De week waarin we horen dat er weer een heel klein stukje normaal gaat worden. Kinderen zullen over een paar weken weer naar school kunnen!

Maandag

Huiswerk. De zin is een beetje weg van de meiden. Zeker als blijkt dat Pippa al niet meer zoveel heeft en Noor nog wel een berg werk. Noor baalt.

Dinsdag

Ik heb heel slecht geslapen wegens snurken. Ik besluit dat ik vandaag, na het huiswerk, lekker vrij neem. Wo/do/vr kan ik vanaf ‘s morgens vroeg werken. Dus het kan wel even.
Als het huiswerk af is gaan we naar de Action. Ik laat de kinderen in de auto en ga dan zelf naar binnen.
Ik kom terug gewapend met glitterverf, mettalic verf. En stoepkrijt. Dus ik ben een onwijze kindervriend nu.

Samen maken we de traditionele ‘vakantiekalender’. Een soort brainstormsessie waarbij we vakken invullen met onze grootste vakantiewensen. Meestal staat daar iets op als ‘dagje naar de dierentuin’ en ‘Julianatoren!’. Deze keer zijn de wensen een tikje anders.
‘een dag de hele was doen’ en ‘grappenuur voor je familie’. Dat laatste vind ik wel een beetje eng. Ze kijken namelijk nogal eens naar ‘De Zoete Zusjes’ en die mogen volgens mij zo ongeveer alles.

‘s Avonds zegt Mark dat de kindjes van Nederland weer naar de basisschool mogen over een paar weken. Noor luistert het aan.
‘Wat? Maar met de helft van de klas? Dan blijf ik liever thuis. En ik vind het ook eng trouwens. Straks willen er mensen met me knuffelen.’
Het went snel. Kinderen zijn bizar adaptief.

Woensdag

Vanaf ‘s morgens vroeg zelf achter mijn computer kruipen. Wat HEER-LIJK!

Ik kan niet ander zeggen! Ik geniet ervan… lijstjes afstrepen.

Vandaag is het ook de eerste vakantiedag van de meisjes. Dus we hebben pizzanight. Daarna voel ik me zo opgeblazen dat ik even een stukje wil wandelen.
Omdat Noor zich soms druk maakt over een dijkdoorbraak (hadden we als kind niet allemaal irreële angsten?) neem ik haar mee naar de Pettemer Zeewering. Het is nogal een klim over de duinen heen merkt Noor. Ze bekijkt het water eens. En de duinen.

Het is extreem stil op het strand. Geen vliegtuigstreep te zien aan de blauwe hemel. Ik geniet met volle teugen van dit onverwachtse momentje van geluk.

Donderdag

Het zonnetje schijnt. Na het eten vraag ik of ik even wat haar zal knippen. Bij Noor ga ik iets te enthousiast van start met een schaar die totaal niet geschikt is voor zulks. Het gevolg is dat ze nu met twee plukken rondloopt in plaats van de laagjes die ik er wel even dacht in te knippen. Whoops. Af en toe denk ik echt dat ik alles kan. Maar goed, niet bang zijn om iets te proberen is ook een gave. Toch?

We binge-watchen Fauda deze week… Zó goed. Ken je die serie nog niet, dan moet je écht gaan kijken.

Vrijdag

Ik werk de laatste klusjes weg en kan om twee uur de deur virtueel achter me dicht trekken.
We gaan op verjaardag naar E. E is 10 jaar geworden. We rijden voor en moeten zelfs in de rij. De meisjes leggen een cadeau op de mat.
‘Wil je niet even een bakje koffie? Kan wel, gaan wij aan de ene kant van de tuin.’
Ik doe het. De kindjes springen een gat in de lucht. Even spelen met vriendinnen!

Dat even wordt uiteindelijk een belletje naar P., kadetten met kroketten, wat wijn en een auto laten staan. Mascara op mijn wangen van het lachen. Om half negen gaan twee uiterst vermoeide kindjes naar bed.

Zaterdag

Appie kan tussen 8 en 9 voor de deur staan. Ik spring snel onder de douche. Een mopperig kindje komt de badkamer in brommen.
‘Jij hebt mij wakker gedoucht.’
Oei oei.
Dit kindje is de huismarmot en die kan er niet tegen als ze te weinig slaapt.

Als de boodschappen er zijn bel ik mijn ouders. Mijn moeder bestelt op mijn account mee. Tegenwoordig zelf. Ideaal. Hoeft er lekker niemand de winkel in.

Daarna gaan we naar de Toychamp. De meisjes hadden op de vakantiekalender gezet dat ze een ‘Nanana surprise’ wilden gaan kopen. Het is een verrassingsdoos van maar liefst EUR 25,-. Ze moesten er van mij een nachtje over slapen. Want Pippa wil ook de parelknikkerbaan van Playmobil nog en er komt nog een moederdag, vaderdag en verjaardag aan.
Maar ze wensen het nog innig. Dus we gaan naar een uitgestorven Toychamp. En wandelen er een uur rond. Noor gooit minstens tien dingen in haar mandje om het weer om te wisselen voor iets anders. De squishy veto ik. Ik vind dat van die ongelofelijk verzamelbakken van bacteriën.

Uiteindelijk wordt het wel niet wel niet wel niet een Nanana Surprise en gaan ze allebei naar huis met een Fur Real Poop-a-Lot.
Je kunt ze brokjes geven en die poepen ze weer uit. Het poesje heet Kitty. Ze krijgt een mandje in Pippa’s kamer en wordt direct nogal streng opgevoed. Hondje Boef van Noor krijgt een hondenhok van een doos gemaakt met een bordje erop. Boef. Boef wordt heel de dag geknuffeld.

Na de Toychamp gaan we naar kappersgroothandel Wilkos. Ik kom daar graag. Lieve mensen. Goed advies. Tondeuse in de pocket.
Ik laat zien wat ik met het haar van Noor heb gedaan. De mevrouw lacht tranen in haar ogen. ‘Zal ik het stiekem even recht maken voor je?’ fluistert ze tegen Noor. Deze VIP-behandeling ziet Noor wel zitten. Ze huppelt mee. Ondertussen koopt P een tondeuse voor een bedrag waardoor hij nu wel minstens 9 kappersbeurten moet overslaan.

Ik rij naar de Goorn voor nog wat stiften. Iemand vroeg laatst welke stiften ik gebruik voor mijn tekeningen, het zijn alcoholstiften van Winsor & Newton. ‘s Middags ga ik lekker tekenen. We eten Chinese kool, een recept van Hello Fresh. Getsie.

Zondag

Rustig wakker worden. Vandaag spelen we kappertje. Ik speel met de nieuwe tondeuse en verf mijn contouren bij. Wederom,… wat een gepruts in je eigen badkamer, zonder comfortabele stoel. Ik verf ook mijn wenkbrauwen maar even. Zo. Iedereen weer netjes.

Ik heb bedacht dat het leuk is om langs de boeren in de buurt te gaan fietsen op zoek naar voedsel.

‘Fietsen? Daar heb ik jullie echt nog nooit over gehoord!’ zegt Noor lachend.
Een uur later zijn alle banden opgepompt. Heeft iedereen drie keer geplast, zijn er nog extra jasjes meegenomen, een rugzak gevonden en een berg kleingeld.
We kunnen…
Het blijkt nog een uitdaging om over het fietspad met slingerende kids te fietsen, anderhalve meter afstand te houden en niet het kanaal ik te fietsen. Dat laatste volgens Pippa. Ze is supergeconcentreerd om er níet in te fietsen. Het lukt. Er zat ook nog zeker zes meter tussen.

We kopen tulpjes. Twee dozen eieren. De lekkerste paprika’s voor maar 50ct. Hoe leuk is dit? Als Pippa af begint te haken rij ik met Noor nog een rondje. We zien veel onderweg. Dat begrafenisondernemer zijn een extreem lucratieve business is bijvoorbeeld. En een enorme roofvogel.

Thuisgekomen blijkt het weer goed genoeg te zijn voor een BBQ. Ik maak zelf kruidenboter, doe een Turks brood in de oven en trek een fles wijn open.

Wat zal ik het missen. Dat eten als goden, als alles weer normaal is. We aten altijd wel goed, maar soms gehaast. En nu is er altijd tijd om écht iets lekkers te maken. Of iets uit te proberen. Zoals die Chinese kool.

Hoe gaat het met jullie? Houden jullie nog vol?

Deze week op de agenda

  • Koningsdag -> woningsdag
Print Friendly, PDF & Email