Af en toe heb ik het idee dat ik in een reuzenprank ben beland en vraag ik me af waar die candid camera zit. Alsof we met hele wereld een enorme Truman Show aan het opnemen zijn.

Sinds wanneer is er een landelijke discussie over het snottebellenbeleid?
Hoezo moet mijn kind van 10 wel een mondkapje op als ze gaat lopen in school? Maar niet als ze met 30 kinderen in een klas zit? En dat mondkapje, hoeveel zin had dat nu ook weer echt precies? Moeten de ramen open met buiten -8? Sinds wanneer is dat gezond geworden?
En hoe stigmatiserend werkt het als 1 kind een hele klas naar huis stuurt en langs de teststraat? En wat te denken van al die oude besjes die opeen gepakt op Schiphol zaten te wachten op de verlossende vaccinatie?

Ja, ik hou me overal aan de regels. En ik hou het verder prima vol. Dat is het punt niet. Binnen de mogelijkheden weet ik me tot nu toe nog steeds te vermaken. Ik sport nog steeds. Ja, die kettle bells vriezen aan je handen vast en ik kom standaard terug met roest aan mijn trui. Maar het gaat.

En hoe gaat dat bij jou thuis?

Afdeling klussen

Het geklus gaat nog steeds lekker door. Mijn ouders nemen het verfwerk voor hun rekening. Ze kunnen inmiddels geen 9010 meer zien denk ik. (9010 is wit).

Er worden lampjes gemonteerd. Deurklinken terug gezet. Een vloer geëgaliseerd en gelegd (boven).

Het bed van Pippa, vijf pax-elementen en acht lades in elkaar gezet.

Afdeling expeditie

  • een lamp voor de keuken, kan van kleur veranderen en gedimd worden (hoop ik)
  • een waterkoker van Xiaomi. Chinees. Kun je op een app’je zien of je water nog warm is. Ik dacht dat je met het app’je je water op afstand zou kunnen gaan koken. Dat leek mij handig.
  • witte trapleuninghouders voor mijn project trap. Ik ben ermee in mijn nopjes.
  • mijn Sonos box komt binnen, die kreeg ik van KPN.
  • de fitting uit Toledo is er, hoera! De recensies van de site waren zo slecht dat het gekkenwerk leek om het daar te bestellen.
  • blijkbaar heb ik ongeveer 22 LED-lampjes besteld. P kijkt het eens aan en zegt ‘als ik ooit nog eens een lampje ergens nodig heb, kan ik dus bij jou terecht?’
  • mengkranen voor overal (als mijn kinderen zelf moeten gaan mengen voorzie ik een waterrekening van plusminus 100 euro per maand)
  • Ikea staat op de planning met 75 producten. Vorige keer stuurden ze een dag van tevoren nog een sms met daarin het slot voor de bezorgtijd, maar Ikea kan de druk niet meer aan. Ik bel ze maar niet, weet dat het kansloos is en tot nu toe is alles nog goed gekomen. En het kwam goed.
  • het bed van Noor blijkt voorlopig niet leverbaar. Covid. Gedoe. We gaan dus maar op zoek naar een alternatief, wat achteraf gezien waarschijnlijk veel leuker en eleganter is in haar kamer.

Er is een moment dat mijn favo postbezorgers met twee man sterk voor de deur staat voor al mijn pakketjes.
‘Jongens, het begint wel gênant te worden…’
‘Nee hoor, nu weten we waarom je zoveel bestelt.’

En verder

Blijkt Noor erg achter te lopen met haar werkstuk. Woensdagmiddag neem ik de tijd om haar te helpen. Het voelt niet goed dat de meisjes zoveel uit zichzelf moeten kunnen. Het ligt vooral aan mij dat ik me te weinig met haar planning heb bemoeid.

Als op donderdag de kinderen worden opgehaald, kan ik weer even een paar uur achter elkaar werken. Vervolgens laat ik de iPad op de plavuizen vallen…. crap. Er zit een gat in het scherm, ik kan zo naar de behuizing kijken. Ik bel direct YourFix, ze hebben nog een scherm liggen. Hieperdepiep. Eerst een ritje naar Schagen dan maar… Ook daar vinden ze het een godswonder dat het ding nog functioneert.

Nog een level extra

En net als je denkt dat alles wel zo’n beetje lekker doorloopt, krijgen we er nog een level bij. Sneeuw.

Sneeuw die er voor zorgt dat ik mijn auto lekker onder de carport wil laten staan. Waardoor ik na een dag hard kasten en lades assembleren, eten koken, twee wasjes draaien, er voor zorgt dat ik nog in het donker de sneeuw op het tuinpad ‘thuis’ moet gaan ruimen.

Ik voel elke spier in mijn lijf inmiddels en ben hondsmoe. Ik heb geen nagels meer over en mijn handen voelen als schuurpapier. Ik vergeet belangrijke dingen als verjaardagen van mensen Maar het is toch een ander soort moeheid dan bv een B12 tekort vermoeidheid. Dit gaat doorgaans over na een dagje lekker slapen.

Wat helpt om het vol te houden is focus op datgene waar ik mee bezig ben. En natuurlijk alle helpende handen!

Vandaag zou ik mijn bed krijgen. Ik zou een half uur van tevoren gebeld worden. Maar dat werd ik niet… En nu is de zending ‘retour’, volgens het ‘systeem’.

Dus… stuur allemaal even positieve vibes deze kant op. Dat bed wordt vandaag geleverd. DAT BED WORDT VANDAAG GELEVERD!

Print Friendly, PDF & Email