Ok, ok… ik heb jullie verwaarloosd. Het spijt me. Vanaf vandaag probeer ik jullie weer trouw elke week op de hoogte te houden van mijn whereabouts. Het was gewoon een gekke zomer. En de afgelopen weken waren ermmmm…. lamaar. Ik ga de silver linings er voor je uit halen… We waren bij die dag dat we met zijn vieren op roadtrip gingen naar Friesland voor een dagje. Dat was zo onverwachts leuk dat we twee dagen later weer op pad gingen.

Maandag

Vandaag wordt er wat minder goed weer voorspeld. Ik wil het er op wagen. Een roadtripje in een voor mij onbekende hoek van Noord-Holland. De ANWB Koggenroute. (meer lezen over ANWB autoroutes doe je HIER.

In Grootschermer vinden we een leuk speeltuintje.

In de Rijp eten we goddelijke taart.

We lunchen bij pannenkoekenrestaurant Ootje Konkel.

En dan wordt de lucht nogal donker. We gaan naar huis. Of nee, misschien nog even naar de Boet? De parkeerplaats staat net zo vol als wanneer het kerstmis is. We slaan wel even over…

Dinsdag

Eerst even naar de bieb voor nieuwe boeken. Heerlijk…

Noor gaat bij haar hartsvriendin en dansmaatje F slapen. Feest!

Woensdag

Samen met Pippa ga ik naar speelpark de Swaen waar Noor, F en haar moeder M zijn. We spenderen er een heerlijke middag. De meisjes spelen eindeloos. Daarna hebben we geen zin om te koken dus we sluiten aan bij El Chiringuito voor een patatje.
Feest!

Vrijdag

Ik ga sporten. Het is snikheet. De meisjes zijn onwijs lief en gunnen mij even mijn uurtje sport en uurtje napraten. Ik besluit dat het tijd is voor iets wat ik al jaren tegenhoud. Een zwembad in de tuin (ik zeg altijd dat we voor een paar euro in een echt zwembad kunnen zwemmen en zie het nooit zo zitten, zo’n énorme waterbak in de tuin als iedereen zuinig moet doen met water). Maar naar een zwembad gaan, of zelfs maar een strand… dat is ook niet zo eenvoudig tegenwoordig.
De meiden zijn dolblij.

Zaterdag

Vandaag gaan we naar het Fruitpark hotel. Kadootje voor P zijn verjaardag. Ik maak geen haast. Het is buiten 30 graden plus. Ik zou zo niet weten waar we in de omgeving rustig kunnen afkoelen.

Bij aankomst lunchen we lekker in de schaduw. Onze kamer is al klaar en we mogen er al in, wat lief. De airco houdt de kamer een steady 24 graden. Hoe heerlijk?

Next: midgetgolfen.
Inspiratieloze baan…
‘Het is wel warm hoor mevrouw!’ waarschuwt de receptioniste mij. Ach ja, warm was het sowieso vandaag.
Na zes banen van de 18 houden we het voor gezien. Het is inderdaad niet normaal zo pokkewarm.

We halen badslippers en badjassen op bij de receptie.

Een duik in het zwembad(je) dan maar. Dát is even lekker!

‘s Avonds een we heerlijk. Ze zorgen ook extra goed voor de kleine gastjes.

Ik val voor tien uur in slaap bij de airco. Ik ga even een topnacht maken.

Zondag

Vandaag gaan we na een heerlijk en uitgebreid ontbijt naar Ouwehands Dierenpark. Dat was eigenlijk het doel van ons bezoek. Ik vraag me af of het verstandig is met deze hitte.

Maar het valt alles mee. Het is er niet extreem druk en onderweg is er genoeg te spelen voor de kids. Wat zijn we in Nederland toch verwend met zoveel toffe dierentuinen!

We blijven nog lekker in het BBQ restaurant eten (deze is maar een beperkte tijd open, volgens mij inmiddels weer gesloten).

Maandag

Ik vertel Noor, even gezellig bij me komt knuffelen terwijl ik opstart achter mijn laptop, dat vandaag haar kinderfeestje is.
Ze gelooft het eerst niet. Als het tot haar doordringt sprint ze naar boven, ondertussen gillend: ‘Wat moet ik aan!’

Vanwege de hitte leek het me prima om het vandaag te doen. We verversen het zwembadwater, zetten de ligtstoelen op het grasveld, draperen er heerlijke handdoeken overheen, versieren de boel… Een meidenfeest.

Ik maak een Italiaans buffet. Noor houdt daar zo van. De meisjes kiezen allemaal gezond. Grappig om te zien.

Het ijs is een heel ander verhaal. Daar zie ik Pippa met zeven (!!!) wafels in haar ijsje voorbij schuiven.
Ho ho… dat gaat zomaar niet.

Ik zag niet op tegen een feestje alleen te organiseren, het opruimen is wel een ander verhaal. Als P thuiskomt van een lange dienst en ik net de kids in bed heb kan ik alleen nog maar een vinger optillen. ‘Hoi…’

Dinsdag

Vandaag gaan we met de paarden een buitenrit maken, omdat het te warm is om met ze op de manege te blijven.

Woensdag

Na het sporten vraag ik de kiddies wat ze willen eten vanavond.
‘Wij eten vanavond niet bij jou hoor. Wij gaan bij oma logeren.’
Ehhh… oh ja. Vaag staat me er iets van bij. Ik bel mijn moeder maar even om te verifiëren of dit verhaal klopt.
Het klopt.
Oh jee. Freedom! Na heel veel bellen vinden we een plekje bij Leuk! in Schagen. Heerlijk gegeten.

Zaterdag

Vandaag vieren we de verjaardag van Noor. 10 jaar! Dat moet een groot feest worden. Maar ja,… hoe doe je dat een beetje coronaproof? We vragen Noor wie mag blijven eten. Ze kiest voor vriendin E. Dat betekent E en onze goede vrienden R & E en andere dochter F. Gezellig!
Daar omheen ‘plannen’ we alle andere lieverds die willen komen.

Noor heeft een topdag. Ik ook. Ik mag lekker koken. De tafel staat vol Italiaans lekkers. Iedereen geniet… Ik vind dat zó leuk om te zien.

Als alleen vrienden R & E nog over zijn verhuizen we met een fles limoncello naar de ligstoelen. De kids posteren zichzelf op de bank met nagesynchroniseerde shitseries. Af en toe roepen we naar binnen om te vragen of alles goed gaat, of er iemand naar bed wil of moe is.

Om half twaalf geven ze licht. We besluiten dat het mooi is geweest.

Nog eentje dan…

Zondag

Ik zit mijn kater uit bij de kapper. Maak nieuwe selfies en een nieuwe profielfoto voor mijn sociale gebeuren. De vorige zijn echt te oud om nog actueel te zijn.

Maandag

De kids gaan weer naar school. Wat is het raar om je kind af te geven bij een juf die je niet even in de ogen hebt gekeken. Tsjonge.

‘s Middags mag ik voor het eerst weer boksen. 1-op-1. Ik ga half dood en ben een uur later nog misselijk. Precies wat ik nodig had.

Noor naar dansen, ik een goed gesprek met moeder M.

Dinsdag

Noor is vandaag echt 10. Ik heb een dochter van 10. Hoe dan?

Donderdag

Tijd voor mijn wekelijkse therapie met F uurtje. We wandelen en kletsen tot het dondert en het bliksemt. Eindelijk werkt het weer mee…

Vrijdag

Small group training. M heeft besloten dat we best een kilometer kunnen roeien. Iedereen gaat dood. Voelt niet helemaal verkeerd.

Tijd om de broekriem weer aan te halen. Jullie weten dat ik pre-corona 13kg was afgevallen. Precies op mijn verjaardag heb ik dat gehaald.

Inmiddels was ik terug naar 11,8 kg. Op zich niet heel verkeerd, als je ziet wat ik allemaal niet heb kunnen doen en wat ik gewoon heerlijk heb gegeten en gedronken.

Maar goed, ik zat op een goede weg en wil nu weer doorpakken. Dus een gesprek met voedingsconsulent en sportmattie S.

S: ‘Wat ga je doen dit weekend?’
N: ‘Vanavond eet ik pizza.’
S: ‘Zelfgemaakt?’
N: ‘Uiteraard.’
S: ‘Wat doe je er dan op?’
N: ‘Een pizza bianca, ooit had ik die bij de oude Fabbrica, weet je nog? Da’s driedubbel slecht, met stukjes aardappel, heel dun gesneden en mozzarella, en champignons.’ Ik droom even weg bij het vooruitzicht naar deze ultieme pizza. Zal ik nog vertellen van die crispy pancetta daar bovenop?
S: ‘Oh wow… wist je dat de chef van Fabbrica nu een eigen trattoria heeft? Op de Kennemerstraatweg? Als je het hem vraagt maakt hij hem zo voor je.’
N: ‘WTF… dat vertel je mij toch niet…’

Ik lig slap. Maar serieus, beste voedingsadvies ever…

‘s Avonds maak ik dé pizza. Waarna mijn vriendinnen champagne en wijntjes van opa Toni komen slurpen. We hebben elkaar te lang niet gezien.

Nog eentje dan…

Zaterdag

Noor mag vandaag voor het eerst trainen met de nieuwe wedstrijdgroep. ESG mini’s. Ik kom aan bij het dorpshuis waar getraind zal worden. De deur is nog dicht. Ik wacht geduldig af. Er komt een andere moeder aan.
‘Is dit waar die trap naar beneden is!?’ schreeuwt ze ons toe.
Ok. Ik mis een inleiding geloof ik.
Ik kijk haar aan en zeg dat ik hier nog nooit geweest ben en dat ik derhalve ook niet afweet van het al dan niet bestaan van een trap achter deze gesloten deur.
Alleen geduld kan je redden.
De kindjes worden vijf minuten later, zoals verwacht, naar binnen gelaten.
Regelnicht gaat in haar auto zitten.
Een kwartier later schrik ik op uit mijn boek. Ik zie moeder regelnicht uit haar auto springen.
‘A! A! Híer is het!’
De vader van A was even het schema van zijn dochter vergeten en sloft richting de deur. Hij ziet er uit alsof hij jaarrond in de vakantiemodus zit. Gelukkig heeft moeder regelnicht het telefoonnummer van juf E. Ze belt diréct.
Fijn zulke moeders, ik weet nu al wie het gaat oplossen als ik straks Noor haar haar niet in een perfecte vlecht weet te krijgen…

‘s Middags trachten we een stapje verder te komen in het verhaal ‘verbouwen’. De eerste winkel die ik voor ogen had, daar kun je alleen terecht na een afspraak. De tweede winkel heeft geen apparatuur. Voor de derde winkel staat een rij van 150 meter. In de vierde winkel worden we súper leuk te woord gestaan. Zo. Wat een score.

Vanavond maak ik bun bo xao. Ofwel, een Vietnamese pokebowl met rundvlees gemarineerd in lemongrass. Smullen!

Zondag

Ik sta op de weegschaal. Ja wel gotverdedekutklote. Ik boek direct twee sessies bij de sportschool. Een uurtje body balance. En daarna mat ik mezelf nog even af.

Deze week gepubliceerd

Print Friendly, PDF & Email