Mijn week was gevoelsmatig heel relaxt. Ik ben begonnen met een grote schoonmaak. Krijg ik altijd in de herfst. Weg met de troep. De locale sociale winkels varen er wel bij.


Maandag
Bijkomen van een heerlijk weekend.
‘s Avonds de eerste vergadering van de ouderraad. Het wordt een latertje.

Dinsdag
Ons huis raakt overvol. Dat gebeurt ongetwijfeld bij iedereen ongemerkt en zo ook hier. En ik ben het zat. Met de meisjes maak ik een afspraakje. Elke dag (als het kan…) een kwartiertje rigoureus opruimen. Weggooien wat niet goed meer is. Weggeven wat nog bruikbaar is. Verkopen wat nog van waarde is (of wegleggen voor de koningsmarkt). En vooral: minder zooi.
Marie Kondo kan er een puntje aan zuigen, aan mijn opgeruimdheid.
Ondertussen bedenk ik een mooi plan voor de herfstvakantie, want ik heb deze week besloten dat we thuis zullen blijven. Ik zag in de nieuwe Ikea-folder een leuk kindertafeltje waar je een Trofast bak onder kunt schuiven. We hebben nog een grote trofast kas, deze kan naar boven. Als ik daar allemaal ondiepe bakken voor koop, kunnen we los Playmobil mooi opruimen. En zo hebben de wintersport playmo’s straks een mooi berg om vanaf de skieen, ik zie het helemaal voor me. Pippa dreigt namelijk ook weer Playmobil te vragen voor haar verjaardag (3 oktober).
Maar ze wil ook een kantoor. Dat kan ik snappen als je mijn kantoor ziet. Vaak staat ze vol spanning bij mijn printer te wachten om te zien ‘wat ik krijg’. Ik moet daar altijd zo om lachen.

Klik hier om je in te schrijven op de mailinglijst en de grappige roman Uitgerekend of Uitgeteld gratis te ontvangen.

Woensdag
Als Pippa naar ballet gaat, maak ik samen met Noor haar kinderfeestje in orde. We checken een datum, bedenken wat er moet gebeuren, en wie er mee mogen (lastig! Ze heeft zo’n leuke klas!) bestellen goodies op AliExpress en ze maakt zelf een uitnodiging. OMG. Gooi er nog maar een glitterballerina tegenaan. Welja.
‘s Avonds had ik een afspraak met leukerd M. We hebben er ongeveer een half jaar over gedaan van ‘ja laten we eens afspreken’ tot de daadwerkelijke afspraak. Maar hoera, de zon, maan en sterren stonden gelijk. We hebben heerlijk gewandeld rond het Geestmerambacht. Juist die avond was het windstil en kleurde de lucht roze en paars. Magisch mooi!




Ik kom op tijd terug om samen met P de season finale van Hostages te kijken. Man! Spannend! Ik heb mijn Netflix favorieten weer even een update geven, want het wordt langzamerhand tijd voor dekentjes op de bank, kaarsjes aan en de gordijnen dicht.

Donderdag
Work. Broodje biefstuk. Even koffie drinken met mijn ouders die op vakantie zijn geweest in Twenhaarsveld.
En een nieuwe serie waarbij ik in slaap val.

Vrijdag
Voor het eerst met Pippa naar zwemles.Wat heeft ze er een zin in! Zeker als ze er op school achter komt dat S. uit haar klas ook in deze groep start. Juf geeft eerst een half uur uitleg over hoe het werkt met zwemles in dit bad. Ze is erg duidelijk. Het is zo’n dame die de gave heeft iedereen zich volkomen seniel te laten voelen. ‘Dan denk je, lekker sticker 1 is binnen, maar neeheeeeee dan begínt het pas!’. Ik snap het wel. Elke ouder weet natuurlijk beter dat de juf of het kind al dan niet kan zwemmen en daar worden ze schijtziek van in dat zwembad. Ik leun rustig achterover, want ik heb een zwempakket aangeschaft. Al doet ze er zes jaar over. Zal je zien dat deze binnen het jaar met A en B staat te wapperen…
Met kinderen is ze overigens erg leuk. En Pippa snapt helemaal wat ze bedoelt.
Noor zit terug in de auto van haar selectie balletles en zucht uit dat modern dansen toch echt veel leuker is. Na nog maar eens een gesprek …

Zaterdag
… en nog een nachtje slapen, besluiten we de stekker er uit te trekken. Ze wordt er (nu) gewoon niet gelukkig van. Ik app een moeder dat we dus ook het pakje niet nodig hebben wat we mochten lenen. Ik vind dat je van sport vooral gelukkiger moet worden. En Noor wil niets liever dan spelen eigenlijk. En zelf choreo’s bedenken. Dat doet ze een uur later met haar zusje.
Of we even willen gaan zitten, want er komt een show. Ja hoor. No problemo.  Ze dansen de sterren van de hemel. Argh!

Ik ga de feestjes organiseren. Een feest voor Pippa en voor beide een kinderfeeestje. Alles wordt geregeld, uitnodigingen geprint. Pippa wil heel graag naar Monkeytown en Noor doet een dansfeest. Deze keer past alles wel in de auto’s… (vorig jaar hadden we iets teveel kids uitgenodigd).

‘s Avonds gaan we naar het concert van Tash Sultana in AFAS Live. Bij de entree worden tassen gecheckt. Voor ons wordt er een pakje bioboter en wat groente uit een tas gevist.
‘Ik kom van mijn ouders.’
Dat is ongeveer de rode lijn van de hele avond. Studenten, bijna ruikend naar biologische groentensoep. Adolescenten op zoek naar elkaars tong, op tien centimeter van mijn hoofd, de acné nog niet voorbij. Mensen die flauwvallen, vermoedelijk van een exces aan spacecake. Op de tribune achter mij zitten vijf dames op leeftijd. ‘De vrouwen van nu zijn er ook.’ Vlak naast mij staan wat Duitse meisjes uitgebreid hun agenda te bespreken. Mach 10. Ik verbaas me over het algemene gebrek aan zin om naar Tash te luisteren. Of respect voor een ander die daar misschien wel voor kwam. Ergens voert tegelijkertijd een gesprek met haar vriendin, een gesprek met Anique de Witte op de app (ik kan dat zien ja) en en passant wiebelt ze een beetje mee op de tonen van Tash.
Tash speelt ondertussen de sterren van de hemel, deze multigetalenteerde dame, die maar liefst 20 instrumenten vlekkeloos kan bespelen, maakt aan het begin van het concert meteen even duidelijk dat ze het fijn vind dat we er zijn, dat ze ‘all about acceptance’ is en dat homophobics, racists en mensen die niet tegen transgenders kunnen mogen optiefen. Vind ik leuk. Ik vind het ook leuk om de mensen om me heen te bekijken. Er staat iemand met een stapeltje lp’s in haar handen te wiebelen. Serieus,.. wat kost een kluisje? Naast mij staat een blanke dame met dreads. Om haar heen gedrapeerd zit een Indonesische meneer, hij is net iets kleinder. Telkens als ze wiebelt prikt er een dread in zijn neus. Ik moet heel erg uitkijken dat ik niet ga lachen.
P valt ook op, hij heeft geen male bun. Naast me staat een groepje jongens, grote jongen gaat roken. Klein meisje freakt uit. ‘WAAR GA JE HEEN?’ ‘Roken.’ ‘Ik ga mee.’ zegt ze dreigend. Ik gok dat deze relatie niet lang stand gaat houden. What a night. ‘Ik vraag me af wat de vrouwen van nu er van vonden,’ zegt P.

Zondag
Ik slaap uit. Ik herhaal… ik slaap uit. Doe ik anders nooit. Maar ik heb het blijkbaar nodig. Langzaam ontbijten en dan ga ik weer door met opruimen. Ik heb dat soms, dan moet alles weg. Of weggegeven. Of gemaakt. En opgeruimd.
De dames besluiten een deel van de Sylvanians op te ruimen. Mocht iemand Sylvanian families sparen. Ze staan nog niet op Marktplaats maar de schoenenwinkel, crèperie, school lunch, chocolade rabbit familie en twee keer een set tweelingen gaan weg.

‘s Middags mag Noor naar een kinderfeestje. Wij gaan met Pippa naar de stad. Even wat kleding voor Pippa scoren. We eten lekker wat bij Nola Social en zijn precies op tijd terug om Noor op te vangen.

‘s Avonds begint Boer Zoekt Vrouw. Heerlijk vermaak. Arme Steffi. Hoe kan die vrouw zo niet zelfverzekerd zijn? Heeft ze er een idee van hoe tof ze overkomt? De vader van boer Jaap lijkt verbaasd. Yvonne zegt dat er wel 45 (?ongeveer) vrouwen hebben geschreven. ‘Vrouwen?’ zegt vader. Blijkbaar had vader boer Jaap iets anders verwacht. Wilfred voelt nergens een klik, hoewel de vrouwen voor hem op een berg houtstokjes uitgestald liggen. ‘Toch nog even verder kijken.’ Ik denk dat Wilfred alleen naar de reunie gaat komen.
Ik zou wel eens een logeerpartij der underdogs willen zien. Het liefst op één locatie. Boer Wilfred die er met een vrouw van überhengst boer Jan vandoor gaat.

De vorige whereabouts lees je hier: #233

Deze week gepubliceerd:

De komende week op de agenda:

  • een trip met Pippa naar Gelderland
  • een trip met het gezin naar Zeeland
Print Friendly, PDF & Email