De week van het tikken, copy, pasten. Een vrij domme klus. Maar wat gaan we daar veel voldoening aan beleven de komende jaren! Mijn blog heeft voor mijn gevoel nu genoeg ‘traffic’ om iets te hebben aan affiliated links. Een nieuwe bron van inkomsten uit mijn blog. Bovendien zijn de banners zoveel mooier geworden als een paar jaar terug. Het voegt wat toe in plaats van dat het iets afdoet aan mijn site. Dat voor zover het technische verhaal. Voor jou als lezer worden de dingen nu ook wat makkelijker. Als ik nu bv iets noem wat ik kocht of handig vind, plaats ik daar makkelijker even een linkje bij, zodat jij ook kunt zien of het iets voor je is. En ja, I solemny swear dat ik je niet dingen ga ‘aansmeren’ waar ik niet achter sta. Ik blijf de knoppen gebruiken om jou te entertainen of helpen. Beloofd!

Maandag
Vandaag begin ik met ‘de klus’. De klus is als eerst het weggooien van alle oude, niet meer gevonden, slechte artikelen. En dat zijn er best wat hoor! Sommige vind ik zelf te mooi om weg te gooien. Bijvoorbeeld die van de MH17. Ook al mijn oude whereabouts blijven voorlopig staan. Hoewel ik er aan denk om de oudere te gaan samenvoegen per vijf of tien. Die zijn er echt alleen voor de kids om nog eens terug te lezen.
Zodat mijn lieve, kleine meisjes kunnen lezen hoe ontzettend dol ik op ze ben.

Zoals met elk groot project is het gewoon even lastig te bepalen hoe je zoiets strategisch te lijf gaat. Na een uurtje heb ik dat bedacht en dan begint er een week van weggooien, foto’s sorteren, nog meer weggooien. Wat herschrijven en de vijftig best gevonden artikelen voorzien van affiliated links.

En nog wat onder aan de pagina, ik vind het niet lelijk, jullie?

Op die manier hou ik het voor mezelf ook clean. Het is allang geschreven en bewezen dat het goed is, want men blijft het vinden. Google laat je heus geen crap vinden, moet je maar denken. En dat is ook leuk. Hoe langer ik er mee bezig ben, hoe fascinerender ik het vind. Want die hele SEO is eigenlijk doodsimpel. Ergens. Toch ga ik er nog meer over leren. Morgen komt mijn SEO guru gids!

‘s Avonds ga ik met J. naar de film. We zijn, zoals gewoonlijk ongeveer de enige bezoekers. Taal Is Zeg Maar Echt Mijn Ding. Hysterisch goede film, vond ik. Maar ik heb het boek niet gelezen. Mensen die het boek wel hebben gelezen zeggen iets anders over de film. Althans, de enige die ik ken die het boek ook heeft gelezen zei niet hetzelfde. Maar voor iedereen die iets langer dan gemiddeld over taal nadenkt, is deze film een aanrader. Ik kan daar ook zo de humor van inzien. Maar als ik het uitleg, krijg ik vaak vragende of zelfs geïrriteerde blikken. ‘Waar maak je je druk om.’

Ik maak me niet druk, ik vind het humor.

Dinsdag
Joe! Mijn SEO-boek is er. De komende tijd ga ik daar eens op studeren. Voordat ik begin met part II van mijn project. Het herschrijven en vernieuwen van oudere artikelen.
En verder raad je het wel. Copy, paste, bin, copy paste bin, copypastebin, repeat.

‘s Avonds hebben we het aan tafel opeens over dood. Pippa weet het wel. De mama van oma Ina, die is dood. Ik zeg dat het klopt. ‘Waar ben je dan, als je dood bent?’ vraagt Noor zich af. Nou, dat weet Pippa ook, want dat heeft oma Ina verteld. De moeder van oma Ina zit in een donkere grot, en daar komt ze nóóit meer uit, want zo gebeuren dingen als je dood bent. Dat is voor altijd.
Ik moet een beetje lachen. Oma is gecremeerd. Maar dat lijkt me traumatisch voor een kleuter om te horen.
‘Maar dat is toch wel heel erg zielig hè mam? Voor die moeder van oma Ina.’
Ik zeg dat het wel meevalt. Dat die oma een heel mooi leven heeft gehad. Ze heeft prachtige vakanties gemaakt, en overwinterd aan de Costa del Sol toen het daar nog ongerept was. Behalve dan het kind wat is overleden aan een longontsteking in de oorlog. Dat was natuurlijk intens verdrietig. Waarom zeg ik alles wat ik denk soms hardop? Nu willen ze weten hoe hij heet (Arie), en waarom kinderen ook dood gaan (geen idee, dat is ook heel erg stom). Oh fuck. Een kleine compilatie van oma’s avonturen:

Zie, oma staat te flirten met een piloot van wijlen Martinair

Oma doet een ezeltochtje, met paars haar

Oma op de wintersport

Oma en een berenklauw… zeg, mag je zoiets wel aanraken?

Oma in Praia da Rocha (denk ik)

Oma kampeert

 

Woensdag
Op woensdag neem ik vaak een uitgebreidere pauze dan anders. Dat wil zeggen, dan kijk ik ‘de Luizenmoeder’ tijdens de lunch. Heerlijk. Ik kan er zo om lachen.
In de bieb kocht ik een boek uit de afgekeurde boeken bak. Ik begin aan een boek en kan niet meer stoppen. Wát een gruwelijk verhaal.

Donderdag
Ik herschrijf mijn artikel over mijn Havaianas. Daar krijg ik wel weer wat reactie op. Mijn broer laat me via social media weten ‘dat vinden we niet raar, dat vinden we alleen bijzonder – uit de Luizenmoeder’. *grijns* Overigens is dit dus zo’n artikel wat waanzinnig goed gevonden wordt.
Ik mis trouwens nog een paar… die foto had ik er niet bij gezet:

Havaianas

Deze gaan standaard aan als NL speelt én op koningsdag

Nee, het is niet normaal, ik probeer er zelf wel eens achter te komen waar die tic is begonnen. Ik weet namelijk nog dat ik op luchthaven Montego Bay – Jamaica stond en een studiereisgenoot helemaal door het lint ging ‘omdat de Havaianas hier zo goedkoop waren!’ en licht hijgend naar buiten kwam met vier paar. Ik trok mijn wenkbrauwen eens op. En zie mij nu…
Terwijl ik mijn torteloni’s opwarm en assembleer met eieren spreek ik neef L. Neef L is 16 dagen jonger. We kunnen samen heel goed zeiken. We besluiten dat we best stakkers zijn, ergens.

Vrijdag
Ik probeer kaarten voor U2 te regelen. Kansloos.

Ik kom dus weer zoiets tegen, over taal is mijn ding. De politie twittert: het is ‘not-done’ om te app’en achter het stuur’. Dus het is volgens de politie zelf eigenlijk wel done (well done hahahaha).

P gaat naar ‘the Commuter’, aanrader volgens hem, al weet ik niet precies waarom. Mocht je twijfelen, do it.

Ondertussen lummel ik op de bank met mijn muzieklijstjes. Ik vind dat heerlijk. Nieuwe muziek ontdekken in de donkere krochten van Spotify. Zo ontdek ik dat er een knopje is met ‘hitlijsten’ Dat wist ik al, maar ook met hitlijsten van allemaal andere landen. Wat staat er op 1 in Bolivia of El Salvador? Het staat er allemaal op. Ik val bijna van de bank van het lachen als ik de nummer 1 hits du moment van Luxemburg zie:

En dan vraag ik me af hoe zoiets komt. Na de kerst gaat iedereen in Luxemburg weer aan het werk ofzo?

Ik verdeel mijn lijstjes op Spotify altijd netjes. Onderverdeeld in stemmingen, gelegenheden en een lijstje met nieuws 2018 heet dat. Zelfs met eigen frontjes… (ik hoor jullie denken… heeft ze daar tijd voor… ik lummel momenteel maximaal twee uur per dag en ik vind dat dat moet kunnen, ik los vrij veel op voor mensen die het niet kunnen omdat ze *zuchtsteunkreun* zo verschrikkelijk DRUK zijn. Oh ja joh, jij wel? Nee, ik kan heel goed lummelen. STOP THE GLORYFICATION OF BUSY!)
Die draaien we grijs in de auto naar ballet en vice versa.

Als ik eindelijk wil gaan Netflixen blijkt er een storing te zijn. Ik Twitter wat. En wordt gequote door de Televaag. Met mijn Nijntje-tweet. Wereldberoemd deze week…

Zaterdag
Noor heeft een improvisatielesjes. Ze komt zo blij terug! Heerlijk om te zien. Op school is er weer een talentenshow. Vorig jaar heeft ze met twee vriendinnen geprobeerd mee te doen (maar iedereen in de klas mag stemmen, en stemde niet op drie kinderen die Coppelia doen). Ik laat haar ‘this is me’ van Keala horen. Dat vind ze wel wat. Dan kan ze lekker op zichzelf wijzen. Ik leg een beetje uit waar het liedje over gaat. Dat vind ze prachtig. We proberen het uit, of ze er op kan dansen. Ja. Dat lukt. Noor kan echt op alles dansen zo ongeveer, en nog leuk ook, ze heeft feilloos door wanneer muziek gaat stoppen, of welke passen er bij kunnen. Ik heb er echt zoveel plezier in als ze haar creativiteit de vrije loop laat en alles uit de kast trekt. Ik kan daar echt uren naar kijken.
P maakt een heerlijke gado gado terwijl ik nog even doortik.

Zondag
Ik mag lekker even naar de kapper om mijn kleur bij te werken. Mijn blog ontploft werkelijk. En het mooiste voor mij is; het ontploft vanzelf. Zonder dat ik er moeite voor doe, want de afgelopen week heb ik, naast de whereabouts, niet eens iets gepubliceerd.
We hebben een luie zondag en zoeken iets uit voor de voorjaarsvakantie. P is namelijk nogal moe en wil absoluut weg. We kiezen voor Noord-Brabant, omdat daar genoeg te beleven is. En wel een lekker luxe woning. En de meisjes willen een zwembad. Check. Wat wou ik ook weer? Een weekje naar Kaapstad of Stockholm. Wie luistert er naar mij? Can anyone hear me? Als het geboekt is duik ik verder in de zomervakantie. Ook voor Sardinië moet ik nog een en ander reserveren (onderkomen, een auto… dat soort dingen).
Ondertussen maakt P de Tikka Massala uit Danny’s Azië. Superfijn kookboek, waar echt lekkere recepten in staan, die niet al te ingewikkeld zijn. Het andere boek van Danny hebben we ook, vinden we echt een stuk minder.

De dames van Expeditie Kids zijn allemaal erg jeweetwel. Heeft er iemand tips voor de omgeving van Herve in België, vooral slecht weer tips, dan horen wij die graag!

De vorige whereabouts lees je hier: #200 

De komende week op de agenda:

  • Noor wordt vandaag gefilmd voor een promofilmpje voor de balletschool – leuk!
  • dit weekend ga ik met Noor op blogklus naar een huis van Beaujean Vancances, heel veel zin in!

Print Friendly, PDF & Email