Ik zal alvast waarschuwen dat het geen topweek was. En dat ik snel verder moet, want met die nieuwe vrije dag, moet ik nog efficiënter werken dan ik al deed. Als je die fles van donderdag ziet, zou je denken dat hij geluk bracht. Niet echt… helaas. Het was de week van de tegenvallers. Behalve donderdagavond Essie! Dat was echt heel leuk!

Maandag
Ik besluit te gaan boksen vanavond. Bij mijn besluit zie ik er zo uit:


Bij aankomst in de zaal zegt R. de bokslesmaestro: ‘We gaan even een lichte warming up doen. 5 minuten hardlopen!’ Ik dacht dat het een grapje was.
Vervolgens doen we een circuit van 4 plekken. Burpees, opdrukken, mountainclimbers en freaking hoog je knieën optrekken in sprong.
Nee, we zijn nog niet klaar. Dit doen we nog een rondje met planken, froggies, jumping lunges en de laatste ben ik vergeten. Ik heb het gevoel dat dit best goed was zo, qua les. Maar nu gaan we een bokszak van ongeveer 25 kilo ophangen, op een punt waar ik gewoon al niet bij kan.
Na twee rondjes gebokst te hebben met mijn nieuwe partner, begin ik een tikje misselijk te worden. Langzaam wordt het steeds zwarter voor mijn ogen. Ik hoop nog dat het over gaat. Daar is R… ik mag aan zijn arm naar het podiumpje. Mensen vragen of het gaat. Ik denk het niet, anders stond ik wel te boksen. R legt rustig uit, dat ik misschien, heel misschien een tikje rustiger aan moet doen en laat een AA’tje aanrukken. Zo. Heel niet gênant deze avond.

Dinsdag
Heb ik een beetje spierpijn. Van coach moet ik afspreken met mensen. Ik probeer af te spreken. Niemand wil met mij.

Woensdag
Ik ben de hele ochtend bezig met het inpakken van cadeautjes en maken van rijmen.

Donderdag
Ik doe even snel de boodschappen. Ben verrukt over het feit dat die hele lekkere fles maar EUR 5,- in de Gall en Gall en laat hem uit mijn handen vallen.


Vanavond ga ik met vriendin E op schminkcursus bij Maskerade. We hebben een social deal gescoord en gaan kinderschminken. Op elkaar. We prutsen heerlijk zen met kleurtjes, glitters en alles wat er ligt. We krijgen een rondleiding. Ik kijk mijn ogen uit. Wát een bedrijf! Rijen en rijen pietenpakken, pepernoten. Een heel karretje vol staffen. Ergen liggen een stuk of dertig witte pruik/baarden te drogen. Kleding voor hippies, druïdes en Peaky Blinders themafeesten. Aan het einde van de avond zie ik oranje. En mag ik een roze pruik op.


Vrijdag
Geen idee. Werken, zwemmen.

Zaterdag
Noor gaat afzwemmen als zeemeermin. Ze haalt, hoera, een certificaat. We klappen vrolijk voor haar.
Ik mag lekker naar het kappertje. Drie zen-uren, helemaal voor mij.
Bij thuiskomst krijg ik een briefje met geld ‘voor de lievste mama’.

Het wordt een beetje zo’n week:

Yeah, you don’t know what is like when you try, and you try, and you try, and you try, and you don’t ever get there!
– Sam in I Am Sam

En van mijn lievelings Sean Penn films.

Zondag
Mijn lichaam zegt dat het oké is om te slapen tot half vier.


De vorige whereabouts lees je hier
: #244

Deze week gepubliceerd:

 

Print Friendly, PDF & Email