De weken vliegen voorbij! Week 6 van de quarantainetijd. De week waarin de cijfers van de IC’s droppen en Nederland er weer lekker massaal op uit trekt. Ik ook moet ik bekennen.

Maandag

Koningsdag is dit jaar woningsdag geworden. We ontbijten uitgebreid en doen niet zoveel. ‘s Middags komen mijn D&N langs. We gaan escape room spelen. De verloren herinnering. Echt een dikke aanrader! We spelen een paar uur. Maar er staat 6 tot 10 uur voor. We gaan later verder…

Dinsdag

Ik heb deze week vrij genomen. Ik kan er nog maar lastig aan wennen. Ik lees wat. En neem uitgebreid de tijd om te douchen en dat was het wel zo ongeveer. We kijken Fauda af. En beginnen aan Vis a Vis.

Woensdag

Raar. De dagen rijgen zich aaneen. Geen idee dus meer wat ik gedaan heb eigenlijk. We zijn naar de Action geweest. Althans, ik voor de deur en de kids in de auto. Ik ga heen voor een schaar (omdat Noor met de keukenschaar een ijslollystokje doormidden heeft proberen te knippen). En kom terug met een bescheiden tasje knutselspullen. Zonder schaar. Niet dat ze die niet hadden, maar ik ben het vergeten. Top.

Donderdag

Echt niets spannends denk ik.

Vrijdag

Vandaag kijken de meisje Coppelia. Een van de leukste balletstukken voor kinderen. Het decor ziet er uit als een Jill tekening. Moderne en kleurrijke kostuums en hij duurt maar anderhalf uur (meeste stukken duren 2 tot 2,5 uur).

‘s Middags doen de meisjes een leuk jurkje aan. We gaan ‘shoppen’. Omdat de Italiaanse delicatessenzaak zich op een industrieterrein bevind wil ik ze liever niet in de auto laten (wat ik tegenwoordig wel doe als ik even een klein boodschapje moet halen).
De Italianen vinden het wel gezellig, die meisjes. Ze krijgen chocokoekjes toegestopt (en mama een espresso).
‘Hey mam! Hier staan die koekjes!’
Eh…ja.
‘Hebben jullie die chocopasta al gezien?’
‘Oh mama! Kijk! Snoepjes! Noga! Gekleurde pasta!’

Tegen deze twee ben ik niet bestand.

Niet veel later zit mijn hele mandje vol. Ik kwam voor een paar flessen wijn.
Toni maakt nog een praatje met je dames.
‘En goe heten joellie?’
Oh nee. Niet dat alsjeblieft.
‘Pippa.’
Ik zie Toni geen spier vertrekken.
‘Dat is een mooie naam!’
Wij noemen Pippa nooit Pippa als we in Italië zijn. Wegens dit.

‘s Avonds drinken we de heerlijke rosé en eten we cannoli’s en choco tartufi. Life is good. En we gaan verder de escape room in.

Zaterdag

Ik ga naar de stad. Ik had online wat besteld, maar mijn maat is veranderd, en het leek me toch handiger dat in de winkel uit te zoeken. In de stad is het bizar druk. Ik probeer afstand te houden en loop daardoor op de weg. Een moeder met kind begint te bellen.
‘DIT IS EEN FIETSPAD MEVROUW!”
Yup… denk ik in mezelf. Die flexibiliteit zit er bij jou nog niet echt in.
Pizzanight! Het is zoooo lekker. Maken jullie wel eens zelf pizza?

Ik merk op dat er een soort verzadiging optreedt alsof je op vakantie bent. Qua eten. We spenderen er ook veel tijd aan. Het bedenken, halen en maken en opeten van eten. Eigenlijk is het zo’n beetje alles waar we plezier uit halen.

Daarna gaan we verder met de escape room. En we komen er uit! Laatste stukje was best even tricky. Maar wat zat het goed in elkaar!

Zondag

Ik heb mezelf weer een nieuw project gegeven. Ik heb een mooi bullet journal omgetoverd tot kookschrift. Daarin zet alle gerechten die ik eens gemaakt heb van internet. En achterin een index met alle toppers uit de kookboeken die ik heb staan.
Lekker knippen, plakken, stickeren. Ik vind het een zen hobby. Ik kom steeds meer recepten tegen die ik zeker nog eens uit moet proberen. Varkenshaas met rabarber! Oma Duck appeltaart (je weet wel, met zo’n korst bovenop).
Aan het einde van de middag worden de boodschappen gebracht door iemand die doordeweeks in voedingssupplementen handelt.
Mijn ouders halen hun deel weer op en ik schenk ze nog even een borrel in. Op anderhalve meter.

Deze week gepubliceerd

Deze week op de agenda

  • niets…
Print Friendly, PDF & Email