Goedemorgen allemaal! Tijd voor koffie en een update over mijn heerlijke weken! Ik liet jullie achter bij een weekend in foodfoto’s… Eindelijk een blog vol beeldmateriaal.

Week 7 februari

Noor gaat naar een open dag en komt enthousiast terug. Ze denkt dat het tóch deze school moet worden. Ik heb er wat twijfels bij, maar laat ze niet merken, want hey,… ik ben er niet binnen geweest.

De volgende dag komt ze een stuk minder enthousiast bij haar eerste keuze vandaan. Ach, wat moeilijk voor deze kids om een keuze te moeten maken. Aan een kant fijn dat ouders er geen stempel op kunnen drukken, maar hoe bepaal je je criteria? We praten er veel over.

Donderdag knallen met Willy. Het is een beest en ze weet me altijd net een stapje harder te laten zetten. Bovendien kunnen we vreselijk lachen, wanneer ze haar Zaai-imitatie doe terwijl ik net een deadlift probeer te doen.

Vrijdag nageltjes laten doen en chop chop op pad voor een heel gezellig etentje. Foodfoto’s vroeg je?

Week 14 februari

Valentijnsdag! – censored –

Woensdag eten bij een van mijn favo plekjes in de regio. Trattoria Sofia in Schagen. Foodfoto’s? Nee klaar nu!

Zaterdag was er weer een feestje zoals vroeger. Het was beregezellig, ondanks dat ik de kids mee naar huis nam en dus niet kon drinken.

Daarna houden we een lekker rustig inpakdagje. Oh, the excitement!

Noor en Pippa roepen wel 30x dat ze zo’n zin hebben om naar Milaan te gaan. We stuiteren van het gevoel van ein-de-lijk weer op pad kunnen en mogen.

Week 21 februari

Milaan dag 1
We vertrekken op tijd naar Schiphol. Op naar de ‘pauperpier’. De pier waarvandaan alle lowcosts vertrekken en maar 1 winkel is.

In het vliegtuig kijken we elkaar aan terwijl we opstijgen. Alledrie glunderend van geluk. Ik hoop zo dat ik mijn kinderlijke enthousiasme van een vliegtuig wat vertrekt vanaf een runway nooit kwijt raak.

In Milaan aangekomen gaat alles voorspoedig. Van vliegtuigdeur naar taxi is plusminus 20 minuten lopen. Perfecto!

Na het inchecken gaan we maar gewoon wat wandelen. We beginnen met een ijsje, want dat maakt elke dag goed. Noor en Pippa spelen in het park terwijl ik in de zon geniet. Thuis stormde het nog vannacht en kijk ons hier zitten!

We zoeken de Duomo. Wow! Wat een prachtig gebouw! Noor en Pippa leren hoe je in de metro reist en vinden het enorm interessant. Een paar dagen later zien ze er uit of ze nooit iets anders gedaan hebben. Dappere schatjes!

Dag 2

Na een heerlijk ontbijtje in ons hotel vertrekken we naar wijk Brera. Hier wil ik zeker nog eens terug, op culinaire ontdekkingstocht. Nu vonden we mooie oorbellen en speldjes op een marktje. En struinden we gewoon lekker door de straatjes.

Vanaf Brera kun je gemakkelijk naar het kasteel en park.

Kijk die blije koppies! Zo fijn om ze zo te zien genieten en even 100% tijd en aandacht voor elkaar te hebben.

Vanaf de pizza gingen we op weg om ‘het beste ijsje’ te vinden. Ver lopen, maar een dikke beloning. IJssalon Terra is inderdaad een van de beste waar ik ooit was. Niet qua klantvriendelijkheid, maar hey, je kunt niet alles hebben.
Met de metro gaan we terug naar de Duomo, want ’s avonds ziet dat er heel anders uit. We shoppen wat en eten een burgertje. We laten ons met een taxi naar huis brengen en vragen de taxichauffeur waar hij dan vind dat we het beste ijs kunnen halen.
We moeten naar Bastianello volgens hem.

Dag 3

Vandaag beginnen we met een wandelingetje de andere kant op. We laten onze nagels doen, komen speelplaatsje tegen in de zon. En een winkeltje met allemaal heel erg lekkere koekjes en spekjes en een espresso voor mama.

De tocht gaat verder… Via een restaurantje waar ze niets hebben. Alles gaat in het Engels, maar Noor begrijpt het perfect en heeft er verschrikkelijk veel lol om. Pasta, nee dat hebben we niet. Sausje, nee ook niet.
Ons hotel ligt vlakbij het kanaal en Porta Ticinese, waarlangs allemaal restaurantjes liggen. Een prachtig stukje.

Hey, het is niet allemaal glitz & glamour hè. Een avond dineren we met bij elkaar geraapte dingen van de Carrefour Express naast ons hotel. Onze voeten zijn moe, dus we picknicken op bed met een Netflixje. Moet ook kunnen.

Dag 4
Ik laat de dames kiezen wat we gaan doen. Ze willen nog eens spelen in dat ene park. Prima! Ze zijn moe en lopen expres tegen elkaar aan te botsen wat ze zelf enorm grappig vinden, maar waar ik natuurlijk al wat buien zie hangen…

Na het ontbijt lopen we eerst richting een stukje waar en huis met streetart zou moeten zijn. Als we er voor de deur staan blijkt dat het al een jaar dicht is. Niet erg, we kijken ons ogen uit naar alle mensen ‘in fashion’ die in elk geval doen of ze heel belangrijk zijn. Hier in dit stukje van de stad is deze morgen iets te doen vanwege Milan Fashion Week, dat is duidelijk. Vooruit, we eten nog een pasta in Brera, kijken naar de pastamevrouwen en halen nog 1 ijsje dan!

Dan is het tijd om huiswaarts te gaan.

Eenmaal op Schiphol, duurt het even voor we bij onze koffers kunnen. We komen zo laat het vliegtuig uit lopen dat de deur bij de gate al op slot zit. Goed verhaal wel weer…

Intens gelukkig na deze vier prachtige dagen met mijn schatjes. Ze voelden zich stoer en onoverwinnelijk. Pippa zag ik voor mijn ogen opbloeien en haar eigen ontbijtjes bestellen alsof ze elke dag Italiaans en Engels praat.

De rest van de week gaat veel te snel voorbij… Een dagje Lalalalala-Leiden, Libanees eten in Amsterdam en plotten voor nieuwe reizen.

Week 28 februari

Maandag is het tandartsdag. Vorig jaar heb ik voor een flink bedrag in mijn hoofd laten sleutelen. Ik bedoel maar, daar kun je 2x van naar Milaan ofzo. Maar het probleem blijkt nog niet opgelost. Ik zie voor mijn ogen een reisje Stockholm van een klif af springen. Joedoei!

Woensdag eet ik weer eens bij de Thai in Alkmaar. Bij Koen en Sjaan. Terwijl ik er zit denk ik aan mijn lieve vriendin E. van wie haar ouders ook graag hier komen. En van wie de moeder ook vaak mijn blogposts las. Hartje voor Tien.

Vrijdagavond laat vlieg ik naar Venetië. Nee. Niet alleen. Ik heb deze vraag al plusminus 1000 x gehad de afgelopen weken.
‘Met wie was jij daar?’
Wat denke ge zelluf?

Maar ik zal wat foto’s laten zien, zonder al te veel verhaal. Venetië is wat dat betreft de stad bij uitstek om planloos rond te dwalen. Dat heb ik eerder al eens gezegd.

Mijn ticket was overigens maar EUR 112,-! Dus wat let je om ook te gaan, als deze plaatjes jou ook blij maken…

‘Je bent nog maar een schaduw van jezelf.’ Maar dan leuker.

Week 7 maart

Ik vlieg alleen naar huis. Iets met werkpaarden en daklozen. Whihi. Ik heb een van de meest prachtige vluchten van mijn leven. Zonsopgang boven het Lido en de Alpen. Ik ben een geluksvogel. Mijn god, wat ben ik een geluksvogel. Op andere plekken staat de wereld immers in brand. En ook dichterbij huis is er bittere ellende.

Aan het einde van de week hebben we nog een mooie middag in het theater. Noor mag optreden en bij wijze van participatie ben ik hulpmoeder. Piece of cake met maar 10 kids om voor te zorgen en eenvoudige hiphop outfits. Bovendien zijn we de laatsten voor de pauze. Ideaal.

Het waren overwegend mooie weken. Soms twijfel ik nog steeds of ik erover moet bloggen. Maar hey, na zoveel berichtjes kon ik niet achterblijven.

Milaan met kinderen als blog staat in de coulissen te wachten! Nieuwe avonturen staan te trappelen om beleefd te worden.

Lion – Zion. Peace man…