Vorig jaar schreef ik mijn eerste epic fail overzicht. En dat hebben jullie goed gelezen. Want hoe fijn is om allerlei rottigheid te lezen? De downside van het bloggen. Dingen die bij mij tegenzitten? Blijkbaar vonden jullie het vermakelijk en daarom doe ik het dit jaar gewoon maar weer… 

2017 in foto’s die je nog niet had gezien

Ik begon mijn jaar grofkorrelig, met een champagnedop koddig op mijn neus.

Mijn supersamenwerking met Social Deal. Voordat mijn contactpersoon van de aardbodem verdwenen leek te zijn. Belachelijk hoe sommige mensen zakelijk gezien met elkaar omgaan. Maar hier was de deal nog intact en gingen we ‘gratis’ uit eten

Noor leert schrijven. De wieg schommelt.

Pippa valt over een fietsenrek om een ezel te kunnen zien

 

Op de foto’s zie je altijd twee überhappy kindjes. Ze zijn heus ook wel eens boos op mij hoor!

Vriendenweekend 2017. We ontdekken de gin tonic. Met dit als gevolg. Elegante foto’s levert het op.

De volgende ochtend maak ik dit soort foto’s van mezelf. Ik zie er moeier uit dan voorgaande jaren merk ik.

Terwijl de rest van de vrienden met hond Mello naar het bos gaan, blijf ik thuis met een tukkende Pippa. Welke eikel is er weer aan het werk?

Door een fout die ik maakte in mijn reservering bij Booking.com, komen we terecht in dit hotel, twee aparte kamers. De nacht voor we naar Europa-Park gaan. We reden trouwens ook zo’n drie uur om, omdat ik de afslag Neurenberg een beetje gemist had. Of de navigatie. Of allebei. Dat is altijd lastig te zeggen als iets niet is gebeurd.

Nee Noor, hier moet je niet lachen, het is heel erg als je in de bek van een haai zit.

‘Meer zo heel geschrokken mama?’ ‘Ja, alleen moest je zusje daar dan niet achter staan.’

De paardenshow blijkt een tikje te eng voor Pippa. Ze zit drie kwartier met haar handen stijf voor haar ogen. Als er nu ergens een paardenshow is, of zelfs maar een show, dan is Pippa er niet heen te slaan.

Op zichzelf was dit geen fail, een heerlijke aloo gobi bij restaurant Spices in Europa-Park

Maar als je dochter daarna per se in de Vindjammer wil. Dan vind ik dat jammer.

Het resultaat na drie dagen Europa-Park. Volledig opperdepop.

Gelukkig mochten we uitrusten bij Center Parcs. Maar ach ach, wat een slecht park!

Noor neemt paparazzi foto’s van haar zusje. In een restaurant. Waar gerookt mag worden. Weet je hoe vies dat is als je het niet meer gewend bent?

We gaan naar Gaasterland Friesland. In Friesland waait het altijd lekker. Deze foto deed ik boven de post. De post werd in een krant gepubliceerd met een best wel lekkere oplage. Dus… note to self. Dit soort foto’s gewoon niet nemen.

‘Jullie zijn heksen!’ – Pippa let niet op

‘Doe maar of je je boekje leest’ – Pippa is nog bij de vorige opdracht

Altijd zijn er van die enige fotomomenten die worden gebombed door andere kinderen.

Noor gaat een fotoshoot doen, in een echte tutu. Hier loopt ze door een laag olie heen, met haar nieuwe schoenen welke thans voor eeuwig verpest zijn.

En dan dit soort foto’s…

Ik noem hem, de sjaggerijnige geest voor de schroothoop. Ik heb deze foto niet gemaakt, maar wat zonde, want die setting is zo waanzinnig gaaf.

Drieduizend selfies bij de Beringen mijn en dit is de beste. Thums up en Walter uit mijn oor. Sorry Walter.

Dat was dus tijdens een persreis, let op… dit eten en drinken moest in plusminus drie kwartier naar binnen. Cava.

Coquilles

Iets van rund

Komt de crème brulée wel of niet? We hebben geen idee, hij komt toch…

En dat alles om op tijd Bilzen Mysteries te bezoeken, waar we vervolgens een half uur voor een dichte deur staan wachten. En wat uiteindelijk ook niet al te leuk blijkt te zijn.

De volgende dag gaan we naar Bokrijk… een openluchtmuseum, we stappen binnen in een school waar we mogen meedoen. Een re-enactor houdt ons wel bezig.

In luttele seconden heb ik ezelsoren op, omdat ik mevrouw tatergat uitlach.

En dan dit enige fotomoment! Zie mij genieten. Ok, de voorpret was leuk. Ja, ik heb best even getwijfeld of ik dit moest plaatsen. De mevrouw achter mij ‘doe die bril maar af, dan zie je tenminste zelf niet hoe je er uit ziet.’

Door mijn perstrip, ondanks mijn roadrunner rijstijl, mis ik het afzwemmen van Noor op zo’n vijf minuten. Dat had precies die tijd kunnen zijn die we niet aan bovenstaande foto hadden besteed, om maar iets te noemen. Gniffel

Tijdens het Hemelvaartsweekend verblijven we in Buitenplaats de Hildenberg van Roompot. Een prachtige woning! We gaan een dagje naar Wildlands. Pippa mist daardoor haar slaapje overdag en ligt aan het einde ervan zo haar tanden te poetsen.

Op de laatste dag wil ik graag een wandeling maken door het Drents Friese Woud. Pippa moet plassen, maar wil dat niet in het bos. P heeft last van muggen. En verder is het vet stom ofzo, dat gewandel in het bos.

Terwijl we dit soort toffe dingen tegenkomen! Kikkervisjes! Grrr…

Ik krijg de schoolfoto van Noor binnen. Van die dag dat ik op perstrip was. Rechts zie je ook dat ze gehuild heeft, ze was net gevallen. Nee, ik heb hem niet gekocht.

Ik weet niet meer waarom dit was. Maar moeder en grote zus waren niet onder de indruk van de tranen en probeerden toch de selfie nog leuk te maken.

IK HEB NIKS OM AAN TE TREKKEN!

Noor heeft een balletvoorstelling en ziet er uit als Ming Lee

Dag twee van de voorstelling mag ik helpen. Het is 30 graden plus, in een gebouw met ramen all over the place, op de zonkant. Met 60 ballerina’s in 1 kleedkamer. Oh joy!

Ik mag iets reviewen. Oops. Review volgt alsnog. Ergens in januari.

We eten bij Happy Italy. Ik vind niet snel iets slecht. Of een afrader. Happy Italy is echt niet best.

Tijdens onze individuele perstrip naar Friesland ben ik vergeten mijn haar op tijd te verven. Ik denk dat Pippa dat niet tof vindt.

In de hangmat

Op weg naar Terherne is Noor al in slaap gevallen. Het is hier 9:30 ‘s morgens.

In het Kameleondorp in Terherne blijkt dat het ook wel eens mis kan gaan met een blogdeal. De eigenaar, verkleed als Gerben, doet helemaal niet zo’n leuke act als we aankomen. Zo erg dat wij ons op zijn zachtst gezegd niet erg welkom voelen. Wel mag ik dit koddige helmpje op.

Door wat miscommunicatie mogen wij níet naar het speeleiland, het onderdeel waar ik de kinderen juist op had voorbereid.

En daar zijn ze niet zo heel erg blij mee.

Gelukkig komt het goed, wanneer we op de ijsboerderij in Akkrum terecht komen. De lieve en vrolijke boerin laat de meiden op een pony en de dag is goed. Ik maak prachtige foto’s van Noor op het Friese springkussen en op de trampoline, maar ook deze….

De volgende dag gaan we een boswandeling maken. Pippa is moe van het redelijk drukke programma. Zij mag in de wandelwagen. Wat er best lui uitziet voor voorbijgangers.

P slaat weer de muggen van zich af maar vergeet blijkbaar een horzel. Een paar dagen later is zijn hand zo dik dat hij ermee naar de huisarts gaat. Die vraagt zich af waar hij geweest is. In het bos in Bakkeveen… *proest* Ik lig in het mos te fotograferen en kom er zonder kleerscheuren vanaf

We doen een high tea bij de Slotplaats. ‘Mama, zal ik zo doen? Dat ik niet kan gelóven hoe mooi het hier is?\

We gaan naar Julianatoren. Onze opdracht is om zoveel mogelijk te laten zien van de speciale Sprookjesweken. We zitten al zeker twee minuten binnen als Pippa er UIT wil.

Daardoor hebben we alleen een foto van de cast met Noor

Met een goed verhaal mogen we toch door de uitgang naar binnen om Pippa er bij te proppen op de foto. Pippa wil bijna #metoo twitteren. Hans blijf van me af!

 

Clowntjesdag in Hoorn. Schminken wordt door vrijwilligers gedaan. Tenminste, dat denk ik, te zien naar het resultaat.

Voor deze foto in Madurodam liep ik een halve dag met een zeiknatte broek. Note to self. Het kunstgras bij de tulpen in Madurodam is nat.

Met zijn vieren op een kamer slapen gaat meestal prima. Echt… deze avond liepen ze te keten tot half tien. Giechelen. Springen, nog een keer naar het toilet.

Het eten bij Vapiano vind ik ook zeker geen aanrader met kinderen. Wat een ongezellige tent. En het eten is ook niet al te best.

Nee, dit kan natuurlijk niet. Er staat een hek voor. Maar het was zomer, de ministers van een demissionair kabinet op vakantie én er kwam een hoosbui aan. We waagden het er op.

Door het gekeet de vorige avond wist Pippa niet meer goed wat ze moest voelen. Zo moest ze ongeveer 10x zeker poepen. Het toilet van het Kinderboekenmuseum zit een verdieping lager. Het was een tikje vermoeiend.

Met mijn moeder ga ik naar Leuven. Onze opdracht is om Leuven in de zomer uit te lichten. We gaan lekker fietsen. Dit weer…

Over fail gesproken… dit schilderij in de Sint-Pieterskerk in Leuven. De Sint Pieter zelf kon ons ook niet erg bekoren overigens.

Thorn, het witte stadje. Noor is boos omdat ze niet iets leuks kon uitzoeken bij haar pannenkoek. Ze blijft boos en kan het niet loslaten. Beelden van blote mensen. ‘Hé pap! Dat heb jij ook hè?’ schreeuwen ze over het plein, terwijl een stel pensionado’s een zelf meegebracht broodje probeert weg te werken.

Noor heeft haar eigen toestel weer mee. Pippa moet dan allerlei poses doen. ‘Doe maar of je slaapt.’

Het is in Plopsaland erg moeilijk om een foto te maken met een pluche. LIever laten ze dat door hun eigen fotografen doen. Wat ik snap. Maar ze kunnen er wat mij betreft best een tikje minder hun best voor doen. Ook voor het hart van hun medewerkers lijkt me dat beter.

De EPIC FAIL van het jaar. Plopsaland Coo laat kinderen van nog geen vier jaar, vijf à zes meter boven de grond zweven in een bakje zónder gordel.

Ook de hygiene bij de toiletten laat te wensen over. Aan het einde van de dag heeft Pippa heftige buikkrampen. Dat kan er ook nog wel Maya de bij.

Nog zo’n pareltje van Noor…

Noor haar nieuwe laars prikt in haar kuiten. Dan maar een sok van papa aan.

 

Twee seconden voordat het wéér begint te regenen. Wat een rukweer hebben we in de Ardennen!

Dit is zo’n beetje het hoogtepunt van de vakantie. Dat is niet helemaal af te lezen aan de lichaamstaal van Pippa.

Noor moet vakantievriendin Hannah achterlaten. Dat lijkt goed te gaan, tot ze de volgende morgen aan het ontbijt zit en zich bedenkt dat Hannah echt niet terug komt.

Als je een enig kasteeltje op de foto wilt zetten en je kind ook de kiezels enorm belangrijk vindt om vast te leggen 😉

Als blijkt dat je níet mee gaat naar het concert van Metallica

Als je heel cool wilt zijn in Zierikzee

Some would say this is a fail, inmiddels is de collectie bij #61

Ik ging op shopweekend naar Zwolle met de lieve M. En vergat mijn pinpas. Handig… Toch wel gelukt met dat shoppen trouwens. Dankzij het spare pasje van M.

Haar leren touperen voor het KNRM Reddersgala. Je moet er allemaal wat voor over hebben

En mijn armband in een badje van soda, lastminute gegooglede tip om mijn zilver weer netjes te krijgen

Met het OV naar Amsterdam gaan op die ene dag in het jaar dat het keihard sneeuwt. Fail…

Van kerst 2017 zijn bijna geen foto’s, wegens het feit dat we constant bezig waren wasjes te draaien en spuug op te ruimen. Ha gezellig, écht kerst. We nemen er maar geen foto’s van.

2017 over het algemeen

Op persoonlijk vlak had ik vooral te maken met teleurstellende vriendschappen. En dan niet zomaar…nee, van het kaliber, dat mensen je uit de grond van hun hart vertellen dat de vriendschap hen dierbaar is en vervolgens elk soort van contact verbreken, en mensen die gewoon niet over zichzelf heen kunnen stappen. Dat vond ik echt heel naar om mee te maken. Zeker omdat ik de indruk heb dat ik meestal wel goed voor mijn vrienden zorg (oké, ik heb ook wel een verbeterpuntje, ze kunnen me niet altijd bereiken omdat ik gewoon in net iets teveel clubjes en dingen zit). Toch maakt het me onzeker. Daarmee kwamen namelijk ook nog wat andere mensen die het prettig vonden even hun zegje over mij te doen. Ik voel me waardeloos, leeg en op.

Blogwise goot ik Wandernan in een nieuw jasje. Daar hoort achter de scherm nog heel veel werk bij wat ik beetje bij beetje aan het verzetten ben. Ik wilde het altijd een hobby houden, maar eigenlijk ben ik idioot als ik er geen verdienmodel bij opstel. Dat gaat dus gebeuren het komende jaar, al zal jij als lezer daar niets van merken.

Mijn bedrijf WanderWeb is echt als een raket gegaan het laatste kwartaal. Het bestaat al anderhalf jaar, maar pas sinds Pippa naar school is kan ik er de tijd aan besteden die ik wil, wat neerkomt op zo’n 25-30 uur per week. Liever niet meer, maar ongemerkt ging dat toch zo. De algemene processen zijn nu allemaal gestroomlijnd, zo kan ik mijn werkbare uren optimaal benutten. Wil jij een website laten maken, een blog beginnen of meer weten over social media, mail mij (door op de link te klikken).

De beste 5 gelezen posts van dit jaar

Center Parcs Parc Eifel (omdat ik hier niet enthousiast over was)
Hippe lunchroom Plein 8
Trekkershut op de Waldsang
Interview met schrijver Tom Schotten
7x Porto met kinderen

All time favourits

Zaanse Schans – GRATIS
Vienna Card kopen of niet
Hof van Saksen
Gotthardpas
Spaanse Rijschool

Print Friendly, PDF & Email