Oh dames en heren, wat een heerlijk weekje was het! Zulk mooi weer! En zoveel gedaan… 
Maandag
Vroeg uit de veren om op tijd in Holten te zijn. Daar is de Shetlandboerderij. Hier waren we eerder, maar ook nu hadden we weer een poets/rij uurtje geregeld. De meisjes zijn verguld met het nieuws dat we een ponyritje gaan doen.

Eerst lekker poetsen

Daarna drie kwartier rijles, zo leuk!

 

Eerst eten we wat bij Woody’s op de Holterberg, daarna gaan we het bos in. We doen de Daantje Das wandeling.

En dat vinden we dus zo ongeveer

Zelf vonden we de Joep en Jonas wandeling (die we zaterdag deden) iets leuker, maar de kinderen kunnen echt niet kiezen

De springbak aanharken, kun jij zo ver springen als een ree of een haas?

Lekker rommelen in het bos… wat treffen we het met het weer!

Ik wil nog even naar de Canadese begraafplaats. Noor is erg onder de indruk. We vinden een graf van iemand die vandaag jarig zou zijn geweest.

Ik leg uit hoe het zo’n beetje zit met de oorlog. Dat we hulp hebben gehad. Helemaal uit Canada (brugje naar de aanstaande zomervakantie).
Noor vraagt of ze misschien even bedankt kan zeggen. Dat kan natuurlijk. Dus ze fluistert zachtjes van bedankt. Ik vind het intens lief.
‘Ik hoop dat de boodschap aangekomen is…’ mompelt ze.
‘Altijd wel ergens Noor,’ en ik geef haar een dikke knuffel.

We rijden weer over die prachtige Sallandse Heuvelrug, ik kan er geen genoeg van krijgen. Deze foto zeg het niet helemaal, wat ik bedoel,… maar mocht je in de buurt zijn, trek er even tijd voor uit om er overheen te rijden.


Dinsdag

Vandaag gaat we naar Hattem. Daar is een Anton Pieck museum. Ik probeer een link te leggen met de Efteling, maar dat komt niet helemaal aan. Ja, bij P. Die had ook nog niet van Anton gehoord.


De kinderen vinden het maar matig. Dat terwijl er ook heel mooie, originele illustraties van Hans de Beer (De Kleine IJsbeer, oa) hangen. Ik kijk mijn ogen uit. Noor en Pippa gaan lekker tekenen aan een tafeltje en zo kunnen we het toch nog even zien. Leuk!


Gelukkig heeft Hattem nog meer. Een Bakkerij Museum bijvoorbeeld! Hier zijn we de rest van de dag wel zoet. Er is een theatervoorstelling met een heel grappige bakker. De kinderen vinden het heel erg leuk. Het ruikt er heerlijk… vandaag worden er poffertjes gebakken. Heel lekkere poffertjes… (geen foto van… sorry).

Noor bakt een koekje (Pippa heeft er geen zin an… ), we doen een speurtocht en we halen in het winkeltje wat lekkers voor opa.

Woensdag
Doen we lekker niets. We zwemmen wat. Daar heeft Pippa zin in. Het zwembad is lekker rustig vandaag, dus we kunnen verstoppertje spelen.

Daarna gaat Pippa op tuk. Ze is een beetje moe van al die activiteiten. En dat kan ik snappen.

Donderdag
We rijden naar Deventer. Daar is het Speelgoedmuseum net open. Met een nieuwe speurtocht in de hand, ontdekken we dit leuke museum.

Poppenhuizen, oud speelgoed, treinbaan, een supertoffe speelzolder.

En taartjes eten.

Na een lekkere lunch bij Coffee Together (toffe plek!, J, als je dit leest Happy Tosti zat vol 😉 ), gaan we zien of er bij de VVV een leuke wandeling is. Die is er!

Kriskras door het Bergkwartier, waar altijd het Dickensfestijn is.

Love it!

De Walstraat, mijn favoriet

We eten op de terugweg nog een pannenkoek bij Woody’s (gewoon, we weten dat het er leuk is) op de Holterberg en rijden in dikke mist terug. Spannend, zo in het pikkedonker.

Vrijdag

Nog een foto van dat fijne huisje

Met sfeervolle woonkamer

En had ik al verteld van het bad? Ziet er leuk uit, maar 1x in geweest en toen had ik natuurlijk weer te weinig geduld om hem goed vol te laten lopen.

Had ik al verteld van de badkamer?

Het coolst was het geluid in de badkamer, gewoon je eigen muziek terwijl je doucht.

Daarna zouden we naar de Flierefluiter gaan. Da’s een speelboerderij die heel leuk moet zijn. Dat vonden heel veel andere mensen ook die dag. De hele parkeerplaats stond al bijna vol.
Het kostte even wat moeite om de kids ervan te overtuigen dat dit niet leuk zou zijn voor papa en mama. Maar gelukkig had ik nog een plan B. Aviodrome. Een museum over vliegtuigen. Klinkt natuurlijk lang niet zo gezellig als een speelboerderij. Maar ja, ik wist ook niet goed wat ik van het Aviodrome kon verwachten, dus ik maak het niet té leuk.

Bij aankomst staat een gezellige vrijwilliger de kaartjes te controleren. Of de dames een speurtocht willen?

Dan volgt een tocht langs vliegtuigen. Wow! Ik kijk mijn ogen uit. Wat tóf hier!


Overal tussendoor zijn speelelementen voor kinderen. Klimtoestellen. Bouwplaatsen. Voor zowel kleine als grotere kinderen is hier enorm veel te beleven.

 

Helikopters besturen. Zowel een oude waar niets stuk aan kan, als proberen om mensen te redden in overstroomd Zeeland.

Buiten is nog veel meer leuks! Een vliegsimulator. Een Boeing 747 waar je echt alles kunt bekijken. Fantastisch leuk! En hoe vervoeren ze paarden eigenlijk? (Dat is krap! Kan natuurlijk niet anders, maar jeetje…arme Bonfire en Salinero)

Aan het einde van de dag, wordt er met veel gevoel voor minimensen een diploma uitgereikt. Compleet met handdruk van de lieve mensen die met uiterste precisie de speurtocht controleren. En dan mogen de kids kiezen. Of ze stewardess of piloot willen worden. Kijk dan…

We rijden het dijkje over en komen aan in Enkhuizen voor een portie kibbeling bij visboer Theo Schilder. Dat begint een beetje vaste prik te worden als we het dijkje over gaan. Zo lekker!

Zaterdag
We doen wasjes. En om half drie bedenk ik me dat Noor nog een Intertoys kadobon heeft liggen. Oh crap. Noor joelt het uit. Ze gaat haar lang gekoesterde wens in vervulling laten gaan. Een LOL-bal kopen.
Pippa gaat ook mee, want we moeten ook een cadeau voor opa. Die doen we eerst en dan wagen we ons in de Intertoys. Ik zie de rij al tot aan het midden van de winkel. Nog niet wetend dat de rij niet erg inkrimpt, omdat men minimaal 5 minuten nodig heeft om 1 klant af te laten rekenen.
Het is verschrikkelijk. Vooral voor die arme meisjes achter de kassa. En kinderen die niet snappen waarom ze hier zo lang moeten wachten (en ouders die het maar matig kunnen uitleggen). We houden de stemming er in. Ik lees Twitter voor aan het kassameisje. Oh, dan valt het hier nog mee, in Amstelveen is er personeel bespuugd.
‘Nou,’ zegt het meisje, ‘ik kreeg vanmorgen om half tien al een kadobon naar mijn hoofd gesmeten.’
Wat? Maar serieus…
Detail; het ging om een kaart waar nog maar 3 euro op stond ipv de 40 die de klant verwachtte. Man, man…
Anderhalf uur later verlaten we de winkel met een LOL-bal. En toch ook maar iets voor Pippa, want het was wel een beetje zielig dat ze anderhalf uur heeft gewacht op niets.

Ik rij naar huis en laat Noor onderweg even bellen… we moeten namelijk direct door naar ons plaatselijk restaurant waar mijn 70 jaar geworden vader (HOERA!) ons trakteert op heerlijk eten. Het is een gezellige avond.

Zondag
Ik probeer de troepen te enthousiasmeren om er op uit te trekken, maar de kindjes willen duidelijk liever thuis blijven. Lekker met hun eigen speelgoed. Ok,.. ik kan het snappen.
Ik rommel lekker in huis. Haal op mijn gemak de boodschappen en bereid vast mijn week voor. Het was een prachtige vakantie!

De vorige whereabouts lees je hier: #256

Deze week gepubliceerd:

  • naar de spa in Budapest

De komende week op de agenda:

  • twee sites opleveren
Print Friendly, PDF & Email