Wandernan

Wandernan

Reisinspiratie voor gezinnen

Categorie: Weekly whereabouts

Weekly Whereabouts #381: kunst, kinderfeestje en Landal Esonstad

De weken vliégen voorbij! Ik hoor dat van iedereen. Hier is het niet anders. Dinsdag Vandaag komt mijn kunstwerk binnen. Ik heb door Daantjes Art een werk laten maken. Zij…

De weken vliégen voorbij! Ik hoor dat van iedereen. Hier is het niet anders.

Dinsdag

Vandaag komt mijn kunstwerk binnen. Ik heb door Daantjes Art een werk laten maken. Zij heeft een ontzettend vét concept bedacht; Tell Your Story. In maximaal een half uur vertel je je verhaal en aan de hand daarvan maakt zij een schilderwerk.
Ik ben ontzettend blij met wat ze gemaakt heeft, en vind het leuk dat iedereen er weer iets anders in ziet.

Zaterdag

Vandaag doen we een day of fun. We starten bij een speelboerderij waar Noor natuurlijk te groot voor is, maar voor haar zusje doet ze leuk mee. Vervolgens gaan we naar Ootje Konkel voor een pannenkoek (voor mij dan, de dames eten liever een tosti).
Op de route naar huis ligt Arts & Crafts. Een prachtige winkel met alles wat een kunstenaar zich maar kan wensen. Verf, kwasten, potloden, papier, stenen, gips, werkelijk alles voor een creatieve uitspatting. De rest van de middag is het alsof er een tekenwinkel in mijn huis is ontploft en maakt iedereen een kunstwerk… Ik ben een beetje moe geloof ik. En wat andere lichamelijke klachten spelen op… Ik neig naar een B12 tekort, maandag maar weer eens naar de huisarts.

Zondag

Pippa heeft haar kinderfeestje. Zodra we vertrekken hoor ik vanaf de achterbank een kind enthousiast. ‘Zo! WIE wil er glitters op zijn ogen?’
Fuck my life.
‘Nee, we doen geen glitters in Nanda’s auto.’
‘Maar het zijn grote glitters!’
Plakdiamantjes. Uhuh. 1x Remmen en de oogballen vliegen door mijn auto. Dat moet je niet willen.
De rest van het feestje verloopt helemaal heerlijk. Bij Tante Suus is alles geregeld en krijg je gewoon een tiener bij je tafel die alles voor je oplost en eindeloos met lekkers blijft slepen.

Maandag

Ik voel me al even niet helemaal senang. Een paar weken terug liet ik bloed prikken, maar alleen op een paar punten. Vandaag ga ik langs de huisarts. Nog maar een keertje naar de vampiers…

Dinsdag

Bloed prikken… Het gaat razendsnel. ’s Middags kan ik de uitslag al lezen. B12 helemaal dik in orde. Ook wel eens fijn. Voor de rest zijn er wel wat punten. Uiteindelijk mag ik van de huisarts gaan bijhouden wat ik doe op een dag. Na een paar dagen weet ik waar het op uit gaat draaien.

Woensdag

Even trainen. Daar merk ik dat ik al even dat ik er niet zo lekker in zit als anders. Trainer W blijft in mijn oor schreeuwen dat ik burpees moet doen. En hij moet plusminus 6x uitleggen hoe de volgorde zit, voor ik het snap.

Vrijdag

Eigenlijk zouden we een nachtje naar een hotel gaan. Maar de hotelprijzen waren zo bizár hoog, dat we het toch maar even gelaten hebben. Vriendin M en ik gaan een dagje winkelen. Daarna ploffen we neer op de bank met een salade en filmpjes. Fuck de Liefde 2. Nee, wat slécht! En Toscana. Aardig, vanwege de foodporn en de waanzinnige beelden van de Toscane, maar het verhaal ontgaat mij een beetje.
Ter plekke besluiten we dat we ooit naar Toscane moeten. En bedenk ik me dat het jammer is dat je maar 3x per dag hoeft te eten. Of 2.

Pinksterweekend

We vertrekken vrijdag na de tennis, direct naar Landal Esonstad voor een heerlijk weekend weg! Heel Nederland staat vast, maar wij hadden de juiste route naar het noorden.
Ons huisje is perfect, een bubbelbad, een sunshower, heerlijke bedden. In no-time zijn we uitgepakt en gesetteld. We halen patatjes.

Zaterdag

Het waait nogal hier… dus ik moet even naar Groningen voor een trui. Ik ben mijn jas ook vergeten. In het winkelcentrum halen we ook lekker boekjes en spulletjes voor in bad. Morgen gaat het heel de dag regenen, dus we moeten ons wel vermaken.

Dan rijden we door naar Pieterburen… bij het zeehondencentrum is tegenwoordig ook een gezellig eettentje in hippe zeecontainers en een natuurspeelplaats. We leren over huilers met een VR-bril op.

We rijden door en maken een stopje bij Lauwersoog voor een ijsje. Wat een leuk haventje!

Bij de supermarkt haal ik wat te eten, vandaag eten we op tijd, zodat we nog even kunnen zwemmen.

Zondag

We beginnen met een uitgebreid ontbijt, daarna gaan we lekker zwemmen. We doen verstoppertje. Pippa glijdt uit. Dikke tranen. Dat gaat een blauwe plek worden. Na het zwemmen gaan we in huis lekker badderen, douchen, maskertjes doen en chillen met onze nieuwe tijdschriften. Heerlijk!

’s Avonds gaan we ‘uit eten’. Terug naar Lauwersoog voor een visje. Als we terug op het park zijn gaan we met de park-app op pad om kisten te verzamelen. Zo leuk! In de virtuele kisten zitten grondstoffen waar je in de app een hut mee kunt bouwen.

Maandag

We gaan shoppen in Groningen. Ik parkeer lekker onder Forum, een centraal gelegen punt, naast de Martinitoren. Eerste stop is de bieb van Groningen… daarna zien we zo ongeveer elke winkel.

Dinsdag

Omdat de dames een studiedag hebben, kunnen we er vandaag nog lekker een dag aan vast plakken. We pakken in no-time in. Sommige dingen verleren we niet. Om 10u sharp zitten we in het indoor speelgebeuren waar ik mezelf vermaak met koffie en mijn laptop. Op zulke dagen werk ik niet voor klanten, maar wel voor Wandernan. En heb heel wat geschreven de afgelopen weken. En zo heb ik nu content gepland staan tot het einde van de zomervakantie. Joehoe! Daarbij heb ik alle artikelen doorgelopen.
Als de dames wat hangerig worden, pakken we in en rijden we verder naar Dokkum voor een heerlijke lunch in de gezellige Waegh. We winkelen nog wat en dan zit het heerlijke weekend er toch echt op! Maar wat was het lekker om even volop te genieten van deze twee schatjes.

Weekend!

Het weekend erna heb ik een heerlijk solo weekend. Ik verf wat vazen voor mijn slaapkamer project en heb daar enorm veel lol in. Eindelijk werk ik de snoeren achter mijn bureau eens weg zoals ze horen. Ik bestel een tweede bureaustoel en nog wat kantoorspullen en app M voor stickers op de opbergdozen Kuggis. Daaran doe ik nog een rondje opruimporno in mijn kledingkast waar zich inmiddels plusminus duizend potjes hebben verzameld van crèmes en shampoo’s. Oh wat kan ik daar toch van genieten. Mocht ik ooit niet meer weten wat ik moet doen met mijn tijd, dan ga ik mezelf verhuren als opruimcoach.
Ondertussen heb ik mezelf een lieve schoonmaakster cadeau gedaan. E. de superpoetser komt eens per week bij mij langs. De vloekt dan wat op mijn Dyson (inmiddels heb ik een nieuwe stofzuiger voor haar gekocht) en vind mijn fijne Vileda stoomreiniger ook maar een k.tding. Geef allemaal niets.
Daarbij is Suus van Stuff n’ Styling bezig om van mijn achtertuin ook een chill plek te maken. Mijn tuin ligt inmiddels vol met een palen en verbindingen. Vanaf volgende week gaat ze aan de slag. Deze zomer werk ik buiten op mijn loungebank met diepe kussens! En kunnen we wijn drinken onder de gezellige lampjes. Als ik er ben dan…

Ik ga met vriendinnen naar het terras en de film Marokkaanse bruiloft en kijk F1 bij H & H, waarna we heerlijk borrelen op het dakterras. Eindelijk weer een beetje rust in mijn kont.

We leven hier langzaam toe naar het einde van de basisschool van Noor. Zij gaat een film opnemen, en op kamp! Daarna gaan we toeleven naar onze prachtige zomervakantie. Eerst spelen in het zwembad op Lanzarote en daarna door naar Stockholm. Gelukkig is net die gekke QR-shizzle er af voor Spanje, dat scheelt mij weer 1 hindernis.

Geen reacties op Weekly Whereabouts #381: kunst, kinderfeestje en Landal Esonstad

Weekly whereabouts #380: succes, plannen maken en Dubrovnik

‘Hoe gaat het nou?’De meest gestelde vraag de afgelopen maand. Dust yourself off and try again. Nou ja, dat afstoffen alleen dan. Van de trial and error (wat in de…

‘Hoe gaat het nou?’
De meest gestelde vraag de afgelopen maand.

Dust yourself off and try again.

Nou ja, dat afstoffen alleen dan. Van de trial and error (wat in de rest van mijn leven prima werkt) ben ik nog niet geheel bekomen.

Ik mis het maatje wat ik had vooral heel erg. De may I pick your brain momenten. Ik heb het moeilijk met de ultrasnelle weeromslag. Voel me bij tijd en wijle letterlijk waardeloos. Vooral als ik nieuwe mensen (zoals gister) mag vertellen wat er nu precies gebeurd is, dan merk ik dat de tranen me nog in de ogen springen. Dan voel ik even wat ik toen voelde, die drie verschrikkelijke dagen.
Ik vertel dit overigens niet omdat ik ‘kopje-opjes’ wil of verwacht. Au contraire. Ik ben er van overtuigd dat het redelijk normaal is dat ik me daar af en toe nog even flink klote over mag voelen. Meer omdat jullie altijd zo lief meeleven en ik het belangrijk vind om te ventileren dat niet alles glitz, glam en glitter poepende unicorns is. En ook een beetje voor mezelf. Om dingen in perspectief te zien. En om even stil te staan, want doorgaans ren ik door. Mijn blog is ook even een momentje van reflectie.

Ik ben ook niet iemand die zichzelf ellenlange pity party’s toestaat. Lekker lang blijven hangen in wat niet is, is niet enorm nuttig.

Ik kijk vooral naar wat er wel meezit, wat ik in de hand heb en dat is gelukkig heel erg veel deze maand!

Reisplannen maken

Ik ga op zoek naar mensen die met mij mee willen reizen. Ik heb er over gedacht om solo op pad te gaan, maar ik denk dat dat (nu) geen goed idee is. Ik deel graag. Ik kan met niet voorstellen om alleen in een restaurant te gaan zitten en geen gezellig gesprek te hebben of af en toe ‘oeh!’ en ‘ah!’ te kunnen roepen. Kan natuurlijk wel, maar dan word ik helemaal zo’n zonderlinge crazy cat lady zonder kat.
En zo ontstond het idee om naar IJsland te gaan. Wha! Ticket is geboekt, verder nog geen idee.
En een trip naar Limburg! Details moeten nog besproken worden, maar dat komt goed.
Eindelijk de trip naar Londen geboekt. Shoppen! Voor kerst! Werken we al zo’n 3 jaar aan…
En een trip naar Stockholm. Is nog een verrassing voor mijn reismaatje.
Lekker weg met de Pinkster. Moet nog geboekt worden, maar de keuze is nog zo groot, dat ik het echt niet weet.
Kortom, de vakantie-agenda vult zich. Love it.

Waar doet ze het van?

Laten we zeggen dat het nogal lekker gaat met Wanderweb. En dat Wandernan ook weer zijn geld opbrengt en meer dan dat.
De opdrachten stromen binnen. Sommigen zijn zo mooi, dat ik moet gaan bedenken waar ik ergens anders iets moet laten vallen. Sport? Vrienden? Tuurlijk niet. Het huishouden? Precies op het juiste moment loop ik E tegen het lijf. E heeft net een opzegger en komt nu eens per week het huis schoonmaken. Wát een luxe! Met een mooie nieuwe inhuur opdracht, kan ik nu fijn op reis. En ben ik al aan het sparen voor de volgende.

What else…

  • was er iets met een rode deur die eindelijk geplaatst werd, waarbij iemand deze deur op mijn vloer liet kletteren. Crap.
  • schaamden we ons na de flessentelling op 28 april en besloot ik NOOIT MEER te drinken
  • gingen we een dagje naar dierenpark Amersfoort. Pippa straalde daar zo enorm. Ik vroeg me af waarom. Ze zei: ‘Maar mama, een dierentuin, dat is zo leuk!’ Ik reken eens en bedenk dat ze al twee jaar niet meer in een dierentuin is geweest, dit terwijl ze er zeker 20x een bezocht heeft. We zagen ook een neushoorn in het water. Ik noem deze foto ‘I wanna be a hippo’.

Dubrovnik

Twee jaar na de oorspronkelijke vertrekdatum gaan we naar Dubrovnik. Mijn 4 vriendinnen en ik, we hebben er zin in.
Omdat er nogal wat drukte wordt verwacht op Schiphol, gaan we nog maar een half uur eerder weg. Zodoende doe ik geen oog dicht en beloof ik mezelf nooit meer vroeg te vliegen.

Op de heenweg heb ik een supermazzeltje. Er blijkt een rij leeg te zijn in het vliegtuig. Kooppie claimt de raamplaats van die rij, kijk mij zitten met al mijn vrienden…

Even wat wingtippies voor jullie boven de Alpen en bij aankomst in Dubrovnik. Vlucht #129 en ik kan nog steeds kinderlijk enthousiast met pretlichtjes in mijn ogen op een runway staan. En vervolgens heel de weg, waar het helder is tegen het raam geplakt zitten. Tussendoor een beetje in de Condé Nast Traveller bladerend. Afgewisseld met een powernapje met een fijn muziekje.

In Dubrovnik aangekomen gaat mijn ‘ikdrinknooitmeer’ voornemen kapot op een mimosa. We eten heerlijk bij restaurant Dubravka en dwalen wat door de stad.

Wandering off…

’s Avonds eten we in de nieuwe haven bij Pepper’s Eatery. Een klein maar fijn restaurant, waar we allemaal kleine gerechtjes bestellen. En een geweldig lekkere GT. Ik zal al onze tips uiteraard nog voor jullie verwerken in een blog!

Dag 2 beginnen we met een stadswandeling met een hele leuke dame. We hebben ook nog wat andere mensen mee. De oma van het gezelschap wil ik wel adopteren. Een slim mens met een gezonde interesse in alles wat er in de wereld gebeurd en een wandelende Wiki. Heerlijk!
Na een uitgebreide brunch bij toptent Sesame, beginnen we aan een tocht over de muur… Op een van de terrassen op de muur trakteren we onszelf op een klein drankje. En zo is deel 2 van de tocht ook weer goed te doen.
’s Avonds regent het enorm. En worden we getouristtrapped in een klein steegje met een vies vega-burgertje.

Dag 3 beginnen we na wat uitslapen, tikken op Instagram, een douche, aan een ontbijt bij een tentje die ik al had gespot. Iets met heel veel Michelinsterrenstickers. Het ontbijt is inderdaad van een buitencategorie.
Vervolgens gaan we naar de burcht (Game of Thrones hotspot nummer zoveel), nemen we de inmiddels obligate ijsfoto (sommige tradities moet je niet direct in de prullie gooien), rennen we snel de boot op, doen we een drankje buiten de poort. Verzetten we onze reservering voor vanavond. Doen we een drankje. Bezoeken we op het nippertje het oorlogsmuseum. Om vervolgens te beginnen met een fles bubbels aan ons etentje bij Arsenal. Een toptent. We doen nog een stukje muur, nu aan de onderkant en nu weet ik absoluut zeker dat ik ALLE kante gezien heb.

Het laatste avondmaal

De volgende morgen staan we wederom vroeg op, om ons vliegtuig te halen. Op naar onze bloedjes van kinderen. Het is vandaag moederdag.

Moederdag…

Ik haal mijn schatjes op. We maken werk van onszelf, vanavond eten we bij Trattoria Sofia. Joehoe! Tijdens het eten doet mevrouw op links een mededeling die je als moeder nooit wilt horen. Dus het eindigde niet zo gezellig als het er op de foto’s uitziet.
Arme Pippa staat later huilend haar tanden te poetsen.
‘Whoeee, nu is mijn moederdag verpést!’
Nee, die van mij dan, ik stuur 2 borden eten terug naar de keuken wegens veel te weinig trek, tik en passant even EUR 75,- af we hebben geeneens ijs of wijn gehad, ondanks dat Cor minimaal zes keer heeft gevraagd of ik wijn wil. Potverdorie!

Pippa Navratilova

Pippa heeft laatst een tennisclinic gedaan. Ze vertelt me dat er vlakbij een tennisclub is. Of ik dat wist. Ik woon hier give or take 40 jaar. Wat denk je?
‘Oh echt? Wat leuk! En nu wil je graag heen?’
Een proeflesje wil ze wel doen.
Ik ga met fingers crossed heen. Zou het zo fijn voor haar vinden als ze een sport vind waar ze happy van wordt.
Een tennisleraar die alle cliché’s waarmaakt loopt de baan op.
Ik ga snel weg. Dat was me geïnstrueerd en ik hou me graag aan de regels. Ok. Dat was een leugen. Ik hou me in dit geval graag aan de regels.
Als ik terugkom probeer ik mijn nieuwsgierigheid te verbergen.
Ze straalt!
‘Mama mag ik hierop?’

De rest van de week

De week kabbelde voort… en op zondag mocht ik op een praam over de Westeinder plassen varen, waarna wij in Het Tuinhuis genoten van een heerlijke high tea. Met een deel van mijn ex-collega’s van de Carlson Wagonlit Travel in de Vijzelstraat. Mooie verhalen (noodlandingen, ziek, ellende, opvoeden, de liefde, ouder worden, herinneringen ophalen). Lieve woorden.

Het was een mooie maand… Liefs, Nanda

2 Reacties op Weekly whereabouts #380: succes, plannen maken en Dubrovnik

Weekly whereabouts #379: Oslo, de hel en het strand

Ach, jullie kunnen weer smullen hoor mensen… Never ever a dull moment. Ik zie in de statistieken dat er druk gezocht wordt naar de nieuwste whereabouts. Want hey… was ze…

Ach, jullie kunnen weer smullen hoor mensen… Never ever a dull moment. Ik zie in de statistieken dat er druk gezocht wordt naar de nieuwste whereabouts. Want hey… was ze niet in Oslo? Waar blijven die prachtige foto’s dan? Bij deze…

Oslo

Door jeweetwel werd ik voor mijn verjaardag meegenomen op verrassingstrip. We vonden het beide super super spannend. Ik ging met handen voor de ogen door de poortjes van Schiphol en tot de gate wist ik niet waar we heen gingen.

Wow. Oslo! Wat een TOP-bestemming!

Hij liet me de stad zien, showde off met zijn skills op stepjes, nam me mee naar de meest waanzinnige plekjes en boekte een diner van 24 gangen. We hadden lol. En het was fijn, warm & fuzzy. En we keken uit naar tripjes naar Keulen, Brussel, Berlijn en een zomervakantie in ossenbloedrode huisjes in Zweden. En ál die fijne restaurantjes de we daar al gevonden hadden.

Hier wat fotomateriaal van dat prachtige weekend:

Het is uit

Daarna ging ik, met een 3-daagse detour via de hel van radiostilte (hey, was ik hier niet eerder? Been there, done that, bought the t-shirt, dacht ik), naar een hernieuwde single status. Iedereen die ik deze week hierover gesproken heb zegt ‘Huh?’.
Even voor de duidelijkheid, tussen de landing in NL en deze drie dagen zaten nog drie andere dagen…
Ik probeer dan kort uit te leggen wat de reden zo ongeveer is. Laat duidelijk zijn, het was niet exact mijn idee.
‘Maar zo ken ik je helemaal niet?’ Neuh. Ik snap wat je bedoelt. Maar ik snap hem ook. En het is goed zo. Natuurlijk doet het even zeer en laat het me niet koud. Ik kijk terug op mooie momenten. En ik ben blij dat ik dat oprecht kan zeggen.

Bij deze een dikke dank je wel voor íedereen die afgelopen week mijn vangnet was. Voor iedereen die riep ‘maar je bent een topwijf! Niet vergeten!’ (of iets van die strekking, inmiddels is ook ‘kei bangelijk wijf’ voorbij gekomen uit Vlaanderen), het vriendinnetje van Noor die zei ‘Noujaaaaa! Wie maakt het nou uit met jouw moeder?’ (ook ik ben niet onfeilbaar lieve A… maar fijn dat jij denkt van wel), mijn sportmaatjes, mijn ondernemersnetwerk die niet vroegen waarom de fuck ik er zo bij liep en überhaupt aanwezig was op de borrel, gouden collega C, iedereen die app’te om een statusupdate, mensen die even de tijden namen en hun spullen lieten vallen, vrienden die me meenamen naar het strand en lifesaver psycholoog N. die heel niet op zaterdagmiddag ad hoc had hóeven videobellen met me. Maar het wel deed.
En als laatste mijn lieve duo, die zaterdag met zijn tweetjes een brood gingen halen en terug kwamen met deze kaart. Met aan de binnenkant ‘van harte beterschap’. Silver linings, ze zijn er altijd.

Nog meer silver linings. Willy de Sloper was vanmorgen blij! Ik moet mijn voeding bijhouden. Voeding ‘geen’ lijkt te leiden naar de oplossing van een ander oud probleem. Ha. 3 kg in een week! In 1 week eraf wat er in 3 maanden bij kwam.

En verder schijnt de zon. Heb ik gisteravond eindelijk leeslampjes op mijn bed gemaakt. Dag Netflix als ik ga slapen. Heb ik al 1 boek uitgelezen. Wie leest er hier nog meer veel en wil boeken uitwisselen in de genres literatuur, verhalende verhalen (Vliegeraar, Paardenfluisteraar, Paolo Giardano) waargebeurd en zelfontplooiing?), laat het mij even weten. Nee geen e-reader. Ik moet boeken kunnen vasthouden.

Er werden plannen gesmeed voor fijne koffiebarretjes en ochtendwandelingen in Dubrovnik en kerstshoppen in Londen is ook eindelijk echt in de planning.

Maar de reislijst is dus even gekortwiekt, maar niet voor lang, de wereld ligt aan mijn voeten en ergens onder de toetsen van mijn toetsenbord.

I’ll keep you posted.

Liefs, Nanda

2 Reacties op Weekly whereabouts #379: Oslo, de hel en het strand

Weekly Whereabouts #378: ziekenboeg, positief blijven en ontbijt

Ik heb weer iets leuks bedacht hoor! Week 14 maart Een tam weekje waarbij we een studiedag hebben. Alleen wil Noor op studiedag met een vriendin tennissen. We gaan toch…

Ik heb weer iets leuks bedacht hoor!

Week 14 maart

Een tam weekje waarbij we een studiedag hebben. Alleen wil Noor op studiedag met een vriendin tennissen. We gaan toch tussendoor nog even naar Ballorig, kan Pippa ook even lekker rennen. Daar gekomen sla ik mijn laptopje open en doe ik mijn koptelefoon op. Zo. Even anderhalf uur knallen. ’s Middag wil Pippa een spelletje doen. Heerlijk om haar even ‘alleen’ thuis te hebben. Ze wil graag fietsen. Onderweg kletsen we gezellig over van alles wat haar bezig houdt.

Dit weekend is het tijd voor vriendenweekend! We hebben twee jaar lang moeten afwachten, maar nu mogen we met ons hele gezelschap in een huis. Het is een prachtige boerderij in het Land van Maas en Waal. Echt een aanrader. Superfijne keuken en echt gezellig ingericht.

Avond 1 is als vanouds lachen.

Noor is bij vertrek al niet helemaal tof. De volgende dag komt ze huilend mijn kamer op strompelen. Oei. Ik vertrek naar het dichtsbijzijnde Kruidvat voor wat paardenmiddelen.

Ik constateer koorts. Crap.

Ze hangt een beetje bij me en in redder wat met theetjes en stukjes appel, terwijl ik ondertussen mijn administratie doe, mindnumbing klusje.

’s Middags gaan we een potje voetgolfen. Ik laat Noor achter bij H die ook aan het kwakkelen is. Het voetgolfen op het Eiland van Maurik is leuk en winderig. Uiteindelijk stop ik iets eerder om de twee kleinsten even mee te nemen naar speeltuin, want die een ligt alleen nog maar in het gras en de ander loopt een beetje achter twee fanatieke vaders aan, ondertussen madeliefjes plukkend.

’s Avonds is Noor nog steeds niet tof, dus ik blijf maar bij haar.

En zo gaan ze zondagavond ook weer met mij mee naar huis. De druk begint inmiddels wat op te lopen, workwise.

Week 21 maart

Noor blijft nog maar een dagje thuis. Geen paardrijden vanavond. Wel een 10 minuten gesprekje met Pippa en haar juf. Pippa is nerveus. Ze knijpt haar handje in die van mij.
Ik pep haar op en vertel haar dat er geen goed of fout is aan een ouderkindgesprek. Ze gelooft het maar half. Bij de juf zit ze nerveus aan haar rokje te pulken. Het valt allemaal niet mee voor haar. Maar de juf stelt haar gerust en benadrukt wat ze juist heel goed heeft gedaan. Met een prachtig rapport gaat ze naar huis. ’s Avonds laat ik voor het eerste de meisjes heel even alleen om naar een babyshower in de sportschool te gaan. Om half acht word ik gebeld door Noor.
‘Pippa is haar bed weer uit, want ze heeft honger.’
Ok, dit is nog niet zo’n goed idee.

Noor gaat naar school. ’s Middags mag ik naar de schoonheidsspecialist. De lieve M vind het erg nodig dat mijn huid een extra boost krijgt. Heerlijk met melkzuren. Dat brand dus als de ziekte. Na twee lagen melkzuur, komt er een laag salicylzuur ofzo. Kan ook accuzuur zijn. Dat brand zo mogelijk nog erger.

Als ik thuis kom ligt Noor op de bank met haar telefoon. Warum?
‘Ik ben misselijk en duizelig.’
Waarom hebben we mij niet gebeld dan?
Het misselijk en duizelig wordt erger en erger. Tegen de tijd dat ik eten op tafel heb draait ze weg met haar ogen en is ze niet meer goed aanspreekbaar. Ze ziet letterlijk groen van ellende.
Ik overleg met een vriendin. De HAPA.

De HAPA is wat bang voor ons gekuch. We mogen via de corona-ingang. Ik drop snel Pippa bij mijn ouders.
Een half uur staan we te wachten op de parkeerplaats. Noor knapt helemaal op tot het punt dat ze weer grapjes maakt.
Ik schaam me om naar binnen te gaan. De arts voert wat testjes uit en stuurt ons weer naar huis. Bellen als het terugkomt.

De volgende dag gaat Noor dus gewoon naar school. Als ik net drie kwartier terug ben van het sporten wordt ik gebeld. Noor is beroerd. Dus weer een ritje naar school. Daar ligt ze op de bank. Ik vind het wat zorgelijk allemaal. Ik bel de huisarts. Die is niet onder de indruk. Naar huis en temperatuur opnemen, bellen als het om drie uur niet over is.

Ze knapt weer op. Ik kan even naar school om Pippa te halen. Die wil graag vriendinnetje J mee. Gezellig! We moeten nog wel even naar de bieb… Nadat ze even gespeeld hebben pakken we de tassen in. Hop naar de bieb.
Daar krijgt Noor wéér een inzinking. Ik bel de huisarts. Na wat aandringen mogen we komen. Onder protest, want de huisarts vind het onzin. Het lijkt mij echt beter dat ze haar nu even zien, nu ze weer amper praat. We laten de tas met uitgezochte boeken in de bieb staan, die nog afstempelen duurt te lang.

Bij de huisarts laat ik de twee achtjarigen achter in de auto, want Noor kan ik niet alleen laten. Ze mag van mij zelf het woord doen. Dat lukt zeer matig. Ondertussen race ik even terug naar de auto waar de twee dikke vriendinnen ’tv-tje’ spelen met mijn autodeuren. Owkeee…
‘Ik ben Djamilla!’
Ik wil nu ook Djamilla zijn en op een eenhoorn in mijn zwembad in Texas drijven.
Als ik weer terug in de spreekkamer ben zie ik tranen bij Noor. De verdict, een ontstoken evenwichtsorgaan, kan nog wel even duren. Enorm beroerd, gaat vanzelf over. En als je zin hebt mag je shocktherapie toepassen door jezelf op bed te laten vallen.
Ik neem haar al strompelend weer mee. Dikke knuffel. Wat een ellende.

Terug bij de bieb aangekomen zet ik Noor in een stoel. Reddende engel BABS Brigitte komt even naast haar zitten. Fijn, kan ik even twee extra boeken voor Noor scoren en snel alles afstempelen. Ik wil haar de boeken laten zien als ze in 1 x het zes meter lange tapijt, plus de broek van klant BABS Brigitte vol spuugt.

Ik weet even niet wat ik moet doen. Het is nogal een ravage. Poe. Kan ik ook door de vloer verdwijnen? Om mij heen schiet iedereen in actie. Er komen doekjes. En een prullenbak met een zak erin. Een lieve bewaker die vertelt dat hij vorige week ook buikgriep had. En de schoonmaakploeg.

Noor wil wel graag in de rolstoel naar buiten gereden worden. Dat lijkt haar wel wat. Ze is wel een stukje vrolijker ook. Het kan opluchten natuurlijk.

Eten doet ze ook de volgende dag nog niet.

Tegen de tijd dat het donderdag is ben ik mentaal helemaal gesloopt. Ik loop al vanaf zaterdagochtend bijna non-stop te zorgen. En ik heb me serieus zorgen gemaakt over Noor. Tel daar nog wat andere akkefietjes bij en je snapt dat ik vooral toe ben aan rust.

Derhalve zeg ik pizza-night met mijn sportmaatjes de volgende dag ook op.

Ik maak heel veel dingen af, dartel wat rond in een bloesemtuin, smikkel appel-gyoza’s op een terras.

Ik ben dit blog primair begonnen om kennis te delen (van leuke plekjes, lekkere eettentjes, must-see’s voor gezinnen) en mensen te inspireren om er op uit te gaan. Secundair was het om de silver linings er uit te halen. Om dubbel te genieten van al die mooie momenten. Ik haal er energie uit mijn schrijverij. Ik weet dat 99% van de mensen die mijn blogs en info lezen ermee geholpen zijn. Of om me moeten lachen. Daar doe ik het voor.

Zondag zijn de dames bij mij. We gooien de tuindeuren op, ik doe tig klusjes in huis, terwijl zij lekker aan het kleuren zijn. Ze kletsen gezellig en ik hoor bijna hoe de inkt van mijn ProMarkers er doorheen vlíegt. Pippa heeft ook een permanente marker. Wist ik niet. Zit nu op de vloer. Oei. Oei oei. En nu heeft ze het ook nog proberen op te ruimen. Met een doekje. Waardoor er een vlek is ontstaan. Ze weet dat het niet zo ok is. Dus schoorvoetend komt ze naar me toe. Ik prijs haar lef en zeg dat het slim is dat ze direct naar me toe gekomen is. Met wat nagellakremover dep ik over de skylt lak van de vloer. Het is snel weg en vormt geen vlek.
Later op de middag zie ik een doffe vlek op tafel. Ik probeer het weg te poetsen. Lukt niet. Ik vraag Noor wat daar gevallen is, want ik ben er vrij zeker van dat die vlek er gister niet was.
‘Oh daar heeft Pippa nog wat stift weggehaald met nagellakremover.’
*zucht*

Ik heb iets leuks bedacht. Ik ga binnenkort verschillende toffe tripjes maken. Voor elk tripje wil ik graag een extra cool adres bezoeken.

First stop: Keulen. Daar zit restaurant Neobiota. Deze heeft een Michelin-ster. En ontbijtjes! Ik hóu zo van ontbijtjes. Het leuke van een ontbijt bij een restaurant met een ster is dat het gewoon betaalbaar is. Sort of. Ik bedoel, een bammetje van bakker Jonker is voordeliger. Natuurlijk.

Geen reacties op Weekly Whereabouts #378: ziekenboeg, positief blijven en ontbijt

Weekly whereabouts #377: Milaan, Venetië en voorstelling

Goedemorgen allemaal! Tijd voor koffie en een update over mijn heerlijke weken! Ik liet jullie achter bij een weekend in foodfoto’s… Eindelijk een blog vol beeldmateriaal. Week 7 februari Noor…

Goedemorgen allemaal! Tijd voor koffie en een update over mijn heerlijke weken! Ik liet jullie achter bij een weekend in foodfoto’s… Eindelijk een blog vol beeldmateriaal.

Week 7 februari

Noor gaat naar een open dag en komt enthousiast terug. Ze denkt dat het tóch deze school moet worden. Ik heb er wat twijfels bij, maar laat ze niet merken, want hey,… ik ben er niet binnen geweest.

De volgende dag komt ze een stuk minder enthousiast bij haar eerste keuze vandaan. Ach, wat moeilijk voor deze kids om een keuze te moeten maken. Aan een kant fijn dat ouders er geen stempel op kunnen drukken, maar hoe bepaal je je criteria? We praten er veel over.

Donderdag knallen met Willy. Het is een beest en ze weet me altijd net een stapje harder te laten zetten. Bovendien kunnen we vreselijk lachen, wanneer ze haar Zaai-imitatie doe terwijl ik net een deadlift probeer te doen.

Vrijdag nageltjes laten doen en chop chop op pad voor een heel gezellig etentje. Foodfoto’s vroeg je?

Week 14 februari

Valentijnsdag! – censored –

Woensdag eten bij een van mijn favo plekjes in de regio. Trattoria Sofia in Schagen. Foodfoto’s? Nee klaar nu!

Zaterdag was er weer een feestje zoals vroeger. Het was beregezellig, ondanks dat ik de kids mee naar huis nam en dus niet kon drinken.

Daarna houden we een lekker rustig inpakdagje. Oh, the excitement!

Noor en Pippa roepen wel 30x dat ze zo’n zin hebben om naar Milaan te gaan. We stuiteren van het gevoel van ein-de-lijk weer op pad kunnen en mogen.

Week 21 februari

Milaan dag 1
We vertrekken op tijd naar Schiphol. Op naar de ‘pauperpier’. De pier waarvandaan alle lowcosts vertrekken en maar 1 winkel is.

In het vliegtuig kijken we elkaar aan terwijl we opstijgen. Alledrie glunderend van geluk. Ik hoop zo dat ik mijn kinderlijke enthousiasme van een vliegtuig wat vertrekt vanaf een runway nooit kwijt raak.

In Milaan aangekomen gaat alles voorspoedig. Van vliegtuigdeur naar taxi is plusminus 20 minuten lopen. Perfecto!

Na het inchecken gaan we maar gewoon wat wandelen. We beginnen met een ijsje, want dat maakt elke dag goed. Noor en Pippa spelen in het park terwijl ik in de zon geniet. Thuis stormde het nog vannacht en kijk ons hier zitten!

We zoeken de Duomo. Wow! Wat een prachtig gebouw! Noor en Pippa leren hoe je in de metro reist en vinden het enorm interessant. Een paar dagen later zien ze er uit of ze nooit iets anders gedaan hebben. Dappere schatjes!

Dag 2

Na een heerlijk ontbijtje in ons hotel vertrekken we naar wijk Brera. Hier wil ik zeker nog eens terug, op culinaire ontdekkingstocht. Nu vonden we mooie oorbellen en speldjes op een marktje. En struinden we gewoon lekker door de straatjes.

Vanaf Brera kun je gemakkelijk naar het kasteel en park.

Kijk die blije koppies! Zo fijn om ze zo te zien genieten en even 100% tijd en aandacht voor elkaar te hebben.

Vanaf de pizza gingen we op weg om ‘het beste ijsje’ te vinden. Ver lopen, maar een dikke beloning. IJssalon Terra is inderdaad een van de beste waar ik ooit was. Niet qua klantvriendelijkheid, maar hey, je kunt niet alles hebben.
Met de metro gaan we terug naar de Duomo, want ’s avonds ziet dat er heel anders uit. We shoppen wat en eten een burgertje. We laten ons met een taxi naar huis brengen en vragen de taxichauffeur waar hij dan vind dat we het beste ijs kunnen halen.
We moeten naar Bastianello volgens hem.

Dag 3

Vandaag beginnen we met een wandelingetje de andere kant op. We laten onze nagels doen, komen speelplaatsje tegen in de zon. En een winkeltje met allemaal heel erg lekkere koekjes en spekjes en een espresso voor mama.

De tocht gaat verder… Via een restaurantje waar ze niets hebben. Alles gaat in het Engels, maar Noor begrijpt het perfect en heeft er verschrikkelijk veel lol om. Pasta, nee dat hebben we niet. Sausje, nee ook niet.
Ons hotel ligt vlakbij het kanaal en Porta Ticinese, waarlangs allemaal restaurantjes liggen. Een prachtig stukje.

Hey, het is niet allemaal glitz & glamour hè. Een avond dineren we met bij elkaar geraapte dingen van de Carrefour Express naast ons hotel. Onze voeten zijn moe, dus we picknicken op bed met een Netflixje. Moet ook kunnen.

Dag 4
Ik laat de dames kiezen wat we gaan doen. Ze willen nog eens spelen in dat ene park. Prima! Ze zijn moe en lopen expres tegen elkaar aan te botsen wat ze zelf enorm grappig vinden, maar waar ik natuurlijk al wat buien zie hangen…

Na het ontbijt lopen we eerst richting een stukje waar en huis met streetart zou moeten zijn. Als we er voor de deur staan blijkt dat het al een jaar dicht is. Niet erg, we kijken ons ogen uit naar alle mensen ‘in fashion’ die in elk geval doen of ze heel belangrijk zijn. Hier in dit stukje van de stad is deze morgen iets te doen vanwege Milan Fashion Week, dat is duidelijk. Vooruit, we eten nog een pasta in Brera, kijken naar de pastamevrouwen en halen nog 1 ijsje dan!

Dan is het tijd om huiswaarts te gaan.

Eenmaal op Schiphol, duurt het even voor we bij onze koffers kunnen. We komen zo laat het vliegtuig uit lopen dat de deur bij de gate al op slot zit. Goed verhaal wel weer…

Intens gelukkig na deze vier prachtige dagen met mijn schatjes. Ze voelden zich stoer en onoverwinnelijk. Pippa zag ik voor mijn ogen opbloeien en haar eigen ontbijtjes bestellen alsof ze elke dag Italiaans en Engels praat.

De rest van de week gaat veel te snel voorbij… Een dagje Lalalalala-Leiden, Libanees eten in Amsterdam en plotten voor nieuwe reizen.

Week 28 februari

Maandag is het tandartsdag. Vorig jaar heb ik voor een flink bedrag in mijn hoofd laten sleutelen. Ik bedoel maar, daar kun je 2x van naar Milaan ofzo. Maar het probleem blijkt nog niet opgelost. Ik zie voor mijn ogen een reisje Stockholm van een klif af springen. Joedoei!

Woensdag eet ik weer eens bij de Thai in Alkmaar. Bij Koen en Sjaan. Terwijl ik er zit denk ik aan mijn lieve vriendin E. van wie haar ouders ook graag hier komen. En van wie de moeder ook vaak mijn blogposts las. Hartje voor Tien.

Vrijdagavond laat vlieg ik naar Venetië. Nee. Niet alleen. Ik heb deze vraag al plusminus 1000 x gehad de afgelopen weken.
‘Met wie was jij daar?’
Wat denke ge zelluf?

Maar ik zal wat foto’s laten zien, zonder al te veel verhaal. Venetië is wat dat betreft de stad bij uitstek om planloos rond te dwalen. Dat heb ik eerder al eens gezegd.

Mijn ticket was overigens maar EUR 112,-! Dus wat let je om ook te gaan, als deze plaatjes jou ook blij maken…

‘Je bent nog maar een schaduw van jezelf.’ Maar dan leuker.

Week 7 maart

Ik vlieg alleen naar huis. Iets met werkpaarden en daklozen. Whihi. Ik heb een van de meest prachtige vluchten van mijn leven. Zonsopgang boven het Lido en de Alpen. Ik ben een geluksvogel. Mijn god, wat ben ik een geluksvogel. Op andere plekken staat de wereld immers in brand. En ook dichterbij huis is er bittere ellende.

Aan het einde van de week hebben we nog een mooie middag in het theater. Noor mag optreden en bij wijze van participatie ben ik hulpmoeder. Piece of cake met maar 10 kids om voor te zorgen en eenvoudige hiphop outfits. Bovendien zijn we de laatsten voor de pauze. Ideaal.

Het waren overwegend mooie weken. Soms twijfel ik nog steeds of ik erover moet bloggen. Maar hey, na zoveel berichtjes kon ik niet achterblijven.

Milaan met kinderen als blog staat in de coulissen te wachten! Nieuwe avonturen staan te trappelen om beleefd te worden.

Lion – Zion. Peace man…

Geen reacties op Weekly whereabouts #377: Milaan, Venetië en voorstelling

Weekly Whereabouts #376: koffer, pt en een weekend in foodfoto’s

Een weekje in mijn wondere wereld… Maandag Pippa haar koffer voor Milaan komt binnen. Ze is er helemaal mee in haar nopjes. ‘Ik ga nog even rondjes met mijn koffer…

Een weekje in mijn wondere wereld…

Maandag

Pippa haar koffer voor Milaan komt binnen. Ze is er helemaal mee in haar nopjes.
‘Ik ga nog even rondjes met mijn koffer hoor!’
En ‘We moeten natuurlijk wel leuke kleding aan, want Milaan is FASHION!’

Dinsdag

Lekker werken met Caro. We hebben altijd zo’n lol. Ik krijg van haar een mooi kerstcadeau. Lief!

Woensdag

Sporten. Werk.

Donderdag

Trainen met Wil de sloper. Vanaf vandaag tot over drie maanden gaat zij mij trainen. Een deel boksen en een deel personal training. Zin in!

Vrijdag

Op naar Antwerpen! Waar ik verder niet zoveel over zal vertellen, als wel over de fantastische restaurants waar ik gegeten heb. En het hotel waar ik sliep. Al in de auto krijg ik een berichtje. Goed nieuws, een kamerupgrade én zondag late check-out tot 18:00.

Boutique hotel Matelote ligt bijna aan de Grote Markt (parkeren P Grote Markt, voor 2x 24 uur nog geen EUR 60), heeft fijne kamers en enorm vriendelijk personeel.

Vrijdagavond trappen we af bij Vietnamees restaurant Bûn. Hier kun je kiezen voor een chef’s menu. Je kunt kiezen uit á la carte, een lang of kort menu.

Het lange menu bestaat uit 3 bites, 2 starters, 1 main course en een dessert. Echt een feest. Als je ooit weer in Antwerpen bent, ga daar heen. Er is eventueel ook een Little Bûn voor een iets snellere hap.

Zaterdag

Na een ontbijt van boerenomelet en wafel met krieken (when in Belgium…) een rondje down memory lane. Bij Chocolate Official verkopen ze deze prachtige popsicles…

Een uurtje in een boekenwinkel struinen is altijd een goed idee (’t Stad Leest, Oudaan 18).
’s Avonds is het druk in de stad, terrassen en café’s zijn overvol en de Nederlanders zijn ruim vertegenwoordigd. Maar bij Murni Food, een tent waar ze houden van eten zonder toevoegingen, healthy en flextarian, is nog een tafeltje.
En oeh! Ze hebben er ook ontbijtjes…

Zondag

Regen, regen, regen.

Bij Murni hebben ze ook ontbijtjes. Er is een tafeltje, als we maar wel om half een weg zijn. Ha! Dat duurt nog twee uur! Pannenkoeken en avocado toast.

’s Avonds wordt het culinaire avontuur afgesloten bij Blue Pepper in Amsterdam. Indo. Yummie!

Geen reacties op Weekly Whereabouts #376: koffer, pt en een weekend in foodfoto’s

Weekly Whereabouts #375: middelbare school, pizzanight en Milaan!

De week waarin alles goed komt. Maandag School, paardrijden… Dinsdag Ochtendje bij Lotus werken. Altijd gezellig! Deze keer met wat snot. ’s Middags ga ik met Noor naar Epplejeck in…

De week waarin alles goed komt.

Maandag

School, paardrijden…

Dinsdag

Ochtendje bij Lotus werken. Altijd gezellig! Deze keer met wat snot.

’s Middags ga ik met Noor naar Epplejeck in Heemskerk. Een walhalla voor de paardensportliefhebber. Ze koopt een donkerblauwe cap met gefroste bovenkant, een glitterhalster, handschoenen en een poetsset. Tot ’s avonds negen uur zit ze met haar cap op de bank.

Woensdag

Noor gaat naar haar nieuwe school kijken. Ze heeft van tevoren bedacht wat er dan aan moet. Haar Hugo Boss trui, een spijkerbroek. Niet te opvallend, maar wel stoer. Ze komt met lichtjes in haar ogen terug. Dit is ‘m hoor! Deze school is de school van haar dromen.

Donderdag

Shocking.

Ik.Neem.Een.Dag.Vrij.
Ik kan me niet heugen wanneer ik dat voor het laatst deed zonder op vakantie te gaan. Ik begin de dag met werk. Haha.
Vervolgens ga ik naar C. Deze vrouw is mij aangeraden door een andere C. die het beste met me voor heeft. Een energetische healing. Echt heel bijzonder om mee te maken. Vooral omdat er zoveel praktische tips uit kwamen en er ook humor was.

Ik zal 1 leuk ding met jullie delen wat hier uit kwam. C vroeg zich namelijk af of mijn creativiteit nog wel stroomt. Ik dacht van wel. Maar na enig spitten en graven, bedacht ik me dat ik bv deze whereabouts vaak ‘vergeet’ of denk ‘wat heb ik nu te melden’. Dus ik leg uit dat ik altijd wel heel blij werd van reizen, maar dat dit door rona en mijn nieuwe situatie (lees: moest even kijken hoe ik mezelf financieel zou redden) toch even op een lager pitje heb gezet.
‘Daar kun je dus fysieke klachten van krijgen.’
Say no more! Geef mijn telefoon even aan, dan gaan we kijken waar ik heen kan…

’s Middags ga ik naar de prachtige winkels van L in Bergen. Ze laat me ongeveer 3000 items passen en is onvermoeibaar. Ik ga dolgelukkig naar huis met prachtige nieuwe items. Nu moet ik wel weer iets op Vinted zetten. Een overvolle kast, is chaos.

Vrijdag

Pizzanight bij M. M heeft net een nieuwe buitenkeuken met Bastard en die moet worden ingewijd. Kijk, wij zijn niet te beroerd om dat te regelen. M is een sportmaatje en samen met wat andere sportmaatjes, trainer Willy en gezellige onbekenden, wordt het een avond waar iedereen aan toe was.
Iets met wijn, pizza, scroppino’s to die for en oh ja… limoncello. En we weten allemaal. Het gaat altijd mis bij de limoncello.

Zaterdag

Ik drink nooit meer. Ik drink nooit meer.
Zaterdagochtend 09:00. Ik strompel de zaal in waar al mijn nachtelijke vriendinnen staan. Trainer M was van tevoren gewaarschuwd. Hij vertelt uit voorzorg waar de emmers staan. Ik zie maatje M. een back extension doen en vraag me af of ik het emmertje er onder moet zetten.
‘M. we doen geen burpees en geen kettle bell swings, dat je het even weet.’
Het wordt een beetje hangen en wurgen en vooral veel lachen. Gedeelde smart is halve smart. Daarna is het zoeken naar wie het eerst een snackbar vind die open is. FOOD!

’s Middags gaan we de verjaardagen van F en M vieren in Jump Square. Gezelligheid! Al kost het wat moeite om bij te praten. Om de 2 minuten staat er een kind voor ons neus met een probleem die variëren van ‘ik ben gevallen’ tot ‘ik heb honger’ en ‘zij doet stom’ en alles wat je maar kunt bedenken.

Zondag

We doen lekker lui vandaag. Om tien uur zit ik nog met mijn laptop in bed. Ik heb een plan! Ik bel P om te vragen of hij het ook eens is met het plan. En gelukkig, ook al zijn dit echt moeilijke dingen, vind hij het goed dat ik de meisjes meeneem naar…. *drumroll* … Milaan!

Als dat allemaal geregeld is, de vluchten geboekt en het hotel gereserveerd, loop ik naar beneden om het goede nieuws mee te delen.

Noor bestormt me met een knuffel, waarbij ik bijna een tand door mijn lip heb. Pippa begint dírect aan een lijst van wat er allemaal mee moet.
Drupels (van haar kindercoach) – iPad – lekkers (belangrijk!) – stiften (zodat ze modetekeningen kan maken, want tja, Milaan is wel de stad van de mode.
Ze zijn door het dolle heen en kunnen de komende uren over niets anders meer praten.
‘Ik hoop maar dat ik veel Engels krijg op school de komende weken, dat is wel handig voor Milaan.’

Pippa mag een nieuwe koffer uitzoeken, dat doet ze snel en vakkundig. Een zalmroze koffer komt haar kant op.

’s Middags met vrienden op een verjaardag, dat lijkt bijna als vanouds.

’s Avonds thee drinken met vriendin H.

Geen reacties op Weekly Whereabouts #375: middelbare school, pizzanight en Milaan!

Weekly whereabouts #374: ouderavond, armenmaand en brein meten

Het was een week met vooral veel high’s. MaandagHoera. Iedereen mag weer naar school. Pippa smeert haar eigen brood. Een laag boter, pindakaas, boter. Ik kijk het eens aan en…

Het was een week met vooral veel high’s.

Maandag
Hoera. Iedereen mag weer naar school. Pippa smeert haar eigen brood. Een laag boter, pindakaas, boter. Ik kijk het eens aan en trek een wenkbrauw op. Mijn kind weet dat ik een verklaring wil.
‘Ja, anders is dat zo droog en blijft alles hangen bij het boksballetje achter in je keel.’

Dinsdag
Noor gaat naar paardrijden. Ze lijkt voor alles talent te hebben. Ok, ik ben haar moeder en qua objectiviteit laat ik zeker te wensen over. Maar zodra Noor op een paard klimt, zit ze er recht op en stuurt ze rustig aan op een galopje. Deel van deze nieuwe skill-set wijt ik ook aan haar juf K. Deze instructrice is echt een van de beste die ik ooit zag.

Woensdag
We hebben ‘armenmaand’. Dat klinkt niet gezellig. Maar eigenlijk is het inmiddels een traditie geworden. Zodra het bizarre spenderen van de decembermaand voorbij is, stel ik ‘armenmaand’ in. Ik doe het minimale aan boodschappen. Ik probeer wat dingen te verkopen. En we kopen niets. Geen kleding. Geen prullaria (ben ik sowieso niet zo van…), echt niets wat niet strikt noodzakelijk is. Het is een sport om het met zo min mogelijk te redden en een stukje bewustwording. En even voor het beeld, ik heb ooit (grijs en ver verleden) wel eens keuzes moeten maken in het genre van ‘ga ik op reis en eet ik pasta zonder saus of ga ik gezond eten’ en ‘joehoe, ik heb nog vier flessen, da’s toch zeker een euro statiegeld’. Dus ik weet hoe het is om financieel aan de bodem te zitten.
Het vervelende is dat ik de ‘branding’ niet zo handig heb gedaan.
Pippa staat in de supermarkt, die midden in het dorp, als ze verlangend naar de chocola kijkt. ‘Oh dat mag zeker niet in armenmaand.’ Noor zakt ondertussen door de grond en hoopt met heel haar hart dat niemand in de supermarkt dit ook heeft gehoord.

Donderdag
Ik maak een site. Bijna klaar! Dan zal ik hem aan jullie voorstellen. Zit wel iets tofs in voor iedereen.

Vrijdag
Sporten. Fysio. Na mijn laatste boksavontuur op 16 december is er een en ander stuk in mijn lijf. Mijn pols heb ik verzwikt. En er zit een zenuw klem in mijn linkerbeen. Irritant. Sporten is nl een beetje uitgedraaid op frustratie de laatste weken. Fysio D weet er wel raad mee. ‘Ik zal even ouderwets door die spieren harken.’

In de middag rij ik naar Nijmegen voor nieuwe avonturen. Ik slaap in hotel Lino, wat een dikke aanrader is voor iedereen die houdt van kleine, hippe boutique hotels midden in de stad.

Zaterdag
Ik heb een mindscan gedaan. Echt waanzinnig leuk om te zien welke dingen er uit komen. Ja, die hou ik inderdaad even lekker voor mezelf. Maar ik ben vrij lyrisch over het concept.

Je krijgt een scanner op je hoofd met 6 plakkers. Vijf minuten doe je even niets. Beetje voor je uit staren. Wat op zichzelf al een ingewikkelde opgave is voor mij.

Na die vijf minuten worden de gegevens doorgezet en dan floept er een resultaat uit.

Wat kun je daar daan bv mee? In 1 oogopslag zien of je tegen een burnout aan zit. Of je veel stress hebt en waar dat dan vandaan komt. Waar er blokkades zitten waardoor je misschien niet zo lekker functioneert (en op welk vlak dan). Of je emoties nog wel in balans zijn.
Kortom, voel je je niet helemaal senang, dan zou dit je eerste stap kunnen zijn om jezelf weer terug op de rit te krijgen. Goedkoper dan eerst op zoek gaan naar verschillende hulpverleners en bovendien accuraat. Zelf weet je vaak niet waar iets nu exact aan ligt. De scan is daarin wel zuiver.

Het eten, de wijn en met name het gezelschap is uitstekend.

Af en toe vraag ik me wel eens af hoe ik nu weer in zulke dingen verzeild raak. En voel ik mij toch een eenhoorn met glittervleugels.

Zondag

Oh maar wacht, jullie willen natuurlijk alles weten, hoe jij ook zo’n scan kunt laten maken en wat dat dan kost.

Boek hier je eigen mindscan. Kan altijd in de buurt.

De week erna is er een van paardrijden, gezelligheid en semi-hard werken. En van de salonafspraken. Haar weer gedaan. Gezicht weer on fleek.
Oh! En er was een wijn-workout. Waarbij we een helft van de training hebben gebruikt om vooral veel lol te produceren.
Zondag lekker geschaatst, wat heerlijk!

Geen reacties op Weekly whereabouts #374: ouderavond, armenmaand en brein meten

Type on the field below and hit Enter/Return to search