
‘Ook eens een keer lekker gaan koken en niet dat viezige wat je altijd doet.’
Pardon?
Ze eten als goden hier. Ze komt erop terug als ik even opnoem wat ze te eten heeft gekregen van me deze week. Gelukkig maar. Wat ben ik blij dat mijn kinderen zo lekker een smaakvol kunnen eten. Oh dat zei ik al vorige week zeker?

Ik geniet van de Luizenmoeder. Van de Obesi-tas. Van de bodyshaming van Juf Ank.

Ik heb even getwijfeld of ik zou opschrijven hoe ik er over denk, maar het toch maar weer verwijderd. Ik heb er nogal eens mee te maken dat mensen opmerkingen hebben over mijn gewicht. En ik wou eens opschrijven hoe dat voelt, maar heb het toch maar weer gelaten. Ik wil mijn tere lezersoogjes toch maar even liever in de waan houden. En ben bovendien te bang dat ik de mensen die voor mij klaar staan met (goedbedoelde) adviezen inzake mijn gewicht opeens zullen begrijpen dat ik hun advies, het uitlachen, de opmerkingen toch echt niet zo goed ontving als mijn glimlach zich liet aannemen. Ik weet beter. Ik weet dat het uit een goed (maar onbeholpen) hart komt. Of voortkomt uit dommigheid (waar je helaas minder aan kunt doen dan aan teveel vet).

We duiken nog even in When Heroes Fly en dan is de week voorbij.

De vorige whereabouts lees je hier: #259

Deze week gepubliceerd:

De komende week op de agenda:

  • filmpje met M: Greenbook
  • studiedag
Print Friendly, PDF & Email