Samen genieten, dat is het thema van deze week. Dat en een talentenshow die niet helemaal lekker ging…

Maandag
Pippa smeert haar eigen broodjes voor de lunch. Ik ben geweldig trots.

Dinsdag
Opeens zag ik dat het volgende week prachtig mooi weer zou worden en wilde ik nieuwe wandelschoenen hebben. Ik maakte eerst mijn werk af en ging naar het Kompas, ons plaatselijk outdoor Mekka en liep binnen een half uur weer naar buiten met een paar prachtige leergevoerde Meindl’s. Soms moet het niet lastiger zijn.

‘s Middags liep ik er op naar school. Door de hondenkak. GATVER DE GATVER! Ik kan er zo slecht tegen, de stoepjes liggen vol bij ons.

Maar, Noor heeft meegedaan met de talentenshow in de klas en mag, samen met klasgenootje S. meedoen met de talentenshow voor groep 3 en 4. Ze is zo blij. ‘s Middags regelt ze en rode tutu bij juf Chantal.

Woensdag
Werk, werk…. geen idee. Vergadering.

Donderdag
Trump en zijn geweldig plan om leraren te bewapenen. Net als je denkt dat die idioot niets ergers kan verzinnen, blaat hij er zoiets uit. Nog maar drie jaar, nog maar drie lange jaren.

Om een uur mag ik naar school om naar de talentenshow te gaan kijken. Ik hijs Noor snel in haar tutu en friemel er een knotje in. Noor gaat zitten op een stoel achterin de zaal en doet haar duimpjes omhoog. Godzijdank, het gaat goed. Na vijf minuten talentenshow en het besef dat ze voorlopig nog niet aan de beurt is zie ik het koppetje een beetje op een omgekeerde smiley gaan. Nog vijf minuten later is ze volledig verstrakt. Ik krijg geen duimpjes meer omhoog.
Ik loop naar haar toe. Ze wil stoppen. Juf zegt dat mama mee mag naar het podium (Hola! Dat was de bedoeling niet!). Noor mag. Juf vraagt waar ze op gaat dansen. ‘Comptine d’un autre été.’ Dat kwam er nog vloeiend uit. Dan gaat ze dansen. In  sloom. Achter haar ligt een mat van de kinderen die een demo judo hebben gegeven. Ze gaat er op vijf centimeter langs. En maakt nog een draai. Gaat onderuit en herstelt zich. Het is te sneu om aan te zien. Ik zou een filmpje willen laten zien van hoe ze het bedacht had. Om te laten zien dat ze echt prachtig kan dansen en bij de twee tussenstukjes iets moois had verzonnen, helemaal zelf uit haar hoofd.
Als ik het eens kan filmen zal ik het doen. De muziek hoort te stoppen, Noor gaat in haar eindpose staan. Haar benen trillen als rietjes. Het is bijzonder knap dat ze blijft staan.

Ik sein naar de juf dat de muziek wel uit kan. Daarna zit Noor gekant op de gang in haar t-shirt verborgen van een soort schaamte. Klasgenootjes lopen langs en zeggen enorm lieve dingen. ‘Noor wat ben je mooi, wat knap wat je kan etc.’ En de meisjes die ze goed kent ‘Oh Noor, je was zeker een beetje zenuwachtig.’ Understatement van het jaar, maar echt top dat ze haar gewoon in haar waarde laten.
Al met al wel fijn, die klasgenoten!

Vrijdag
‘s Nachts werd ik wakker van een app’je waarvan ik het geluid niet uit heb staan. Ik checkte een what’s app berichtje. Het was er een in de categorie die je nooit hoopt te lezen. Ik was er twee uur lang wakker van. Het leven is soms verrekte oneerlijk.

‘s Morgens gaat het leven, zoals altijd gewoon door. Het voelt een beetje onwerkelijk. Laat het duidelijk zijn, het is niet mijn verdriet. Het houdt me alleen enorm bezig.
Ondertussen wil ik mijn werk af hebben en voor vier mensen alles in de auto proppen. Ik red het met tien minuten speling. Dat was buffelen, maar ook wel even lekker.
‘s Middags, zodra P thuis is gaan we richting de Katjeskelder in Oosterhout. Eerlijk gezegd verwacht ik van het park niet heel veel. Het heeft op mij altijd een tikje troosteloze indruk, zelfs in de zomer. Ik heb een gerestyld huisje gekozen en hoop dat dat gewoon goed is.
Het valt niet tegen, maar de schoonmaak is echt beroerd. So be it. We maken warme tomatensoep met stokbrood en call it a day.

Ons huisje voor de week!

Dat gaan we doen

Welkom…

Een gerestylde woning

Zaterdag
Een nieuwe dag, nieuwe kansen. We starten met een lekker ontbijt en duizend keer de vraag of dat zwembad nu al eens open is. Nee. Nu dan? Nee? Nu misschien? Nee. Kleed je maar alvast om. Twee seconden later staan er twee meisjes in badpak voor me. ‘Is het nu open?’ Nope.

Drie minuten voor tien lopen we naar het parkcentrum. Daar staat Koos Konijn zijn ballen eraf te vriezen met de clubdans. Er staan vier die-hard Koos fans vooraan het podium, ouders zoeken een oostenwindstil plekje op. Ja, dit is ongeveer precies hoe ik het me voorstelde.
We zwemmen heerlijk.  Hoewel de badjuf nog even subtiel komt vragen of Noor haar diploma wel heeft en zeer verbaasd is dat ze zelfs B heeft gekregen. Ik snap het wel. Noor zwemt weer als een hondje, het is een beetje te lang geleden dat we zijn gaan zwemmen.
Na het zwemmen is iedereen moe. Het aankleden is nogal ingewikkeld. Winterjassen in kluisjes gepropt… het is niet eenvoudig. Bovendien werken alle kluisjes op 1 centraal punt. Handig als er twintig natte mensen staan te wachten.

‘s Middags ga ik met Noor funshoppen in Oosterhout wat verrassend leuk is. Veel delicatessenwinkels. Een markt. Een Douglas met korting op Lancôme Hyphnose  (had ik al verteld van mijn MAC mascara? Wat een troep, nooit kopen.).

Leuk theewinkeltje

We halen de gourmetset op en ja hoor. Om half zes zitten we te klooien met onze pannetjes. Knussig wel. Alleen Pippa is het al snel zat.

‘s Avonds zit ik heerlijk op de bank, met mijn boek ‘Een Glas Melk’ en geniet van de rust. Geen scherm, geen tv, even lekker lezen.

Zondag
Zo. En dan gaan we nu avonturen beleven! Het Natuurmuseum in Tilburg staat op de agenda. Alleen heeft Pippa 39 graden koorts. What. The. Fuck?

Noor en ik gaan dan maar samen op pad. We beginnen bij reptielenhuis de Aarde waar ik een baby python in mijn nek laat leggen. Leuk om eens te voelen! Noor gaat lekker kleuren en vraagt zich af of die krokodil wel echt is. Tsja. Als er een reptiel passief is, dan is het wel de kroko.

Nanda en heur python (foto door Noor!)

Een hele dikke, vette pad

Wandelende tak

Bewegen ze niet?

Kameleons zijn een stuk leuker!

Vervolgens kiest Noor voor de wandeling over het water. Ik heb op de site van natuurmonumenten een mooie wandeling gevonden in de buurt van Udenhout.

Anderhalf uur lang trotseren we de kou. Het is heerlijk buiten, mits goed gekleed. En dan zijn we. We komen Schotse hooglanders tegen en wandelen over een vlonderpad en bewonderen het kraakheldere ijs waarin blaadjes, mos en waterplanten vastgevroren zijn.

Check in de box! Ze staan aan het begin van het pad

Ik sta op het ijs!

Uitkijkpunt

Pad over het water

Stok moet mee als je over water probeert te wandelen

Ice, ice, baby

Figuranten aanwezig

Dan gaan we op zoek naar een kindvriendelijk tip van Kidsproof Breda. Bij aankomst ziet het er verlaten uit. De naam is ook pas gewijzigd. En ik zie ergens een hoofd binnen, maar het is niet een hoofd wat ons wenkt. Buiten ziet het er wel leuk uit, op een zomerdag is het er vast leuk. Als we aan de voorzijde langsrijden zie ik dat ze inderdaad open zijn. Hmm…. apart!

We rijden naar het dichtbij gelegen VOC in Udenhout. Excellente keuze! Pulled pork van de barrel. En Noor een tosti op desembrood waarvan ze zelf opmerkt dat de ham wel erg lekker is. Kijk, zo zien we het graag. Fijn restaurant, met supervriendelijke bediening. Je kunt hier met kinderen prima terecht.

VOC thema goed doorgevoerd, het is jammer dat we nog geen deurprofielen kunnen doorsturen.

Heerlijk broodje pulled pork, uren gegaard in de barrel

Noor ook zeer tevreden over haar tosti

We shoppen op verzoek van Noor nog wat cadeautjes voor Pippa in Oosterhout. Ze zou vanmorgen naar de kidsclub gaan met P, maar daar hadden ze geen plek meer voor haar. En zwemmen zit er voorlopig ook niet in voor haar.

De vorige whereabouts lees je hier: #204

Deze week gepubliceerd:

De komende week op de agenda:

  • vakantie in Brabant
Print Friendly, PDF & Email