Van alle dagen in het jaar die je kunt kiezen om er lekker op uit te trekken met het ov koos ik gister uit. Ik zit nu lekker achter mijn pc met een kopje koffie en Michael Bublé, dus het is allemaal goed komen.

Maandag
Monday funday. Hard gewerkt en verder weet ik het niet meer zo goed.
‘s Avonds voel ik aan Pippa en weet ik dat het mis is. Ik meet haar temperatuur 38,5 graden. Hmm. Als ik vraag of ze morgen bij mama wil blijven of toch de Sinterklaasviering wil doen is ze stellig. Nee. Geen Sinterklaas. ‘Dat vind ik een beetje spannend.’

Dinsdag
Pippa gaat weer lekker mee naar huis terwijl Noor gezellig in een kring in de klas gaat zitten. Sinterklaas komt! De hele school is in rep en roer. Pippa duikt onder haar geliefde stippendekentje en binge-watched Spirit op Netflix. Daarna gaat ze lekker douchen en slaapt ze een hele tijd.

Noor wordt thuis gebracht en om vier uur komt P met een grote zak kadootjes het tuinpad op lopen. De kinderen  hadden geen idee dat we nog pakjesavond zouden vieren, dus ze waren lekker relaxed. Opa komt nog met een banketletter aan. En zo hebben we een heerlijk avondje met veel te veel kado’s, lekkere rijmen.

Sinterklaas verstopt bij ons kadootjes in een koffer, met cijferslot 😉

Pippa en heur nieuwe Havaianas. DANKJEWELVOORDEHAVAJANNAS SINTERKLAAS!

 

Ik heb een koekjestrommel van Zuperzozial gekregen. En een prachtig vegetarisch kookboek Veg! van Hugh Fearnley – Whittingstall (klinkt die naam niet über-Brits?) van de River Cottage. Ik heb er meteen een goed gevoel bij. Bij een van de meest geweldige restaurants waar ik ooit at (69, Winery Road in Zuid-Afrika) lag ook een River Cottage kookboek.

Woensdag
We gaan naar ballet en zijn een boek erg kwijt. Over prinsesjes. Aangezien de Bart Smit bij ons binnen ontploft lijkt te zijn zeg ik dat we maar geen nieuwe boeken mee nemen. Pip gaat balletten. Als we terug komen zit er een briefje op mijn ruit. ‘Sorry, we hebben tegen uw auto aan gereden, groeten de familie K.’. Ik heb mijn auto zeven jaar. Er zitten ongeveer 5 deuken in, alleen van andere mensen. Waarvan dit de eerste is met een briefje. Dus wat dat betreft wil ik de vlag uithangen en een drumband bestellen.
Ik lees het voor. De moed zakt me in de schoenen. Alsof ik niet al 1000 dingen te doen had, kan ik hier ook nog weer achteraan. Ik zie op het eerste gezicht niet precies wat het probleem is.

Ik vertel de meisjes dat we kaartjes gaan verloten voor Madurodam. Dus dat we zelf gaan, maar ook nog twee anderen gezinnen blij mogen maken. ‘Ik hoop niet de familie K,’ zegt Noor op de achterbank. Ik weet zelf al niet meer wie de familie K is. Hoewel ik het briefje twee minuten terug heb voorgelezen.

Ik maak de spinazie soufflé uit mijn nieuwe kookboek. Een pan, nog een pan, nog een pan.. en wat… nóg een pan. Het is duidelijk dat meneer Fearnley-Whittingstall niet zelf de afwas hoeft te doen. Ik vind het resultaat echt fantastisch. Pippa ook. De overkant van de tafel is niet erg tevreden over de aanwijzingen van meneer F-W.

Het voorbeeld. Het resultaat zag er uiteraard ongeveer hetzelfde uit, dat snap je.

We kijken the Missing (Netflix) af. Wát een briljante serie. Zó spannend. —> over een meisje wat na tien jaar vermist te zijn terug komt. Ze lijkt niet erg te passen in het gezin. Er zijn heel veel losse eindjes, het zit echt prachtig in elkaar. Duits-Frans-Engels. Speelt zich af in Duitsland, met een Franse rechercheur.

Donderdag
Ik heb een mooie productieve werkdag. Er is heerlijk veel te doen. Waaronder de websites van Sandra van Bijsterveld van Stralend Schrijven. We gaan in de loop van de maanden al haar websites hetzelfde ontzetted coole uiterlijk geven. Het resultaat is echt prachtig.

Trui aan, grote beker thee, het is echt weer om binnen aan websites te knutselen

Vrijdag

Dit is echt een topkado. De aankleedpopjes van Melissa & Dough, je kunt ze eindeloos opnieuw aan- en uitkleden. 

Ik heb beloofd de zolder te stofzuigen voor Noor, zodat ze een nieuwe Playmo wereld kan bouwen.

P gaat naar de film met een vriend. Ik begin met Sorjonen. Althans, dat wil ik, maar ik val in slaap.

Zaterdag
We starten de dag om zes uur ‘s morgens. Ik maak een website af voor Sandra, ontbijt en kleed me snel aan. Samen met Noor ga ik shoppen. Gister was ze namelijk met een joggingbroek met gat erin naar school. Gewoon, omdat er niets anders in haar kast lag. Echt niet! En dat kan natuurlijk niet. Omdat we een verjaardag in Anna Paulowna hebben, besluiten we naar die ene toffe winkel te gaan waar we vaak slagen. Amazing Kids. De verkoopster is super behulpzaam. We hebben een enorme stapel met kleding, ik mag even haar verrijdbare rek gebruiken om alles te sorteren en aan te geven. We gaan als de brandweer. Anderhalf uur later hebben we echt heel veel tofs gekocht.
Op naar de verjaardag van A.

‘s Middags komt neef L. oppassen. Wij gaan met de auto eerst even langs de familie K. We hebben de schade bekeken en bepaalt dat het weinig zin heeft ze het vel over de neus te trekken. Mijn auto moet voor het leuke eigenlijk toch een keer naar de spuiter deze schade valt best mee.

De familie K ziet ons aankomen in de blauwe auto. Ze wonen op een boerderij. Het is een stel op leeftijd en ze zijn enorm vriendelijk. We vertellen ze dat we vonden dat het wel meeviel.
‘Maar even zakelijk gezien, wat krijgt u van me,’ vraagt meneer K aan P. Terwijl we toch meerdere malen hebben gezegd dat het mijn auto is…
We zeggen van niets, meneer K vertelt over zijn aardappelhandel, en zo lopen we iets later met twee mud aardappelen weer naar buiten. Eentje voor en eentje na de kerst. En als je ze lekker vind, weet je nu waar ze staan. Kijk, dat is een mooie verkooptechniek.

Wij gaan naar de stad. Waar Murder On the Oriënt niet op de gewenste tijd blijkt te draaien. Na veel wikken en wegen besluiten we naar Bad Moms 2 te gaan. Het is wel erg vroeg om te eten. We shoppen (en slagen!) nog even voor een nieuwe winterjas voor mij en gaan dan een eendje hoisin halen bij 1480. Alleen zijn de eendjes alweer van de kaart gevlogen.
Gelukkig blijken ze wel een top GT op de kaart te hebben staan. Gospel gin, Mediterranean Fever Tree tonic, cranberries en een takje tijm. Als een soort drijvende kerstboom in je glas. Heerlijk.

We eten er een burger bij en vertrekken naar de VUE.


De film is vermakelijk, hoewel deel twee wel erg veel van ‘this is what christmas is all about’ is. We moeten snel nog maar eens naar de film.
Neef L. heeft het gezellig gehad met de kids.

Zondag

Ik mag uitslapen. En dat lukt wonderwel. Meestal word ik wel wakker van de kids. Maar ze zijn stil en ik slaap tot acht uur. Ik moet om half twaalf de deur uit en voor die tijd best nog even wat werk verzetten. Drie winacties, een post die nodig gepubliceerd moet worden. Om elf uur race ik naar boven. Snel douchen, opmaken en in de auto naar de trein. Het begint net een beetje te sneeuwen.
Ik tref L op het station. Bij de trams in Amsterdam komen we E ook tegen. Het begint al wat slechter te worden, trams komen niet meer zo snel.

Op naar de Albert Cuyp, waar we bij Bazar hebben afgesproken met de rest van de ex-collega’s van Carlson Wagonlit Travel. We laten een tafel vol oriëntaalse heerlijkheden zetten. Zelf kies ik voor een vegetarisch gerecht met een heerlijke verse salade.




We praten, over het leven, over onrust, isdithetnou, pubers, operaties, Karel, PB zonder sokken en,… uiteraard… vakanties. M gaat naar IJsland. Daar is L ook wel eens geweest. Ze heeft een goede tip. ‘Het beste wat je kunt doen is een duik nemen in die Blue Lagoon, lekker warm afdouchen en doorvliegen naar Florida.’

Om half vier houden we het voor gezien. Het kon nog wel eens slecht worden op de weg en met het ov. Laten we maar gaan… Aangekomen bij de tramhalte zien we nog net hoe een tramchauffeur de Ferdinand Bol blokkeert. Geen verkeer meer mogelijk.

We besluiten te gaan lopen. Tot de Weteringschans. Tot de Munt. Tot de dam. Twee en halve kilometer over glibberige stoepjes op mijn hakken. Ondertussen komen we wél langs ons oude kantoor op de Vijzelstraat.

Daar hoort een selfie bij, daar op het hoekje van de Vijzelstraat en de Keizersgracht werkten we. 

Op het Damrak nemen we toch nog een klein stukje de tram, we zijn het zát dat geploeg door de sneeuw.
De trein lijkt nog te rijden. We hoeven maar vijf minuutjes te wachten! Tevreden gaan we zitten. Het gaat wat langzaam, we stoppen hier eens langer dan normaal, blijven daar eens in een weiland staan, maar al met al valt het mee. In Alkmaar moeten we nog wat wachten. Tot de conducteur omroept dat deze trein wordt opgeheven. En we naar spoor 1 moeten. Opeens komt er toch een trein naar Hoorn. Die vrij snel weer door rijdt. Gemiste kans. Toch nog maar wat wachten. Vertragingen lopen op tot 35 minuten, treinen vallen nog meer uit. Er staan minstens 10 man personeel in gele jacks die het ook niet meer weten. Ik besluit mijn bijna verlopen OV-chipkaart maar even te gaan cashen, nu ik er toch ben. Dan horen we van een trein naar Den Helder die bijna vertrekt. Ik race naar de trein toe, achter me hoor ik nog net iemand in een portofoon roepen dat er nog twee passagiers aankomen. Ik werp me desnoods tussen de deur en wacht tot L ook binnen is. Whoops. Daar staat iemand met een hond die blijkbaar érgens zijn behoefte moest doen.
Waarom blijven mensen daar naast staan.

Vier uur. Van Amsterdam naar mijn huis. Dat heb ik wel eens sneller gedaan. Maar het was gezellig en fijn om weer even met zijn allen aan tafel te zitten…

De vorige whereabouts lees je hier: #193

Deze week gepubliceerd:

De komende week op de agenda:

  • een bezoek aan Winters Madurodam
  • stakingsdag
Print Friendly, PDF & Email