Wandernan

Wandernan

Reisinspiratie voor gezinnen

Categorie: Weekly whereabouts

Weekly Whereabouts #331 en #332: Beekse Bergen, weer thuis en Friesland

De weken vliegen voorbij! Dit gaat echt veel te snel. Dat en hoe het nog niet borrelt. Behalve in mijn glas dan… Maandag Inpakken en door naar het volgende… De…

De weken vliegen voorbij! Dit gaat echt veel te snel. Dat en hoe het nog niet borrelt. Behalve in mijn glas dan…

Maandag

Inpakken en door naar het volgende… De Beekse Bergen. Voor aankomst doe ik eerst even wat boodschappen voor de komende dagen. Organisatie is alles. We rijden een rondje door het safaripark, in colonne. Het is op zijn zachtst gezegd een tikje druk hier.
Halverwege kon je altijd een stop maken om even lekker te picknicken en spelen. Dat is (corona) veranderd. Oops. Even de briefing gemist. We eten staand naast de auto onze zelf meegebrachte broodjes omelet.
Er staan hier een paar dixies zonder kraanwater. Erm…?

We gaan verder over de savanne. Kamelen sjokken tussen de auto’s door. Pippa vind zit het met verbazing te bekijken (ze is er twee jaar geleden ook geweest, maar weet hier niets meer van geloof ik…). Kamelen likken aan auto’s.
Pippa moppert wat. ‘Ja, zie je, dat krijg je er nou van als ze al die beesten hier loslaten.’
Ik moest al naar de wc, zulke humor kan mijn blaas bijna niet aan.
Omdat we nog een paar uur te doden hebben voor we in ons huisje kunnen, checken we ook alvast even hoe Speelland er uit ziet.
-> bij een verblijf op de Beekse Bergen krijg je een attractiepas waarmee je de dagen van je verblijf naar 6 verschillende attracties kunt gaan (Safaripark, naastgelegen Speelland, Zooparc Overloon, Aviodrome, Dierenrijk in Mierloo en AquaZoo in Leeuwarden)

Dan mogen we ons huisje in. Het ziet er echt heel leuk uit (de schoonmaak is wel echt beroerd), lekker ruim, een gezellig stapelbed, sfeervol, een fijne badkamer en een douche ensuite en stapels schone handdoeken.
We kijken uit op Bahari Beach, waar zeehondjes zitten en zitten precies aan de goede kant, hier liggen ze ‘s avonds op de kant te tukken.

Deze avond heb ik een plekje bij Moto gereserveerd. Een restaurant in Afrikaanse stijl. Ik kies de bobotie, nu we er toch zijn.

Dinsdag

Vandaag gaan we heel de dag naar Speelland, het beloofd mooi weer te worden en hier kunnen de kinderen lekker in het water spelen. Er zijn een paar glijbanen in een bad en verder verschillende strandjes en speeltoestellen.
Om vijf uur willen we liever nog niet naar huis, maar er moet toch gekookt worden.
Na het eten gaan we nog een ijsjes halen en wandelen we langs giraffen, zeboes, zebra’s en kijken we even bij de huisjes die rondom de leeuwen liggen.
Poe! Waar zou ik een volgende keer (eventueel), willen zitten? Nu waren we te laat voor keuze uit huisjes, maar zou ik een boomhut willen? (als ik goed gespaard heb… ) Of bij de leeuwen willen zitten (het gebrul van een leeuw all night long, lijkt me geweldig, maar niet elk huisje biedt even mooi uitzicht…). Of toch aan de savanne?

Woensdag

Het park in! We blijken maar drie minuten lopen bij de parkingang vandaan te zitten. Wat een toplocatie eigenlijk! Vandaag doen we een stuk van wandelsafari. Hier en daar is het druk, maar het is goed te doen. De lunch eten we in het centrale deel van het park. We sluiten af met een swirl bij de apenrots. De apen zijn een beetje suf, het is warm vandaag.

Om vijf uur mogen we zwemmen. Het zwembad is klein, maar leuk, zeker voor wat kleinere kinderen.

We eten bij Moto. En doen ons nieuwe spelletje Pearls. Geweldig leuk spelletje wat je prima kunt doen als je op eten zit te wachten.

Donderdag

We wandelen het park in en nemen de boot naar het startpunt. Daar schrik ik me lam. Drommen mensen bij elkaar. Afstand kan niet bewaard worden. We wandelen direct weer door naar de resort uitgang. Sowieso is Pippa erg moe. Ik leg haar lekker terug in bed en ze slaapt drie uur lang. Eh?

Ondertussen trek ik een fles open. Je moet wat.

Na het eten vertrekken we naar Karibu Town, het centrum van het resort. Met een biertje en uitzicht op de savanne wachten we het moment af waarop de gamedrive begint. Ik had niet verwacht dat ik het zo onwijs leuk zou vinden hier. Ik bedoel, natuurlijk boek je zoiets niet omdat het je níet leuk lijkt, maar het is echt heel relaxed om zo een midweekje tussen de beesten te zitten. Dat je niet een hele dag het park in hoeft bv.

Om kwart over acht is onze gamedrive geboekt. We hebben er zin in. We zijn de enigen op dit tijdstip. De mevrouw moet de hekken nog van het slot halen doen voor we in het park kunnen. Ha!

De meisjes stellen vragen als: ‘is dat een jongetje of een meisje’ ‘hoeveel baby-giraffen zijn er?’ ‘hoe heet die giraffe’.
Zelf vond ik het grappigst om te horen dat dode dieren, mits niet dood gegaan aan een virale ziekte, aan de leeuwen gevoerd worden. Dat had ik op een of andere manier niet verwacht.

Jammer, laatste nachtje al weer hier!

Vrijdag

Na het inpakken van de auto, en een laatste doppio aan de savanne, gaan we nog even naar Speelland. Als het daar begint te regenen besluiten we dat het mooi is geweest voor vandaag. Ciao.

In de auto ben ik even een beetje sjaggerijnig. Ik heb dat altijd, als een vakantie voorbij is. En dan gaan mijn radartjes draaien volop om een nieuw avontuur te bedenken.

Die middag al maak ik een nieuwe lijst met ideetjes voor toplocaties. Vrijwel allemaal in Nederland…

Zaterdag

Een afspraak bij de keukenspecialist.

Zondag

Eten bij vrienden R&E. Lekker om zo aan te kunnen schuiven en de beide vakanties door te nemen. Zij zijn aan het begin van de vakantie naar Frankrijk geweest, waar het toen nog heel rustig was. We eten echt het lekkerste stoofvlees wat ik ooit heb gehad.

Woensdag

Na twee dagen te hebben gewast, opgeruimd en heel veel gelezen, ga ik vanmorgen voor het eerste sporten. Poe hee!
Daarna verwen ik de meisjes met een lekkere lunch, kleding, een rugtas, stiften en Playmobil. Dat hadden ze nog niet.
Daarna ga ik nog met ze langs Mercato, de plaatselijke specialist van Italiaanse heerlijkheden.

Pippa heeft ook beschermers en een helm gekregen vandaag voor haar skateboard. We gaan even naar het handbalveldje om het te testen.

Donderdag

Au. Auauaua! Spierpijn. Niet een klein beetje, maar echt scheurende pijn. Ik probeer zo min mogelijk te bewegen. Met een boek op de bank. Mijn enige effort van vandaag is dat ik lekker kook. En een fles spumante open trek.

Vrijdag

Weer sporten. Het gaat al wat beter.

We besluiten niet naar het strand te gaan. Volgens mij zit iedereen namelijk op het strand. Terwijl Pippa even bij de kapper is, halen Noor en ik wat dingen om een waterbaan op de muur te maken.

Thuisgekomen blijven ze nog even binnen tot een uur of twee. Daarna doen we een watergevecht in de tuin.

Voor het eerst in mijn leven steek ik zelf de bbq aan.

Zaterdag

Ik hou van roadtripjes. Wandering off. Zonder plan, oldskool met een kaart op schoot kijken wat er te doen is.

Vandaag beginnen we in Harlingen. Zonder cash geld. Dan is het lastig parkeren… In het stadje drinken we koffie en delen we taart. Hmmm. Er hangt een gezellig sfeertje en ik bedenk dat het toch echt wel eens leuk is om naar Terschelling te gaan.

Verder gaat onze trip langs de dijk. Schaapjes op de weg en lekker veel ruimte om over het dijkje te galopperen.

Verder naar de Zwarte Haan. Een restaurantje die gekenmerkt is met het keurmerk ‘Waddengoud’, wat zoveel betekent als dat ze er veel lokale producten gebruiken. Het klinkt veelbelovend.
We wandelen het terras op.
‘Heeft u uw handen gedesinfecteerd?’ vraagt een niet al te vriendelijk ogend meisje. We komen net binnen, dus nee, nog niet gezien. Of we dat even willen doen. Zeker wel… graag zelfs.
Een minuut laten staat ze aan ons tafeltje. Ze maakt hem schoon. Pakt de kaart uit mijn hand, veegt er een dweil overheen en denk dat ze nu lekker bezig is. Ik snap de volgorde niet helemaal.
‘Heeft u uw handen gedesinfecteerd?’
‘Ja, dat vroeg je net, dus dat hebben we gedaan,’ merk ik droog op. Ze had niet door dat we elkaar een minuut geleden ook al gesproken hadden. De drankjes worden op ons spelletje Pearls neergezet.
Deze mevrouw hoort niet in de horeca thuis. Man, man…

Het eten is ok, maar het Waddengoud is wat overdreven. Ik had er even iets meer van verwacht.

Op het terras hoor ik dat er flamingo’s te zien zouden zijn. Waarom hebben we geen verrekijker bij ons?

Verder naar een uitzichttoren. Die we maar niet kunnen vinden. Ergens verstopt in een dorpje vinden we een ingang van een park met fruitbomen, paarden en doorkijkjes, maar geen uitzichttoren.

Verder naar het dorpje Oosterlittens, waar ooit de geheimen van Barslet werden opgenomen. Een Nederlandse serie die niemand kent. Ik raak in gesprek met de ober, hij vind het grappig dat we om die reden in het dorpje terecht zijn gekomen en hij vertelt dat hij nog heeft gefigureerd in deze geflopte serie.

De dag begon met een red velvet taart en eindigt met een pizza op een parkbankje in Franeker. Verschil moet er zijn… Overigens wel een onwijs lekkere pizza.

Zondag

Opruimen, puin ruimen, afstoffen en een begin maken om mijn berg rommelmarktmeuk op te ruimen. Ik zie mezelf voorlopig niet op een rommelmarkt staan en de berg groeit maar aan. Marktplaats is mijn grote vriend. Alle opbrengsten gaan in de nieuwe pot. De ‘Pairi Daiza-pot’, Een paar nachten in deze Belgische dierentuin kost een klein fortuin, maar ik wil er heen. De dames zijn ook enthousiast en hebben al de perfécte kamer uitgekozen. Eentje die grenst aan het walrussenverblijf. Kosten voor drie nachten (minder is haast niet te doen, het ligt haast aan de Franse grens), op basis van halfpension: EUR 1800,-. Ja. Echt. We verwachten medio 2035 te kunnen gaan.

Daarna lekker online boodschappen doen en een plan bedenken voor de verjaardag van Noor die er aan komt. Hoe vieren jullie verjaardagen? Ik vind het nog wel ingewikkeld.

Wat ik ook lastig vind, is dat het nog niet begint te borrelen van creativiteit, wat ik meestal wel heb na een vakantie. Ik probeer te bedenken wat ik allemaal wil. En of dat allemaal wel past de 24 uur in een dag. Ik heb de laatste tijd voor mijn doen echt weinig sociale activiteiten. Die mis ik behoorlijk. Ik besteed veel te weinig tijd aan mijn blog. Meestal doe ik daar juist in de zomervakantie heel erg veel aan. Dan neem ik de tijd om eens lekker te tikken. En geniet ik daar intens van.
Mijn werk komt meestal pas weer op gang na de zomervakantie. Ik wil vakanties plannen, maar hoe ontwikkelt alles zich eigenlijk? De verbouwing moet bedacht worden, maar waar begin je in godsnaam? En het wordt al weer warm. Eigenlijk wil ik dan alleen maar met een goed boek in chillen. Speaking of which. Ik wil meer lezen. En meer sporten. Veel meer sporten. Zoals het voor 13 maart ging, dat beviel me wel. Ik train nu 1x extra in de small group, maar daar moet zeker nog wat bij, wil ik tegen de kerst nog een maat kleiner zijn. En dat wil ik.
Ik denk dat ik teveel wil. Denk ik. Ideas, anyone?

Deze week gepubliceerd

Deze week op de agenda

  • ANWB Koggenroute
  • Noor logeren
  • Fruitparkhotel
Geen reacties op Weekly Whereabouts #331 en #332: Beekse Bergen, weer thuis en Friesland

Weekly Whereabouts #329 en #330: boerderij, begrafenis en bad

Daar gaan we dan, eindelijk op vakantie. De auto blijkt groot genoeg voor al onze bagage. Op naar stopje nummer 1. Maandag We gaan naar het Watermuseum in Arnhem. En…

Daar gaan we dan, eindelijk op vakantie. De auto blijkt groot genoeg voor al onze bagage. Op naar stopje nummer 1.

Maandag

We gaan naar het Watermuseum in Arnhem. En dat blijkt een goede gok. De meisjes maken een eigen shampoo. Spelen met water en dammetjes (ik ook…). En voor het eerst sinds half maart (je-weet-wel) zijn we met zijn viertjes uit lunchen.

Daarna gaan we naar ons eerste verblijf. Een tent van Farmcamps op boerderij de Branderhorst. De kids zijn helemaal in hun nopjes met al die skelters en kinderen om mee te spelen.

Dinsdag

Eigenlijk willen Noor en Pippa helemaal niet iets doen. De boerderij is toch heel erg leuk? Toch gaan we het doen, een ezelwandeling.

We krijgen na wat korte instructies ezeltje Yondo mee. Hij is inderdaad eigenwijs, maar lief.

We wandelen zo een stukje… Gaat niet snel hoor, zo’n beest loopt langzamer dan een mens. Bij boerderij de Edelingen kun je ook nog even lekker springen op de trampoline.

‘s Avonds is er een kampvuur op de boerderij, waarbij de kinderen marshmallows kunnen roosteren. Feest!

Woensdag

Al een paar weken lang weet ik dat ik vandaag ga eten in Zutphen. Hallo spontaniteit…

Het is een beetje miezerig weer. Balen…

Voor het eten halen we bij de VVV een wandeling op, speciaal voor kinderen. Binnen bij Vaticano ruikt het heerlijk naar fantastische Italiaanse gerechten. Lastig om te kiezen! Maar het lukt en we zitten even heerlijk. Zo fijn dat je inmiddels met kids best leuk uit eten kunt.

We gaan op pad en speuren door de straten van Zutphen. Aan het eind moet je met een woord komen, waarna je de schat bij de VVV kunt open maken. Leuk gedaan… Iedereen happy.

‘s Avonds is het op de camping weer gezellig. Dat zie je niet op deze foto, hier is de regen net gestopt. Vijf minuten later loopt het weer vol met kinderen.

Donderdag

Vandaag rij ik terug naar huis. Om zeven uur ‘s morgens stap ik in mijn yogapants in de auto. Om iets over negenen ben ik thuis en stap ik even lekker onder mijn eigen douche.

Vervolgens gaan we oma begraven. Mijn neef vind dat ik voor de gelegenheid geen gympen aan mag. Ik wel. Ik heb hakken overwogen, maar met het oog op gladde kerkvloer en mijn gang naar het spreekgestoelte leek het me verstandig om deze aan te doen.

Als je van theater houdt is een katholieke begrafenis goed vol te houden. Pastoor B had gevraagd het toch allemaal kort te houden, dit in verband met corona. Ik verdenk hem ervan zelf gewoon nóg wat extra zendtijd te willen pakken. Geeft niet. Deze Italiaanse pastoor met wapperende gewaden en grote gebaren weet van oma niets meer. Tot hij zich, na mijn woord, wel herinnert wie er voor hem ligt.
‘Ach! We hebben elkaar best vaak gesproken bij Magnushof… ‘
Pastoor B zegt Magnoeshof, zijn roots liggen in Italië. Pastoor B heeft een nogal opzichtig flashy ding voor zijn wijwater. Ik vraag me af of er een site is voor pastorale gadgets.

Maar goed, oma wordt bijgezet in het graf van mijn opa. Wat allemaal mooi is. Daarna mogen we nog even lekker wat eten met zijn allen. Elk gezin aan een eigen tafel. Wel top, aangezien ik de rest van mijn gezin niet bij me heb. Komt goed hoor, ik doe net of ik bij mij broer inwoon.

Ik rij weer naar huis en vergeet daarbij mijn bril, maar daar kom ik pas over vijf dagen achter.

Ik heb in het dorpje Hengelo een tafel gereserveerd bij Jansen & Jansen. Super leuke bediening, fijne tafels met veel ruimte en lekkere stoelen en heerlijk eten. Even bijkomen van deze gekke dag.

Kids mogen een ijsje, hoera! En een appje naar opa & oma, want die sponsoren een paar heerlijke diners en lunches op vakantie.

Vrijdag

We pakken snel in. Het regent nog steeds, dus weinig reden om te blijven hangjassen. Dan horen we dat we vanaf zaterdag 11 juli in België mondmaskers voor moeten in België. Hmm. Ik weet niet wat ik er van vind. Als ik hoor dat kinderen deze plicht niet hebben, ben ik al weer een beetje blijer.

We rijden weg na het verkrijgen van stempels in het boerenpaspoort en een echt boerenknechtendiploma (Pippa kijkt er nogal trots bij).
Dag Hooihuys, dag spelletjeskist.

We rijden naar Maasmechelen Village, de designer outlet. Als we bij Le Pain Quotidien een broodje willen eten blijkt dat de Belgen het allemaal wat anders regelen. Mondmaskers. Eten bestellen via een QR code. Alles uitgeschreven en gereguleerd. Ik weet niet. Het voelt niet helemaal lekker.

We scoren best wat leuke dingen. Maar niet voor de kinderen. Dat vind ik wel jammer, had ze wel iets leuks gegund, maar zoals wel vaker in de outlet zijn er toch een hoop dingen die op het rek leuk lijken, maar aan een lijf duidelijke gebreken hebben. Mijn aankopen beperken zich ook tot een heel basic trui van Gant, vijf paar Falke sokken en een MAC nude lippenstiftsetje (waarvan ik 1 gloss mogelijk al kwijt ben geraakt…)

Bij aankomst in Mooi Zutendaal en inspectie van de woning ben ik nogal teleurgesteld. Ik had iets met een L geboekt. Een L staat bij Landal voor ‘luxe’. Die luxe uit zich meestal in de sauna (extra opslagruimte voor mij) en een Nespresso. Maar hier is de badkamer bekleed met een slecht gelegd parket.
‘Waar is dat bad nou mam?’
Eh… ja… good one.
Aangezien we thuis geen bad meer hebben sinds de verbouwing van vorig jaar is het hebben van een bad op vakantie weer een speciaal ding geworden. Vind ik wel leuk. De meisjes hadden er plusminus een half uur over gedaan om een bruisbal uit te zoeken die ze kado kregen van mij.

Normaal zou ik niet zo snel bij een receptie staan, maar nu wil ik het wel proberen. De mevrouw bij de receptie doet haar best om de papieren van een familie die nog moet inchecken en een huis met bad heeft te onderscheppen. Net te laat, ze checken net in.
Het gaat niet lukken.
‘Heb je ook geen ander type meer beschikbaar?’ (desnoods met bijbetalen denk ik erbij).
Ze tikt. En tikt. En tikt.
En tovert een upgrade naar een 10-persoonshuis uit haar hoge hoed. Ok. Doen we die…

Ons megahuis heeft wel twee nadelen. Ten eerste heeft het geen was/droogcombinatie die we eind week 2 wel hard nodig hebben. En in de keuken zie ik een Senseo-apparaat. Ja, en de koffie dan?

Ik Google. In Hasselt zit een Nespresso winkel. Probleem opgelost. Kopen we morgen een koffiezetter.

We slepen al onze huisraad uit de auto, in ons huis. Ik zie een plasje water uit de meterkast tot aan de woonkamer. Ermm…

Nog maar eens bellen met de receptie. P bestelt patat. De patat komt tegelijkertijd met de technische dienst. Gezellig hoor. Maar hey…. we hebben een huis met een buitentafel voor nog 6 extra vrienden. Een een loungebank, ligstoelen en een buitenhaard. En vier badkamers.

Zaterdag

Vandaag gaan we dus naar Hasselt. Niet voordat ik met mijn ninjamasker voor brood heb gehaald in de supermarkt.

In Hasselt gaan we eerst naar het Modemuseum. Dat staat al even op mijn verlanglijstje en ik tref het. Elk half jaar wisselt de tentoonstelling. En deze keer is het thema ‘SMUK’, over opsmuk in de mode. Geweldige borduursels, parels, 3D prints (Iris van Herpen), veel Galliano en D&G. Ik kijk mijn ogen uit en zou willen dat ik in de buurt van Hasselt woonde, dan zou ik zeker elk half jaar gaan kijken.

Daarna gaan we nog een rondje door de stad. En kopen we een Nespresso apparaat in de boutique. Zo. Morgen goede koffie. Ons apparaat thuis staat er inmiddels tien jaar en begint wat rare geluiden te maken. We vinden dat het kan.

Zondag

Op naar Maasmechelen M2 shopping center. Mocht je je eens in Amerika of Canada willen wanen. Ga hier heen. Enorme parkeerplaatsen en mega winkels. We trekken met ‘onze bubbel’ (onze zuiderburen noemen 1 gezin een bubbel, klinkt een stuk feestelijker vind je je niet?) door de AH en nemen gewoon zo’n beetje alles mee wat lekker lijkt. Toetjes met kadootjes. Bubbels. Skyr. BBQ spullen. Rocky road. En een fles allesreiniger. Dit in het kader van ‘we koken zelf wel’. Stuk gezelliger dan dat geloer over die ninjamaskers heen.
Hoogtepunt van de dag. ‘s Middags gaan we zwemmen in het vooraf besproken tijdsslot. Zwemkleding thuis aan. Van tevoren kiezen voor binnen of buiten zwemmen.

Uit het zwemmen steken we de mini-BBQ aan in de buiten open haard. De dames willen limo in een wijnglas. Als dat je dag nu perfect maakt… doen we dat.

Maandag

Even heel eerlijk. Je ziet natuurlijk alleen de zonnige plaatjes. De blije kinderkoppies, maar ik wil toch even een sidenote plaatsen.
Deze vakantie valt tot nu toe een beetje tegen. De kinderen hebben daar hoop ik weinig van door, maar ik ben toch een paar keer een paar uur strontsjaggerijnig geweest. Ons initiële plan is om meerdere redenen omgezet in deze vakantie. Vond ik niet leuk. Als blijkt dat Oostenrijk uiteindelijk best goed te doen is (zie even de Insta van Is Het Nog Ver?), baal ik wel extra.

Ik ben niet snel jaloers op andermans vakantie (er is altijd wel een vakantie die leuker lijkt en ik twijfel meestal lang genoeg om maar de juiste plek te kiezen die mij perfect lijkt), maar de eerste weken hebben we toch echt wat regen gehad, het tripje naar huis (waarvan ik het echt gewoon goed vond voelen om te gaan) droeg er niet aan bij -> en dat was dan meer het idee dat je dus zo dichtbij huis bent dat je zo weer het vertrouwde ‘durp’ in rijdt, weinig verandering van beeld (Mooi Zutendaal waren we al eens geweest, ook al was dit in een heel andere accommodatie, Belgisch Limburg ben ik ook nog zelf een keer terug geweest op perstrip) en de constante aanwezigheid van maatregelen (of mensen die er schijt aan hebben, net zo vervelend), het constant vooraf moeten reserveren voor elk klein kloteding, maakt dat ik het vakantiegevoel maar matig te pakken krijg.

Vandaag echter, doen we het Blotevoetenpad en dat is echt heel erg leuk.

Ik sta nooit op foto’s. Vind ik zelf niet zo erg. Ik vind het beeld niet zo tof. Zeker niet als ik geen föhn bij me heb. P vind soms dat er toch iets vastgelegd moet worden. Ik zou een fotoboek vol kunnen hebben met foto’s waarvan ik denk… ehhh zie je mij zo? Toch jammer.
Deze moest ik weer lachen. Blaadjes haarscherp. Kooppie, is een blur.

‘s Middags gaan we nog even zwemmen en gooien we de nieuwe hamamdoeken uit. En doe ik even een tukje.

Dinsdag

Vandaag staat C-Mine, de mijn bij Winterslag, op het programma. We melden ons op afgesproken tijd. De kids spelen weer een speurtocht. Best wel lastig om die verhaaltjes te lezen met zo’n ninjamasker voor. Maar het lukt en uiteindelijk vinden we Cyriel de krekel. Zit erg leuk in elkaar. Aanrader.

Aan het einde van de speurtocht mogen de dames een medaille maken. ‘Leukste dag ooit.’

We gaan eten, bestellen een burger. Burgers zijn op. Ik vraag wat er precies op is. De broodjes. Geef maar een burger zonder broodje dan. Kon ook niet. Erm…

Vol au vent dan maar. Nu we er toch zijn. En een Mort Subite.

Daarna gaan we we foto’s maken. Want mijngebouwen lenen zich daar heel goed voor.

Woensdag

Joehoe! Perfect weer voor openluchtmuseum Bokrijk. Een van de leukste dingen om de doen in deze omgeving. De meiden krijgen een chip om de pols waarmee ze op zoeken meoten naar diamanten voor op de virtuele hoed. Zo fantastisch leuk gemaakt!
In Bokrijk zijn de maatregelen duidelijk en veelvuldig aanwezig. Hier voelt het ok.

Noor en Pippa mogen allebei in het atelier iets uitkiezen om te maken. Pippa wil een portemonneetje maken. Noor maakt een eigen linnen tas.
Mocht je ooit naar Bokrijk gaan, sla dit niet over.
Noor heeft eerst een tas met tape beplakt en gaat daarna inkleuren. In het atelier staan echt de liefste dames te vertellen wat de bedoeling is.

Mam, flikker op met je ‘dit is een leuk decor’ het stikt hier van de bijen. Vinden we niet tof…

We doen nog even het avonturenpad in Bokrijk en gaan dan naar het pièce de résistance wat deze dag nóg leuker gaat maken. De speeltuin naast Bokrijk. (no worries, niet te zien vanaf de weg er naartoe… dus je kunt je kinderen rustig pas om drie uur vertellen dat hij bestaat, deze megaspeeltuin).
En ook fijn voor de ouders. Het is GRATIS. Ik herhaal: gratis. Een van de leukste speeltuinen die mijn kids ooit hebben gezien.
En ik had gelukkig een vooruitziende blik… en een tas met hamamdoeken gepakt. En een boek. En een zak pistachenoten.

Dit kunnen ze eeuwig doen. Zand in een bakje en met een katrol omhoog en omlaag brengen. Eeuwig…

Donderdag

Vandaag gaan we naar Saraland. Dat is in Park Molenheide. Er is ook midgetgolfbaan. 18 Holes in een nepmijn. We hebben anderhalf uur pret. Dan gaan we naar de binnenspeeltuin.

En hier verbaas ik me enigszins. Een boomer gaat haast ín me zitten. Dus ik verhuis naar een ander, plakkerig tafeltje. Desinfectiepompjes/palen werken hier meer niet dan wel. Anderhalve meter wordt niet in acht genomen. Mondmaskers evenmin. Er staat zelfs dat Sara van Saraland wil dat je óf anderhalve meter in acht houdt óf een mondmasker draagt.
Ok. Als er een uitbraak van COVID-19 in België wordt geconstateerd wil ik wel een gokje doen waar ongeveer. Park Molenheide is een kanshebber. Je ziet dus ook dat zodra de regels onduidelijk zijn, mensen zich navenant gedragen. Ik was mijn handen 13x extra.
Ik kan me zo voorstellen dat je, wanneer je al drie maanden nogal clean leeft, na een paar uur in dit hol vol bacteriën je zeker buiktyfus, schurft, influenza en/of kinkhoest oploopt. Denk ik.

Vrijdag

We zetten een recordtijd om onze mansion in te pakken en vertrekken naar het Vrijthof. Hallo Meestrich!
Boekhandel Dominicanen is een van de stops die we zeker moesten doen las ik overal. Hm. Ik weet niet, maar Waanders in de Broeren (boekhandel in een kerk in Zwolle) blijft #1.

We doen wat je in Maastricht hoort te doen. Shop till you drop, lunchen, biertje drinken, ijsje scoren. Met extra chocolade saus. En bonbons mee voor thuis. Ik bedoel maar, de mevrouw in de bloemetjesjurk in de winkel was een Belgin die naar Maastricht kwam voor deze chocolaatjes…

Vervolgens rijden we door naar ons derde adres. We zouden in Maastricht blijven, maar omdat het eindelijk richting de dertig graden zou gaan lopen heb ik besloten toch maar om te boeken naar een huisje. Bij Landal De Vers vonden we een huisje met veranda, loungebank buiten en kamado bbq. Perfect.
Superfijn huisje…

Zaterdag

Eerst even BBQ-helden checken voor wat recepten, boodschappenlijst maken en op naar de Appie in Boxmeer. Ik verbaas me wat. Ik moet een munt in een goor karretje doen. Vind geen handscanners bij de ingang. De kassiere moet het nummer van mijn bonuskaart handmatig invoeren en dan tikt ze nerveus met haar nagels als mijn fingerprint even niet wil met met mijn bankpas in mijn telefoon. Ja pardon. Mijn handen zijn nu zo ranzig, dat herkent mijn telefoon heel niet.
Klik ik alsof ik smetvrees heb? Heb ik misschien wel een beetje ontwikkelt de afgelopen maanden. Mogelijk. Ja.

Maar goed, de boodschappen zijn in huis en ik verheug me op de middag. Braai aan. Wijn open.

Eerst nog even zwemmen. P gooit Noor telkens weg. Grappig. ‘Nog een keer!’
Wheeee. Noor komt huilen boven water.
Ik troost haar met een ‘Niets te zien, valt mee…’
Is sowieso altijd mijn strategie.
Bij nader inzien is inderdaad een stukje van haar tand niet meer te zien. Fuck. Het is echt weg.

Tandarts bellen. Afspraak maken. Snel douchen. Noor kalmeren. Doet vast geen pijn moppie, nee echt niet. Half uur naar Nijmegen rijden. Parkeren. Omver gereden worden door aso die over het zebrapad voor de hoofdingang van het CWZ Nijmegen komt aanrissen om vervolgens op de invalidenplek te gaan staan. Door naar de het spoedplein. En de coronatent. Briefje halen. Melden bij de tandarts. Identificatie. Nee niet bij me. Paspoort… erm.. ergens wel. Kut, waar is dat ding. Ohja, laptoptas.
En uiteindelijk ligt Noor in de stoel bij tandarts Mirl B. En man wat ben ik opgelucht dat deze tandarts lief is, en geduldig en alles aan Noor heel goed uitlegt.
Noor vind alles leuk. Tot Mirl vertelt dat haar tand moet gaan slapen. Vind ik ook niet grappig. Noor kijkt me strak aan. Het voelt een beetje of ik haar verraad. Alsof ik moedwillig een lammetje naar de slachtbank heb gebracht, maar ik wist het echt niet.
‘Luister maar even naar de tandarts, die kan het beter uitleggen.’
Ik zie de enorme spuit en dat Mirl bijna de fout begaat om hem Noor te showen.
‘Doe maar niet!’
Ok, Mirl houdt hem snel achter haar rug en zegt dat Noor haar ogen dicht moet doen.
Vijf seconden. Een paar dikke tranen. Gotver.
Dan gaat M te werk. Ondanks de drukte die ze vandaag ongetwijfeld heeft, werkt ze precies en met een super focus. Ik zit gefascineerd te kijken. Vakvrouw.
Na een dik half uur ziet het er weer prachtig uit. Pfoei…

Zondag

Ontbijten in de tuin. Zwemmen (hier zijn veel prachtige actiefoto’s van… maar nog niet in mijn computer, sorry not sorry).

Bij ijssalon Clevers bestellen we voor 1x een coupe ijs ipv lunch. Omnomnom.

En nu heb ik de hele middag whereabouts zitten tikken. Morgen vertrekken we hier, op weg naar onze laatste stop in de Beekse Bergen.

Het grappige is dat ik hier ‘s avonds ook telkens een leeuw hoor. ZooParc Overloon is dichtbij. Ik hoop dat ze daar trouwens leeuwen hebben, anders kan ik ‘s avonds wellicht beter binnen gaan zitten…

Even gecheckt, inderdaad… ze hebben er leeuwen

1 reactie op Weekly Whereabouts #329 en #330: boerderij, begrafenis en bad

Weekly Whereabouts #327: rapporten, auditie en confetti

Poe! Ik sta onder hoogspanning. Vandaar een latere whereabouts dan je gewend bent. Toch maar even op deze mooie dag. Maandag Ik ga snel naar Schagen om mezelf te laten…

Poe! Ik sta onder hoogspanning. Vandaar een latere whereabouts dan je gewend bent. Toch maar even op deze mooie dag.

Maandag

Ik ga snel naar Schagen om mezelf te laten vampieren (nu ik het schrijf bedenk ik me dat ik geen uitslag heb opgevraagd… what’s the friggin’ point dan Kooppie?).

‘s Middags komen de dames uit school met rapporten waar ik even stil van wordt. WOW. Wat hebben ze het bizar goed gedaan naar omstandigheden. Noor geen cijfer lager dan een zeven. Pippa vooral een stukje manser geworden. Ik ben blij voor ze en erg trots.

‘s Avonds loop ik mijn wekelijkse rondje met mama M., de moeder van Noor’s soulmate F.
We komen tot de conlusie dat we deze rondjes helemaal niet een hele zomervakantie kunnen missen. Haha.

Dinsdag

Vanavond mag ik op Patience rijden. Het is nog niet té warm. Net goed… Wat is dit een geweldig leuk paard…

Woensdag

Sporten in de hitte. Het is net even anders allemaal… Snel terug naar kantoor, waar mijn brein smelt.

Donderdag

Puf, hijg, steun… Eerst een gezellige afspraak met M. over haar bedrijf, daarna snel door. Nouja,… zo snel als mogelijk. Ik doe deze dagen geen was en geen huishouden. Duurt maar drie dagen deze bloedhitte.

Mijn moeder is jarig. Ze past wel op de kids, maar ik ga koken. Italiaans. Top avondje.

Vrijdag

Zweten in de sportschool. Pip naar het zwembad. Gezellig avondje buiten spelen.

Zaterdag

Noor doet auditie vandaag. We zijn lekker op tijd. Een uur te vroeg om precies te zijn. Ja… pas toen ik er was ging ik eens checken of ik de tijd nog wel goed op mijn netvlies had.

Dan maar even Schagen in. Het is uitverkoop en Noor haar jeansjasje is helemaal aan gort. De glitters zijn er allemaal af gevallen en er zitten scheuren in. ‘Maar hij zit zo lekker!’
Ze trekt een jasje van Retour aan en begint direct te stralen. Draaikont wat voor de spiegel en lacht nog harder. Dit is ‘m.

Hoera. 50% korting. Het mag eens meezitten.

Mijn auto staat bij de auditie op het laatste plekje rondom het pand. Toevallig ook de plek waarvandaan ik het hele gebeuren een beetje kan volgen. Ondertussen kijk ik ook even wat we voor leuke dingen kunnen doen op vakantie.

Ze krijgt een nummer op. Moeten in rijtjes dansen. Achterste rijtje naar voren.
Nummers worden naar voren geroepen.

Noor vindt het allemaal geweldig. Om mij heen verzamelen zich mannen die tegen mijn auto gaan leunen en opscheppen over hun dochters.
‘Ja joh, heel de dag TikTok. Ze is er echt voor gemáákt… ‘
‘Nee joh, X was helemaal niet zenuwachtig! Die vind dit ge-wel-dig.’
‘Ik zag dat ze naar voren werden geroepen! Dat móet een goed teken zijn.’

Ik word daar altijd een beetje recalcitrant van. Ik ga inmiddels al zeven jaar mee in de balletschoolwachtkamer…

Ik zeg dan dingen als ‘ik zie echt niet hoe ze het doet, heb ik geen verstand van’.
Een paar jaar terug zag ik nog wel eens verschil met klassiek ballet, maar met modern… je ne sais pas. Ik laat dat liever over aan mensen die er echt verstand van hebben. En verder vind ik het leuk dat ze auditie wil doen en mee wil doen met een wedstrijdteam ‘omdat ik van mijn plankenkoorts af wil’. Dáár ben ik fucking trots op. Die doorzetterij. Even de grens opzoeken en over gaan om beter te worden. Dat vind ik mooi.

Spoiler alert: ze heeft de auditie gehaald.

‘s Middags zoek ik mijn nieuwe zonnebril uit. Joe! Mijn verjaardagskado (4 april) is binnen hoor. Nu nog bedenken wat meneer morgen krijgt. En eerst een tukje doen. Ik ben kapot.

‘s Avonds komen vrienden R&E en hun kids eten, wegens dat ze morgen niet in de gelegenheid zijn om op de b-day van meneer te komen. Wederom Italiaans. Met ijs. En blije meisjes.

Zondag

Ik word om zes uur wakker. Misschien moet ik tóch even een kado gaan regelen? Mogelijk wordt het van me verwacht. Zeker na mijn ‘hier heb je een zak mest’ van vorige week.

Mensen… wat zijn er veel tóffe plekjes in Nederland te vinden! Ik kan, zoals gewoonlijk, niet kiezen. Dus ik maak een A4 met keuzemenu.

De meisjes staan met glunderende hoofdjes te wachten tot ze hun confettikanon mogen afschieten.

P schrikt zich de tyfus. Het geeft een gezellige bende. En hoera, ik heb een Dyson, dus ik verheug me nu al op al die vrolijke papiertjes in mijn tech-speelgoed. Ik vind het wel een aanrader, eerst een confettikanon afschieten en dan pas gaan stofzuigen, het maakt het zoveel leuker.

P kiest voor het Fruithotel. Een kamer met speelhutstapelbed. Vlakbij Ouwehands dierenpark. De rest van de gevonden accommodatie (ik vond nog een snoepje op de Veluwe) schrijf ik in mijn schrift voor ooit nog eens.

En Pippa mag kiezen of ze met haar verjaardag weg wil of gebruik wil maken van de studiedag op vrijdag. ‘Center Parcs!’
‘Huisje met een pony of met een glijbaan?’
‘Glijbaan!’

De rest van de dag komt er wat visite, nog maar een beetje verspreid. De Chinees is onze grote vriend vanavond. We bestellen twee keer teveel. Zo gaat dat…

Deze week gepubliceerd

Deze week op de agenda

  • lijstjes wegwerken
  • inpakken

Geen reacties op Weekly Whereabouts #327: rapporten, auditie en confetti

Weekly Whereabouts #325: Dyson surprise, primitief bbq’en en squeeky clean

Poe. Ik ervaarde weer een soort druk en stress deze week. Hoe gaat dat bij jullie? Opeens komt er weer zoveel op ons af. Clubjes. Speelafspraken. Halen, brengen, taxi zijn….

Poe. Ik ervaarde weer een soort druk en stress deze week. Hoe gaat dat bij jullie? Opeens komt er weer zoveel op ons af. Clubjes. Speelafspraken. Halen, brengen, taxi zijn.
En dat zorgt natuurlijk ook allemaal voor plezier en blije gezichten. Zo is het ook weer.

Maandag

Ik vind dat ik nieuw speelgoed mag. Van mijn lieve baas krijg ik een Dyson. Hoera! Ik had al een tijdje lopen kijken en dan nu ‘eindelijk’ gekocht.

Bij het uitpakken constateert Noor dat dit een soort LOL-surprise is voor grote mensen.

Dinsdag

Ik voel me enorm moe. Maar toch ga ik paardrijden op aanraden van P. Ik knap er idd wel lekker van op. Toch slaap ik ook deze nacht weer bizar slecht.

Woensdag

Eerst even lekker sporten. Het gaat lekker. En het bevalt me ook wel die twee keer in de week krachttraining, moet ik zeggen.

Daarna een gesprek met Sam van Common Heroes. Tijd om de broekriem weer even aan te halen…

Donderdag

Voor het eerst gaan de meisjes weer naar opa en oma. Ze zijn door het dolle heen. Zo leuk om te zien. Voor mij even vreemd hoor. De hele dag de stilte in huis. Gelukkig gaan de zaken goed en hoef ik me niet te vervelen. ‘s Middags ga ik wel even de stad in. Even iets moois voor mezelf kopen en iets aardigs voor een ander.

Vrijdag

Sporten. Te lang koffie drinken.

Pippa moet naar het zwembad. Ik breng haar heen en race weer naar huis om snel eea op te ruimen. Noor helpt heel lief. Dat gaat altijd wel net even sneller, een paar extra handen. Na en half uur is alles weer redelijk aan kant. Ik ga achter mijn computer zitten, want ik mag voor een samenwerking nog wat leuks uitzoeken. Hoera! Ik vergeet de tijd en rij op de tijd dat ik bij het zwembad moet zijn naar het zwembad toe. Oops. Gelukkig staat Pippa al aangekleed klaar. Oh, dat is eigenlijk best handig. Kunnen we dat niet elke week zo doen? Scheelt mij een hoop gedoe in die ellendige warme hokjes.

Zaterdag

Vanmorgen werk ik. Er moet een site geupdate worden en wel zo dat alles op zwart gaat. Dus dat moet op een voor de eigenaar zo gunstig mogelijke tijd. Wat zaterdagochtend is.
Vijf minuten nadat ik helemaal klaar ben en alles weer heb nagelopen krijg ik een mail. Nieuwe update…

Whaaaa, ik denk dat ik gek word.

‘s Middags gaan we even met zijn allen op pad. Als we op het industrieterrein zijn, doen we even een kleine sidestep naar Mercato voor lekkers…

Daarna snel naar huis. En de bbq aan, opa en oma komen eten. Hoera!
Dat bbq’en gaat bij ons altijd nogal primitief. Ten eerste hebben we geen zes tuinstoelen. Zijn er mensjes die er liever bij liggen (op de ligstoelen of fatboy). En waar andere mensen zalm op hout roken en moink balls maken, beperken wij ons tot een bbq-worstje van Appie en een halve hamburger. Niet op een bastard, maar op een Weber van 20 jaar oud ofzo.
En dan zetten we meestal gewoon een omgekeerd Appie kratje neer.
Een soort Spartaans BBQ’en dus. En meestal ben ik dan voor de zelfgemaakte kruidenboter, salade en lekker brood en andere dipjes.

Na het eten doen we nog koffie met cannoli met lemoncrème… Hmmm.

‘s Avonds komt M even heerlijk bijkletsen. Over echt zo’n beetje van alles. Gezelligheid!

Zondag

Noor gaat bij F spelen. Ik heb de hele week al een beetje last van hooikoorts en besluit dat ik het huis ga schoonmaken. Van boven tot onder. En alles er tussen in. 5 1/2 Uur later (ja, echt…) ben ik klaar en moe.

Ik overweeg wel eens een site te maken á la Kondo of FlyLady. Ik zie namelijk zo vaak van die enge Insta accounts van zogenaamde opruimcoaches waar ik echt van moet huilen. Oh, ik heb zo waanzinnig veel ideeën voor content. Hou me tegen… Voor ik wéér een nieuw project start…

Deze week gepubliceerd

Deze week op de agenda

  • vaderdag
Geen reacties op Weekly Whereabouts #325: Dyson surprise, primitief bbq’en en squeeky clean

Weekly Whereabouts #324: buitenrit, nieuwe vakantie boeken en Boerenbed

Het was een mooie week! Ondanks het rotweer… Maandag Tweede Pinksterdag. Eindelijk gaan we de beloofde buitenrit maken. Nichtje M en ik. Ze verheugd zich er al op sinds haar…

Het was een mooie week! Ondanks het rotweer…

Maandag

Tweede Pinksterdag. Eindelijk gaan we de beloofde buitenrit maken. Nichtje M en ik. Ze verheugd zich er al op sinds haar verjaardag (medio februari), toen ze vroeg of ik mee wilde.

We rijden naar ‘haar’ duinmanege. Ik mag op Nico. Nico is nogal groot en log. En sterk! Maar wel heel lief.

Nico en ik, we redden het wel. Honden vind hij niet zo tof. We rijden in uitgesleten duinpaden, door bemoste grond en zandduinen, langs de hei. Een klein galopje… Ach wat is het mooi!

Vlak voor we er zijn doen we nog een galopje het duin op. Wat een power heeft deze knol!

Na afloop laten we de kaassouflé’s en ijsthee goed smaken. M kletst me de oren van het hoofd (van wie heeft ze dat toch? Haha 😉 ). Het is zo gezellig dat ik relaxed de auto in stap om er halverwege achter te komen dat ik vergeten ben te betalen. Whoops…

Dinsdag

Pippa mag een nieuwe diffuser uitzoeken. Ze is er verguld mee… Zo mooi ingepakt weer. Altijd een feestje.

Persconferentie… Rutte geeft een reisadvies. Waarop we besluiten niet te gaan… Niet naar Europa-Park. Dat wiste we al. Niet naar het Zwarte Woud (wat door een communicatiefout door de accommodatieverschaffer al was geannuleerd) en niet naar Oostenrijk…

Ook niet naar Portugal, wat ik deze week nog ergens vond. Je weet wel, dat prachtige hotel waar we een paar jaar geleden waren (Martinhal), kon ik boeken voor EUR 3300,- voor 14 dagen, inclusief vlucht!

Maar ik wil niet naar Portugal met de kans op ziek worden en daar in een hospitaal iets moeten uitleggen. Kans op quarantaine. Of ergens vast komen te zitten. Nee, dan liever de touwtjes in eigen hand en met de auto op vakantie. Ik ga morgen op zoek…

Pippa’s nieuwe snoepje… Geen last van haar hooikoorts. Zo fijn als ze lekker slaapt ;-). En als het erg is, dan ligt ze er gewoon een half uurtje naast met een boekje.

Woensdag

Ik zoek en zoek en zoek naar de ultieme vakantie in eigen land. Stiekem best leuk om nóg een keer de ultieme vakantie bij elkaar te zoeken. We blijven erbij dat rondreizen het leukst is.

Als ik thuis kom uit ballet gaan we knopen doorhakken.

We kiezen een tent bij een boerderij, eentje met een speelhut. En een eigen douche… En doe er ook maar direct een knuffelkonijn bij. En wafels bakken met de boerin.

Vervolgens gaan we naar Mooi Zutendaal. We zijn daar eerder geweest, maar toen vroor het bijna. En sliepen we in een Bollo huisje. Het park was toen net open. Ik wil mijn kids Bokrijk laten zien (want echt té leuk!), en een stadswandeling maken door Hasselt (Modemuseum! Japanse tuin!). Misschien naar BE-Mine. Snorkelen bij TODI? Genoeg te doen in Belgisch Limburg.

Daarna is het even de vraag. Maastricht? Leuven? Antwerpen? Of toch naar dat hotel naast de Efteling?

Als klap op de vuurpijl naar de Beekse Bergen. Gewoon 5 dagen in een prachtige logde in het resort. Met een stapelbed. Daar worden de meisjes gelukkig van.

So far so good, alles ligt weer vast.

Donderdag

Ik check mijn omzet en kom tot de conclusie dat de kinderen thuis of de crisis niet per se een nadeel was voor mijn omzet. Wow… ik mag eigenlijk best een fles open trekken… En dat terwijl het dus niet extreem druk voelde. Hoe lekker is het als je je werk zo kunt doen?

Vrijdag

Pippa en Noor zijn vandaag vrij. Ik heb bijna stress. Wat een rare sensatie. Sporten. Naar de Decathlon voor een fleecejasje voor Pippa. (als iemand er 1 nodig heeft voor een euro, roep vooral, maat 104-110, donkerblauw).
Daarna boodschappen ophalen bij Appie en weer brengen bij mijn ouders. Thuis alles uitpakken en ondertussen tassen inpakken. En Pippa moet nog even naar bed.

Pffttttttttt

Om drie uur zijn we zover. We kunnen!

Het voelt of we drie weken naar Afrika mogen. Ein-de-lijk verder dan 20km bij huis vandaan na maanden. Verandering van uitzicht.

Veel mensen maken zich zorgen over de regen. De kids hebben lekker warme spullen en een dun regenjasje. Ze kunnen spelen wat ze willen. Ik maak me geen zorgen over knusse regendruppels op het tentdak.

Bij aankomst maken we de bedden op. P steekt een fikkie in de kachel en we eten patatjes.

We kijken hoe we het warm kunnen houden… ik besluit dat we de dekbedden even voor de kachel moeten hangen, zodat je lekker warm gaat slapen. Pippa slaapt binnen een paar minuten. Noor komt nog plusminus zestig keer haar bed uit. Altijd tijdens een vakantie…

Zaterdag

Kun je gewoon vers bestellen, wordt afgeleverd in het boerderijwinkeltje…

De regen houdt vrij snel op vanmorgen. De kinderen zijn overal en nergens, er zijn meer meisjes van dezelfde leeftijd in de overige vijf tenten (heerlijk die kleinschaligheid, ik hou ervan…).

We wandelen een stukje met de pony.

Testen de kruiwagen in het gras. En of je daar dan mee kunt racen met je zusje erin.

‘s Middags gaan we even naar Sneek. Pippa staat, as per usual, met haar neus op alles wat eetbaar is. Kippetjes aan het spit.
‘Ik ruik kibbeling!’
Nee, dat is Grieks.
Ze is niet gek, iets verderop staat een visboer. We halen een bakje en eten het lekker op. Shoppen is een beetje raar natuurlijk. Niet zo leuk als anders. Maar toch vinden we het een en ander wat ontzettend nodig is.

Ik haal nog even wat lekkers voor bij de borrel in de supermarkt en dan gaan we terug. Kacheltje aan. Wijn op temperatuur. Stokbroodjes, kruidenboter, hummus, soepje. De meiden komen af en toe iets lekkers halen en gaan dan weer als een speer terug naar hun nieuwe vriendinnen.

Om acht uur haal ik ze maar eens voor een laatste kopje thee van de trampoline en dan slaapt Noor binnen vijf minuten.

Pippa haar neus doet vervelend. Ze komt bij me op de bank liggen waar ik net een boek lag te lezen.
Ik ben ook een beetje rozig en samen vallen we in slaap… hoe lekker is dat?

Zondag

Uitchecken en naar huis.

Thuisgekomen begin in aan een mega-was. Ik vind wassen een van de minst vervelend klusjes in huis… Heeft iemand meer die tic?

En ik kom er achter dat er twee nieuwe seizoenen Modern Family op Netflix staan! Twee! Lekker dom kijken en op tijd naar bed.

Later deze week zal ik meer vertellen over ons verblijf bij Boerenbed Meskenwier!

Deze week op de agenda

  • bijkletsen met M
Geen reacties op Weekly Whereabouts #324: buitenrit, nieuwe vakantie boeken en Boerenbed

Weekly Whereabouts #323: geen vakantie, zwarte bastard en shoppen

Een dagje later dan gepland, maar ja, het was een lang weekend en ik was leuke dingen aan het doen gisterochtend. Hoe is het met jullie? Al op het terras…

Een dagje later dan gepland, maar ja, het was een lang weekend en ik was leuke dingen aan het doen gisterochtend. Hoe is het met jullie? Al op het terras gezeten? Of met een mondkapje op in de trein?

Maandag

We krijgen bericht van Europa-Park. We hebben daar een reis geboekt staan met zes overnachtingen in de zes verschillende hotels. Europa-Park is open. Hoera! Maar,… ze gaan onze bagage niet van hotel A naar hotel B brengen. We moeten met mund-näse-kappe naar de restaurants toe lopen. Alle zwembaden van de hotels én Rulantica zijn gesloten. En de jaarpas die bij het verblijf hoort, wordt teruggetrokken. We kunnen losse kaarten bijboeken. Wat betekent dat we nóg meer gaan betalen, bij de toch al behoorlijk forse reissom (die het ons waard was geweest, we hebben er niet al te lang over getwijfeld… maar 2396 voor een zes nachtjes dat mogen we toch met een gerust hart pittig noemen?).

Exit Europa-Park. Huil.

Ik stuur een mail naar het Zwarte Woud, waar ik een appartementje op een paardenboerderij heb geboekt.

Dinsdag

Joe! De kids zijn weer vrij en ik heb ook maar even vrij genomen. Ik ga Pippa eens even lekker verwennen met nieuwe kleertjes. We nemen ook wat rokjes mee die in de kast liggen waar we nog iets bij zoeken. We worden weer uistekend geholpen bij de Kleine Doerak (Warmenhuizen). En ook fijn dat we even met zijn drietjes naar binnen kunnen.

‘s Avonds mag ik, met wederom tópweer, buiten rijden. Ik geniet me te pletter van dit uurtje.

Woensdag

Small group training. Even knallen.

‘s Middags sta ik met mijn auto drie kwartier bij ballet te wachten. Ook wel chill. Ik neem nu telkens een boek mee en Noor ook.

Donderdag

Geen idee… kids school, ik hard werken denk ik.

Ik schrijf een brief in mijn beste Duits aan de paardenboerderij in het Zwarte Woud om te zien wat de opties zijn. Kunnen we daar dit weekend even over nadenken.

Vrijdag

Wakker! En Pippa heeft dikke ogen. Oh… dat is matig. Ik twijfel of ik haar mee kan nemen naar Common Heroes (small group), maar dat lijkt me toch niet de bedoeling. Ook al denk ik zeker te weten dat het hooikoorts is.
Ik doe direct een bestelling bij Lotus Diffusers. Doe mij de hooikoorts set maar. En eindelijk bestel ik een diffuser voor de woonkamer. Ik heb er heel erg lang over getwijfeld… maar ‘s middags staat hij lekker te pruttelen met drie verschillende olien tegen hooikoorts. Pippa kan weer ademhalen. Lekker wel. Ik kocht deze beauty: River.

Zaterdag

Vandaag mag ik shoppen! Ik heb niet zoveel meer in de kast voor dit heerlijke weer. Binnen twee uur ben ik terug. Turbo! Daarna ga ik op verjaardag. En breng ik Noor naar een feestje. Gezelligheid.

Als ik thuis kom gaan we eens bedenken wat we gaan eten. Ik moet zeggen dat ik dat zo fijn vind. Dat er zo weinig hoeft op een dag, dat niet meer alles vasthangt aan een planning. Ik vraag me ook een beetje af waarom ik dat voorheen niet kon. Maar het is voor mij echt wel een harde reset geweest. Die hele c-crisis.

Ik vraag me trouwens af waarom iedereen corona met een hoofdletter schrijft. Bedoel je dan het bier of wat?

Zondag

Vannacht heb ik een mail van Appie gehad. Ze komen de boodschappen toch maar niet brengen. Sorry.
In alle vroegte ga ik naar de fysieke winkel. Het is er nog lekker rustig.
Daarna drinken we uitgebreid koffie met mijn ouders en soesjes. Alle opa’s en oma’s zijn al weer aan het oppassen, maar wat doen wij eigenlijk?

Ik laat mijn ouders daarover beslissen.

Mijn zwager heeft zichzelf een Black Bastard gegund. En wij mogen komen opeten wat hij er op gooit. Jippie! Is het niet heerlijk, die zonnige dagen, deuren open. Slippers aan. Lekker kuieren met je handen in de zakken?

Deze week gepubliceerd

Deze week op de agenda

  • bosrit (ok, dat was gister al, maar ik vertel er volgende week over)
  • een weekend naar Boerenbed Meskenwier
  • vakantie uitzoeken
Geen reacties op Weekly Whereabouts #323: geen vakantie, zwarte bastard en shoppen

Weekly Whereabouts #322: kussengevecht, kind kwijt en kapper

Goedemorgen allemaal. Hoe gaat het met jullie? Het is hier zondagochtend. Ik zit lekker met mijn koptelefoon op naar wat ‘chillhop’ te luisteren. Maandag De kinderen hoeven alleen vandaag naar…

Goedemorgen allemaal. Hoe gaat het met jullie? Het is hier zondagochtend. Ik zit lekker met mijn koptelefoon op naar wat ‘chillhop’ te luisteren.

Maandag

De kinderen hoeven alleen vandaag naar school. Dus ik moet even goed gebruik maken van de uren die ik heb. Ik heb een afspraak met Gitta over haar online media. Het is echt erg gezellig. En nuttig. Een advies gesprek van een uurtje kan al zoveel opleveren! (nu een goede deal bij Wanderweb, als je meer wilt weten, stuur mij even een bericht op info@wanderweb.nl )

Noor neemt uit school vriendje D mee.
Jongetjes in huis zijn toch anders. Als ik boven ga kijken, na wat opmerkelijke geluiden, blijkt dat ze in een kussengevecht zijn. Met zijn drieën, in de kamer van Noor, waar je best wat kunt slopen als je met kussens gaat zwaaien. Maar ze hebben zo’n lol…
D heeft van die pretlichtjes in zijn ogen, die kun je niets weigeren.

Ik verhuis het feestje naar de grote slaapkamer, haal een souvenir uit New York van de vensterbank en pak een beter kussen. Zo. Nu kunnen we. Vet pret. Cardio ook direct gehad.

Na een ijsje gaan ze nog even lekker de speeltuin in. Noor op hakken.

Dinsdag

Vandaag even naar de huisarts voor een B12 prikkie. M lees je het! Ze mogen weer ;-).

Woensdag

Vandaag voor het eerste small group op woensdag. Om alle gemiste trainingen in te halen mag ik twee keer in de week. Wat een luxe! Vanmorgen is er geen kinderopvang, maar ik mag de kids meenemen en aan het huiswerk zetten. Ze doen het superlief. Tussen de dead lift door, leg ik uit hoe een som moet voor Pippa en dan gaat ze weer door. Noor kijkt er serieus bij, met een Bose op haar hoofd en een MacBook voor haar neus. Leuk die flexwerkplekken bij Common Heroes!

Donderdag

Hemelvaartsdag. Lekker weer. Iets met een bbq. Het is dat ze van die kleine tandjes heeft… anders zou je denken dat ze 16 was.

Vrijdag

Eerst even lekker sporten. Ik ga er vol voor. Slam ball is extra leuk vandaag.

Ik verrek op het laatst een spier in mijn rug. Even een tipje voor iedereen die de laatste weken ook weer last heeft van spierpijn. De spier release olie van Lotus Diffusers is echt TOP.

Ik ga met C naar de speeltuin. Je mag er niet afspreken. Maar we komen elkaar super toevallig tegen. We zitten lekker aan een tafeltje. Eigen koffie mee. De kids hebben het gezellig. Pippa moet op een gegeven moment naar de wc. Die wil dat ik mee ga. Ik mijn ooghoek zie ik Noor met R voorbij komen. Ik ga weer zitten aan tafel en we praten over de dingen des levens. Herkenningspuntjes.
Pippa komt langs. Waar Noor is. Ik doe een beetje zo van ‘ja ehhh,… ergens, ga lekker zoeken mop.’
Iets later komt G langs, om de vragen waar zijn zus is. C doet van ‘ja ga even zoeken’.
‘Heb ik al gedaan’, zegt G. Hij dringt een beetje aan.
We kijken elkaar aan. Zucht. Moeten wij nu gaan zoeken? Ik loop, niet al te gemotiveerd een rondje door de speeltuin, kijk in buizen. Niets. Even naar het toiletgebouw. Niets. Bij de waterkraan? Niets.
Ok, dit is wel een beetje raar eigenlijk. Ik roep nog eens. Niets. Loop nog een rondje. Niets. Noor zou nooit zomaar een speeltuin uit lopen, maar ze zijn er echt niet.
Om beurten lopen we de speeltuin nu uit om te gaan zoeken. Medewerksters helpen inmiddels ook mee.
C gaat voor een tweede keer de speeltuin uit.

Pippa en kleine broer G, die het een en ander weet van vermissingen, ooit werd hij zelf door een politiewagen naar huis gebracht en vloog er een helikopter over het dorp om hem te zoeken, vragen constant of ik al weet waar ze zijn. Een medewerkster ligt in de rietkraag en in de bosjes om de dames te zoeken.

Na een half uur (kan ook een kwartier geweest zijn hoor, maar zo voelt het even niet) en ongeveer drieduizend filmpjes in mijn hoofd, van kinderen drijvend in de sloot, de weg kwijt in een park vol enorme bomen en bosjes, witte busjes met gemene mannen en C die inmiddels de politie belt, komt het duo aan kuieren.

Rondom de ingang van de speeltuin staan inmiddels drie medewerkers en wat moeders, we hebben al foto’s laten zien.
Ik moet er van huilen. Steek mijn duim op naar een moeder die net nog vroeg hoe ze er uit zag.

Noor vind het allemaal een beetje gênant. Ze waren toch alleen maar even het fitness pad gaan lopen? En R had het gevraagd, of het ok was. En ze had nog aan de mevrouw van de speeltuin gevraagd of ze er wel weer in kwamen. En ja, ze waren heus de weg even kwijt geraakt maar er staan kaarten in het park hoor.

Pippa jankt keihard. ‘Ik dacht dat je do-hood was!’

We krijgen koffie voor de schrik. Doe maar direct een gt denk ik.
‘Je moet hier wel een hoop doen voor een beetje gratis koffie,’ zegt C.
‘Graag gedaan!’ lacht Noor.

Enfin. Daar ging zes jaar van mijn leven.
Thuisgekomen doe ik even niet de zwembaddienst. Ik moet nog koken voor mensen vanavond. Pasta!

Vriendjes R&E komen langs. We gebruiken de kinderen als buffer. Lukt prima. Slaat natuurlijk nergens op, aangezien ik het eten maak, maar hey… die schijnveiligheid, dat zijn we inmiddels wel gewend.

‘s Avonds is Noor haar geliefde knuffel muis kwijt. Ze raakt instant in paniek. Alles moet wijken als Noor muis kwijt is.
‘Voelt het niet zo lekker als muis er niet is?’
‘Nee!’ ze kijkt me paniekerig aan. ‘Waarismuiswaarismuis!’ Ze gooit kussens opzij en graaft in de stapel knuffels.
‘Kun je nagaan, als het geen pluche is, maar je eigen kind van vlees en bloed…’

Ze snapt hem.

Zaterdag

Vriendin F komt vandaag spelen. De hele dag!
Ik ga een uurtje naar een Pilatesles, lekker buiten tussen de grote bomen van het Geestmerambacht. Dat wordt ook door GMA Sports gegeven. Erg lekker, nu het sporten ín de sportschool nog niet optimaal kan.
De kinderen maken engelenvleugels. Ik maak bami. Een lekker recept van Eef Kookt Zo.

Zondag

Even lekker naar de kapper… wat een feest!

Deze week gepubliceerd

Deze week op de agenda

  • Pinksterweekend
2 Reacties op Weekly Whereabouts #322: kussengevecht, kind kwijt en kapper

Weekly Whereabouts #321: school begint, meltdown en bootcamp

Au! Ik heb spierpijn! Terug naar het ‘nieuwe normaal’. En een heel erg ja-nu-weten-we-het-wel gevoel. Maandag Naar school! Noor gaat alleen. Althans. Mag ze toch met ons meelopen? Ja, dat…

Au! Ik heb spierpijn! Terug naar het ‘nieuwe normaal’. En een heel erg ja-nu-weten-we-het-wel gevoel.

Maandag

Naar school! Noor gaat alleen. Althans. Mag ze toch met ons meelopen? Ja, dat altijd natuurlijk. De laatste honderd meter spurt ze er vandoor.
‘Doei!’
Pippa klemt haar handje in die van mij. Die is er nog niet helemaal klaar voor en vindt het allemaal een beetje spannend. Aangekomen op school blijkt het allemaal reuze mee te vallen. Er hangen vlaggetjes. En er staat een juf om iedereen naar het juiste plekje te wijzen. En een overdreven blij ‘Hai! WAT! FIJN! DAT! JE ! ER! WEER! BENT!’ te roepen. Wat helpt natuurlijk, bij deze doelgroep.
Ik loop weg en schiet een beetje vol. Dat was het dan. 8,5 week 24/7 op elkaars lip leven en nu opeens vijf uur alleen. Het voelt alsof er een arm geamputeerd is. Niet dat ik weet hoe dat voelt. Maar het is leeg.

Ze komen bizar blij uit school.

Met Noor had ik een afspraak gemaakt. Geen vriendinnen mee naar huis, wel afspreken in de speeltuin. Leek me wel even prima voor de eerste dag.

Noor doet gewoon lekker wat ze zelf wil en neemt toch iemand mee. Want het maakt toch niet waar waar iedereen zijn limo drinkt. Nee. Dat maakt ook niet uit. Afspraken niet nakomen vind ik dan wel weer een ding.

Even later staat ze alleen in huis.

‘Waar is Pippa?’
Die had ze voor het gemak even bij vriendin x achtergelaten.

Ik ontplof.

Ik ben er niet trots op. Het is gewoon alles bij elkaar. Het leven was zo fijn simpel de afgelopen maanden. Noor speelde met Pippa. Pippa met Noor. Overzichtelijk. Ik wist waar iedereen was. En als ik iets afsprak, dan kwam dat aan. Ik kon met gemak mijn werk doen, zonder dat ik me zorgen hoefde te maken of de een of de ander zich nog wel vermaakte.

Hoe makkelijk ik de afgelopen maanden er doorheen fladderde. Hoe ingewikkeld mijn autistische ik dit opeens weer vind. Ik vind het de moeite waard om te onderzoeken waar het vandaan komt. Die onrust. Tips zijn welkom.

‘s Avonds mag Noor weer dansen en loop ik een blokje om met mama M. We mogen namelijk niet meer aan tafel wachten.

Dinsdag

Vandaag ga ik voor het eerst weer paardrijden. Ik heb een hoofdpijn die echt niet normaal is, ik kijk scheel voor mijn gevoel. Maar ik ga wel heen, dit feestje laat ik mij niet ontzeggen. We rijden buiten. Van half negen, tot half tien. Het begint langzaam te schemeren, de lucht wordt paars. We krijgen een bui op ons hoofd. Wat heerlijk!

Woensdag

De kinderen naar school. Ik lekker keihard aan het werk. ‘s Middags mogen ze allebei dansen. Ze hebben er weer zin in en komen glunderend weer terug.

Donderdag

We moeten even een rondje. In de auto vinden ze mijn paardrijcap. ‘Mogen we hem op?’
Het mag. ‘Nu is het net of je me uit paardrijden hebt opgehaald.’
Ze spelen dat ze net een springwedstrijd hebben gehad. Ik lig in een deuk.

Ik moet wat ophalen bij de Blokker vandaan. Vier rollen Easypull. Ik posteer mijn kinderen buiten de winkel, ik doe mijn handen met gel. Pak een mandje. De meneer van de Blokker pakt de vier rollen en houdt ze tegen zijn borst, de laatste rol houdt hij met zijn lip tegen.

GAT.VER.DAMME.

Vandaag een overleg met het bestuur van de ouderraad. Er is nog weinig om over te praten eigenlijk. Alles is natuurlijk afgelast. Wat sneu voor de kinderen, met name voor groep 8.

Vrijdag

Small group! Wat heb ik het gemist. Heerlijk om weer even te knallen met mijn sportmatties.
Ik vertel dat ik zondag een afspraak heb staan om te gaan bootcampen.
‘Hou je niet van jezelf ofzo?’ vraagt S.
Ik moet lachen.
We hebben het over het trainen via de ZOOM-lesjes. Ik heb een aantal mensen fanatiek mee zien doen. Het blijkt dat dat in retrospect wel meeviel.
‘Oké, dus feitelijk hebben jullie sportkleding aangetrokken, een lekker Insta-fähige foto gemaakt en dat was het?’
En dan gaan we over op de orde van de dag. Waar kun je al lekker uit eten? En welke terrassen gaan binnenkort open?

Noor mag vandaag naar de kapper. Ze is erg blij dat haar door mij bewerkte coronaplukjes eindelijk in een model zullen verdwijnen. De kapster moet een beetje lachen om mijn poging. Snap ik.
Met Pippa loop ik wat doelloos een rondje door het winkelcentrum wat inmiddels is veranderd in een soort doolhof met pijlen. Mondkapjes. In elke winkel gel. 1 Mandje per persoon. En overal de melding dat we anderhalve me…

‘Ja mam, nu weten we het toch wel?’
Inderdaad… nu weten we het wel. Er is niets leuks meer aan het winkelen. Afzetlinten die in allerijl zijn opgehangen. Doe even je best om er iets van te maken…

Ik huil van binnen als ik zie hoeveel doekjes, gelletjes en wat niet meer gebruikt worden om de schijnschoon op te houden. Zou een handenwastappunt aan het begin en eind van elke winkelstraat niet effectiever zijn?

Zaterdag

De sticky chicken uit Jamie Oliver roepen mij al sinds de herfstvakantie van 2019 om gemaakt te worden. Het is er nog niet van gekomen, tot vandaag.

Het resultaat is volgens Pippa een 2. Pippa is een zeer kritische eter. Ze wil later kok worden. Voor haar zus die DJ wordt. En dan gaat ze in het land waar Noor optreedt ook gratis eten geven aan mensen die niets hebben.

‘s Avonds proberen we een nieuwe escape game met D&N.

Zondag

Om 10:00 is het zover. Ik mag bootcampen. Buiten. En het is lekker weer. Sportman M begint met een rondje hardlopen. Twee keer. Oh christ. Ik heb twee maanden lang echt geen fuck aan conditie gedaan. Normaal gesproken kwam dat bij het crosstrainen en boksen vandaan.

Daarna gaan we datzelfde rondje hardlopen met oefeningen er tussen. Squats, mountainclimbers (door het gras tijgeren), jumping jacks (voor de speeltuin), opdrukken (in het zand) en walking lunges (zei je lunch?).
En dat vijf keer.
Ik ben natuurlijk rotverwend met mijn gevarieerde trainingen met grapjes tussendoor.
‘Ik vind 100 altijd zo’n lekker getal!’ roept sportman M vanaf de kant.
Zou ik ook vinden. Als ik het niet hoefde te doen.
Daarna doen we nog 100 buikspieroefeningen. Hollen we nog een rondje om een vuilnisbak en doen we er nog 100. Want 100 is een lekker getal.

Daarna spreken we op anderhalve meter even de weken door. Vriendin E en ik.

‘Mama, als ik later kok wordt, mag ik dan van jou een briefje waarop staat hoe je een goede pizzabodem maakt?’
Ach Pipje. Je bent zo lief.

We eten verse tagliatelle en ik maak even zelf een broodje vooraf.

Daarna komen mijn ouders hun deel van de Appie bestelling weer ophalen en bingewatchen we Vis a Vis.
N: Leopoldo is nu ook dood. We zagen het aankomen… ;-).

Deze week gepubliceerd

Deze week op de agenda

  • Hemelvaartweekend
  • heel veel bloggen hoop ik!
2 Reacties op Weekly Whereabouts #321: school begint, meltdown en bootcamp

Type on the field below and hit Enter/Return to search