De week van sneeuw, lerarenstaking, een verloren bankpas en een topmiddag en avond naar Madurodam. Wat was dat gezellig en leuk. 
Maandag
Vandaag tik ik snel de whereabouts en doe ik wat in het huishouden. Verder is het niet zo’n spannende dag volgens mij. Hoewel… die berg sneeuw maakt het allemaal wel bijzonder. Ik ga lopend naar school met de dames. Dat is prima te doen.
‘s Middags vegen ze paadjes en bekogelen ze elkaar met sneeuw. Daarna versieren we samen de boom. Dat gaat echt heel erg zoet met Michael Bublé en swingende kontjes.


‘s Avonds heb ik nog een vergadering met de ouderraad op school, dus ik glibber nog een keer heen en weer.

Dinsdag
Lerarenstaking, heerlijk zo een dagje tussendoor om niet te hoeven haasten. Anderzijds is het ook weer een hap uit mijn eigen werkdag. Gelukkig vangt P morgen het een
en ander op, zodat het niet alleen op mijn bordje komt. De kids bekogelen elkaar in de tuin met sneeuwballen en eigenlijk gaat het heel erg zoet.

Samen met Pippa haal ik nog even iets in het tuincentrum (wat vervolgens niet in haar boom moet, behalve de piek, welke inmiddels stuk is gevallen)

Op Facebook tagt iemand me in een bericht van een verloren bankpas in het dorp. Het is inderdaad mijn bankpas. Gewapend met een kleinigheidje ga ik hem ophalen bij een mevrouw die mij enthousiast vertelt over haar hobbies. Tot een uur of drie, vanaf daar wordt het snel minder met de lievigheid. Gelukkig heeft Noor nog een balletles om half vijf.

Woensdag
Ik begin de dag bij de kapper. Lekker even al het grijs weg verven.

‘s Avonds komt vriendin E langs om samen het kerstdiner te bedenken. Iets waarbij de kinderen een volledig diner hebben én ze op een normale tijd naar bed gaan, zodat wij lekker verder kunnen borrelen en eten. Het lukt ons iets te verzinnen. Risotto als hoofdgerecht voor onze vier kinderen, wat bij ons dan het voorgerecht is.
We kijken het einde van Happy Valley. Wat een prachtige serie weer. Het acteerwerk van de hoofdpersoon is echt van ongekend niveau. Zo écht. Dat vind ik het mooie aan die BBC-series. Dat ze echt zijn, met echte mensen, soms bijna zonder make-up en haar door de war in de wind. Briljant, ik kan niet anders zeggen. Moet ik niet eens een Netflix en boeken overzicht maken? Ja, dat moet ik… alsmede een top 50 in restaurants. Hmmm… so much to do, so little time. Komt goed!

Donderdag
Mijn fail overzicht van 2017 krijgt vorm. Ja, net als vorig jaar deel ik aan het einde van het jaar niet nog eens mijn topmomenten, maar kun je even heerlijk lachen om alles wat er mis gaat bij jouw Wandernan thuis.

Vrijdag
Om twaalf uur haal ik de kinderen uit school. Pippa komt aanlopen in de grote hal achter juf aan. Zodra ze mij ziet springen de tranen spontaan in haar ogen (edit effect heb ik gelukkig niet heel vaak op mensen). Ze stort zich huilend in mijn armen. Ze is zo ziek. Au de au. Na een half uur ben ik er achter. Het is oorpijn. Ai. Dat is een heel vervelend pijntje. Ik verwen haar extra.
Als ze in bed ligt. En P ook. Ga ik met Noor een kadootje kopen voor nicht I die jarig is. We gaan op verjaardag. Vervolgens met Noor naar ballet. We koken, terwijl P en Pippa al weer naar bed verdwijnen. Als Noor in bed ligt ga ik tanken. En vervolgens boodschappen doen voor het weekend. Ik haal lekker aardbeitjes voor Pippa, want die vind ze zo lekker. En verder probeer ik zo’n beetje alles voor de hele week te halen. Als ik de supermarkt om 20:30 uit loop zie ik overal politie en ze zijn duidelijk op zoek.
Om 21:00 zijn de boodschappen opgeruimd en kruip ik onder mijn fleecedekentje op de bank. Met een gintonic, die ik heel erg verdiend heb. Vind ik dan.

Zaterdag
Omdat P en Pippa beide nog niet goed zijn, moeten we overgaan op plan B. We hebben gisteravond gevraagd of tante en nicht T mee gaan naar Madurodam. En ze zijn direct enthousiast. Yay! Tante I en nicht T zijn van die heerlijke, tevreden, niet zeuren mensen. Terwijl Noor maar on and on and on gaat over de file waar we in staan. (een uur, voor een meneer die een slagboom staat te plaatsen, ik heb medelijden met de slagboomplaatser), houden zij de moed erin.

In Madurodam aangekomen worden de kids vreselijk verwend. We krijgen een perskit én een goodiebag met een knuffel en een portemonnee met echt geld. Ze zijn er verguld mee. Heerlijk om te zien.

Het is vrij fris deze avond, maar gelukkig hebben we allemaal sjaals, mutsen en handschoenen mee en heeft Noor lekker haar EMU boots aan gedaan. Zolang we droog blijven, gaat het goed. We drukken alle knopjes in en kijken ons ogen uit bij de sneeuwlandschapjes. Nicht T vind het tof om haar kaartje overal te scannen en de verhaaltjes aan te horen.
We kijken naar de treintjes. Tante I trakteert op warme choco bij het kampvuur. De lieve mensen van Madurodam helpen even als de marsfabriek én de kermis het niet blijken te doen. In no-time wordt het gefixt, zodat we toch nog even een Marsje uit de fabriek kunnen laten rijden voor 10 cent. Dan begint het even hard te regenen, tijd om op te warmen. Bij het buffet kiezen de dames voor een kidsbox waar ongelofelijk veel in zit (patat, snack, appelmoes of fruit, drinken, snackje voor onderweg én een ijsje!) en wij voor een lekkere verse burger op een geroosterde Italiaanse bol. Yummie! Echt iets anders dan het reguliere pretpark fastfood.
De attractie Nieuw Amsterdam hadden we even voor onszelf! En het is zo leuk als je naar buiten komt lopen en ál die prachtige lichtjes ziet, waarmee het mini-stadje versiert is. Magisch!
Terug valt Noor al in slaap. Ik hoor nicht T zeggen ‘lig je zo lekker op mijn arm?’ en dat klinkt echt zo lief en zoet. En even later ‘ze slaapt!’. Dikke kus T., je bent een lieverd!
Fijn dat we zo genoten hebben met zijn viertjes.

Overal sneeuwlandschapjes en kerstboompjes.

Bomen met nepsneeuw

Even voelen aan die nepsneeuw

De speeltuin by night

Het theater bedienen. Echt iets voor T die op musicalles zit

Donkere regenwolken en prachtig verlicht Madurodam

Even tijd voor een warme beker choco bij het kampvuurtje, er zijn ook poffertjes te krijgen.

Selfie met een sneeuwman

Lekker warm!

‘Onze’ Broeker Veiling.

Ohja, we spelen zelfs met de bootjes in het water. Hoewel we Noor er af en toe aan moeten herinneren dat ze dat niet met haar wanten aan moet doen.

We hebben het leuk hier!

Hollands glorie, magisch toch, met al die lichtjes? Echt, ga naar een avond opening of zorg in ieder geval dat je Madurodam in het donker kunt bekijken.

In de attractie Nieuw Amsterdam kijkt T haar ogen uit. Hoe zit het nu, beweegt de vloer?

Dag sneeuwman!

Er is ook nog een speurtocht uitgezet, waarbij je de letters op de sneeuwpoppen moet verzamelen. Leuk!

Dag! Tot een volgende keer.

Zondag
Noor is op tijd wakker en in bedenk eens even wat er nog allemaal op  mijn to do lijstjes staat, zo voor de kerst. Ik ben zo iemand die de boodschappen het liefst op tijd regelt, het huis schoon wil hebben, de glazen blinkend in de kast en mijn werk af. Toch is het altijd weer een klusje om dat voor elkaar te krijgen. Dit jaar valt de kerst echter harstikke gunstig.
Ik kijk een van mijn favoriete films ‘s avonds ‘House of the Spirits’ en hoewel opgenomen in 1994, nog steeds een geweldige film.

De vorige whereabouts lees je hier: #194

Deze week gepubliceerd:

De komende week op de agenda:

  • kerstboodschappen
  • kerstdiner op school en daarbij de kerstborrel
  • kerstvoorstelling van ballet in het bejaardenhuis
  • kerst, kerst, kerst! LOVE IT!
Print Friendly, PDF & Email