De dagen rijgen zich aan elkaar. Soms weet je niet meer welke dag het is. Ik vind het interessant om te zien wat zo’n semi-quarantaine nu met mij en met onze microsamenleving doet.

Maandag t/m vrijdag

Ja, ik weet niet hoe het bij jullie is, maar de dagen lijken nogal op elkaar. Normaal gesproken als ik de whereabouts schrijf dan heb ik mijn afspraken als ankerpunt om de rest van mijn verhaal aan op te hangen.

Maar de dagen zijn exact hetzelfde. We staan op (zetten geen wekker… Noor en ik slapen toch nooit uit en mocht het in een uitzonderlijk geval toch gebeuren, dan hebben we het vast nodig).

Vervolgens dekken de dames de tafel en ga ik lekker douchen. Elke dag is dress down day tegenwoordig. Make-up draag ik vaker niet dan wel en die yogapants zitten net even te lekker.

We ontbijten en proberen rond kwart over acht te beginnen met het huiswerk. Soms is dat een kwartiertje later. Who cares? Wij niet in elk geval.

Ik help met opstarten, druk de juiste knopjes in. Check dingen af op het schema. Switch van Basispoort naar Yammer naar instructiefilmpjes.
De instructiefilmpjes van Pippa zijn echt niet om aan te horen. Een Brabantse mevrouw (logisch, die waren met alles een stap voor :-p -> ik hoorde dat patiënt 0 als een paria wordt behandeld, waarom dat nu weer, alsof hij er zin an had…) zegt dan het ‘oeh-waait heul hard’ ofzo.
Hier woiiittt het altijd bar.

Anyhoe. Om tien uur is het pennen neer. Dan vertrek ik naar boven om aan het werk te gaan in mijn twee vierkante meter happy bubble.
Soms komt er dan iemand naar boven.
‘Ma-hammmm?’
‘Komt er bloed uit?’
‘Nee.’
‘Is er brand?’
‘Nee.’
‘Dan ga ik verder met werken.’
Ja, bikkelhard ben ik.

Dan lunchen we veel te uitgebreid. Met omeletjes met groenten. En sapjes. Erg gezellig en tijdrovend.

Als er nog huiswerk is, dan gaan we verder. Ik help weer terwijl ik wat in het huishouden doe. Serieus, mijn huis is nog nimmer zo opgeruimd geweest.

Daarna doe ik klusjes waar ik mijn aandacht wat minder bij nodig heb, zodat de meiden eventueel ook op zolder kunnen spelen (daar is ook mijn kantoor).

Dan, let op, rond een uur of vier, pak ik mijn boek. Ja. Dat lees je goed. En dan lig ik een uur op de bank met mijn boek.

Om vijf uur begin ik met koken. We eten echt als goden deze dagen. Ik probeer van alles uit. Risotto, hartige taart, ovenschotels met pasta. Nu is het een sport om de kasten ‘leeg’ te koken. Ik vond dit weekend bulgur en couscous.

Daarna is het net wat er nodig is. Boodschappen doe ik ‘s avonds als P weer thuis is. Ja, die gaat nog steeds naar zijn werk. Thank god… Er is daar een kantoor waar verder niemand meer komt.
Maar goed, boodschappen, dat vond ik altijd heel erg leuk om te doen. Maar dat supermarktpacman waartoe we nu gedwongen zijn heeft niets lolligs meer. Ik ben dan ook super blij dat ik weer een plekje bij Appie heb voor donderdag. Ha!

Zo ziet dat huiswerk maken er bij ons uit

Kusjes van de Zusjes

Woensdag ging wel de shop van de dames open. Op Kusjes van de Zusjes kun je van alles vinden wat hier overbodig is geworden. Verwacht hilarische foto’s…

Noor heeft altijd een goed idee over hoe dingen te showen
Dit is een eng boek Pip!
Noor aan het werk…

Zaterdag

Vorig weekend voelde ik me zo ongelofelijk nutteloos. Afgezien van het beitsen van Noor’s bureau heb ik niets gedaan. Dat zal me dit weekend niet gebeuren. Ik heb een lijst gemaakt met dingen die ik nog wil aanpakken.

Niet dat ik alles moet afstrepen, maar het ik moet altijd wel het gevoel hebben dat ik een soort nuttig ben geweest.
Zaterdag ruim ik de trapkast op en nog wat lades in de keuken. Je moet je voorstellen dat mijn huis al belachelijk georganiseerd is.

Ik vind wat flessen drank die ik toch nooit ga drinken. Die ga ik vanavond bezorgen tijdens een belletje lel rondje.

Na een dag opruimen lijkt het een goed idee om gebruik te maken van een van de vele bezorgservices die erbij zijn gekomen. We besluiten wat te halen bij de Griek een dorp verderop. Hallo gegrild vlees en dikke, gekruide patat.

Daarna ga ik met de meisjes een rondje met mijn vondsten uit de voorraadkast. Zij tellen ondertussen beren. Er is iemand in mijn dorp die de locaties van de beren op Google Maps heeft gezet. Ja, zo weinig te doen hebben we mensen…

Binnenkort een update van de favo Netflix series hoor. Ik heb weer veel nieuwe tips!

Zondag

Vandaag pak ik de linnenkast aan. Niet dat die niet al heel erg netjes is. Toch vind ik op een plank waar ik niet bij kan, ik ben gewoon te klein, een rijbroek en een paar chaps! Hoera! De rijbroek is nog te klein, maar wel fijn dat hij er ligt voor als ik nog een maatje kleiner aan kan.

Hoe het daarmee gaat? 12,8 kg afgevallen. Het stagneert. Ik moet zeggen dat ik alle online sportlessen en het thuisschema wat voor me gemaakt is, nog niet heb aangeraakt. Ook eet ik net iets te veel dingen die niet heel erg gezond zijn. Trainer M appte me deze week. Hoe het ging. ‘De intrinsieke motivatie mist, ik ben een eikel.’
Verder kom ik echt niet… Ik probeer wel elke dag een wandeling te maken, waar mogelijk.
En ik hou in de gaten dat het niet de andere kant uit gaat slaan. Stilstaan is voor nu prima, maar de andere kant weer op, dat zal me niet gebeuren.

Ik merk dat de meeste mensen hun draai wel hebben gevonden. Grappig hoe dat werkt. Iemand vergeleek het met een rouwcurve. En dat is natuurlijk helemaal waar. De Kubler-Ross curve kun je rustig loslaten op de situatie. Deze week zag ik nog ergens online een pinnige opmerking.
‘Waarom doet iedereen zo blij met zijn home-gym en zes keer gepoetste huis? De situatie is kut!’
Ja, dat is waar. Maar je zit nog een stukje terug op de curve als waar de meeste mensen zich bevinden.

Hoe gaat het met jullie? Waar genieten jullie extra van? En waar kijk je het meest naar uit?

Ik ben heel benieuwd naar de persconferentie van dinsdag.

Ik geniet extra van:

  • nooit op de tijd te hoeven letten
  • koken en heel erg lekker eten
  • de gezelligheid en creativiteit van de meisjes
  • ik kijk met bewondering naar hun flexibiliteit (als ik bv berichten lees van sommige kinderen lees dan passen mijn kids zich wel lekker makkelijk aan en merken ze maar weinig op dat ze school missen. Natuurlijk missen ze het wel, maar ze blijven er niet in hangen)
  • een opgeruimd huis, ik heb zelfs bloemen gehaald deze week. Daar gun ik mezelf nooit de tijd voor.
  • het is ook een leuke tijd. Zo was Pippa op logeerpartijtje bij Noor. Gaan we lekker ‘s avonds wandelen. Meestal doe ik dat 1-op-1. Zo had Noor geschiedenis over de wereldoorlogen. Dan mag ze tijdens zo’n wandeling álle vragen stellen die ze kan bedenken. En dan kan ik even horen of er nog zorgen zijn. Die zijn er niet.
    Ook Pippa vind zo’n wandelingetje heel erg gezellig. Dat handje in mijn hand… Daar kan ik zo intens van genieten. Altijd al hoor. Maar ik weet dat het niet meer zo lang duurt.
  • geen geld kunnen uitgeven betekent ook: sparen!
  • dat niet heel het land op slot is en de economie niet in zijn geheel en in één keer naar de klote wordt geholpen.
  • het zonnetje!

Het meeste moeite heb ik met:

  • niet zomaar even bij iemand aan kunnen schuiven, mijn ouders in het bijzonder
  • de negatieve berichten op Facebook (maar die zwakken gelukkig al wat af).
  • verder vind ik het speculeren ook nog steeds irritant. ‘Het wordt volgens mij half mei hoor!’ Gebaseerd op wat? Zonder enige kennis van zaken kun jij dat gewoon zeggen? Fascinerend…
  • dat de wereld op slot zit, reizen opeens helemaal niet meer normaal is. Niet dat ik nu zo vaak op pad was de laatste tijd, maar het gevoel dat het geeneens kan. Dat zullen mensen met een reisbug wel herkennen denk ik.
Print Friendly, PDF & Email