Wandernan

Wandernan

Reisinspiratie voor gezinnen

Categorie: Weekly whereabouts

Weekly Whereabouts #333 #334 #335: Koggenroute, Fruitparkhotel en sporten

Ok, ok… ik heb jullie verwaarloosd. Het spijt me. Vanaf vandaag probeer ik jullie weer trouw elke week op de hoogte te houden van mijn whereabouts. Het was gewoon een…

Ok, ok… ik heb jullie verwaarloosd. Het spijt me. Vanaf vandaag probeer ik jullie weer trouw elke week op de hoogte te houden van mijn whereabouts. Het was gewoon een gekke zomer. En de afgelopen weken waren ermmmm…. lamaar. Ik ga de silver linings er voor je uit halen… We waren bij die dag dat we met zijn vieren op roadtrip gingen naar Friesland voor een dagje. Dat was zo onverwachts leuk dat we twee dagen later weer op pad gingen.

Maandag

Vandaag wordt er wat minder goed weer voorspeld. Ik wil het er op wagen. Een roadtripje in een voor mij onbekende hoek van Noord-Holland. De ANWB Koggenroute. (meer lezen over ANWB autoroutes doe je HIER.

In Grootschermer vinden we een leuk speeltuintje.

In de Rijp eten we goddelijke taart.

We lunchen bij pannenkoekenrestaurant Ootje Konkel.

En dan wordt de lucht nogal donker. We gaan naar huis. Of nee, misschien nog even naar de Boet? De parkeerplaats staat net zo vol als wanneer het kerstmis is. We slaan wel even over…

Dinsdag

Eerst even naar de bieb voor nieuwe boeken. Heerlijk…

Noor gaat bij haar hartsvriendin en dansmaatje F slapen. Feest!

Woensdag

Samen met Pippa ga ik naar speelpark de Swaen waar Noor, F en haar moeder M zijn. We spenderen er een heerlijke middag. De meisjes spelen eindeloos. Daarna hebben we geen zin om te koken dus we sluiten aan bij El Chiringuito voor een patatje.
Feest!

Vrijdag

Ik ga sporten. Het is snikheet. De meisjes zijn onwijs lief en gunnen mij even mijn uurtje sport en uurtje napraten. Ik besluit dat het tijd is voor iets wat ik al jaren tegenhoud. Een zwembad in de tuin (ik zeg altijd dat we voor een paar euro in een echt zwembad kunnen zwemmen en zie het nooit zo zitten, zo’n énorme waterbak in de tuin als iedereen zuinig moet doen met water). Maar naar een zwembad gaan, of zelfs maar een strand… dat is ook niet zo eenvoudig tegenwoordig.
De meiden zijn dolblij.

Zaterdag

Vandaag gaan we naar het Fruitpark hotel. Kadootje voor P zijn verjaardag. Ik maak geen haast. Het is buiten 30 graden plus. Ik zou zo niet weten waar we in de omgeving rustig kunnen afkoelen.

Bij aankomst lunchen we lekker in de schaduw. Onze kamer is al klaar en we mogen er al in, wat lief. De airco houdt de kamer een steady 24 graden. Hoe heerlijk?

Next: midgetgolfen.
Inspiratieloze baan…
‘Het is wel warm hoor mevrouw!’ waarschuwt de receptioniste mij. Ach ja, warm was het sowieso vandaag.
Na zes banen van de 18 houden we het voor gezien. Het is inderdaad niet normaal zo pokkewarm.

We halen badslippers en badjassen op bij de receptie.

Een duik in het zwembad(je) dan maar. Dát is even lekker!

’s Avonds een we heerlijk. Ze zorgen ook extra goed voor de kleine gastjes.

Ik val voor tien uur in slaap bij de airco. Ik ga even een topnacht maken.

Zondag

Vandaag gaan we na een heerlijk en uitgebreid ontbijt naar Ouwehands Dierenpark. Dat was eigenlijk het doel van ons bezoek. Ik vraag me af of het verstandig is met deze hitte.

Maar het valt alles mee. Het is er niet extreem druk en onderweg is er genoeg te spelen voor de kids. Wat zijn we in Nederland toch verwend met zoveel toffe dierentuinen!

We blijven nog lekker in het BBQ restaurant eten (deze is maar een beperkte tijd open, volgens mij inmiddels weer gesloten).

Maandag

Ik vertel Noor, even gezellig bij me komt knuffelen terwijl ik opstart achter mijn laptop, dat vandaag haar kinderfeestje is.
Ze gelooft het eerst niet. Als het tot haar doordringt sprint ze naar boven, ondertussen gillend: ‘Wat moet ik aan!’

Vanwege de hitte leek het me prima om het vandaag te doen. We verversen het zwembadwater, zetten de ligtstoelen op het grasveld, draperen er heerlijke handdoeken overheen, versieren de boel… Een meidenfeest.

Ik maak een Italiaans buffet. Noor houdt daar zo van. De meisjes kiezen allemaal gezond. Grappig om te zien.

Het ijs is een heel ander verhaal. Daar zie ik Pippa met zeven (!!!) wafels in haar ijsje voorbij schuiven.
Ho ho… dat gaat zomaar niet.

Ik zag niet op tegen een feestje alleen te organiseren, het opruimen is wel een ander verhaal. Als P thuiskomt van een lange dienst en ik net de kids in bed heb kan ik alleen nog maar een vinger optillen. ‘Hoi…’

Dinsdag

Vandaag gaan we met de paarden een buitenrit maken, omdat het te warm is om met ze op de manege te blijven.

Woensdag

Na het sporten vraag ik de kiddies wat ze willen eten vanavond.
‘Wij eten vanavond niet bij jou hoor. Wij gaan bij oma logeren.’
Ehhh… oh ja. Vaag staat me er iets van bij. Ik bel mijn moeder maar even om te verifiëren of dit verhaal klopt.
Het klopt.
Oh jee. Freedom! Na heel veel bellen vinden we een plekje bij Leuk! in Schagen. Heerlijk gegeten.

Zaterdag

Vandaag vieren we de verjaardag van Noor. 10 jaar! Dat moet een groot feest worden. Maar ja,… hoe doe je dat een beetje coronaproof? We vragen Noor wie mag blijven eten. Ze kiest voor vriendin E. Dat betekent E en onze goede vrienden R & E en andere dochter F. Gezellig!
Daar omheen ‘plannen’ we alle andere lieverds die willen komen.

Noor heeft een topdag. Ik ook. Ik mag lekker koken. De tafel staat vol Italiaans lekkers. Iedereen geniet… Ik vind dat zó leuk om te zien.

Als alleen vrienden R & E nog over zijn verhuizen we met een fles limoncello naar de ligstoelen. De kids posteren zichzelf op de bank met nagesynchroniseerde shitseries. Af en toe roepen we naar binnen om te vragen of alles goed gaat, of er iemand naar bed wil of moe is.

Om half twaalf geven ze licht. We besluiten dat het mooi is geweest.

Nog eentje dan…

Zondag

Ik zit mijn kater uit bij de kapper. Maak nieuwe selfies en een nieuwe profielfoto voor mijn sociale gebeuren. De vorige zijn echt te oud om nog actueel te zijn.

Maandag

De kids gaan weer naar school. Wat is het raar om je kind af te geven bij een juf die je niet even in de ogen hebt gekeken. Tsjonge.

’s Middags mag ik voor het eerst weer boksen. 1-op-1. Ik ga half dood en ben een uur later nog misselijk. Precies wat ik nodig had.

Noor naar dansen, ik een goed gesprek met moeder M.

Dinsdag

Noor is vandaag echt 10. Ik heb een dochter van 10. Hoe dan?

Donderdag

Tijd voor mijn wekelijkse therapie met F uurtje. We wandelen en kletsen tot het dondert en het bliksemt. Eindelijk werkt het weer mee…

Vrijdag

Small group training. M heeft besloten dat we best een kilometer kunnen roeien. Iedereen gaat dood. Voelt niet helemaal verkeerd.

Tijd om de broekriem weer aan te halen. Jullie weten dat ik pre-corona 13kg was afgevallen. Precies op mijn verjaardag heb ik dat gehaald.

Inmiddels was ik terug naar 11,8 kg. Op zich niet heel verkeerd, als je ziet wat ik allemaal niet heb kunnen doen en wat ik gewoon heerlijk heb gegeten en gedronken.

Maar goed, ik zat op een goede weg en wil nu weer doorpakken. Dus een gesprek met voedingsconsulent en sportmattie S.

S: ‘Wat ga je doen dit weekend?’
N: ‘Vanavond eet ik pizza.’
S: ‘Zelfgemaakt?’
N: ‘Uiteraard.’
S: ‘Wat doe je er dan op?’
N: ‘Een pizza bianca, ooit had ik die bij de oude Fabbrica, weet je nog? Da’s driedubbel slecht, met stukjes aardappel, heel dun gesneden en mozzarella, en champignons.’ Ik droom even weg bij het vooruitzicht naar deze ultieme pizza. Zal ik nog vertellen van die crispy pancetta daar bovenop?
S: ‘Oh wow… wist je dat de chef van Fabbrica nu een eigen trattoria heeft? Op de Kennemerstraatweg? Als je het hem vraagt maakt hij hem zo voor je.’
N: ‘WTF… dat vertel je mij toch niet…’

Ik lig slap. Maar serieus, beste voedingsadvies ever…

’s Avonds maak ik dé pizza. Waarna mijn vriendinnen champagne en wijntjes van opa Toni komen slurpen. We hebben elkaar te lang niet gezien.

Nog eentje dan…

Zaterdag

Noor mag vandaag voor het eerst trainen met de nieuwe wedstrijdgroep. ESG mini’s. Ik kom aan bij het dorpshuis waar getraind zal worden. De deur is nog dicht. Ik wacht geduldig af. Er komt een andere moeder aan.
‘Is dit waar die trap naar beneden is!?’ schreeuwt ze ons toe.
Ok. Ik mis een inleiding geloof ik.
Ik kijk haar aan en zeg dat ik hier nog nooit geweest ben en dat ik derhalve ook niet afweet van het al dan niet bestaan van een trap achter deze gesloten deur.
Alleen geduld kan je redden.
De kindjes worden vijf minuten later, zoals verwacht, naar binnen gelaten.
Regelnicht gaat in haar auto zitten.
Een kwartier later schrik ik op uit mijn boek. Ik zie moeder regelnicht uit haar auto springen.
‘A! A! Híer is het!’
De vader van A was even het schema van zijn dochter vergeten en sloft richting de deur. Hij ziet er uit alsof hij jaarrond in de vakantiemodus zit. Gelukkig heeft moeder regelnicht het telefoonnummer van juf E. Ze belt diréct.
Fijn zulke moeders, ik weet nu al wie het gaat oplossen als ik straks Noor haar haar niet in een perfecte vlecht weet te krijgen…

’s Middags trachten we een stapje verder te komen in het verhaal ‘verbouwen’. De eerste winkel die ik voor ogen had, daar kun je alleen terecht na een afspraak. De tweede winkel heeft geen apparatuur. Voor de derde winkel staat een rij van 150 meter. In de vierde winkel worden we súper leuk te woord gestaan. Zo. Wat een score.

Vanavond maak ik bun bo xao. Ofwel, een Vietnamese pokebowl met rundvlees gemarineerd in lemongrass. Smullen!

Zondag

Ik sta op de weegschaal. Ja wel gotverdedekutklote. Ik boek direct twee sessies bij de sportschool. Een uurtje body balance. En daarna mat ik mezelf nog even af.

Deze week gepubliceerd

Geen reacties op Weekly Whereabouts #333 #334 #335: Koggenroute, Fruitparkhotel en sporten

Weekly Whereabouts #331 en #332: Beekse Bergen, weer thuis en Friesland

De weken vliegen voorbij! Dit gaat echt veel te snel. Dat en hoe het nog niet borrelt. Behalve in mijn glas dan… Maandag Inpakken en door naar het volgende… De…

De weken vliegen voorbij! Dit gaat echt veel te snel. Dat en hoe het nog niet borrelt. Behalve in mijn glas dan…

Maandag

Inpakken en door naar het volgende… De Beekse Bergen. Voor aankomst doe ik eerst even wat boodschappen voor de komende dagen. Organisatie is alles. We rijden een rondje door het safaripark, in colonne. Het is op zijn zachtst gezegd een tikje druk hier.
Halverwege kon je altijd een stop maken om even lekker te picknicken en spelen. Dat is (corona) veranderd. Oops. Even de briefing gemist. We eten staand naast de auto onze zelf meegebrachte broodjes omelet.
Er staan hier een paar dixies zonder kraanwater. Erm…?

We gaan verder over de savanne. Kamelen sjokken tussen de auto’s door. Pippa vind zit het met verbazing te bekijken (ze is er twee jaar geleden ook geweest, maar weet hier niets meer van geloof ik…). Kamelen likken aan auto’s.
Pippa moppert wat. ‘Ja, zie je, dat krijg je er nou van als ze al die beesten hier loslaten.’
Ik moest al naar de wc, zulke humor kan mijn blaas bijna niet aan.
Omdat we nog een paar uur te doden hebben voor we in ons huisje kunnen, checken we ook alvast even hoe Speelland er uit ziet.
-> bij een verblijf op de Beekse Bergen krijg je een attractiepas waarmee je de dagen van je verblijf naar 6 verschillende attracties kunt gaan (Safaripark, naastgelegen Speelland, Zooparc Overloon, Aviodrome, Dierenrijk in Mierloo en AquaZoo in Leeuwarden)

Dan mogen we ons huisje in. Het ziet er echt heel leuk uit (de schoonmaak is wel echt beroerd), lekker ruim, een gezellig stapelbed, sfeervol, een fijne badkamer en een douche ensuite en stapels schone handdoeken.
We kijken uit op Bahari Beach, waar zeehondjes zitten en zitten precies aan de goede kant, hier liggen ze ’s avonds op de kant te tukken.

Deze avond heb ik een plekje bij Moto gereserveerd. Een restaurant in Afrikaanse stijl. Ik kies de bobotie, nu we er toch zijn.

Dinsdag

Vandaag gaan we heel de dag naar Speelland, het beloofd mooi weer te worden en hier kunnen de kinderen lekker in het water spelen. Er zijn een paar glijbanen in een bad en verder verschillende strandjes en speeltoestellen.
Om vijf uur willen we liever nog niet naar huis, maar er moet toch gekookt worden.
Na het eten gaan we nog een ijsjes halen en wandelen we langs giraffen, zeboes, zebra’s en kijken we even bij de huisjes die rondom de leeuwen liggen.
Poe! Waar zou ik een volgende keer (eventueel), willen zitten? Nu waren we te laat voor keuze uit huisjes, maar zou ik een boomhut willen? (als ik goed gespaard heb… ) Of bij de leeuwen willen zitten (het gebrul van een leeuw all night long, lijkt me geweldig, maar niet elk huisje biedt even mooi uitzicht…). Of toch aan de savanne?

Woensdag

Het park in! We blijken maar drie minuten lopen bij de parkingang vandaan te zitten. Wat een toplocatie eigenlijk! Vandaag doen we een stuk van wandelsafari. Hier en daar is het druk, maar het is goed te doen. De lunch eten we in het centrale deel van het park. We sluiten af met een swirl bij de apenrots. De apen zijn een beetje suf, het is warm vandaag.

Om vijf uur mogen we zwemmen. Het zwembad is klein, maar leuk, zeker voor wat kleinere kinderen.

We eten bij Moto. En doen ons nieuwe spelletje Pearls. Geweldig leuk spelletje wat je prima kunt doen als je op eten zit te wachten.

Donderdag

We wandelen het park in en nemen de boot naar het startpunt. Daar schrik ik me lam. Drommen mensen bij elkaar. Afstand kan niet bewaard worden. We wandelen direct weer door naar de resort uitgang. Sowieso is Pippa erg moe. Ik leg haar lekker terug in bed en ze slaapt drie uur lang. Eh?

Ondertussen trek ik een fles open. Je moet wat.

Na het eten vertrekken we naar Karibu Town, het centrum van het resort. Met een biertje en uitzicht op de savanne wachten we het moment af waarop de gamedrive begint. Ik had niet verwacht dat ik het zo onwijs leuk zou vinden hier. Ik bedoel, natuurlijk boek je zoiets niet omdat het je níet leuk lijkt, maar het is echt heel relaxed om zo een midweekje tussen de beesten te zitten. Dat je niet een hele dag het park in hoeft bv.

Om kwart over acht is onze gamedrive geboekt. We hebben er zin in. We zijn de enigen op dit tijdstip. De mevrouw moet de hekken nog van het slot halen doen voor we in het park kunnen. Ha!

De meisjes stellen vragen als: ‘is dat een jongetje of een meisje’ ‘hoeveel baby-giraffen zijn er?’ ‘hoe heet die giraffe’.
Zelf vond ik het grappigst om te horen dat dode dieren, mits niet dood gegaan aan een virale ziekte, aan de leeuwen gevoerd worden. Dat had ik op een of andere manier niet verwacht.

Jammer, laatste nachtje al weer hier!

Vrijdag

Na het inpakken van de auto, en een laatste doppio aan de savanne, gaan we nog even naar Speelland. Als het daar begint te regenen besluiten we dat het mooi is geweest voor vandaag. Ciao.

In de auto ben ik even een beetje sjaggerijnig. Ik heb dat altijd, als een vakantie voorbij is. En dan gaan mijn radartjes draaien volop om een nieuw avontuur te bedenken.

Die middag al maak ik een nieuwe lijst met ideetjes voor toplocaties. Vrijwel allemaal in Nederland…

Zaterdag

Een afspraak bij de keukenspecialist.

Zondag

Eten bij vrienden R&E. Lekker om zo aan te kunnen schuiven en de beide vakanties door te nemen. Zij zijn aan het begin van de vakantie naar Frankrijk geweest, waar het toen nog heel rustig was. We eten echt het lekkerste stoofvlees wat ik ooit heb gehad.

Woensdag

Na twee dagen te hebben gewast, opgeruimd en heel veel gelezen, ga ik vanmorgen voor het eerste sporten. Poe hee!
Daarna verwen ik de meisjes met een lekkere lunch, kleding, een rugtas, stiften en Playmobil. Dat hadden ze nog niet.
Daarna ga ik nog met ze langs Mercato, de plaatselijke specialist van Italiaanse heerlijkheden.

Pippa heeft ook beschermers en een helm gekregen vandaag voor haar skateboard. We gaan even naar het handbalveldje om het te testen.

Donderdag

Au. Auauaua! Spierpijn. Niet een klein beetje, maar echt scheurende pijn. Ik probeer zo min mogelijk te bewegen. Met een boek op de bank. Mijn enige effort van vandaag is dat ik lekker kook. En een fles spumante open trek.

Vrijdag

Weer sporten. Het gaat al wat beter.

We besluiten niet naar het strand te gaan. Volgens mij zit iedereen namelijk op het strand. Terwijl Pippa even bij de kapper is, halen Noor en ik wat dingen om een waterbaan op de muur te maken.

Thuisgekomen blijven ze nog even binnen tot een uur of twee. Daarna doen we een watergevecht in de tuin.

Voor het eerst in mijn leven steek ik zelf de bbq aan.

Zaterdag

Ik hou van roadtripjes. Wandering off. Zonder plan, oldskool met een kaart op schoot kijken wat er te doen is.

Vandaag beginnen we in Harlingen. Zonder cash geld. Dan is het lastig parkeren… In het stadje drinken we koffie en delen we taart. Hmmm. Er hangt een gezellig sfeertje en ik bedenk dat het toch echt wel eens leuk is om naar Terschelling te gaan.

Verder gaat onze trip langs de dijk. Schaapjes op de weg en lekker veel ruimte om over het dijkje te galopperen.

Verder naar de Zwarte Haan. Een restaurantje die gekenmerkt is met het keurmerk ‘Waddengoud’, wat zoveel betekent als dat ze er veel lokale producten gebruiken. Het klinkt veelbelovend.
We wandelen het terras op.
‘Heeft u uw handen gedesinfecteerd?’ vraagt een niet al te vriendelijk ogend meisje. We komen net binnen, dus nee, nog niet gezien. Of we dat even willen doen. Zeker wel… graag zelfs.
Een minuut laten staat ze aan ons tafeltje. Ze maakt hem schoon. Pakt de kaart uit mijn hand, veegt er een dweil overheen en denk dat ze nu lekker bezig is. Ik snap de volgorde niet helemaal.
‘Heeft u uw handen gedesinfecteerd?’
‘Ja, dat vroeg je net, dus dat hebben we gedaan,’ merk ik droog op. Ze had niet door dat we elkaar een minuut geleden ook al gesproken hadden. De drankjes worden op ons spelletje Pearls neergezet.
Deze mevrouw hoort niet in de horeca thuis. Man, man…

Het eten is ok, maar het Waddengoud is wat overdreven. Ik had er even iets meer van verwacht.

Op het terras hoor ik dat er flamingo’s te zien zouden zijn. Waarom hebben we geen verrekijker bij ons?

Verder naar een uitzichttoren. Die we maar niet kunnen vinden. Ergens verstopt in een dorpje vinden we een ingang van een park met fruitbomen, paarden en doorkijkjes, maar geen uitzichttoren.

Verder naar het dorpje Oosterlittens, waar ooit de geheimen van Barslet werden opgenomen. Een Nederlandse serie die niemand kent. Ik raak in gesprek met de ober, hij vind het grappig dat we om die reden in het dorpje terecht zijn gekomen en hij vertelt dat hij nog heeft gefigureerd in deze geflopte serie.

De dag begon met een red velvet taart en eindigt met een pizza op een parkbankje in Franeker. Verschil moet er zijn… Overigens wel een onwijs lekkere pizza.

Zondag

Opruimen, puin ruimen, afstoffen en een begin maken om mijn berg rommelmarktmeuk op te ruimen. Ik zie mezelf voorlopig niet op een rommelmarkt staan en de berg groeit maar aan. Marktplaats is mijn grote vriend. Alle opbrengsten gaan in de nieuwe pot. De ‘Pairi Daiza-pot’, Een paar nachten in deze Belgische dierentuin kost een klein fortuin, maar ik wil er heen. De dames zijn ook enthousiast en hebben al de perfécte kamer uitgekozen. Eentje die grenst aan het walrussenverblijf. Kosten voor drie nachten (minder is haast niet te doen, het ligt haast aan de Franse grens), op basis van halfpension: EUR 1800,-. Ja. Echt. We verwachten medio 2035 te kunnen gaan.

Daarna lekker online boodschappen doen en een plan bedenken voor de verjaardag van Noor die er aan komt. Hoe vieren jullie verjaardagen? Ik vind het nog wel ingewikkeld.

Wat ik ook lastig vind, is dat het nog niet begint te borrelen van creativiteit, wat ik meestal wel heb na een vakantie. Ik probeer te bedenken wat ik allemaal wil. En of dat allemaal wel past de 24 uur in een dag. Ik heb de laatste tijd voor mijn doen echt weinig sociale activiteiten. Die mis ik behoorlijk. Ik besteed veel te weinig tijd aan mijn blog. Meestal doe ik daar juist in de zomervakantie heel erg veel aan. Dan neem ik de tijd om eens lekker te tikken. En geniet ik daar intens van.
Mijn werk komt meestal pas weer op gang na de zomervakantie. Ik wil vakanties plannen, maar hoe ontwikkelt alles zich eigenlijk? De verbouwing moet bedacht worden, maar waar begin je in godsnaam? En het wordt al weer warm. Eigenlijk wil ik dan alleen maar met een goed boek in chillen. Speaking of which. Ik wil meer lezen. En meer sporten. Veel meer sporten. Zoals het voor 13 maart ging, dat beviel me wel. Ik train nu 1x extra in de small group, maar daar moet zeker nog wat bij, wil ik tegen de kerst nog een maat kleiner zijn. En dat wil ik.
Ik denk dat ik teveel wil. Denk ik. Ideas, anyone?

Deze week gepubliceerd

Deze week op de agenda

  • ANWB Koggenroute
  • Noor logeren
  • Fruitparkhotel
Geen reacties op Weekly Whereabouts #331 en #332: Beekse Bergen, weer thuis en Friesland

Weekly Whereabouts #329 en #330: boerderij, begrafenis en bad

Daar gaan we dan, eindelijk op vakantie. De auto blijkt groot genoeg voor al onze bagage. Op naar stopje nummer 1. Maandag We gaan naar het Watermuseum in Arnhem. En…

Daar gaan we dan, eindelijk op vakantie. De auto blijkt groot genoeg voor al onze bagage. Op naar stopje nummer 1.

Maandag

We gaan naar het Watermuseum in Arnhem. En dat blijkt een goede gok. De meisjes maken een eigen shampoo. Spelen met water en dammetjes (ik ook…). En voor het eerst sinds half maart (je-weet-wel) zijn we met zijn viertjes uit lunchen.

Daarna gaan we naar ons eerste verblijf. Een tent van Farmcamps op boerderij de Branderhorst. De kids zijn helemaal in hun nopjes met al die skelters en kinderen om mee te spelen.

Dinsdag

Eigenlijk willen Noor en Pippa helemaal niet iets doen. De boerderij is toch heel erg leuk? Toch gaan we het doen, een ezelwandeling.

We krijgen na wat korte instructies ezeltje Yondo mee. Hij is inderdaad eigenwijs, maar lief.

We wandelen zo een stukje… Gaat niet snel hoor, zo’n beest loopt langzamer dan een mens. Bij boerderij de Edelingen kun je ook nog even lekker springen op de trampoline.

’s Avonds is er een kampvuur op de boerderij, waarbij de kinderen marshmallows kunnen roosteren. Feest!

Woensdag

Al een paar weken lang weet ik dat ik vandaag ga eten in Zutphen. Hallo spontaniteit…

Het is een beetje miezerig weer. Balen…

Voor het eten halen we bij de VVV een wandeling op, speciaal voor kinderen. Binnen bij Vaticano ruikt het heerlijk naar fantastische Italiaanse gerechten. Lastig om te kiezen! Maar het lukt en we zitten even heerlijk. Zo fijn dat je inmiddels met kids best leuk uit eten kunt.

We gaan op pad en speuren door de straten van Zutphen. Aan het eind moet je met een woord komen, waarna je de schat bij de VVV kunt open maken. Leuk gedaan… Iedereen happy.

’s Avonds is het op de camping weer gezellig. Dat zie je niet op deze foto, hier is de regen net gestopt. Vijf minuten later loopt het weer vol met kinderen.

Donderdag

Vandaag rij ik terug naar huis. Om zeven uur ’s morgens stap ik in mijn yogapants in de auto. Om iets over negenen ben ik thuis en stap ik even lekker onder mijn eigen douche.

Vervolgens gaan we oma begraven. Mijn neef vind dat ik voor de gelegenheid geen gympen aan mag. Ik wel. Ik heb hakken overwogen, maar met het oog op gladde kerkvloer en mijn gang naar het spreekgestoelte leek het me verstandig om deze aan te doen.

Als je van theater houdt is een katholieke begrafenis goed vol te houden. Pastoor B had gevraagd het toch allemaal kort te houden, dit in verband met corona. Ik verdenk hem ervan zelf gewoon nóg wat extra zendtijd te willen pakken. Geeft niet. Deze Italiaanse pastoor met wapperende gewaden en grote gebaren weet van oma niets meer. Tot hij zich, na mijn woord, wel herinnert wie er voor hem ligt.
‘Ach! We hebben elkaar best vaak gesproken bij Magnushof… ‘
Pastoor B zegt Magnoeshof, zijn roots liggen in Italië. Pastoor B heeft een nogal opzichtig flashy ding voor zijn wijwater. Ik vraag me af of er een site is voor pastorale gadgets.

Maar goed, oma wordt bijgezet in het graf van mijn opa. Wat allemaal mooi is. Daarna mogen we nog even lekker wat eten met zijn allen. Elk gezin aan een eigen tafel. Wel top, aangezien ik de rest van mijn gezin niet bij me heb. Komt goed hoor, ik doe net of ik bij mij broer inwoon.

Ik rij weer naar huis en vergeet daarbij mijn bril, maar daar kom ik pas over vijf dagen achter.

Ik heb in het dorpje Hengelo een tafel gereserveerd bij Jansen & Jansen. Super leuke bediening, fijne tafels met veel ruimte en lekkere stoelen en heerlijk eten. Even bijkomen van deze gekke dag.

Kids mogen een ijsje, hoera! En een appje naar opa & oma, want die sponsoren een paar heerlijke diners en lunches op vakantie.

Vrijdag

We pakken snel in. Het regent nog steeds, dus weinig reden om te blijven hangjassen. Dan horen we dat we vanaf zaterdag 11 juli in België mondmaskers voor moeten in België. Hmm. Ik weet niet wat ik er van vind. Als ik hoor dat kinderen deze plicht niet hebben, ben ik al weer een beetje blijer.

We rijden weg na het verkrijgen van stempels in het boerenpaspoort en een echt boerenknechtendiploma (Pippa kijkt er nogal trots bij).
Dag Hooihuys, dag spelletjeskist.

We rijden naar Maasmechelen Village, de designer outlet. Als we bij Le Pain Quotidien een broodje willen eten blijkt dat de Belgen het allemaal wat anders regelen. Mondmaskers. Eten bestellen via een QR code. Alles uitgeschreven en gereguleerd. Ik weet niet. Het voelt niet helemaal lekker.

We scoren best wat leuke dingen. Maar niet voor de kinderen. Dat vind ik wel jammer, had ze wel iets leuks gegund, maar zoals wel vaker in de outlet zijn er toch een hoop dingen die op het rek leuk lijken, maar aan een lijf duidelijke gebreken hebben. Mijn aankopen beperken zich ook tot een heel basic trui van Gant, vijf paar Falke sokken en een MAC nude lippenstiftsetje (waarvan ik 1 gloss mogelijk al kwijt ben geraakt…)

Bij aankomst in Mooi Zutendaal en inspectie van de woning ben ik nogal teleurgesteld. Ik had iets met een L geboekt. Een L staat bij Landal voor ‘luxe’. Die luxe uit zich meestal in de sauna (extra opslagruimte voor mij) en een Nespresso. Maar hier is de badkamer bekleed met een slecht gelegd parket.
‘Waar is dat bad nou mam?’
Eh… ja… good one.
Aangezien we thuis geen bad meer hebben sinds de verbouwing van vorig jaar is het hebben van een bad op vakantie weer een speciaal ding geworden. Vind ik wel leuk. De meisjes hadden er plusminus een half uur over gedaan om een bruisbal uit te zoeken die ze kado kregen van mij.

Normaal zou ik niet zo snel bij een receptie staan, maar nu wil ik het wel proberen. De mevrouw bij de receptie doet haar best om de papieren van een familie die nog moet inchecken en een huis met bad heeft te onderscheppen. Net te laat, ze checken net in.
Het gaat niet lukken.
‘Heb je ook geen ander type meer beschikbaar?’ (desnoods met bijbetalen denk ik erbij).
Ze tikt. En tikt. En tikt.
En tovert een upgrade naar een 10-persoonshuis uit haar hoge hoed. Ok. Doen we die…

Ons megahuis heeft wel twee nadelen. Ten eerste heeft het geen was/droogcombinatie die we eind week 2 wel hard nodig hebben. En in de keuken zie ik een Senseo-apparaat. Ja, en de koffie dan?

Ik Google. In Hasselt zit een Nespresso winkel. Probleem opgelost. Kopen we morgen een koffiezetter.

We slepen al onze huisraad uit de auto, in ons huis. Ik zie een plasje water uit de meterkast tot aan de woonkamer. Ermm…

Nog maar eens bellen met de receptie. P bestelt patat. De patat komt tegelijkertijd met de technische dienst. Gezellig hoor. Maar hey…. we hebben een huis met een buitentafel voor nog 6 extra vrienden. Een een loungebank, ligstoelen en een buitenhaard. En vier badkamers.

Zaterdag

Vandaag gaan we dus naar Hasselt. Niet voordat ik met mijn ninjamasker voor brood heb gehaald in de supermarkt.

In Hasselt gaan we eerst naar het Modemuseum. Dat staat al even op mijn verlanglijstje en ik tref het. Elk half jaar wisselt de tentoonstelling. En deze keer is het thema ‘SMUK’, over opsmuk in de mode. Geweldige borduursels, parels, 3D prints (Iris van Herpen), veel Galliano en D&G. Ik kijk mijn ogen uit en zou willen dat ik in de buurt van Hasselt woonde, dan zou ik zeker elk half jaar gaan kijken.

Daarna gaan we nog een rondje door de stad. En kopen we een Nespresso apparaat in de boutique. Zo. Morgen goede koffie. Ons apparaat thuis staat er inmiddels tien jaar en begint wat rare geluiden te maken. We vinden dat het kan.

Zondag

Op naar Maasmechelen M2 shopping center. Mocht je je eens in Amerika of Canada willen wanen. Ga hier heen. Enorme parkeerplaatsen en mega winkels. We trekken met ‘onze bubbel’ (onze zuiderburen noemen 1 gezin een bubbel, klinkt een stuk feestelijker vind je je niet?) door de AH en nemen gewoon zo’n beetje alles mee wat lekker lijkt. Toetjes met kadootjes. Bubbels. Skyr. BBQ spullen. Rocky road. En een fles allesreiniger. Dit in het kader van ‘we koken zelf wel’. Stuk gezelliger dan dat geloer over die ninjamaskers heen.
Hoogtepunt van de dag. ’s Middags gaan we zwemmen in het vooraf besproken tijdsslot. Zwemkleding thuis aan. Van tevoren kiezen voor binnen of buiten zwemmen.

Uit het zwemmen steken we de mini-BBQ aan in de buiten open haard. De dames willen limo in een wijnglas. Als dat je dag nu perfect maakt… doen we dat.

Maandag

Even heel eerlijk. Je ziet natuurlijk alleen de zonnige plaatjes. De blije kinderkoppies, maar ik wil toch even een sidenote plaatsen.
Deze vakantie valt tot nu toe een beetje tegen. De kinderen hebben daar hoop ik weinig van door, maar ik ben toch een paar keer een paar uur strontsjaggerijnig geweest. Ons initiële plan is om meerdere redenen omgezet in deze vakantie. Vond ik niet leuk. Als blijkt dat Oostenrijk uiteindelijk best goed te doen is (zie even de Insta van Is Het Nog Ver?), baal ik wel extra.

Ik ben niet snel jaloers op andermans vakantie (er is altijd wel een vakantie die leuker lijkt en ik twijfel meestal lang genoeg om maar de juiste plek te kiezen die mij perfect lijkt), maar de eerste weken hebben we toch echt wat regen gehad, het tripje naar huis (waarvan ik het echt gewoon goed vond voelen om te gaan) droeg er niet aan bij -> en dat was dan meer het idee dat je dus zo dichtbij huis bent dat je zo weer het vertrouwde ‘durp’ in rijdt, weinig verandering van beeld (Mooi Zutendaal waren we al eens geweest, ook al was dit in een heel andere accommodatie, Belgisch Limburg ben ik ook nog zelf een keer terug geweest op perstrip) en de constante aanwezigheid van maatregelen (of mensen die er schijt aan hebben, net zo vervelend), het constant vooraf moeten reserveren voor elk klein kloteding, maakt dat ik het vakantiegevoel maar matig te pakken krijg.

Vandaag echter, doen we het Blotevoetenpad en dat is echt heel erg leuk.

Ik sta nooit op foto’s. Vind ik zelf niet zo erg. Ik vind het beeld niet zo tof. Zeker niet als ik geen föhn bij me heb. P vind soms dat er toch iets vastgelegd moet worden. Ik zou een fotoboek vol kunnen hebben met foto’s waarvan ik denk… ehhh zie je mij zo? Toch jammer.
Deze moest ik weer lachen. Blaadjes haarscherp. Kooppie, is een blur.

’s Middags gaan we nog even zwemmen en gooien we de nieuwe hamamdoeken uit. En doe ik even een tukje.

Dinsdag

Vandaag staat C-Mine, de mijn bij Winterslag, op het programma. We melden ons op afgesproken tijd. De kids spelen weer een speurtocht. Best wel lastig om die verhaaltjes te lezen met zo’n ninjamasker voor. Maar het lukt en uiteindelijk vinden we Cyriel de krekel. Zit erg leuk in elkaar. Aanrader.

Aan het einde van de speurtocht mogen de dames een medaille maken. ‘Leukste dag ooit.’

We gaan eten, bestellen een burger. Burgers zijn op. Ik vraag wat er precies op is. De broodjes. Geef maar een burger zonder broodje dan. Kon ook niet. Erm…

Vol au vent dan maar. Nu we er toch zijn. En een Mort Subite.

Daarna gaan we we foto’s maken. Want mijngebouwen lenen zich daar heel goed voor.

Woensdag

Joehoe! Perfect weer voor openluchtmuseum Bokrijk. Een van de leukste dingen om de doen in deze omgeving. De meiden krijgen een chip om de pols waarmee ze op zoeken meoten naar diamanten voor op de virtuele hoed. Zo fantastisch leuk gemaakt!
In Bokrijk zijn de maatregelen duidelijk en veelvuldig aanwezig. Hier voelt het ok.

Noor en Pippa mogen allebei in het atelier iets uitkiezen om te maken. Pippa wil een portemonneetje maken. Noor maakt een eigen linnen tas.
Mocht je ooit naar Bokrijk gaan, sla dit niet over.
Noor heeft eerst een tas met tape beplakt en gaat daarna inkleuren. In het atelier staan echt de liefste dames te vertellen wat de bedoeling is.

Mam, flikker op met je ‘dit is een leuk decor’ het stikt hier van de bijen. Vinden we niet tof…

We doen nog even het avonturenpad in Bokrijk en gaan dan naar het pièce de résistance wat deze dag nóg leuker gaat maken. De speeltuin naast Bokrijk. (no worries, niet te zien vanaf de weg er naartoe… dus je kunt je kinderen rustig pas om drie uur vertellen dat hij bestaat, deze megaspeeltuin).
En ook fijn voor de ouders. Het is GRATIS. Ik herhaal: gratis. Een van de leukste speeltuinen die mijn kids ooit hebben gezien.
En ik had gelukkig een vooruitziende blik… en een tas met hamamdoeken gepakt. En een boek. En een zak pistachenoten.

Dit kunnen ze eeuwig doen. Zand in een bakje en met een katrol omhoog en omlaag brengen. Eeuwig…

Donderdag

Vandaag gaan we naar Saraland. Dat is in Park Molenheide. Er is ook midgetgolfbaan. 18 Holes in een nepmijn. We hebben anderhalf uur pret. Dan gaan we naar de binnenspeeltuin.

En hier verbaas ik me enigszins. Een boomer gaat haast ín me zitten. Dus ik verhuis naar een ander, plakkerig tafeltje. Desinfectiepompjes/palen werken hier meer niet dan wel. Anderhalve meter wordt niet in acht genomen. Mondmaskers evenmin. Er staat zelfs dat Sara van Saraland wil dat je óf anderhalve meter in acht houdt óf een mondmasker draagt.
Ok. Als er een uitbraak van COVID-19 in België wordt geconstateerd wil ik wel een gokje doen waar ongeveer. Park Molenheide is een kanshebber. Je ziet dus ook dat zodra de regels onduidelijk zijn, mensen zich navenant gedragen. Ik was mijn handen 13x extra.
Ik kan me zo voorstellen dat je, wanneer je al drie maanden nogal clean leeft, na een paar uur in dit hol vol bacteriën je zeker buiktyfus, schurft, influenza en/of kinkhoest oploopt. Denk ik.

Vrijdag

We zetten een recordtijd om onze mansion in te pakken en vertrekken naar het Vrijthof. Hallo Meestrich!
Boekhandel Dominicanen is een van de stops die we zeker moesten doen las ik overal. Hm. Ik weet niet, maar Waanders in de Broeren (boekhandel in een kerk in Zwolle) blijft #1.

We doen wat je in Maastricht hoort te doen. Shop till you drop, lunchen, biertje drinken, ijsje scoren. Met extra chocolade saus. En bonbons mee voor thuis. Ik bedoel maar, de mevrouw in de bloemetjesjurk in de winkel was een Belgin die naar Maastricht kwam voor deze chocolaatjes…

Vervolgens rijden we door naar ons derde adres. We zouden in Maastricht blijven, maar omdat het eindelijk richting de dertig graden zou gaan lopen heb ik besloten toch maar om te boeken naar een huisje. Bij Landal De Vers vonden we een huisje met veranda, loungebank buiten en kamado bbq. Perfect.
Superfijn huisje…

Zaterdag

Eerst even BBQ-helden checken voor wat recepten, boodschappenlijst maken en op naar de Appie in Boxmeer. Ik verbaas me wat. Ik moet een munt in een goor karretje doen. Vind geen handscanners bij de ingang. De kassiere moet het nummer van mijn bonuskaart handmatig invoeren en dan tikt ze nerveus met haar nagels als mijn fingerprint even niet wil met met mijn bankpas in mijn telefoon. Ja pardon. Mijn handen zijn nu zo ranzig, dat herkent mijn telefoon heel niet.
Klik ik alsof ik smetvrees heb? Heb ik misschien wel een beetje ontwikkelt de afgelopen maanden. Mogelijk. Ja.

Maar goed, de boodschappen zijn in huis en ik verheug me op de middag. Braai aan. Wijn open.

Eerst nog even zwemmen. P gooit Noor telkens weg. Grappig. ‘Nog een keer!’
Wheeee. Noor komt huilen boven water.
Ik troost haar met een ‘Niets te zien, valt mee…’
Is sowieso altijd mijn strategie.
Bij nader inzien is inderdaad een stukje van haar tand niet meer te zien. Fuck. Het is echt weg.

Tandarts bellen. Afspraak maken. Snel douchen. Noor kalmeren. Doet vast geen pijn moppie, nee echt niet. Half uur naar Nijmegen rijden. Parkeren. Omver gereden worden door aso die over het zebrapad voor de hoofdingang van het CWZ Nijmegen komt aanrissen om vervolgens op de invalidenplek te gaan staan. Door naar de het spoedplein. En de coronatent. Briefje halen. Melden bij de tandarts. Identificatie. Nee niet bij me. Paspoort… erm.. ergens wel. Kut, waar is dat ding. Ohja, laptoptas.
En uiteindelijk ligt Noor in de stoel bij tandarts Mirl B. En man wat ben ik opgelucht dat deze tandarts lief is, en geduldig en alles aan Noor heel goed uitlegt.
Noor vind alles leuk. Tot Mirl vertelt dat haar tand moet gaan slapen. Vind ik ook niet grappig. Noor kijkt me strak aan. Het voelt een beetje of ik haar verraad. Alsof ik moedwillig een lammetje naar de slachtbank heb gebracht, maar ik wist het echt niet.
‘Luister maar even naar de tandarts, die kan het beter uitleggen.’
Ik zie de enorme spuit en dat Mirl bijna de fout begaat om hem Noor te showen.
‘Doe maar niet!’
Ok, Mirl houdt hem snel achter haar rug en zegt dat Noor haar ogen dicht moet doen.
Vijf seconden. Een paar dikke tranen. Gotver.
Dan gaat M te werk. Ondanks de drukte die ze vandaag ongetwijfeld heeft, werkt ze precies en met een super focus. Ik zit gefascineerd te kijken. Vakvrouw.
Na een dik half uur ziet het er weer prachtig uit. Pfoei…

Zondag

Ontbijten in de tuin. Zwemmen (hier zijn veel prachtige actiefoto’s van… maar nog niet in mijn computer, sorry not sorry).

Bij ijssalon Clevers bestellen we voor 1x een coupe ijs ipv lunch. Omnomnom.

En nu heb ik de hele middag whereabouts zitten tikken. Morgen vertrekken we hier, op weg naar onze laatste stop in de Beekse Bergen.

Het grappige is dat ik hier ’s avonds ook telkens een leeuw hoor. ZooParc Overloon is dichtbij. Ik hoop dat ze daar trouwens leeuwen hebben, anders kan ik ’s avonds wellicht beter binnen gaan zitten…

Even gecheckt, inderdaad… ze hebben er leeuwen

1 reactie op Weekly Whereabouts #329 en #330: boerderij, begrafenis en bad

Weekly Whereabouts #328: productief, limoncello en omi

Na een heel rare week zit ik nu op mijn eerste vakantie-adres. Het is hier heerlijk rustig. En de meisjes hebben het geweldig hier. Onze tent heeft een speelhut. Een…

Na een heel rare week zit ik nu op mijn eerste vakantie-adres. Het is hier heerlijk rustig. En de meisjes hebben het geweldig hier. Onze tent heeft een speelhut. Een speelveld vol skelters, klimtoestellen, pony’s, geheime hutten en konijnen. Straks verse broodjes en de eitjes staan op het vuur.

Maandag

Ik heb zo verschrikkelijk veel werk wat ik moet afhandelen deze week. En ik mag zoveel leuke dingen nog doen! Ik heb er zin in. Ook zeker om alles af te tikken, af te sluiten en eens lekker te gaan genieten van onze vakantie.

Dinsdag

Samen met Pippa loop ik vaak langs de juwelier. ‘Mag ik gaatjes?’ vraagt ze dan heel vaak.
‘Ja hoor, wil je nu?’ vraag ik dan net zo vaak.
Ze kijkt dan een beetje verlegen, denkt eens na, en zegt dan ‘ehhh, nee.’
Ook vandaag vraagt ze het. Het mag. Ze denkt eens na en zegt: ‘Ja!’
‘Ok, dan gaan we het doen, voor je onwijs goede rapport.’
We gaan naar binnen, kiezen knopjes uit. De mevrouw tekent uiterst secuur een stip op haar oor. We keuren alledrie de plek. Ja, helemaal goed.
De eerste wordt geschoten. Pippa verrekt geen spier. Helemaal niets. De mevrouw vraagt of ik haar even iets wil laten zeggen. Ik praat met Pippa over school. Ook het tweede gat wordt geschoten. Nog steeds geen enkele reactie.
De mevrouw knijpt even in haar schoudertje. ‘Sorry dat ik je aanraak hoor, maar ik vind jou zó stoer!’
Ik vraag, als we terug lopen naar huis, of het niet zeer deed.
‘Ja hartstikke.’
Haha. Lekker dapper.

Woensdag

Oma heeft een herseninfarct gehad. Het gaat niet goed en het gaat ook niet beter worden. Oma is 95 jaar. Dement. Ze zullen haar in slaap houden.

Donderdag

Vanavond heb ik een zomeravondwandeling van wandelcoach Yvonne op het programma staan. Het is er een prachtige avond voor. En het brengt, zoals altijd, een scherp inzicht.

Vrijdag

Borrelen en eten met mijn sportmatties. We sporten nu zo’n driekwart jaar met elkaar en kunnen samen heerlijk klagen en zeiken, hebben hetzelfde gevoel voor humor. We eten heerlijk. Hoewel… ze proberen me alsnog sushi door de strot te duwen. Al sleep je me mee aan mijn haren naar Nobu in Londen. Dan nog niet.
Halverwege de avond lees ik eerst dat de bloemen geregeld zijn. En vervolgens dat mijn oma opa is gaan opzoeken.
S maakt limoncello cocktails. Kooppie gaat rondom gelukkig naar huis.

Zaterdag

Even langs de ouders. De situatie zorgt ervoor dat ik de coronaregels even aanpas.
Terug thuis heb ik ook voor Noor nog een verrassing voor haar rapport. Ze had laatst bij Lotus al een diffuser aangewezen die ze het allermooist vond. Ik heb Carolien geappt met een berichtje. Doe je hele shizzle voor die diffuser, want dat is een kadobon voor Noor. Hoef ik geen twee keer te zeggen. Enorme linten, glittersterren… Noor is onwijs blij en verrast.

Er worden nieuwe geurcombi’s uitgevonden… De kindjes slapen heerlijk.

Zondag

Noor en ik gaan nog even bij oma kijken. Pippa heeft er geen behoefte aan. Noor legt haar tekening bij oma’s hoofd. Ze vind het een beetje eng. ‘Net alsof ze zo weer haar ogen open kan doen,’ zegt ze later.

Daarna mag ik lekker naar de kapper, pakken we het laatste in…

Jippie! Morgen op vakantie.

Deze week gepubliceerd

  • Slim inpakken: de hamamdoek

Deze week op de agenda

  • Vakantie! Tot en met vrijdag op Farmcamps de Branderhorst
  • ezeltjestocht
  • lunchen bij Vaticano in Zutphen
  • Vanaf vrijdag op Landal Mooi Zutendaal
Geen reacties op Weekly Whereabouts #328: productief, limoncello en omi

Weekly Whereabouts #327: rapporten, auditie en confetti

Poe! Ik sta onder hoogspanning. Vandaar een latere whereabouts dan je gewend bent. Toch maar even op deze mooie dag. Maandag Ik ga snel naar Schagen om mezelf te laten…

Poe! Ik sta onder hoogspanning. Vandaar een latere whereabouts dan je gewend bent. Toch maar even op deze mooie dag.

Maandag

Ik ga snel naar Schagen om mezelf te laten vampieren (nu ik het schrijf bedenk ik me dat ik geen uitslag heb opgevraagd… what’s the friggin’ point dan Kooppie?).

’s Middags komen de dames uit school met rapporten waar ik even stil van wordt. WOW. Wat hebben ze het bizar goed gedaan naar omstandigheden. Noor geen cijfer lager dan een zeven. Pippa vooral een stukje manser geworden. Ik ben blij voor ze en erg trots.

’s Avonds loop ik mijn wekelijkse rondje met mama M., de moeder van Noor’s soulmate F.
We komen tot de conlusie dat we deze rondjes helemaal niet een hele zomervakantie kunnen missen. Haha.

Dinsdag

Vanavond mag ik op Patience rijden. Het is nog niet té warm. Net goed… Wat is dit een geweldig leuk paard…

Woensdag

Sporten in de hitte. Het is net even anders allemaal… Snel terug naar kantoor, waar mijn brein smelt.

Donderdag

Puf, hijg, steun… Eerst een gezellige afspraak met M. over haar bedrijf, daarna snel door. Nouja,… zo snel als mogelijk. Ik doe deze dagen geen was en geen huishouden. Duurt maar drie dagen deze bloedhitte.

Mijn moeder is jarig. Ze past wel op de kids, maar ik ga koken. Italiaans. Top avondje.

Vrijdag

Zweten in de sportschool. Pip naar het zwembad. Gezellig avondje buiten spelen.

Zaterdag

Noor doet auditie vandaag. We zijn lekker op tijd. Een uur te vroeg om precies te zijn. Ja… pas toen ik er was ging ik eens checken of ik de tijd nog wel goed op mijn netvlies had.

Dan maar even Schagen in. Het is uitverkoop en Noor haar jeansjasje is helemaal aan gort. De glitters zijn er allemaal af gevallen en er zitten scheuren in. ‘Maar hij zit zo lekker!’
Ze trekt een jasje van Retour aan en begint direct te stralen. Draaikont wat voor de spiegel en lacht nog harder. Dit is ‘m.

Hoera. 50% korting. Het mag eens meezitten.

Mijn auto staat bij de auditie op het laatste plekje rondom het pand. Toevallig ook de plek waarvandaan ik het hele gebeuren een beetje kan volgen. Ondertussen kijk ik ook even wat we voor leuke dingen kunnen doen op vakantie.

Ze krijgt een nummer op. Moeten in rijtjes dansen. Achterste rijtje naar voren.
Nummers worden naar voren geroepen.

Noor vindt het allemaal geweldig. Om mij heen verzamelen zich mannen die tegen mijn auto gaan leunen en opscheppen over hun dochters.
‘Ja joh, heel de dag TikTok. Ze is er echt voor gemáákt… ‘
‘Nee joh, X was helemaal niet zenuwachtig! Die vind dit ge-wel-dig.’
‘Ik zag dat ze naar voren werden geroepen! Dat móet een goed teken zijn.’

Ik word daar altijd een beetje recalcitrant van. Ik ga inmiddels al zeven jaar mee in de balletschoolwachtkamer…

Ik zeg dan dingen als ‘ik zie echt niet hoe ze het doet, heb ik geen verstand van’.
Een paar jaar terug zag ik nog wel eens verschil met klassiek ballet, maar met modern… je ne sais pas. Ik laat dat liever over aan mensen die er echt verstand van hebben. En verder vind ik het leuk dat ze auditie wil doen en mee wil doen met een wedstrijdteam ‘omdat ik van mijn plankenkoorts af wil’. Dáár ben ik fucking trots op. Die doorzetterij. Even de grens opzoeken en over gaan om beter te worden. Dat vind ik mooi.

Spoiler alert: ze heeft de auditie gehaald.

’s Middags zoek ik mijn nieuwe zonnebril uit. Joe! Mijn verjaardagskado (4 april) is binnen hoor. Nu nog bedenken wat meneer morgen krijgt. En eerst een tukje doen. Ik ben kapot.

’s Avonds komen vrienden R&E en hun kids eten, wegens dat ze morgen niet in de gelegenheid zijn om op de b-day van meneer te komen. Wederom Italiaans. Met ijs. En blije meisjes.

Zondag

Ik word om zes uur wakker. Misschien moet ik tóch even een kado gaan regelen? Mogelijk wordt het van me verwacht. Zeker na mijn ‘hier heb je een zak mest’ van vorige week.

Mensen… wat zijn er veel tóffe plekjes in Nederland te vinden! Ik kan, zoals gewoonlijk, niet kiezen. Dus ik maak een A4 met keuzemenu.

De meisjes staan met glunderende hoofdjes te wachten tot ze hun confettikanon mogen afschieten.

P schrikt zich de tyfus. Het geeft een gezellige bende. En hoera, ik heb een Dyson, dus ik verheug me nu al op al die vrolijke papiertjes in mijn tech-speelgoed. Ik vind het wel een aanrader, eerst een confettikanon afschieten en dan pas gaan stofzuigen, het maakt het zoveel leuker.

P kiest voor het Fruithotel. Een kamer met speelhutstapelbed. Vlakbij Ouwehands dierenpark. De rest van de gevonden accommodatie (ik vond nog een snoepje op de Veluwe) schrijf ik in mijn schrift voor ooit nog eens.

En Pippa mag kiezen of ze met haar verjaardag weg wil of gebruik wil maken van de studiedag op vrijdag. ‘Center Parcs!’
‘Huisje met een pony of met een glijbaan?’
‘Glijbaan!’

De rest van de dag komt er wat visite, nog maar een beetje verspreid. De Chinees is onze grote vriend vanavond. We bestellen twee keer teveel. Zo gaat dat…

Deze week gepubliceerd

Deze week op de agenda

  • lijstjes wegwerken
  • inpakken

Geen reacties op Weekly Whereabouts #327: rapporten, auditie en confetti

Weekly Whereabouts #326 : skateboard, setback en summertime

De weken vlíegen weer voorbij, vinden jullie ook niet? Opeens is het bijna zomervakantie. En hebben we nog niet eens alles fine getuned. Tussendoor kwam er een mokerslag. BAF. Maandag…

De weken vlíegen weer voorbij, vinden jullie ook niet? Opeens is het bijna zomervakantie. En hebben we nog niet eens alles fine getuned. Tussendoor kwam er een mokerslag. BAF.

Maandag

Ik ben bezig met de site van een… mag ik dat al zeggen? …. laten we zeggen dat ze ook een blog heeft. Ik ben zo ontzettend enthousiast over het theme wat ze met veel zorg heeft uitgekozen en in heeft geïnvesteerd. Er zijn zoveel mogelijkheden!

Dinsdag

We gaan even op pad voor vaderdagkadootjes. En ik geef Pippa een skateboard. Die wil ze graag en ik vind het niet een kado waarmee je wacht tot na de zomer, wanneer ze jarig is. Ze houdt hem vast alsof het goud is.

Thuis gaat ze direct proberen. Ik hoor een grote klap. Er is bloed. En het skateboard wordt in de hoek gegooid.
Stom ding. Ik kan niet eens in 1x skateboarden…

Ik leg uit dat het best lastig is. Zoals fietsen, leren lezen en schaatsen. En dat we morgen gewoon weer gaan kijken op YouTube hoe je moet beginnen met leren skateboarden. Ze blijft mokken. Maar morgen zal ze weer verder gaan. Het kost me inmiddels wel twee leggings. Zeggen ze er niet bij…

Paardrijden gaat heerlijk… Ik geniet met een grote smile op mijn hoofd.

Woensdag

Voordat ik ga sporten bel ik even de huisarts om een afspraak te maken voor mijn B12 injectie.
De assistente zegt: ‘Wacht even.’
Ik wacht even en krijg de huisarts aan de telefoon. Hij legt uit dat er veel B12 problemen zijn in Noord-Holland. Waarom weet hij ook niet. En ik begrijp dat jij met een internist hebt gesproken?
‘Eh… nee.’
‘Weet jij zelf of je de intrinsieke factor mist?’
‘Dr G heeft gezegd van wel. Dat aan de hand van mijn waarde met stellige zekerheid was vast te stellen dat ik die mis.’
*zoekt waarde na*
‘Ja, dat is zeker laag. Nou moet je horen. We geven geen injecties meer. We gaan overstappen op pillen.’
Die pillen waarvan we vorig jaar hadden vastgesteld dat het niets uithaalt. De pillen die niet worden opgenomen. De pillen waarna ik alsnog na vijf dagen heb gesmeekt om een injectie? Die pillen? Gaat het razendsnel door mij heen.
‘Ja, maar … bla … wil me niet meer zo beroerd voelen… heb ook een bedrijf en twee kinderen… bla’
‘Ja… maar toch doen we het niet, we willen dit proberen.’
We. Volgens mij wil je dat ik het ga proberen.
‘Ja, dan ben ik dus een soort proefkonijn.’
De dokter doet van zucht.
Snap ik, ik ken de track record van B12 gekkies ook wel een beetje. Het is nogal hip om ‘het’ te hebben. En ik weet dat ik nu overkom als een dreinende junkie die haar kick nodig heeft.
Maar hallo… ik kan de klok er op gelijk zetten dat als ik niet mijn shotje krijg na drie weken, ik een aantal klachten vertoon.
Zoals daar zijn:
– duizeligheid
– kortademig
– afasie
– korter lontje
– mijn huid gaat er anders uit zien

En dat is dus na 1 week.
‘Kan daar niet van komen.’
Zegt doc.
Nu moet ik huilen. Ik snotter aan de telefoon. Want weet je… medische mensen hebben mij wel vaker voor het lapje gehouden. Dan zeiden ze bv. ‘nee hoor, je bent niet aan het bevallen!’
En dan vond ik mezelf een zeur en verbeet ik de pijn, totdat ik een paar uur later op een knop moest rammen, dokters met wapperende jassen en mijn bed door de hal moesten rennen op zoek naar een kraamkamer. Die er niet was natuurlijk. En dan kwam er wel echt een kindje.

Dus excuse me for being an beetje sceptisch.
Ik snotter dat ik beter op een later tijdstip terug kan bellen. Ondertussen zie ik mijn sportmatties achter de beul aan naar buiten huppelen.
Doc gaat nog even door. We gaan bloed prikken. (ka-tsjing).

De hele dag kan ik niet meer werken. Ik kan het niet naast me neerleggen, voel me er zo raar onder. Ik besluit dat ik eerst moet slapen en het morgen vast wat beter op een rijtje kan zetten.

Donderdag

Lekker knutselen aan mooie dingen voor klanten. Zoveel mensen om blij te maken!

De post over vakantiesprays wordt gepubliceerd.

Vrijdag

Ik sport enorm lekker. 100 meter roeien in 19 seconden. BAM! Ik vraag mezelf af of ik me nu echt wel zo beroerd voel. Sporten gaat namelijk nog steeds heel goed.

Had ik niet moeten denken.

Halverwege de dag ga ik me enorm klote voelen. Mijn tong voelt zwaar aan. Als ik praat voelt het af en toe alsof ik mezelf niet volg.

Zaterdag

Vandaag werk ik maar om het verlies van woensdag in te halen. Ik ben heel tevreden over het resultaat.

Hebben jullie dat ook, dat je door het vele thuis zitten je huis opeens met andere ogen gaat bekijken? Hier is er 10 jaar geleden, toen we er in trokken rigoureus verbouwd. Van boven tot onder door een schilder geverfd, prachtige vloeren op de 1e en 2e verdieping. De badkamer en de benedenverdieping zouden later wel komen. Er kwamen kinderen… en zo was er eigenlijk altijd wel wat om niet verder te gaan. De make-up kamer werd verbouwd tot een prinsessenkamer voor Noor. De babykamer werd later een blauwe oase met keuken voor Pippa. We wilden een nieuwe keuken en toen ging de badkamer stuk. Omdat we heel vaak weg zijn, valt het niet echt op… dat er inmiddels een en ander aan vervanging toe is. Ik heb vriendelijk die jaarlijks het muurtje in de woonkamer over schilderen, maar hier zit al tien jaar dezelfde beige op de muur. Bah.

Spontane bbq bij vrienden R & E. De oudste meiden springen in de sloot. Ik hoor mijn vader op de achtergrond. Dat je nooit zomaar een sloot in moet springen. Waterschoenen. Glas op de bodem… Tetanus…

Het gaat goed. En de bbq is lekker. De kinderen blijven doorgaan, maar bij mij gaat om half tien het licht uit.

Zondag

Vaderdag… de meiden hebben een spoor van kadootjes gemaakt. Ik heb ook enorm mijn best gedaan met ehhh…. spulletjes voor het geliefde gazon van P. Hij kan er uren mee in de weer zijn. Dus ik dacht, … ik haal even een gras-reanimatie set.
Alleen had ik me even niet bedacht dat dat dus mest is. En dat je dat lastig kunt verstoppen. Nouja… ik help bij wijze van extra bonuskado dan maar even met het bewerken. Tot groot verdriet van meneer. Want als hij het zelf had gedaan was het zeker anders gegaan.

’s Middags gaan we naar de vaders. Ook daar gaap ik aan een stuk door. Sorry. Zal er niet zo gezellig uit

Deze week op de agenda

  • gezelligheid en heel veel werk afmaken

Geen reacties op Weekly Whereabouts #326 : skateboard, setback en summertime

Weekly Whereabouts #325: Dyson surprise, primitief bbq’en en squeeky clean

Poe. Ik ervaarde weer een soort druk en stress deze week. Hoe gaat dat bij jullie? Opeens komt er weer zoveel op ons af. Clubjes. Speelafspraken. Halen, brengen, taxi zijn….

Poe. Ik ervaarde weer een soort druk en stress deze week. Hoe gaat dat bij jullie? Opeens komt er weer zoveel op ons af. Clubjes. Speelafspraken. Halen, brengen, taxi zijn.
En dat zorgt natuurlijk ook allemaal voor plezier en blije gezichten. Zo is het ook weer.

Maandag

Ik vind dat ik nieuw speelgoed mag. Van mijn lieve baas krijg ik een Dyson. Hoera! Ik had al een tijdje lopen kijken en dan nu ‘eindelijk’ gekocht.

Bij het uitpakken constateert Noor dat dit een soort LOL-surprise is voor grote mensen.

Dinsdag

Ik voel me enorm moe. Maar toch ga ik paardrijden op aanraden van P. Ik knap er idd wel lekker van op. Toch slaap ik ook deze nacht weer bizar slecht.

Woensdag

Eerst even lekker sporten. Het gaat lekker. En het bevalt me ook wel die twee keer in de week krachttraining, moet ik zeggen.

Daarna een gesprek met Sam van Common Heroes. Tijd om de broekriem weer even aan te halen…

Donderdag

Voor het eerst gaan de meisjes weer naar opa en oma. Ze zijn door het dolle heen. Zo leuk om te zien. Voor mij even vreemd hoor. De hele dag de stilte in huis. Gelukkig gaan de zaken goed en hoef ik me niet te vervelen. ’s Middags ga ik wel even de stad in. Even iets moois voor mezelf kopen en iets aardigs voor een ander.

Vrijdag

Sporten. Te lang koffie drinken.

Pippa moet naar het zwembad. Ik breng haar heen en race weer naar huis om snel eea op te ruimen. Noor helpt heel lief. Dat gaat altijd wel net even sneller, een paar extra handen. Na en half uur is alles weer redelijk aan kant. Ik ga achter mijn computer zitten, want ik mag voor een samenwerking nog wat leuks uitzoeken. Hoera! Ik vergeet de tijd en rij op de tijd dat ik bij het zwembad moet zijn naar het zwembad toe. Oops. Gelukkig staat Pippa al aangekleed klaar. Oh, dat is eigenlijk best handig. Kunnen we dat niet elke week zo doen? Scheelt mij een hoop gedoe in die ellendige warme hokjes.

Zaterdag

Vanmorgen werk ik. Er moet een site geupdate worden en wel zo dat alles op zwart gaat. Dus dat moet op een voor de eigenaar zo gunstig mogelijke tijd. Wat zaterdagochtend is.
Vijf minuten nadat ik helemaal klaar ben en alles weer heb nagelopen krijg ik een mail. Nieuwe update…

Whaaaa, ik denk dat ik gek word.

’s Middags gaan we even met zijn allen op pad. Als we op het industrieterrein zijn, doen we even een kleine sidestep naar Mercato voor lekkers…

Daarna snel naar huis. En de bbq aan, opa en oma komen eten. Hoera!
Dat bbq’en gaat bij ons altijd nogal primitief. Ten eerste hebben we geen zes tuinstoelen. Zijn er mensjes die er liever bij liggen (op de ligstoelen of fatboy). En waar andere mensen zalm op hout roken en moink balls maken, beperken wij ons tot een bbq-worstje van Appie en een halve hamburger. Niet op een bastard, maar op een Weber van 20 jaar oud ofzo.
En dan zetten we meestal gewoon een omgekeerd Appie kratje neer.
Een soort Spartaans BBQ’en dus. En meestal ben ik dan voor de zelfgemaakte kruidenboter, salade en lekker brood en andere dipjes.

Na het eten doen we nog koffie met cannoli met lemoncrème… Hmmm.

’s Avonds komt M even heerlijk bijkletsen. Over echt zo’n beetje van alles. Gezelligheid!

Zondag

Noor gaat bij F spelen. Ik heb de hele week al een beetje last van hooikoorts en besluit dat ik het huis ga schoonmaken. Van boven tot onder. En alles er tussen in. 5 1/2 Uur later (ja, echt…) ben ik klaar en moe.

Ik overweeg wel eens een site te maken á la Kondo of FlyLady. Ik zie namelijk zo vaak van die enge Insta accounts van zogenaamde opruimcoaches waar ik echt van moet huilen. Oh, ik heb zo waanzinnig veel ideeën voor content. Hou me tegen… Voor ik wéér een nieuw project start…

Deze week gepubliceerd

Deze week op de agenda

  • vaderdag
Geen reacties op Weekly Whereabouts #325: Dyson surprise, primitief bbq’en en squeeky clean

Weekly Whereabouts #324: buitenrit, nieuwe vakantie boeken en Boerenbed

Het was een mooie week! Ondanks het rotweer… Maandag Tweede Pinksterdag. Eindelijk gaan we de beloofde buitenrit maken. Nichtje M en ik. Ze verheugd zich er al op sinds haar…

Het was een mooie week! Ondanks het rotweer…

Maandag

Tweede Pinksterdag. Eindelijk gaan we de beloofde buitenrit maken. Nichtje M en ik. Ze verheugd zich er al op sinds haar verjaardag (medio februari), toen ze vroeg of ik mee wilde.

We rijden naar ‘haar’ duinmanege. Ik mag op Nico. Nico is nogal groot en log. En sterk! Maar wel heel lief.

Nico en ik, we redden het wel. Honden vind hij niet zo tof. We rijden in uitgesleten duinpaden, door bemoste grond en zandduinen, langs de hei. Een klein galopje… Ach wat is het mooi!

Vlak voor we er zijn doen we nog een galopje het duin op. Wat een power heeft deze knol!

Na afloop laten we de kaassouflé’s en ijsthee goed smaken. M kletst me de oren van het hoofd (van wie heeft ze dat toch? Haha 😉 ). Het is zo gezellig dat ik relaxed de auto in stap om er halverwege achter te komen dat ik vergeten ben te betalen. Whoops…

Dinsdag

Pippa mag een nieuwe diffuser uitzoeken. Ze is er verguld mee… Zo mooi ingepakt weer. Altijd een feestje.

Persconferentie… Rutte geeft een reisadvies. Waarop we besluiten niet te gaan… Niet naar Europa-Park. Dat wiste we al. Niet naar het Zwarte Woud (wat door een communicatiefout door de accommodatieverschaffer al was geannuleerd) en niet naar Oostenrijk…

Ook niet naar Portugal, wat ik deze week nog ergens vond. Je weet wel, dat prachtige hotel waar we een paar jaar geleden waren (Martinhal), kon ik boeken voor EUR 3300,- voor 14 dagen, inclusief vlucht!

Maar ik wil niet naar Portugal met de kans op ziek worden en daar in een hospitaal iets moeten uitleggen. Kans op quarantaine. Of ergens vast komen te zitten. Nee, dan liever de touwtjes in eigen hand en met de auto op vakantie. Ik ga morgen op zoek…

Pippa’s nieuwe snoepje… Geen last van haar hooikoorts. Zo fijn als ze lekker slaapt ;-). En als het erg is, dan ligt ze er gewoon een half uurtje naast met een boekje.

Woensdag

Ik zoek en zoek en zoek naar de ultieme vakantie in eigen land. Stiekem best leuk om nóg een keer de ultieme vakantie bij elkaar te zoeken. We blijven erbij dat rondreizen het leukst is.

Als ik thuis kom uit ballet gaan we knopen doorhakken.

We kiezen een tent bij een boerderij, eentje met een speelhut. En een eigen douche… En doe er ook maar direct een knuffelkonijn bij. En wafels bakken met de boerin.

Vervolgens gaan we naar Mooi Zutendaal. We zijn daar eerder geweest, maar toen vroor het bijna. En sliepen we in een Bollo huisje. Het park was toen net open. Ik wil mijn kids Bokrijk laten zien (want echt té leuk!), en een stadswandeling maken door Hasselt (Modemuseum! Japanse tuin!). Misschien naar BE-Mine. Snorkelen bij TODI? Genoeg te doen in Belgisch Limburg.

Daarna is het even de vraag. Maastricht? Leuven? Antwerpen? Of toch naar dat hotel naast de Efteling?

Als klap op de vuurpijl naar de Beekse Bergen. Gewoon 5 dagen in een prachtige logde in het resort. Met een stapelbed. Daar worden de meisjes gelukkig van.

So far so good, alles ligt weer vast.

Donderdag

Ik check mijn omzet en kom tot de conclusie dat de kinderen thuis of de crisis niet per se een nadeel was voor mijn omzet. Wow… ik mag eigenlijk best een fles open trekken… En dat terwijl het dus niet extreem druk voelde. Hoe lekker is het als je je werk zo kunt doen?

Vrijdag

Pippa en Noor zijn vandaag vrij. Ik heb bijna stress. Wat een rare sensatie. Sporten. Naar de Decathlon voor een fleecejasje voor Pippa. (als iemand er 1 nodig heeft voor een euro, roep vooral, maat 104-110, donkerblauw).
Daarna boodschappen ophalen bij Appie en weer brengen bij mijn ouders. Thuis alles uitpakken en ondertussen tassen inpakken. En Pippa moet nog even naar bed.

Pffttttttttt

Om drie uur zijn we zover. We kunnen!

Het voelt of we drie weken naar Afrika mogen. Ein-de-lijk verder dan 20km bij huis vandaan na maanden. Verandering van uitzicht.

Veel mensen maken zich zorgen over de regen. De kids hebben lekker warme spullen en een dun regenjasje. Ze kunnen spelen wat ze willen. Ik maak me geen zorgen over knusse regendruppels op het tentdak.

Bij aankomst maken we de bedden op. P steekt een fikkie in de kachel en we eten patatjes.

We kijken hoe we het warm kunnen houden… ik besluit dat we de dekbedden even voor de kachel moeten hangen, zodat je lekker warm gaat slapen. Pippa slaapt binnen een paar minuten. Noor komt nog plusminus zestig keer haar bed uit. Altijd tijdens een vakantie…

Zaterdag

Kun je gewoon vers bestellen, wordt afgeleverd in het boerderijwinkeltje…

De regen houdt vrij snel op vanmorgen. De kinderen zijn overal en nergens, er zijn meer meisjes van dezelfde leeftijd in de overige vijf tenten (heerlijk die kleinschaligheid, ik hou ervan…).

We wandelen een stukje met de pony.

Testen de kruiwagen in het gras. En of je daar dan mee kunt racen met je zusje erin.

’s Middags gaan we even naar Sneek. Pippa staat, as per usual, met haar neus op alles wat eetbaar is. Kippetjes aan het spit.
‘Ik ruik kibbeling!’
Nee, dat is Grieks.
Ze is niet gek, iets verderop staat een visboer. We halen een bakje en eten het lekker op. Shoppen is een beetje raar natuurlijk. Niet zo leuk als anders. Maar toch vinden we het een en ander wat ontzettend nodig is.

Ik haal nog even wat lekkers voor bij de borrel in de supermarkt en dan gaan we terug. Kacheltje aan. Wijn op temperatuur. Stokbroodjes, kruidenboter, hummus, soepje. De meiden komen af en toe iets lekkers halen en gaan dan weer als een speer terug naar hun nieuwe vriendinnen.

Om acht uur haal ik ze maar eens voor een laatste kopje thee van de trampoline en dan slaapt Noor binnen vijf minuten.

Pippa haar neus doet vervelend. Ze komt bij me op de bank liggen waar ik net een boek lag te lezen.
Ik ben ook een beetje rozig en samen vallen we in slaap… hoe lekker is dat?

Zondag

Uitchecken en naar huis.

Thuisgekomen begin in aan een mega-was. Ik vind wassen een van de minst vervelend klusjes in huis… Heeft iemand meer die tic?

En ik kom er achter dat er twee nieuwe seizoenen Modern Family op Netflix staan! Twee! Lekker dom kijken en op tijd naar bed.

Later deze week zal ik meer vertellen over ons verblijf bij Boerenbed Meskenwier!

Deze week op de agenda

  • bijkletsen met M
Geen reacties op Weekly Whereabouts #324: buitenrit, nieuwe vakantie boeken en Boerenbed

Type on the field below and hit Enter/Return to search