De week van een poging doen om weer in het ritme te komen en van de vakantiebeurs en veel heerlijk eten. 
Maandag
‘Mogen we vanmiddag iemand mee te spelen?’
Nee. Mama moet eerst even alles op de rit krijgen. Wat we wel kunnen doen is vanmiddag even naar de ballonbak van de Karwei. Ik heb een deal. Hoera.

Na school haal ik ze op, om zelf even een tafelkleed te gaan halen en zij even lekker kunnen spelen. Daarna komt mijn moeder koffie drinken en het nieuwe servies bewonderen.

Dinsdag
Ik probeer me voor te bereiden op de vakantiebeurs en regel op de valreep nog een paar afspraken. Verder ga ik liever freewheelen. En dat blijkt prima te gaan.
‘s Middags doe ik boodschappen met de dames. Ze mogen om de beurt iets uitkiezen. Noor mag een ‘lekker toetje’ kiezen. Ze kiest dit:


Echt, niet doen. Doe het niet. Hier is niet lang genoeg over vergaderd. ‘Romige volle yoghurt met double choco’.
Gatver. We laten het allemaal staan en dat zegt wat.

Woensdag
Vandaag ga ik naar de vakantiebeurs. Bij binnenkomst drink ik even koffie met Annemarie, Michal (van Expeditie Kids) en Shere (van Paul y Shere) en dan gaan we op eigen gelegenheid de beurs over. Ik zie oude bekenden en probeer nieuwe vrienden te maken. Samenwerkingen op te zetten of simpelweg informatie te vergaren. Tijdens de lunch praten we verder, toevallig in dezelfde samenstelling. Briljant dit…


Was zoete aardappel hoor, dus vet gezond. *grijns*

Daarna proberen we voor Expeditie Kids voet aan de grond te krijgen bij Sardinië (dat lukt), ik heb een gesprek in Canada en bij de Achterhoek en the Great West Way. Het meest enthousiast ben ik over Linköpping en de eilanden voor de kust van Stockholm. Die vliegen als een komeet door het lijstje wat ik in gedachten in mijn hoofd bijhoudt. Niemand komt voorbij Botswana. Al jaren met stip op nummer 1.
Om vier uur kuier ik op mijn gemak naar België waar een borrel is. Op de vakdag zijn gedurende de dag overal ontbijtsessies, taart eten en heel veel borrels. Het is een komen en gaan van oude bekenden. Mensen die ik ken van mijn verschillende banen in de reiswereld en al mijn blogmaatjes. Enorm gezellig.

Om vijf uur gaan we door naar de vakdagborrel in Speys samen met Annemarie (Is Het Nog Ver?), Michal (Reiswijzer Kids & Co), Jessika (Kids Travel Service -> Verhuurt oa draagzakken, Stokke prampacks en reisbedjes) en Denise (Follow My Footprints). Het is er druk en gezellig. Topdag.

Donderdag
Nagenieten van de beurs. Dromen over Jonköpping en de Stockholm archipelago. En keihard aan de gang.

P heeft een nieuwjaarsborrel, dus ik eet alleen. Maar ik maak toch een pan eten voor vier mensen. Ik voel me heel volwassen en alles. Smul van mijn pilav en vries de rest in. En ik begin met Fauda op Netflix. Spannend!

Vrijdag
Ik probeer uit alle macht bij te werken, maar het wil nog niet helemaal. Ik merk dat de communicatie niet erg wil. Op verschillende fronten loop ik tegen een muur. Een muur van onbegrip, onwil of simpelweg botheid. Hebben jullie dat ook wel eens? Soms denk ik wel eens dat het er aan ligt dat ik teveel alleen werk en alleen ben en dus nogal einzelgängerig. Anderzijds hebben weinig mensen last van me denk ik dan maar…
Vandaag gaat Pippa naar een kinderfeestje. Noor mag dus zeggen wat we eten, iets wat Pippa niet lekker vindt. Noor weet het wel: katernoedels. Staat dat ook blij aan een juf van school te vertellen bij de kassa.
Eh… dat heeft iets meer uitleg nodig. Dat is een gerecht van Jamie Oliver. Alleen maar goede dingen, peultjes, broccoli, Chinese kool en een eitje.
Ik doe een update van mijn Netflix blogpost.

Zaterdag
Ik ga naar de kapper en omdat vandaag Noor naar een kinderfeestje is, eten we iets wat Noor niet lust: pizza. Bij thuiskomst ligt er een heerlijke pizza bianca te wachten (hoewel, technisch gezien zit er tomatensaus op en is het dus niet echt bianca), P heeft zelf pizzadeeg gemaakt en is in zijn nopjes met de uitkomst. Echt waanzinnig lekker.
Als Noor weer thuis en at ease is, duiken wij in s2 van Modus.

 

Zondag
Er bekruipt mij een gevoel dat ik te weinig beleef. Noem het januari blues. Komt ook een beetje omdat er bijna elke weekenddag wel iets is waardoor we niet weg kunnen. Kinderfeestjes bijvoorbeeld. P zegt dat we er volgend weekend maar weer eens op uit moeten trekken, want dan staat er niets op de agenda. We denken dat Leeuwarden leuk zou kunnen zijn en vinden er geen leuk hotel. Dwalen naar de Efteling, naar Utrecht en Apeldoorn. En boeken niets.

We drinken koffie bij mijn jarige schoonzus.

Ik zet mijn keukenmachine op market place van Facebook, mein Gott, wat daar op af komt! Meer dan vijftig berichtjes ‘is het nog beschikbaar’. Ik heb met 4 mensen een afspraak proberen te maken voor het lukte om iets concreet te maken en nog moet ik maar zien of het ding verkocht wordt.


Pareltjes…

Ik doe boodschappen, want ook vanavond willen we iets lekkers op tafel. Het wordt rigatoni met aubergine en mozzarella. Omnomnom!
We proosten op eten als goden en kinderen die alles proberen.
Modus is bloedspannend.

De winnares van vorige week is: Miranda.

De vorige whereabouts lees je hier: #250

Deze week gepubliceerd:

De komende week op de agenda:

  • geen fuck
Print Friendly, PDF & Email