Blue monday vandaag. Mijn kinderen maakten de week. Tranen gelachen. 
Maandag

Pippa heeft vriendinnetje J mee naar huis. ‘Dit is dus mijn huis’
‘Dat weet ik toch wel!’ zegt J. Ze is immers al vaker bij ons geweest.
‘Maar er zijn veránderingen,’ zegt Pippa gewichtig.
‘Kijk! Ik heb nu een la.’
Ik heb vorige week het dressoir opgeruimd en de kids allebei een la gegeven voor die berg tekeningen en kleurboeken.

Samen met een niet nader te noemen vriendin, wisselen we wel eens wat Marie Kondo-achtige tips uit. Of pure opruim-porno als we weer eens een kastje onder handen hebben genomen. Ja. Daar worden we allebei gewoon heel gelukkig van.
En hier kunnen we dan dus ook heel hard om lachen. Een opruimcoach die dit post:

Even voor de duidelijkheid, dit is de na-foto. Wtf. Het maakt mij dus echt niet uit of jouw kast er minder georganiseerd uitziet dan dit, maar van een opruimcoach verwacht ik niet dat ze tevreden is als dit het eindresultaat is. TIP 1: investeer in hangertjes die hetzelfde zijn. Dát oogt opgeruimder als je (nog overvolle) kast op kleur sorteren. Echt, ik zou zo opruimcoach kunnen worden.

Mijn keukenmachine wordt opgehaald. De nieuwe is besteld. Fingers crossed dat de kleur ook mooi zal zijn.

Dinsdag
De nieuwe Kitchen Aid wordt gebracht. Ik wil zo’n ding al anderhalf jaar. Maar ja,… de prijs, ga ik het wel echt gebruiken? Lang over gedacht, lang voor gespaard, maar hij is er. In bosbessenblauw. Dezelfde kleur als mijn auto zo ongeveer.
Ik vind dat ik de keukenkastjes wel even moet optrommelen, dus ik haal de dames uit school, geef ze een iPad (doe ik anders nooit), ze kunnen echt heel leuk spelen zonder scherm, maar vandaag mogen ze lekker spelletjes doen. Bij Pippa is dat een beetje frustratie, want ze begrijpt niet zo goed wat ze moet doen tot ik een Dora-appje koop.

En dan sop ik elk hoekje van de keuken, gooi weg en leg opzij wat niet meer werkt en kijk wat er vervangen moet worden. Ik vind dat ik mijn gifgroene miskoop (ik vond hem vanaf dag 2 al lelijk) weegschaal weg mag doen. En dat de keukenwekker niet zo lekker meer te lezen is. Hoewel ik die nog steeds mooi vond, want ik kocht hem ooit in Amsterdam , bij die veel te dure kookwinkel vlak bij mijn werk.

Ik zet wat spullen opzij voor de koningsmarkt. De dames weten zeker dat ze dit jaar gaan verkopen ipv geld uitgeven aan meuk, want ze sparen nog steeds voor een bureau. Oh, en de groene paardentrailer van Playmo. En het woonhuis (deze laatste innige wens verandert per week).

Woensdag
‘Had je geen gym vandaag?’
‘Nee, juf I moest naar de begrafenis van haar opa.’
Pippa legt een link, ze had ook al geen gym omdat de opa van haar juf I erg ziek was.
‘Dat moet ik morgen even aan juf vertellen.’
Ze voelt zich blijkbaar erg verantwoordelijk om het nieuws over te brengen.

Mijn schoonzus komt proeven of de gin die ze me met Sinterklaas gaf eigenlijk wel goed is. Hij is goed. We hebben het over opvoeden, vluchtelingen (ze laat me een heel mooi stukje lezen over het een uitwisselingsproject wat ze deed via haar werk – voor iemand die zegt niets op papier te krijgen staat het er maar mooi) en nog veel meer. Gezelligheid.

Donderdag
‘Doe voor mij maar even drie broodjes er uit.’
‘Waarom mama?’
Ehhhh,…
Even later sta ik me op te maken, Pippa kijkt me aan.
‘Waarom moet dat altijd zo perfect.’
Mijn hart maakt een sprongetje. Wat lief.
‘Met make-up zie ik er gewoon leuker uit.’
Noor komt erbij staan.
‘Daar heeft mama wel een punt op (zo zegt ze dat altijd en dat vind ik te leuk om te verbeteren, sorrynotsorry), zonder ziet het er niet uit.’
BAF.
Bedankt hè, ik ook van jou schatje. Met je platte buik, je fotogenieke kop en je hartjesgezicht. Lekker makkelijk lullen. Zeg ik niet hè, ik lag in een deuk.

Op school aangekomen moet Pippa juf B zeker even spreken. Normaal gesproken durft ze niet zoveel te zeggen.
‘De opa van juf I is dood,’ zegt ze ernstig.
Juf B wist het al, maar geeft een goede tip aan Pippa ‘als je juf ziet mag je dus best even sterkte wensen.’ Pippa zal het doen.

Vrijdag
Ik heb een heel leuk gesprek met een potentiële nieuwe klant. Ik word zo blij van ondernemers die vol vuur aan een nieuw avontuur beginnen.

Ik haal Pippa op, ze komt op me af rennen en knijpt, in een hal vól ouders, vol in mijn borsten. Twee keer. Heel niet gênant ofzo.

P is weg en ik bingewatch Fauda. Wát een serie. Echt, ga kijken.

Zaterdag
We hebben dit weekend geen plannen. In al onze wijsheid besluiten we naar Loods 5 in Zaandam te gaan. We vinden eindelijk tafeltjes. En een tapijt. We denken dat ze EUR 249,- per stuk kosten, willen dat dus ook best afrekenen. Bij de kassa is het meisje geïrriteerd. Dit is een set van drie hoor. Owkee. P gaat met een mevrouw het missende tafeltje halen, maar ik denk niet dat ze hem vinden.
Ze komen terug, met een tafeltje, maar nu hebben ze een incomplete set in de winkel staan.
‘Ik was nog niet aan het tafeltje gehecht hoor’, zeg ik nog. Maar ik wordt ge-shhttt door de kassamevrouw.
‘Wij moeten wel de leverancier even bellen,’ doet ze nuffig.
‘Ja maar luister, als je nu even vraagt welke korting we krijgen zonder dit tafeltje, dan ben je van je probleem af.’
Het begint door te dringen.
Nu is het probleem dat de leverancier niet weet welke korting.
‘We gaan toch nog een hapje eten, neem je tijd.’
We rekenen op 40 euro korting, op een prijs die toch al gehalveerd was, want de EUR 249 was blijkbaar de setprijs, we krijgen 60 euro korting. Lekker wel… verkoop ik mijn eigen salontafel nog, was het geen dure wijziging in het interieur.

Mocht je nu denken, die mensen geven geld uit als water, ja, dat klopt wel een beetje, vinden wij ook, maar we hebben ook al vrij lang weinig geld uitgegeven aan interieurdingen. En de winter is wat mij betreft een excellente tijd om dat soort dingen te regelen. Als het mooi weer is doe ik liever iets anders.

‘s Middags bak ik met mijn kleine schat lemon poppy muffins. En ze zijn lékker!

Zondag
Heerlijke luie zondag. Ik zoek wat lekkers te eten uit, mijn ouders komen vanavond een hapje mee-eten. En ik stippel de route uit voor Canada.
Ik bereid me mentaal voor op de drukke week die komen gaat.

Ik duik de keuken in. Er komen kaaskoekjes uit (té lekker!), tom kha kai (zonder essentiële ingredienten als kefir lime blaadjes en laos alsnog erg lekker), nasi goreng van Jamie Oliver (tot Pippa’s grote verdriet met ingelegde komkommer) en couscous met abrikozen en in honing geglaceerde pistachenootjes (tot groot verdriet van P die de textuur van couscous niet zo goed trekt).

 

Het is reuze gezellig, heerlijk om alles uit de kast te kunnen trekken.
Sorry P, dat alles uit de kast was getrokken.

De vorige whereabouts lees je hier: #251

Deze week gepubliceerd:

De komende week op de agenda:

  • studiedag
  • webwinkelvakdag
  • workshop Instagram en Insta Stories
  • P gaat naar Mercato (Italiaanse winkel met lekkers) en neemt mee…
Print Friendly, PDF & Email