Vroeger in de Tina las ik een verhaal over het orakel van Delphi. En op een dag was ik er, we maakten een rondreis over de Peloponessos. We reden over de brug bij Patras het schiereiland af en reden langs een prachtige kustweg naar Galaxidhion, waar we verbleven in de geweldige B&B Ganimede, met een van de beste ontbijtjes die ik ooit heb gehad.

Vanaf Galaxidhion is het ongeveer een uur rijden naar Delphi. Het ligt hoog in de bergen verscholen, op een prachtige plek. De ingang is even zoeken. Je kunt het best het dorp uitrijden, tot je het museum ziet en daar zo dicht mogelijk bij parkeren. Het is een hele klim!

De buggy konden we meenemen tot aan de kaartverkoop, daarna is het een zinloze bagage om bij je te hebben. Noor was bij aankomst niet helemaal amused. Zelf zag ik ook behoorlijk op tegen de klim. Zes maanden zwanger, 32 graden, midden op de dag. Tips zijn dus; probeer de minst warme dag uit te vogelen en ga er zo vroeg mogelijk heen.
Goed, met Noor erbij en dat heerlijke ontbijt bij Ganimede was het voor ons geen optie om er eerder aan te komen, dan maar even de tandjes op elkaar.
Eigenlijk mag je logischerwijs geen eten en drinken mee naar binnen,  maar ik raad echt aan om in ieder geval water bij je te hebben.

Het was echt even doorbijten voor Noor, maar die dappere kleine heeft het maar mooi gedaan. En ze stal natuurlijk de show daar op de berg in Delphi. Een hoop ‘Ohhhh she’s so cute!’ en ‘Wow! You go girl!’ en ‘Zo! Dat is stoer.’ (van een paar landgenoten die zelf heel stoer de berg op hadden gefietst!). Uiteindelijk had ze veel lol in de trapjes, hup! En SPRRRING!

Wat is er te zien? Wiki omschrijft het als een bijzonder suggestieve opgraving, waar ik het wel mee eens ben. Nog niet half zo suggestief als Olympia, wil ik daar wel aan toevoegen. Van de meeste stenen is nog wel iets te maken.

Het verhaal van het orakel moet je maar eens opzoeken, als je echt geïnteresseerd bent, maar in het kort komt het hier op neer. Delphi was een pelgrimsplaats, waar mensen van heinde en ver naartoe gingen, om te vragen om raad bij moeilijke beslissingen.
Op een krukje bij de rotsspleet (waar hallucinerende gassen uit zouden zijn gekomen) zat Pythia, in een ketel (ja!) op een driepoot. Ik zie dit voor me en moet erg denken aan madame Mikmak. Maar goed, zij blafte er allemaal rare dingen uit, wat werd vertaald door een priesteres, die dat weer samenvatten in verzen die iedereen lekker tweeledig kon uitleggen. En zo werden beslissingen genomen als ‘zal ik buurland Perzië aanvallen of niet’.

Dit is natuurlijk heel kort uitgelegd, maar zo heb je een eerste idee over wat er daar gebeurde.

Als je kinderen deze klim hebben gemaakt, dan hebben ze natuurlijk wel iets lekkers verdiend. In het dorpje Delphi zijn verschillende restaurantjes waar je even lekker kunt zitten met uitzicht op de Golf van Korinthië in de verte. Even uitpuffen!

Daarna zou je naar beneden kunnen rijden en even lekker naar het strand kunnen gaan in Itea. Je kunt prima eten aan de boulevard, waar ook een paar speeltoestellen voor kinderen zijn. Wij hebben lekker wat broodjes en sapjes gehaald bij de Spar (ik kom echt op de gekste plekken Spar supermarkten tegen) en op het strandje zitten.

Print Friendly, PDF & Email