Waar doe ik het van?

Laatst werd mij de vraag gesteld (en die vraag wordt wel vaker gesteld) ‘waar doe je dit allemaal van?’. Ook heb ik eens gehoord van een moeder van een vriendin ‘doet ze dat allemaal echt, of verzint ze het’.
Daarom, leg ik het maar een keertje uit, hoe dat nu werkt, dat bloggen en wat ik er voor moet doen. Want, zo stelde de lezeres terecht ‘dit wil iedereen toch wel?’. Mijn leven lijkt als een sprookje met veel eenhoorns. Of niet?

Niet normaal, dat bloggen

Zelfs mijn naaste familieleden zuchten wel eens ‘tsjonge, en dat krijg jij allemaal grátis? Ongelofelijk…’ *stilte*’
Nee hoor, gratis niet helemaal. Ik heb een fotografiecursus gevolgd, mijn website heeft hosting nodig, ik heb zelf moeten uitvogelen hóe je een website bouwt, ik stak er jarenlang gemiddeld 10 tot 20 uur per week in. Dus het is niet gratis. Ik onderhou mijn site, mijn vijf social media kanalen. Een artikel schrijven kost ook tijd. Mensen die met mij mee reizen, díe gaan gratis ja. Lucky bastards.

Sidenote: de cursus, het uitvogelen en het schrijven voelt echt als een fantastische ‘hobby’, nog steeds.

Commitment

Bloggen heeft echt een stuk commitment nodig. Je kunt niet zomaar een maand vrij nemen. Of zelfs maar een paar weken. Lezers verwachten steeds nieuwe content, maar opdrachtgevers ook. Er is geen reisbedrijf wat in zee wil met een blog wat net een maand bestaat. Je bent dus heel lang ‘voor niets’ aan het werk voordat je ook maar door iemand serieus genomen gaat worden. En dat is maar goed ook, want die posts van mijn begintijd zijn niet om aan te zien.

Dat betekent dus ook dat ik kennis moet maken met de reisbedrijven. Op events. Niet zelden zie ik daar schuchtere meisjes en jongens die liever achter hun computer duiken dan zichzelf leuk weten te presenteren.
Meestal zijn deze events redelijk bij mijn in de buurt, Amsterdam of Utrecht. Mijn treinkaartje kan ik declareren bij mijn bedrijf ja. Maar zo’n dag kost geld. Ik ben immers niet aan het werk om geld te verdíenen.

Sidenote: ik ga bewust maar naar 2 à 3 events per jaar, dan is het goed te doen.

Burn out

In de bloggerswereld is een burn out schering en inslag. Naast het verhaaltjes tikken moet er een website onderhouden worden, posts moeten worden gedeeld, mails beantwoord, hoe stom ook en zo zijn er nog wat andere tijdrovende klussen. Daar moet je mee om kunnen gaan. Ik moet af en toe even op de rem gaan staan.
Tijdens mijn vakantie’s en persreizen maak ik wel aantekeningen, maar ik loop niet constant met mijn telefoon te pielen. De latop gaat wel mee, maar alleen om in een verloren uurtje wat foto’s te bewerken en de whereabouts te tikken. Dat doe ik express zodat ik optimaal blijf genieten van de dingen die ik meemaak. Ik hoor soms van bloggers die in de auto met een laptop op schoot zitten, of op werelderfgoed een half uur bezig zijn om de perfecte selfie te maken, nee, zelfs te antwoorden op een bloggerdiscussie thuis. Ik moet daar een beetje om gniffelen.

Je staande houden in de blog eat blog world is ook best een ding. Er zijn altijd haters, mensen die de poten onder je blog vandaan willen zagen en mensen die je onzeker maken (bewust of onbewust).

Sidenote: eenmaal een paar jaar in deze wondere blogwereld zul je je gelijken herkennen en hard lachen om dingen waar je je druk over hebt gemaakt.

Fotografie

Ik ben me er van bewust dat ik enorm veel geluk heb met mijn kinderen. Ten eerste zijn ze natuurlijk enorm knap en schattig (hihi). Ten tweede vinden ze het echt leuk als ik foto’s van ze maak. En heel vaak letten ze ook niet echt op me. Dan ga ik er stilletjes tussen zitten als ze opgaan in hun spel. Op die manier zie je echt wat we beleven. Daardoor lijkt het misschien wel eens dat we immer vrolijk door het leven dartelen. Dat is niet zo hoor. Mijn kinderen zijn net zo goed soms draken en als ik te weinig geslapen heb, ben ik ook niet erg flexibel.

Waar doe je het dan van?

Komen we dus bij de vraag, waar ik het van doe. Als ik even kijk naar het afgelopen jaar, dan zal ik eerlijk zijn over wat werd gesponsord en waar ik mijn kortingen vandaan heb gehaald.

Landal Mooi Zutendaal -> volledig gesponsord, uitstapjes die we deden waren gratis (wandelen in de natuur en in Hasselt).

Erperheide / Mechelen -> Erperheide, de ponyvakantie betaalden we zelf, volgens mij voor een deel met de ING-rentepunten van mijn moeder, voor het hotel in Mechelen had ik een speciaal tarief in ruil voor een blogpost. We gingen gesponsord naar dierentuin Planckendael. (in de stromende regen…)

Slagharen -> ik had een veiling gewonnen op vakantieveilingen, zodoende gingen we behoorlijk voordelig in een wigwam slapen.

Vriendenweekend Limburg -> we verbleven met 25 vrienden in een vakantiewoning, de kosten van boodschappen en de accommodatie delen we, zo’n weekend kost meestal EUR 400,- all in voor ons hele gezin.

Karlsruhe – Europapark -> 1 nacht in Karlsruhe verbleven we gesponsord, de andere betaalden we zelf, kaarten voor de dierentuin, tram en de indianen en cowboytentoonstelling werden gesponsord, Europa-park was een geheel gesponsorde perstrip inclusief ontbijt en diner.

Betere Boerenbed -> een volledig door Betere Boerenbed gesponsord weekend. Afspraak was dat een deel van mijn foto’s voor publiciteit op de website gebruikt mochten worden.

Landal Miggelenberg -> volledig gesponsord door mijn ouders die 45 jaar getrouwd waren, inclusief het lasergamen in de bos.

Antwerpen -> een voordelig treinkaartje en overnachting bij een vriendin

Portugal -> een deel van mijn autohuur, overnachting in hotel Minho was gesponsord, met Marthinhal Cascais had ik een speciale tarief afgesproken. Verder was alles zelf geregeld. De tickets met Vueling waren bizar goedkoop EUR 783,- voor ons vieren. Portugal is verrassend goedkoop.

Vlaamse Kust en Rotterdam -> de eerst nacht verbleef ik bij een vriendin, de tweede nacht deelden we met vijf vriendinnen en zeven kinderen twee appartementen in een budgetaccommodatie, dat heeft me niet veel gekost, daarna ging ik een nachtje naar Rotterdam, met mijn twee kinderen op een kamer. Bij Accor spaar ik punten, waarmee ik op een volgend verblijf weer korting kan pakken. Wanneer ik in een hotel overnacht probeer ik altijd te kijken of er een Accor (Ibis, Novotel, Mercure etc) is.

Amersfoort -> dit weekend was volledig gesponsord, een gratis festival, de hotelovernachting en de City Card Amersfoort.

Budapest -> dit moest een romantische trip worden, ik wílde geen sponsoring. Alleen de fietstocht had ik van Baja gekregen.

Lille -> ik sliep met vier vriendinnen twee nachten in een AirBnb, dat kost bijna niets. Mijn treinkaart had ik zelf gekocht. We hadden spullen voor ontbijt van tevoren geregeld. Wijn drinken deden we thuis. Ter entertainment deden we een potje Sinterklaas dobbelen met onbruikbare kado’s die we ooit hadden gehad.

Middelburg -> volledig gesponsord weekend, hotelovernachting, stadswandeling, zelfs een lunch was inclusief.

Daarnaast heb ik een aantal dagtrips gesponsord gekregen, zo had ik een jaarkaart voor Julianatoren (en daarbij 50% korting op Blijdorp en gratis naar Dippie Doe – wat vreselijk was, dat laatste), en wat etentjes via Social Deal.

De voordelen van sponsoring zijn duidelijk. Het nadeel is natuurlijk dat je altijd aan het schrijven bent over wat je doet en in je hoofd al zinnen vormt. Zelf probeer ik die dingen wel gescheiden te houden. Ik geniet ter plaatse zoals ik vroeger, voor het bloggen ook deed, en om de paar dagen maak ik grondige aantekeningen. Op die manier werkt het voor mij heel erg goed en ik hoop dat dat ook doorklinkt in mijn posts. Dat ik echt geniet.

Daarbij ga ik niet op alle sponsorvragen in. Ik mocht eens in een drakeneitje slapen, of in een boomstam, met zijn vieren in één bed. Nou,… dat lijkt me sowieso geen vakantie. Dan doe ik dat dus niet.
Ook wil ik soms gewoon lekker zelf mijn accommodatie uitkiezen, dat vind ik leuk.

Hard werken en slimme keuzes maken

Naast mijn blog heb ik mijn bedrijf, waarbij ik websites bouw en het MKB help met social media, Facebook en Facebook advertentie’s. Ik schrijf content voor andere bedrijven. Al met al heb ik daar een aardig inkomen van.

Op vakantie maken we ook een aantal bewuste keuzes. We gaan niet vaak naar dure attractie’s of musea. Pretparken worden meestal gesponsord. We gaan regelmatig uit eten op vakantie, maar gaan we naar een land waar het levensonderhoud duurder is (zoals Denemarken) dan kiezen we ervoor om vaker zelf te koken. We houden van wandelen door de natuur of door stadjes. Over lunch doen we ook vaak niet moeilijk, we lopen langs de bakker en halen voor een paar euro iets te eten. Broodbeleg is dan overrated.
Voor de kids vragen we tot nu toe vaak een bord erbij. En dat lukt meestal. We komen nooit tekort ;-).
Merchandise winkels slaan we steevast over. Mijn kinderen weten dat ze niet nog een driehonderdste knuffel erbij krijgen. Ik leg dat ook uit, dat we vaker dan een gemiddeld kind weg zijn.

Omdat ik vaak met vriendinnen of mijn moeder weg ga, drukt dat de kosten ook enorm.

Dus daar doe ik het van. Ik hou van heel hard werken. Ik hou van mijn computer, ik hou enorm veel van schrijven en fotograferen.

Wil je de keerzijde zien, dan is mijn fail overzicht van 2016 misschien leuk om te lezen. Geloof me, ook voor 2017 heb ik al weer aardig wat voer.

Maar echt. Jullie hebben gelijk. Het ís bijzonder wat ik doe en ik ben super dankbaar voor alles wat ik mee mag maken.

En mocht je het ook willen, zoiets…Doe het! (en als je advies of een website nodig hebt.. dan weet ik daar nog wel een bedrijfje voor, haha)

13 thoughts on “Waar doe ik het van?

  1. Leuk om te lezen en helemaal niet jarloers, ben niet zo vaak weg typetje (als dat al bestaat). Lekker doen waar je je goed bij voelt en genieten van de verhalen!

  2. Go go go !! Support from Australia! Overnachting hier = ook gratis… Future wise 🏄🏼💃🏼🇦🇺👙🌷🇳🇱

    1. Nanda

      Haha! WA here I come :-). Ow… gaan we dan ook naar de Barossa Valley en hoe heet ze ook weer… Maggie Beer. Nu nog een ticketsponsor. Georgi! What about Perth? 😀

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge