Als ik zeg G, zeg jij? T! Het jaarlijkse vriendenweekend ging weer los. Wat hebben we weer énorm genoten. 

Maandag
Vandaag mag ik met vier kinderen in de auto naar het theater. Ze hebben er zin in. Ik zet Noor haar eigen muzieklijstje aan.
‘Is dit niet een beetje keemuziek?’ vraagt T aan J op de achterbank. T en J zijn jongetjes. Ik denk dat ze ‘gaymuziek’ bedoelen.
‘Wat is nou weer keemuziek?’ vraag ik aan T.
‘Een beetje gangster denk ik…’, mompelt hij.

Ok, ik hoef me nog geen zorgen te maken dat er mini-homofoobjes in mijn auto zitten.

We komen aan. Chaos. In mijn hoofd wel. Er is een sloot, er zijn veel auto’s en minimensen die nogal uitheinig zijn. Met name die van mezelf.

We mogen naar binnen en juf zegt dat we best koffie mogen drinken. Of mee gaan om naar de circusvoorstelling te kijken. Of koffie drinken. Of circus. Koffie. Circus. Het wordt circus. Terwijl ik er zit bedenk ik me dat koffie ook best lekker was geweest. En dat ik mijn parkeerkaart een beetje soort van kwijt ben.
Oh crap.
Na een kleine risicoanalyse sluit ik de kinderen in, in de auto. Terug bij de automaat staan er zo’n 50 ouders die tegelijkertijd willen betalen. Ik wacht maar netjes tot die allemaal geweest zijn voor ik om een verloren kaart ga zeuren.

Terug in de auto telt T. mee.
‘Nog tien minuten en het speelkwartier is voorbij.’
Ik ga heus niet sneller rijden (al was het maar omdat er op de achterbank af en toe een verdachte *KLIK* klinkt van een gordel die los of vast gaat).
‘Nog zes minuten en het speelkwartier is voorbij…’
‘s Avonds vind ik de kaart, tussen het briefje met de namen gepropt. Tsjesus, met mij kom je ergens hoor…

‘s Middags willen de dames met iemand spelen. Ik vind het best. De hele vorige week is er niet gespeeld. Dus het huis verandert in een ontploft speelparadijs. Vriendin M komt langs met haar dochter J die nooit wil eten. Haar man is voor 10 dagen naar Indonesië, dus ze moet af en toe in de kost om niet helemaal gillend gek te worden van nür peuterpraat.
We eten heerlijk.
P sprint naar spinning en ik pluis luizen en kijk naar de puinhoop aan afwas en bedenk me dat twee vaatwassers toch best waardevol kunnen zijn.

‘s Nachts slaap ik tot half drie. Daarna is het klaar met de pret.

Dinsdag
Vier uur slapen, dat deden Churchill en Einstein ook, dus waarom ik niet?

Deze morgen komt schoolpleinmattie K. de laatste puntjes op de i voor haar site zetten. Ik vind het leuk om te zien hoe een grafisch vormgever daar tegenaan kijkt en leer even snel een paar dingen bij.

‘s Middags vinden we bij ballet een vestje terug (wat Noor blijkbaar al vanaf het begin van het jaar kwijt was, maar niet durfde te melden). Hieperdepiep.

Ik assembleer wat eten. Koken kun je het niet noemen. Ik voel me net Garfield, qua zware oogleden.

Woensdag
‘s Middags is het kinderen verzamelen. Noor is haar beker vergeten. Rent terug naar de klas. Beker blijkt in haar tas te zitten. We rijden naar Kids Zumba, vergeten haar tas uit de auto. Nu heeft ze nog geen drinkbeker mee. Argh!
Ik breng Pippa naar haar les. Ze moet omkleden op de gang, want haar normale zaal is niet beschikbaar. Ik breng Pippa naar boven en ga een heerlijk uurtje zitten tikken in de bieb.
Dan haal ik Pippa op, Noor bij een vriendin en rijden we naar het schadeherstelbedrijf. Daar maakt de kundige dame mij erg blij. Het meeste aan butsen en krassen in mijn auto kunnen worden weggepoetst of met een spot repair opgelost. Daarbij krijg ik ook nog *GRATIS* een leenauto mee voor de dagen dat ik mijn auto kwijt ben.
Voor iedereen hier in de buurt: Cees Sikkema in Heerhugowaard. Fijn bedrijf!
‘s Avonds belt mijn moeder dat ome W overleden is. Ik denk even aan die keer dat ome W mij enorm heeft geholpen met een netelige kwestie. Bedankt!

Donderdag
Eerst moedig ik dappere Pippa aan, die meedoet met de sponsorloop van school. Met haar lange vlecht rent ze stralend rondjes om het voetbalveldje. Zwaait onderweg naar iedereen. Lekker ding.

Stempelbriefje goed bij je houden hoor schatje!

Om kwart voor elf ga ik even terug om Noor toch ook maar een hart even toe te juichen. Daarna weer hard aan het werk.

Vrijdag
‘s Morgens werk ik nog even, dan haal ik de kids op en probeer ik in te pakken. Alleen moeten beide dames even een tukje doen. En ik stiekem ook. Ware er niet dat een nieuwe potentiële klant graag wil bellen en dit wel eens het laatste rustmoment zou kunnen zijn.
We pakken de auto in en gaan naar Nijeveen, ergens in Overijssel. Bij aankomst gaan de kids direct los. En schenken de ouders zichzelf maar eens een gin tonic in. Zo. Rust! Om tien uur begint de oude garde te gapen. De jongeren rennen als een stel pas losgelaten koeien rond. Voor het eerst mag Noor op een kinderkamer ‘slapen’. Achteraf hoor ik dat ze om een uur ‘s nachts nog rondliep met vriendin E. omdat ze toch zeker nog even naar de wc moesten.

Zaterdag
Na een topontbijt vertrekken we naar Giethoorn. Daar liggen vier punters klaar met een puzzeltocht.


We varen fout en iedereen vaart achter ons aan. We draaien om en iedereen vaart weer mee. We zetten Crocket’s theme aan en het zonnetje breekt door. Tijd voor een picknick midden op het meer. Ik vind dat onwijs relaxed, met een vier-jarige. Ja. Ik, water en kinderen is echt een foute combi. Tot ze een diploma hebben.
Na het broodje varen wij de ene kant op en drie bootjes een andere kant. Why?

Vieze praatjes op de voorbank.

Mooie plaatjes onderweg

We zitten al een uur op het terras als de rest komt aankakken. We lopen nog een heen- en weertje langs de gracht…

Pippa stopt op elke brug voor een pose. En een foto graag.

Tijd voor de gourmet. Tijdens zo’n weekend gaat dat allemaal heel relaxed. Iedereen doet wat,… of gaat lekker voetballen met de kids.
Na het eten gaan Noor en Pippa bij ons op de kamer slapen. Na die vijf uurtjes van vannacht heeft Noor iets in te halen. Vijf minuten later zijn ze allebei in slaap gevallen. Tijd voor de inmiddels traditionele quiz.
Of we met een koptelefoon op, 10 nummers uit een door ons gekozen jaartal willen zingen. Nou nee. Eigenlijk niet. Het blijkt hysterisch leuk te zijn om een ander het te zien doen. Er volgen nog een paar rondes en dan moet ik het opnemen tegen P van de mannen. Ik weet dat ik dat ga verliezen. Sorry team, dat ik niet wist dat Jan Smit ‘Als de morgen is gekomen’ zingt. Echt. Sorry.
Er volgen nog een paar drankjes. Er wordt gezongen met pruikjes op. Nummers zoals ‘Lik maar aan mijn fiets’ worden in de playlist gezet en heel veel vrienden voelen zich verdomd alleen. Er valt iemand van een stoel. Paradise by the Dashboardlight gaat aan en dan weet je het wel. Het goede voornemen om op tijd naar bed te gaan is om zeep. Mannen worden openhartiger dan ooit en niemand wil ooit meer slapen.

Zondag
Om zeven uur moet ik toch echt even naar het toilet.
‘Hoi mam! blablablablabla.’
‘Mumbelmumbel, hier eenhoornpantoffels, iPad, woonkamer is daar, doei!’
Noor gaat fris en fruitig naar de woonkamer. Tien minuten later doet Pippa bommetje op bed.
Na een douche en weer een lekker ontbijt ben ik er wel. We gaan op zoek naar hunebedden. We vinden ze vrij snel. Klauteren erop en maken de jaarlijkse groepsfoto. Nailed it. Als je vrienden met mij bent kun je de foto op Facebook zien. Anders is het vette pech. Ik ga geen 25x toestemming vragen en ik wil volgend jaar weer mee.


Ik zie de oudere kinderen een beetje sjaggerijnen.
‘Wat is er?’
‘Ja, dit is toch stom, we doen elk jaar hetzelfde, puzzeltocht of iets met een paard en dan door het bos lopen.’
Ik kan ze geen ongelijk geven.
‘Zit wat in. Wat is jullie idee?’
‘Nou, iets met een dierentuin, of een speelbos of of of of of,…’

Ondertussen vinden we een schaapskooi met verse lammetjes

Ze gaan helemaal los als ze wat mogen bedenken. Ik vind het prachtig en besluit met de twee enthousiastelingen een app-groepje te maken. Volgend jaar moet
M. het alleen regelen en hij kan daarbij wel wat hulp gebruiken. We wandelen verder door het bos en ze bedenken het een na het ander. Spellen in het bos. De ouders moeten zéker mee doen! Ze fantaseren over vader-zoon momenten. Over mobieltjes die opgeborgen worden (HINT! TIP! Er zijn waarschijnlijk meer kinderen die het fijn vinden als je dat ding eens weg legt ;-)) . Over ouders die helpen hutten bouwen en Stratego spelen in het bos. Over rovertje. Of nee,… misschien moeten al die spellen aan elkaar geplakt worden. En dan moet er een scorebord komen! Ik herken hier mezelf zo in. Haha. Heerlijke kids. De rest van de wandeling hebben ze niet meer door dat door het bos lopen zo verschrikkelijk sáái is.

Spelen bij het huis

Het huis voor het weekend (post volgt!)

Om vier uur maken we alles op wat we kunnen vinden en verdelen we de rest. Vegen het huis schoon. Rijden naar huis en zetten de kinderen in een sopje.

De vorige whereabouts lees je hier: #208

Deze week gepubliceerd:

De komende week op de agenda:

  • een blinkende auto
  • concert Editors
Print Friendly, PDF & Email