Wandernan

Wandernan

Reisinspiratie voor gezinnen

Categorie: Weekly whereabouts

Weekly Whereabouts #344: coronablues, microfeest en zo

Ik wil het even hebben over die coronadepressie die iedereen zo ongeveer te pakken krijgt. Mijn week bestond uit: sporten, sportclubjes van anderen, een heul gezellig microfeestje en een paar…

Ik wil het even hebben over die coronadepressie die iedereen zo ongeveer te pakken krijgt.

Mijn week bestond uit: sporten, sportclubjes van anderen, een heul gezellig microfeestje en een paar pittige gesprekken.

Verder:

Geen fuck, geen donder, geen reet.

Jules Deelder – Blues on Tuesday

Coronablues

Om mij heen zie en hoor ik veel mensen afhaken. Kutzooi. Ik heb er geen zin meer in. Klaar mee. Ik ben bang. Niemand wil een extra uur 2020, dus laat die wintertijd nu ook maar zitten.

Ondertussen hoor ik om mij heen ik weet niet hoeveel mensen testen doen. Poe, gelukkig negatief. Een paar ook positief. Gelukkig niet al te veel klachten.

Laten we wel zijn. Het ís kut. Het overkomt ons allemaal maar gewoon.

De crux zit hem volgens mij in de uitzichtloosheid. Stel je voor dat iemand zou zeggen ‘nog twee maanden en dan zijn we er helemaal van af’, dan zou niemand zeuren.

En de een staat er dagelijks met zijn of haar neus boven. En de ander, zoals ik bv, ontspringt de dans door in volledige ontkenning te kunnen leven. Mijn huisgenoten gaan allemaal nog gewoon naar hun school en werk en mijn kantoor was toch al in huis. En we hebben allemaal nog werk zat.

Ik probeer verstandige keuzes te maken. Door een paar mensen wel te zien en andere mensen vooral te ontzien. En door niet te ingewikkeld te doen als dingen even anders lopen. Me niet schuldig te voelen als een afspraak met klanten niet door kan gaan, omdat ik kinderen in huis heb.

Ik probeer extra lol te hebben van dingen die (nog) wel kunnen. Sporten. Wandelen met vriendinnen. Diffusertje aan. Lekker series bingen. Lekker eten. Er zijn genoeg dingen te verzinnen die wél leuk zijn.

Nieuws kijk ik zo min mogelijk. Het nieuws is momenteel toch haast alleen corona-gerelateerde ellende. Cijfers lopen op. Niemand weet wat te doen. We polariseren (club wel St Maarten of geen St Maarten bv).

Mijn ervaring is dat kids flexibel zijn. Je hoeft ze niets te ontzeggen, als je gewoon vraagt wat ze zelf denken wat verstandig is.
‘Is snoep nou echt zo belangrijk?’ zei Noor na een kort familieberaad. Jongens, wat vinden we van StMaarten? Pippa vond het nog wel de moeite waard om binnen met haar lampion langs de deuren te gaan. Kortom, of ik me even in de trapkast of de waskamer wil verstoppen met een zak KitKats.

Met een virus wat 72 uur schijnt te kunnen survivallen op plastic zou ik er ook maar even zes keer over nadenken om kinderen in een bak op anderhalve meter van je voordeur te laten graaien. Ik zeg niet dat je het wel of niet moet doen. Ik ben geen viroloog.

Arme pubers moeten wel een feestje kunnen hebben. In het bejaardenhuis zijn 50 van de 90 mensen besmet. 3 Doden. Defensie moet bijspringen.

Ik maak ook fouten. Ik twijfel enorm aan het nut van mondkapjes (maar gebruik ze zeker wel, solidariteit naar het winkelpersoneel). Ik hou me niet aan álle regels. Als ik met meer mensen in huis ben is anderhalve meter kansloos. En sommige dagen vraag ik me ook af wat het nu allemaal voor nut heeft.

Tips to beat the blues

  • kijk op mijn lijst met Netflix tips
  • luister podcasts van raspositivisten
  • geef jezelf niet teveel ruimte om te simpen
  • trek de natuur in (er bestaat geen slecht weer, alleen slechte kleding)
  • verdwaal op Spotify en vind nieuwe muziek
  • organiseer je huishouden beter, zodat het je minder tijd kost als je weer meer naar buiten kan en mag
  • kook de sterren van de hemel
  • schaf Disney+ aan
  • bestel een thuiskok
  • speel bordspellen
  • begin een bedrijf (verveel je je nooit 😉 )
  • ga sporten
  • ga naar kapper, schoonheidsspecialist, nagelsalon etc

Heb jij nog tips voor mij? Of kan ik iets voor je oplossen?

Waarom schreef ik dit? Gewoon, ik beleef weinig en ik wil je laten weten dat het best normaal is om bij tijd en wijle even een BLEGHHH gevoel te hebben. It’s ok. Echt.

Deze week gepubliceerd

Geen reacties op Weekly Whereabouts #344: coronablues, microfeest en zo

Weekly Whereabouts #343: uitslag, sporten en gniffels

Herfstvakantie… die was natuurlijk, 2020, een beetje anders. Geen verandering van uitzicht, gewoon weer hetzelfde dorp. Doelen stellen voor de toekomst. En roeien met riemen die er helemaal niet zijn….

Herfstvakantie… die was natuurlijk, 2020, een beetje anders. Geen verandering van uitzicht, gewoon weer hetzelfde dorp. Doelen stellen voor de toekomst. En roeien met riemen die er helemaal niet zijn. Ondankbare honden. En ander gespuis.

Maandag

De uitslag van de laatste test (B12 shizzle) is binnen. Ik moet even bellen met de huisarts. Ze komt tot de conclusie dat ik ‘een bijzonder geval ben’. Toch nog iemand die me bijzonder vindt. Gniffel.

Dinsdag

Voordat ik ga paardrijden wacht ik de persco af. Scholen open. Win. Restaurants dicht. Kut. Sportscholen open. WinWIN! Ik ga.

Paardrijden. Vandaag op zure Baco. Om op te rijden een fijn paard. P zegt dat hij na de galop lekker doorloopt. Ik vind ook dat hij voor de galop lekker voorwaarts is. Na de galop is hij niet meer te stuiten. Oh wacht,… dat bedoelde P.

Woensdag

Sporten. Voor het eerst sinds ik ziek was. Het valt niet mee moet ik zeggen. Ik zie sterretjes en het zweet breekt me uit (je zou zeggen dat dat vrij normaal is als je sport, maar ik ben niet zo’n sweatty Betty).

Koffie.

Snel douchen thuis. En dan op weg naar restaurant Buiten voor mijn Social Deal. Midgetgolf, pannenkoek en ijs. Leek me wel iets. Midgetgolf is leuk. Even lekker buiten tussen de blaadjes, eikels, rozenbottels en vogeltjes.

De pannenkoek echter,… is een heel ander verhaal.

Een uur hebben we gewacht, galgje op een servetje spelend, vooraleer ik mij tot de serveerster wendde. Ik had namelijk al gedetecteerd dat ze het vrij druk had.
‘Niet om het een of ander, ik heb zo een afspraak, kun je mij vertellen hoe lang het plusminus nog duurt voor wij onze pannenkoeken krijgen?’
‘Wilt u ze nu al hebben dan?’
Ik, koningin van het geduld, zeg dat we toch al zeker al een half uur zitten wachten (terug rekenend bleek het iets langer te zijn).

Donderdag

Werken voor zover het gaat met twee kids in huis. Vandaag echt heel aardig moet ik zeggen. Eten. Sporten met A. We sporten samen in de loft van Common Heroes, maar daarnaast zit nog de grote sportschool waar je dan automatisch lid van bent (in mijn geval ben ik daar al honderd jaar lid ofzo).
Het is wat onwennig. Geen trainer die tegen je zegt wat je moet doen. Gelukkig heeft A een aardig idee van hoe dat moet. We hebben ondertussen een goed gesprek. Over handdoekjes enzo. Gniffel.

Vrijdag

Sporten. Trainer C heeft kennelijk enorm hoge verwachtingen van ons.
500 meter roeien óf skiën. De ander doet jumps. Dan 300 meter. Dan 150 meter.
Dus. Doe je dat. Einde lesje. Denk je, fijn. Zegt zo’n jongen: en dan nu nog zo’n rondje op het andere apparaat. Mag je wel een wall sit doen ipv een jumps. Je wilt hem op zijn bek slaan. Laat ik eerlijk zijn. Maar je doet het niet. Uit een soort fatsoen.
Ik ben een beetje misselijk denk ik.

Koffie. Gesprekje met S over mijn persoonlijk verzonnen 6 weken keihard sporten. Ik moet door een plateau heen. Niet in de laatste plaats omdat ik zo niet kan paardrijden op een Fries op de Veluwe, maar dat is een ander verhaal.

Anyhoe. Daarna volgt een rondje zwembad, schaatsen zoeken, troep opruimen.

‘s Avonds eten we heerlijk bij vrienden R&E. Iets over een keukeninterventie.

Zaterdag

Sporten. Bijna zonder pauzes. Daarna koffie. En nog een. En champagne. Bedankt A. We weten niet precies waarop we proosten. Ik weet wel een paar dingen. Ruinart, ruïne, geruïneerd. Gniffel.

Auto door de carwash.

Alle retouren regelen van alles wat deze week is binnen gekomen.
Typische zaterdag.

‘s Avonds wordt er gekookt voor L & M. Flammküche met zalm, kip tikka, brownies van de Browniehemel.

Zondag

Sunday, funday. Ik bereid me voor op een week vol sporten, met wat extra afspraken wordt het een uitdaging. Maar eentje die ik heel graag aan ga.

Deze week gepubliceerd

Deze week op de agenda

  • sporten, sporten en sporten
  • etentje met de roeivereniging
  • avondje Refresh
  • nagels bij Cha
Geen reacties op Weekly Whereabouts #343: uitslag, sporten en gniffels

Weekly Whereabouts #342: ziek, site en Disney+

Ik sloot vorige week al af met dat ik zondagavond vroeg mijn bed in dook. Niet voor niets… Deze week verder wat shocktherapie. Waarmee ik jullie niet zal vermoeien. De…

Ik sloot vorige week al af met dat ik zondagavond vroeg mijn bed in dook. Niet voor niets…
Deze week verder wat shocktherapie. Waarmee ik jullie niet zal vermoeien. De silver linings voor jullie!

Maandag

Ziek! Ik check de site van RIVM. Ik kom er niet helemaal uit.
– keelpijn (gisteravond wel, maar dat is goed weggezakt)
– koorts (ik dreef wel uit bed vannacht, maar de thermometer geeft een keurige score aan)
– erge spierpijn (van top tot teen, maar op het nu érg te noemen… nee, ‘t is niet of je bent toegetakeld door een booty builder)

Ergo, ik wil het testsysteem niet belasten.

Ik krijg een bos bloemen. Zonder kaartje. Er staat zelfs expliciet in het rood ‘geen kaartje!’. To whom it may concern: bedankt, ze staan nog steeds prachtig.

Dinsdag

P brengt de kids naar school en haalt ze weer op. Ik slaap veel. Als ik niet slaap kijk ik Jane the Virgin. Kennen jullie dat? Heerlijke foute serie. Fout in de zin van, het is gemaakt als een Latijns-Amerikaanse telenovela. Het speelt zich af in Miami. Telenovela’s zijn soaps, met meer drama en meer over the top gestylde mensen. Er zijn volgens mij 4 of 5 seizoenen van Jane the Virgin. Nee, het is niet voor iedereen.

Woensdag

Ik heb zes sportmomenten afgezegd. En ik mis het enorm. Zowel het fijne gevoel na het sporten als het sociale gedeelte.

Alle andere sociale events cancel ik ook. Werken gaat op zich wel aardig, uurtje hier, uurtje daar. Ik heb ook niet echt werk waar je moe van wordt en wat je desgewenst onder een dekentje op de bank kunt doen.

Donderdag

Vandaag haal ik Pippa zelf maar weer eens op. ‘s Morgens lopen we meestal bijna zwijgend naar school, dan zegt ze nooit zo veel. ‘s Middags staat ze altijd helemaal aan. Ze loopt heerlijk te kletsen over de dag.

Vrijdag

Ik rond een leuk project (bijna) af. En er stromen nieuwe klussen en klusjes binnen.
Voor het eerst ga ik naar de nagelsalon. Wat een verwenning.

Mijn etentje met mijn sportmatties moet ik aan me voorbij laten gaan. Ik zou helpen eten maken, maar ik moet er niet aan denken dat ik ze aansteek met iets, zodat ze zelf ook een week uit de running zijn.

Zaterdag

Om negen uur heb ik afgesproken bij Heer Hugo (heel toffe locatie) met Carolien van Lotus Diffusers. We ontbijten van het buffet en gaan dan aan de slag. Enorm gezellig om zo samen te werken!
Om vijf uur werkt de site weer helemaal en werken we nog de laatste dingen bij. Boks. Hard gewerkt.

Even for the record: het taartje bovenaan was niet mijn taartje. Ik heb er wel een gekregen van Caro… maar ben halverwege gestopt (en de bediening heeft hem per ongeluk weggehaald…)

Foto via Unsplash van Tina Guina. Vond ik gezelliger dan een foto van iemand die ziek is.

Kom je even een kijkje nemen?

Zondag

Wat gaan we doen?
Hm.
Gaan we even lekker shoppen? Noor heeft er zin in. Vrijdagavond hebben we haar kast uitgemest. Alle zomerspullen, mwah-items en te kleine stukken zijn er uit. Uit een krat op zolder visten we nog een paar kledingstukken die ze heeft gekregen van een nichtje of van R. Een glitterbroek met het kaartje nog aan die haar als gegoten zit. Ze danst rondjes. ‘Dit wordt mijn broek voor maandag na de herfstvakantie.’ Noor kan daar erg mee bezig zijn. En ik prijs me gelukkig met al die donaties, want zelf koop ik toch andere dingen.

Vervolgens hebben we een lijst gemaakt van dingen die ze nog mist om haar outfits af te maken. En iets warms, aangezien op school de ramen de hele dag open staan en Noor een vreselijke koukleum is.

Shoppen dus. We pakken er een beker thee bij. En gaan er lekker voor zitten. Shoppen anno 2020. Reuze gezellig en efficiënt. Zowel in tijd als in geld. Er staan 6 tabs open. Kixx, Omoda, Zalando, HEMA, Bol.com en WeFashion.

Als Noor klaar is sorteer ik wat jurken voor Pippa. Ik roep haar. Met Pippa is het heel makkelijk. Die kan zo snel keuzes maken. Pippa wil oorwarmers. Met regenboog en eenhoorn. Best…

‘s Middags speel ik even met mijn blogbaby. Ik verwijder oude whereabouts en ik zie een patroon. Wat is het eigenlijk goed om te schrijven.

In de bioscoop moet je als ouder anderhalf uur je eigen adem inademen. Ik besluit Disney+ te installeren. Kan ik lekker pizza smikkelen onder Frozen II.

Deze week gepubliceerd

Deze week op de agenda

  • herfstvakantie
Geen reacties op Weekly Whereabouts #342: ziek, site en Disney+

Weekly Whereabouts #341: een plan, Eemhof en Pippa 7

Een week vol feestjes met een iets minder einde… Maandag Gezellig wandelen met M veranderen we vandaag in even lekker hangen in Wonder’s met een grote beker thee. Oh, M……

Een week vol feestjes met een iets minder einde…

Maandag

Gezellig wandelen met M veranderen we vandaag in even lekker hangen in Wonder’s met een grote beker thee. Oh, M… die andere keer dat we er waren is dus echt niet afgeschreven bij mij…. dus volgende keer moeten we ze even een dikke fooi geven ;-).

Dinsdag

Vast dingen. Die ik gedaan heb…

Woensdag

Laatste keer trainen met M. Toch raar om na een jaar straks aan een andere trainer te moeten ‘wennen’.
Ondertussen heb ik een plan bedacht waarbij ik nog iets meer ga sporten. En iets minder ga drinken. Gewoon, voor zes weken om te zien of ik door een barrière heen kan. (ja, dat kan…). Al mijn inhaallessen van de sportschool en paardrijden gaan in deze weken. Little did I know, aan het einde van volgende week heb ik voor een maand inhaallessen staan. En ook zal ik even tijdelijk wat minder kunnen daten, tenzij je met me wilt wandelen. Weet je dat alvast…

Iedereen die mij kent weet dat ik een sucker ben voor goede huishoudtech. Dat ik liever investeer in dat soort dingen dan een sopperella in te huren.

Het enige waar ik echt nog een hekel aan had, was het wassen van de ramen. Bij de kapper kwamen we daarop… Don’t ask. Meestal is het eten of Netflix bij de kapper. Eten hadden we al besproken. M. raadde mij aan even Kärcher te checken. Window vaccuum.
Mensen… koop dit. Getest en rete-blij mee. Ik heb voor deze ene keer de goedkoopste gekocht die ik kon vinden. En niet het nieuwste model.

Donderdag

Ik heb een lijst van een A4 lang. En het liefst wil ik alles vandaag doen. Dat gaat natuurlijk niet. Maar ik ben wel écht lekker aan het werk. Er komen zomaar nog drie toffe klussen tussendoor.
Wel erg; ik vergeet voice’jes uit te luisteren en loop daardoor een wandeling aan het einde middag met een leukerd mis. Sorry!

De focus op mijn werk zorgt wel voor veel verwarring in de app merk ik. Je kunt niet overal pieken.

Vrijdag

Ik blijf na de training zo lang mogelijk koffie drinken, zodat de stress weg is als ik thuis kom. Gelukt…

We rijden naar de Eemhof. Waar we eerst lekker gaan zwemmen. Oh maar kluisjes hebben we niet. Nee, prima, leg ik even mijn autosleutel naast jou. Ok?

Maar het is heerlijk rustig in het zwembad en dat is ook wat waard.

In het restaurant kun je ‘s avonds een kanon afschieten.

Een eigen speelhuis, wie wil dat nu niet?

Zaterdag

Vandaag is Pippa 7 jaar! Ze vertelt het aan iedereen die het horen wil. We beginnen met een ontbijt van het ontbijtbuffet. Heerlijk. Boekjes mee, rustig koffie slurpen. Althans, dat denk ik. Een uur nadat we zijn gaan zitten komt iemand ons vertellend at we mogen vertrekken. Hij vind het zichtbaar vervelend om het te melden.
Blijkbaar mag je nog maar drie kwartier over je ontbijt doen.

Ok, geen paniek, we gaan. Alleen moeten we nu de tijd totdat we mogen zwemmen gaan opvullen.

Bij het cycle center staat een electrisch safari autootje te blinken. Laten we die maar doen dan. Pippa vind het best even spannend, maar al snel neemt ze alle boomstammen in het bos mee.

Ok, even snel een broodje en dan is het tijd voor het hoogtepunt van de dag. Zwemmen. We staan in de rij voor we naar binnen mogen en gaan 3000 x van de wildwaterbaan tot we er weer uit geveegd worden. Maximaal genoten.

Zondag

Ik haal een lekker ontbijtje. Daarna gaan we weer maximaal zwemmen.

De meisjes spelen even met de nieuwe poppen.
‘De ouders waren gestorven,’ zegt Noor.
‘Waaraan waren ze dan gestierft?’ vraagt Pippa. Vind ik ook belangrijk… je moet wel weten waarom.

Lekker douchen en ‘s middags gaan de dames een uur klimmen.

Daarna is het tijd om naar huis te gaan. De boel zit zo in de auto. Ik voel me niet helemaal senang. Om niet te zeggen,… slapjes.

Maar volgens Pippa was dit haar mooiste verjaardag ooit. Dus het was het allemaal waard.

Deze week op de agenda

  • uitzieken. Blijkbaar…
  • natuurlijke maagverkleining
Geen reacties op Weekly Whereabouts #341: een plan, Eemhof en Pippa 7

Weekly Whereabouts #340: korsten, Mario’s en naar de tattooshop

Mornin’! Culinair gezien was dit een topweek. Op de weegschaal was het natuurlijk om te janken vanmorgen. Maar daar heb ik in de kappersstoel een oplossing voor bedacht. Maandag Rondje…

Mornin’! Culinair gezien was dit een topweek. Op de weegschaal was het natuurlijk om te janken vanmorgen. Maar daar heb ik in de kappersstoel een oplossing voor bedacht.

Maandag

Rondje om… genoeg om bij te praten.

Dinsdag

Ik laat mij martelen bij de huidarts. Als ik binnenkom vraagt ze of ik op de hoogte was over de procedure van het coaguleren. Gelukkig niet, denk ik achteraf.
Coaguleren is niets meer dan vlees aan laten branden met een stompe naald. Op mijn gezicht. Brandmerken dus. Onder mijn ogen. Weet je hoe zeer dat doet?

Het is nog kermis in het dorp. Noor gaat met klasgenoot S op pad. Ze voelen zich heel mans, omdat ze alleen mogen. Om kwart over vijf kom ik ze maar eens halen. Ze zijn helemaal hyper en houden niet op over de ‘La Bamba’, waar ze nog wel duizend keer in hadden gewild. Weet je nog, vroeger, als je opeens iets alleen mocht…

Woensdag

De korsten van het coaguleren zijn vandaag nog even dikker. Mensen kijken vreemd of zeggen dat ik even onder mijn ogen moet wrijven. Liever niet… als het jou om het even is…

Na het sporten drinken we een uur koffie en dan ga ik maar eens wat doen aan mijn blogbaby.

Donderdag

Samen met sportmaatje A op zoek naar een restaurant die ons wil hebben op de vrijdagavond.
‘Mario’s dan?’
Het lijkt me nogal kansloos en haar ook, maar ik bel ze toch, tegen beter weten in. En wat blijkt… ze hebben plek! Yay! Deze stond al even op mijn verlanglijstje.
‘s Avonds mag ik een rondje door de Prenatal. Ik zie daar allemaal jonge stellen die bijna een kindje krijgen. Ze stralen nog zo. Mhihi.
Daarna wandelen we even door voor een cocktail. En kaasstengels op mijn favo kaasstengelplek. Gezelligheid!

Vrijdag

Ik verheug me al de hele dag op het diner. Om zeven uur komt A mij ophalen en dan zoeven we naar Neck.

We worden warm onthaald en vreselijk verwend met heel erg lekker eten en heerlijke wijn.
Ik vind het altijd een beetje lastig inschatten als je wordt gevraagd te kiezen voor 5-8 gangen? Wat doe je dan? Ik ben meestal niet een enorm grote eter, maar soms zijn de porties mini. We hadden nu vijf gangen… wandel even mee door de gerechten.

Bizar lekker gegeten, fijne sfeer, gezellige bediening. Aanrader dus… do it.

Rondom gelukkig…

Zaterdag

Vandaag staat er een escape room op het programma. De Tattoo-shop in Samcity in Hoorn. Eerst even eten (social deal), eten moet je toch… En daarna… een uur lang keihard puzzelen. We redden het nét niet (escape rate van deze kamer is 25% dus we hoeven ons niet per se te schamen).
Vervolgens gaan we over naar de virtuele buurtbingo. Zwager en schoonzus komen aan met een paar lekkere flessen wijn… ik lig in een deuk om buren die nog niet doorhebben dat de camera aan staat. Of het geluid. Hihi.

Zondag

Chill zondag, ik mag naar de kapper. Bij de kapper zit een mevrouw die graag de F1 wil kijken. Ik kan me daar iets bij voorstellen. Ze zet haar telefoon aan, met BBC commentaar (gelukkig geen Olav Mol…) op geluidsstand 10. Erm… hoe asociaal is dit?
Ik denk nog even dat ze alleen de start gaat kijken, maar nee, ze gaat ook nog vertellen hoe onwijs leuk ze de F1 vindt en geeft commentaar. Tenenkrommend commentaar.
Pizzanight bij de bastard van mijn zwager. Yummie!

Deze week gepubliceerd

  • Fruitparkhotel, kindvriendelijk hotel in de Betuwe (met stapelbedhut om in te slapen!)

Deze week op de agenda

  • weekend Eemhof
Geen reacties op Weekly Whereabouts #340: korsten, Mario’s en naar de tattooshop

Weekly Whereabouts #339: lievigheid, fiets en kermis

Wat heb ik vorige week veel lieve reacties ontvangen. Echt hartverwarmend. Op zowel het zeikgedeelte als mensen die the Home Edit ook he-le-maal snappen. Maandag Ik verkoop een fiets via…

Wat heb ik vorige week veel lieve reacties ontvangen. Echt hartverwarmend. Op zowel het zeikgedeelte als mensen die the Home Edit ook he-le-maal snappen.

Maandag

Ik verkoop een fiets via Marktplaats. Hij wordt opgehaald tussen 12 en 13.

Om twaalf uur zie iemand voorbij fietsen die zoekend om zich heen kijkt, maar ik verbind dat niet direct aan mijn eigen afspraak, aangezien ik langs een redelijk drukke weg woon.

Een half uur later krijg ik een app’je.
‘Ik ben gekomen.’
Ik kan een gniffel niet onderdrukken.
Ik stuur een vraagteken.
‘Ik kwam.’
Ok, ok, ik zal hem uit zijn lijden verlossen.
‘Ik heb u niet gezien en ben thuis, waar bent u?’
Meneer stuurt een foto van de carport van de buren. Ik loop naar achter en daar staat S. Hij laad het kinderfietsje op zijn mamafiets, ik vang deze nog net op voor hij de lak van mijn nog niet zo oude auto beschadigd. Hij knikt wat onhandig en bedankt me.
Tot ziens!
Later app’t S mij. Sorry voor zijn Nederlands, hij woont nog niet zo lang hier. Ik zeg dat het niet erg is, dat we elkaar uiteindelijk begrepen hebben en welkom.
Mag hij zijn Nederlands op mij oefenen?
Ach welja… ik heb nog wel wat vrijwilliger uren over komend jaar.

Wandelen met mama M. Never a dull moment.

Dinsdag

Ik word gebeld door een klant. Dat wil zeggen. Ik heb er al drie uur in geïnvesteerd. Kreeg daarna een paar minder gezellige opmerkingen naar mijn hoofd, maar vandaag is de dag dat ik met haar site zou mogen beginnen.

Are you friggin’ kidding me?

Ik vraag oprecht verbaasd of ze de juiste wel voor zich heeft.
We gaan het niet doen. Een site maken. Zoek maar een andere gek. J’ai fini.

‘s Morgens lees ik in de app dat ik op paard Xyra mag. Voor degenen die mij al langer volgen, je weet wel, dat ene paard waar ik zo veel moeite mee had. Ik ga met knikkende knieën heen, maar ben tegelijkertijd vastberaden er deze keer geen zooitje van te maken.

Woensdag

Trainen. En het gaat lekker. Daarna heerlijk koffie drinken en praten over het leven. Small group is écht zo leuk. En kudos voor de koffie van Common Heroes.

‘s Middags belt neef L. Gewoon, om te vragen hoe het gaat. Baie dankie.

Ik maak een lekkere wandeling met M. Over toekomstdromen.
‘Je schiet geen kloot op Kooppie.’

Donderdag

Ik begin met een date bij de schoonheidsspecialist. Heerlijk…
Lunch. En dan even knallen. Werken gaat met iets meer focus deze week.

Vrijdag

Sporten, koffie, date met C over haar site.
Eten, zwemmen, rondje recycle, wraps.

Lieve kaart van A. Thnx… ik kom zsm je tuinhuis/mansion/luxe-extravaganza bezoeken.

Zaterdag

We staan rustig op… de meisjes en ik. Dan brengen we Noor naar danstraining. Ik neem Pippa mee op een rondje in Obdam. Tuincentrum, we nemen de tijd. Vervolgens kunnen we nog lopend naar de bakker, groentenman, notenboer (Hil,… ik neem aan dat je hier elke week staat?), nog een extra rondje… en dan hebben we nog twintig minuten over. Pippa heeft gelukkig haar vergrootglas mee genomen en gaat daarmee op zoek naar beestjes in de kerktuin. Je moet wat met een zus met een hobby.

Of kijken hoe je gebit aan je schedel vast zit, ook interessant

Vanaf vanmorgen tien uur vraagt Pippa om het kwartier of het al middag is, want in de middag mag ze naar het feestje van N. En daar gaat iets gebeuren met een paard. Na 12 uur gaat de frequentie over naar eens om de tien minuten. Je begrijpt, ik ben dolblij als het 13:55 is en ik Pip met goed fatsoen kan afzetten. Adios cowgirl.

Wat een rust in huis… Mijn ouders komen langs voor koffie (en Appie). Noor ik halen snack en ploffen op de bank neer om een dansfilm te kijken.

‘Gezellig hè mam, meidenavond!’

Als Pip weer terug is krult ze haar kontje er nog tussen. Ze mogen de film afkijken. Chill.

Na 17 uur van huis te zijn geweest is meneer terug. Dag zes op rij. Je moet er maar zin in hebben…

Zondag

Ik heb de dames geenthousiasmeerd om te helpen in de voortuin. Noor doet er een leuk pakje voor aan. Pippa huilt omdat ze bang is dat ze in deze joggingbroek vanmiddag ook naar de kermis moet.

Noor vraagt zich af of tuinen opknappen een beroep is en bedenkt dat ze dat best voor een paar dagen zou willen doen. Pippa probeert haar snor aan alle kanten te drukken. Dat is komisch om te zien.

Een uur later hebben we toch weer een leukere tuin dan vanmorgen.

Ik vind dat ik best even mag bloggen met een koptelefoon op mijn hoofd tot we naar de kermis gaan.

De kermis is enorm gezellig. Ik vind het zo leuk om te zien hoeveel lol Noor met haar klasgenoten kan maken. Ze kan zo intens genieten. Pippa is verguld met al haar plastic meuk en drinkflesje met maispops.

Na het eten hebben de dames even niet zo’n zin om te helpen afruimen en de vaatwasser inruimen. Ik heb een goed gesprek met ze. Ze knikken van ‘ja-mama’ en ‘tuurlijkmama’ en vragen zich af hoe dat knuffeltje nu precies heet wat Noor in haar hand heeft. Ja halloooooo! Dring ik door?
Ik zeg maar ff niets meer.

Een half uur later wordt van boven geroepen dat de crew klaar is om naar bed te gaan.

Ik kom boven en de deur van Noor’s slaapkamer is dicht. Er hangt een bord op.
‘Massages voor Mama’s’
Als ik de deur open doe spring Pippa achter het bureau vandaan.
‘Verrassing!’
Ik moet gaan liggen. Terwijl Noor mijn rug masseert met aardbeien bodylotion, leest Pippa voor uit ‘Salto in de baai’. Ze hebben een gezellig colour changing lampje aan gezet.

Ja mensen… wat een lievigheid deze week.

Deze week gepubliceerd

Deze week op de agenda

  • huidarts (cosmetisch, no worries…)
  • escape room
Geen reacties op Weekly Whereabouts #339: lievigheid, fiets en kermis

Weekly Whereabouts #338: the Home Edit, bijbeunen en een goor paard

Wederom was mijn week er niet een om over te schrijven. Maar ja, ik had jullie een wekelijkse update beloofd. Maandag The Home Edit komt online op Netflix. Eindelijk organizers…

Wederom was mijn week er niet een om over te schrijven. Maar ja, ik had jullie een wekelijkse update beloofd.

Maandag

The Home Edit komt online op Netflix. Eindelijk organizers waarvan ik iets kan leren. Ik volg best wat professionele organizers op Instagram, maar geen ervan kan me echt inspireren het nog beter te doen. Maar deze twee dames uit de USA (bereid je voor op een hoog OH MY GOD! gehalte), doen mijn handen jeuken om ergens in huis nog een niet opgeruimde kast te vinden.

Dinsdag

Ik mag op paard W. Paard W is het goorste paard wat je je maar kunt bedenken. Haar stal is altijd vies, viezer, viest en daarbij ligt ze zelf lekker zestig keer door de modder te rollen. Voor iedereen die zegt dat paardrijden geen sport is; ga een keer een paard poetsen.

‘s Avonds zie ik dat de uitslag van een onderdeel van mijn bloedtest terug is. ‘Serum ingevroren. Niet bepaald.’

Woensdag

Ik bel de huisarts om te vragen wat ‘serum ingevroren’ betekent. Ze zullen het nagaan. ‘s Middags belt de huisarts. De laatste test is kostbaar en de uitslag vrijwel zeker negatief (omdat test B ook negatief was).
‘Maar omdat u zo vasthoudend bent gaan we het toch maar testen.’
Ik hoor: ‘Wij zullen wetenschappelijk bewijzen dat u zich aanstelt.’

De uitslag kan 2/3 weken op zich laten wachten. Dat mag ik uitzitten.

Iets in mij knapt. Nu kunnen we gerust zeggen dat ik niet de meest stabiele persoon op aarde ben. Dat weten jullie ook inmiddels. Ik raak nu echt de bodem.

Noor loopt met mij door het winkelcentrum en ze ziet hoe ellendig ik me voel (sorry, ik heb er nooit iets in gezien om emoties helemaal voor kinderen te verbergen).

‘Je mag van mij wel iets leuks kopen.’
‘Hoef ik niet.’
‘Je mag van mij wel een ijsje halen.’
‘Ik heb geen trek.’
Ze kijkt me nog eens aan en geeft een dikke knuffel.
‘Een beetje liefde dan?’
‘Dat helpt schatje.’

Ik voel me gebroken. Niemand begrijpt dat. Want hey… je hebt een mooi huis, twee auto’s voor de deur (een bijna nieuwe nog wel!), vorig jaar liep je rond in Canada, de koelkast is altijd gevuld, er zijn geen doden te betreuren en je kinderen zijn gezond.

True that. Ik weet het. Ik weet het. De neurotransmitters trekken zich daar helaas geen kloot van aan.

Dan kun je nog 100 x zeggen dat mijn leven op rolletjes loopt, dan voelt dat gewoon niet zo. Want kijk, rationeel gezien snap ik ook wel dat er mensen zijn die op bootjes de zee over proberen te steken op zoek naar een beter bestaan en dat die er fysiek en mentaal wellicht iets slechter aan toe zouden moeten zijn dan ik. Heus. Dat hoef je mij niet uit te leggen. En dat is misschien ook precies waar het mis gaat. Je hebt het recht niet om je kut te voelen.

Ik ben zelf over het algemeen oplossingsgericht, maar met dit soort alles overheersende emoties is dat zinloos. Voelen dat je er toe doet, dat helpt.

Donderdag

Onder de mensen lees ik ergens. Dus laat ik dat maar doen.

Vrijdag

Sporten. Lachen. Samen met sportmaatje A plannen we een etentje met een wachtlijst van 2 maanden (voor de zaterdag). De verwachtingen zijn skyhigh. Nu nog een hotel.

Weet er iemand een tof, hip hotel in Nijmegen? (ik zat te denken aan Nimma, maar misschien zie ik iets over het hoofd?)

Zaterdag

Ik heb deze week The Home Edit gebinged. Ik dácht dat ik georganiseerd was, maar deze shit is echt next level. Ik denk dat ik toch nog een projectje weet te vinden. De schuur. Hoewel ik dus helemaal niet aan de schuur dien te komen… waarschijnlijk. Maar ik kan toch beginnen met… en voor ik het weet is ook de schuur helemaal OH MY GOD!

Projectje? Anyone?

Wist je dat organiseren op kleur rust brengt. Volg de regenboogkleuren. Begin bij je boekenkast (of die van je kids). Het werkt… echt!

Ik haal Noor op uit dansen, ze heeft vannacht een slaapfeestje gehad en toch zeker 15 minuten geslapen.

‘s Avonds gaan we uit eten bij de plaatselijke snackbar. Feest.

Zondag

Ik zou met de meiden naar Monkeytown gaan, maar ze hebben liever P mee. Dat snap ik, want P is heel weinig thuis geweest de laatste dagen.

Ik kijk eens in de voortuin en zie teveel stekjes staan. Ik bied de dames een kans om bij te beunen, ik vind tuinieren geen leuke klus.

‘Vijf euro per uur? Dat is niet eens een LOL!’
‘Best goed betaald hoor, voor een zesjarige…’

Noor is bereid mijn make-up kwasten te wassen. Good girl. Kost me EUR 1,25 maar ze levert geen half werk.

Ik hoop dat ik volgende week weer eens wat foto’s ga maken, zodat ik mijn wekelijkse shizzle weer een beetje op kan leuken.

Deze week gepubliceerd

Geen reacties op Weekly Whereabouts #338: the Home Edit, bijbeunen en een goor paard

Weekly Whereabouts #337: op zoek naar eenhoorns, lunchen en jumpen

Deze week ging ik op zoek naar eenhoorns. Ik heb er een paar gevonden. Maandag Omdat ik me al even niet zo tof voel, ga ik vanmorgen naar de huisarts….

Deze week ging ik op zoek naar eenhoorns. Ik heb er een paar gevonden.

Maandag

Omdat ik me al even niet zo tof voel, ga ik vanmorgen naar de huisarts. Ik heb sinds een jaar injecties met vitamine B12. Vlak voor mijn vakantie melddde de huisarts dat hij hier mee wilde stoppen.
Ik heb zijn advies opgevolgd (nadat ik nog wel een laatste shot heb genomen).
Er beginnen weer klachten terug te komen.
De huisarts blijft herhalen dat hij eens per drie weken (zelf uitgedoktert na proefjes met langer en korter tussen de injecties) wel héél vaak vindt.
‘Ik zit er ook niet per se op te wachten.’
De huisarts besluit dat we bloed gaan prikken. Daarbij gaan we ook bloedtests laten uitvoeren op de intrinsieke factor en pariëtale cellen.

Say what? Dat kan gewoon met een bloedtest? Waar ik vorig jaar nog om gevraagd heb? Waarop de andere arts zei dat het zéker niet nodig was omdat ik de intrinsieke factor zeker zou missen.

Echt…

Wat een soap. Ik weet dat er ergere dingen zijn als een vitaminetekort. Heus. Ik wil niet zeiken. Maar ik heb ook al 6 dagen aaneengesloten hoofdpijn.

Een paar uur later zit ik bij de vampiers in Schagen (de plek waar ik het snelst terecht kon).

Wandelen met M. (unicorn #1)

Dinsdag

Wandelen met F. Op naar de dagelijks 10.000 stappen ;-). Thnx honey!
(unicorn #2)

De uitslag van mijn B12 is binnen. Een perfecte score van 736. (240 is de ondergrens)
Dat betekent, in aanmerking genomen dat er ná de laatste bloedtest nog een injectie is gegeven, dat het met meer dan 60 punten daalt per week. Nog even volhouden hoor Kooppie… gaat prima met je.

‘s Avonds mag ik op een voor mij nieuw paard. Ik vind het wel een tikje spannend, omdat deze dame bekend staat als ‘rent weg bij het opstijgen’, ‘kan zomaar stoppen en steigeren’.
Tegen de tijd dat ik op de manege ben vind ik het prima om er op te gaan zitten en desnoods mijn nek te breken. 7 Dagen hoofdpijn, het doet wat met je.

Maar paardrijden is echt wonderbaarlijk goed voor je humeur. Het gaat best lekker. Als juf P aan het einde van de les nog even wil gaan springen, blijkt dat het paard dat nogal leuk vindt. We gaan steeds sneller over de hindernis (het is maar een klein kruisje hoor, geen meters hoog 😉 ) heen. Ik heb er lol in. (unicorn #3)

Woensdag

Woensdag. Sporten. Koffie drinken. En dan toch ook nog maar lunchen met sportmaatje A.
Ik ben een half uur te vroeg op de afgesproken plek en geniet lekker van de zon en een lekkere koffie.
Met A is het retegezellig. We kunnen zo lachen. Heerlijk. (unicorn #4)

‘s Middags ga ik even met Noor op pad. Tegenwoordig doen we een vast rondje als we Pippa naar ballet hebben gebracht. We brengen zooi naar de kringloop en dan gaan we naar de stad om te halen wat er nodig is. Kadootjes voor kinderfeestjes, kleding, whatever. Ik koester dit uurtje met mijn grote schat. (unicorn #5)

Donderdag

Werken.

Vrijdag

Sporten. Koffie. Afspraakjes maken met ‘de roeivereniging’. K en ik gaan de rest verrassen met een diner. (unicorn #6)

Zwemles. Opruimen.

Zaterdag

Ik ga even bloggen. Pippa speelt heerlijk alleen. Dat kan ze zo goed. ‘s Middags even lekker beginnen met koken voor vrienden R&E. (unicorn #7)

Zondag

Even rustig ontbijten en verder werken aan Wandernan. Ik begin het weer op te pikken. Dit ook omdat de cijfers weer in de plus gaan. Ik zie dat er weer boekingen gemaakt worden (allemaal voor heel snel vertrek). De inkomsten via mijn site gaan dus weer lopen. Dat motiveert wel om er weer tijd in te steken.

‘s Middags ga ik met Noor, haar soulmate F en haar moeder naar Jump City. De meiden springen, dansen en drinken limonade. Heerlijke middag. Bedankt sweetey’s! (unicorn #8)

Deze week gepubliceerd

Deze week op de agenda

  • 9 unicorns
  • bloggen!
Geen reacties op Weekly Whereabouts #337: op zoek naar eenhoorns, lunchen en jumpen

Type on the field below and hit Enter/Return to search