Ach, nog maar 3 whereabouts en we hebben feest! Dan zal het de  250e keer zijn dat ik jullie vertel hoe mijn week was. 250 x al!

Maandag
Uit school heb ik een leuk uitje verzonnen. We gaan naar de Intratuin. Ik heb vorig jaar een en ander weg gegooid en mag wat nieuws vind ik. We kopen een sneeuwdeken voor de Playmo’s. We hebben immers een winterpaleis en een skihut. En ieder mag wat bomen uitkiezen. Nu kunnen ze ook kerst vieren.



We komen om vijf over vijf thuis, terwijl we over 25 minuten al weer weg moeten naar ballet. Oei! Tijdnood!

Binnen tien minuten zitten we aan tafel. Hoera voor rauwe andijvie stamppot en instant purree.

P komt binnen. Ik vraag of het gelukt is, met de boom. Hij kijkt me wazig aan. Ik denk niet dat het gelukt is met de boom.

Pippa slaapt deze avond zelfs met deze muts op.

‘s Avonds app’t G. Of ik mee wil wandelen vanavond. Ik kijk eens om me heen. Warm huis, grote beker thee, Netflix. Buiten om de vijftien minuten een bui.
Ik besluit te gaan. En treffen het…

Dinsdag
Ik ga lekker op pad met M. We eten nacho’s bij Wonder’s. Zeuren lekker. Bestellen kaaststengels, omdat die zo lekker zijn. En we lachen heel veel. Wat een gezelligheid.

Woensdag
‘s Avonds bespreek ik met E onze co-productie voor 1e kerstdag. Wat gaan we maken?
Scroppino’s. Papardelle.

Voor de rundvleesmedaillons moeten we even wat uitzoeken. Er moeten morieljes bij. Ik speur op internet, die dingen kosten EUR 17,95 voor 30 gram. Het is toch geen goud?

Ik lees E een stukje voor van Klaske Bakker, die morieljes beschrijft als een over het paard getilde zakjeszwam, in dit enorm grappige artikel.

We kiezen voor porcini.

Ik vind het heerlijk om zo bezig te zijn met eten. Het liefst zou ik nog veel meer lezen en uitproberen dan ik nu doe.

Donderdag
Voor bloggers die dit meelezen. Ik stap over op Gutenberg. En schrik me lam. Alsof ze je in de rimboe neergooien en je opnieuw moet leren praten. Gelukkig is er een plugje voor. Weet dat dus… Er is een plugje voor.

Werken en een lange vergadering. Een lange, lange vergadering. De luizenmoeder is er niets bij (dat vinden we allemaal hoor!). Iets met bakken voor kerstballen. Daar kun je best een kwartiertje
over praten. En hoe dingen een eigen leven gaan leiden.

Vrijdag
De meisjes houden het niet meer, als ik ‘s morgens beneden kom, zijn ze de boom vast aan het versieren. Er zaten alleen nog geen lichtjes in. Dus ik leg uit dat de versiering er weer uit moet.


Ik moet naar de mondhygiëniste. Als het pijn doet denk ik altijd aan tropische eilanden. Zoals de Seychellen…
Om drie uur laat P weten dat het op zijn werk een beetje spaak loopt. Dat gebeurt niet vaak, maar als het zo is, dan is het wel urgent. Ik vraag niets, bel de keukenboer en verzet zijn afspraak daar.
Dan gaan we lekker wandelen door het dorp. Kaartjes bezorgen, kaartjes in de Sandd brievenbus gooien. Bekertjes halen voor de kerstsmoothies. Een brownie van de Browniehemel (echt… so good!). Een bestuurder van een grote blauwe Volvo ziet mijn grootste kindje niet. Noor blijft verstijfd staan. Het gaat op een haar na goed.
Twee seconden later loopt Pippa met kordate stapjes en de kinderwagen voor zich uit duwend vanuit de theewinkel zo de straat op. Zo. Dat was genoeg voor een middag.

We eten heerlijke kokoscurry. Nog zo’n 20 minuten wonder.
Daarna mogen de meisjes dansen. Noor geeft een hele show weg. Ze dans minstens een uur onafgebroken. Modern, klassiek, improvisatie. Ik vind het een feest om naar te kijken en zet bijna alles op Instagram.
Als de kids in bed liggen ga ik de keuken een beetje extra poetsen. Vind ik best lekker soms. Ik ‘mag’ namelijk nooit aan de keuken… ja, ik weet dat jullie daar vast jaloers op zullen zijn. En meestal vind ik dat ook wel heel erg lekker.

Zaterdag
Samen met mijn moeder bedenk ik het diner voor tweede kerstdag. We kiezen voor paling op toast. Wij hebben namelijk de beste palingrokerij gewoon in ons dorp staan. Gevolgd door de door Pippa gewenste ‘taart’ van rundvleesstoofpot. En yoghurt met peer en pecannoten. En koffie. Met een chocolaatje misschien. Van Roset ofzo.

Daarna ga ik even met Noor shoppen. Lekkere handschoenen, nieuw ondergoed, dat soort dingen. We hebben het gezellig.

P gaat vervolgens met Noor op verjaardag en blijf ik thuis met Pippa. Ze is niet fit, heeft nergens zin in. Ze ziet er ook best slecht uit, eigenlijk. Ze hangt met de iPad op de bank, terwijl ik gezellig naast haar zit met een laptop op schoot.

Zondag
Ik word een beetje verdwaasd wakker. Ik heb een hele nare droom gehad geloof ik. Na een lekker ontbijtje probeer ik wat foto’s te sorteren. Ik ben op zoek naar foto’s van eten, voor een nieuw
hobbyprojectje waar ik mee ben begonnen. Dit is er eentje waar jullie misschien (op een heel lange termijn hoor!), ook iets aan hebben. Ergens eind volgend jaar.

Vriendin E app’t of we zin hebben om mee te gaan wandelen in de duinen, want daar is het nu vast mooi met al die sneeuw. Ik denk het ook. Ik kijk Pippa eens aan. Die trekt direct een omgekeerde smiley en ik denk ook dat het teveel is voor haar. Dus ik ga met Noor. Vlak voor we gaan komt een vriendin van Noor aanwaaien. Ze wil graag mee. Gezellig! Halverwege halen we een warme chocomel bij de Berenkuil. Maar na tien minuten gaan de meiden alweer naar buiten voor een sneeuwballengevecht.
De laatste kilometer is er, zoals gewoonlijk, net een teveel. Maar voldaan stapt iedereen weer in de auto.



|
Thuisgekomen doe ik een spelletje Triviant met P. De vraag is over welke Anna, Tolstoj schreef. Hubby denkt Annie, die roodharige… Je kunt me opvegen. Tolstoj, de Russische musicalschrijver.

Sorry. Hij weet weer andere dingen hè.

‘s Avonds vallen we op de bank in slaap, voor de derde keer dit weekend. What a gripping life we do lead.

De vorige whereabouts lees je hier: #246

Deze week gepubliceerd:

De komende week op de agenda:

  • kerstdiner op school
  • naar het Nationale Ballet met mijn moeder (Cinderella!)
Print Friendly, PDF & Email