Weekly whereabouts #169: shutup, vlindertuin en ballet

Het is dé week van de voorstelling, er is ook nog een blog, een bedrijf, een straatspeeldag, vaderdag en het leven…

Maandag

Vandaag begint de shutup. Groot onderhoud op hubby’s werk. We weten niet wanneer en of hij vrij is. Behalve dat hij de voorstelling van Noor niet gaat missen. En dat hij lange dagen maakt. Tegen negen uur is hij thuis. Dat waren de eerste veertien uur. Woensdag zou hij al op 39 uur zitten, met nog drie dagen werken voor de boeg.
Ik doe boodschappen met M voor de buitenspeeldag. Alles onder controle.

Voor de balletles maken de dames een smoothie, ik zal pas om half zeven kunnen beginnen met koken, dus we hebben het nodig.

Dinsdag
Pippa is teleurgesteld dat ze niets heeft om aan te trekken. Alles wat je ziet is in de goede maat…


‘De limokoe heeft beschimmelde uiers’
Een what’s app berichtje die je niet verwacht ooit te krijgen. Toch was het zo. Een dag voor de buitenspeeldag (voor iedereen die op de buitenspeeldag was, er zijn uiteindelijk nieuwe spenen op de limonade koe gezet. No worries)
De laatste voorbereidingen worden getroffen.
Vriendin S. van Noor blijft gezellig bij ons eten. Want thuis eet ze maar vies. Risotto. Verwende kids! Hihi. Het is gezellig en na het eten doen we nog een minidisco.

Alles onder controle.

Woensdag
Ik breng Noor en twee vriendinnen naar Den Helder voor een oefenrepetitie. We vinden dat het heel warm is. En dat we zeker ijs moeten halen bij Kaap Hoorn (aanrader, als je op Willemsoord bent).



Ze hebben elkaar niet van tevoren gebeld om de kleur af te spreken. Echt niet…

Hubby zal op tijd thuis komen, maar dat lijkt niet echt te lukken.

Thuis alles onder controle…

Donderdag
Ik probeer tussendoor wat te relaxen, wat aardig lukt.
De kinderen komen thuis eten en zijn niet erg onder de indruk van spinazietorteloni’s met gekookt ei. En ik vind dat zó lekker!

Alles onder controle.

Om drie uur ‘s nachts ramt Pippa op mijn hoofd. Nijntje is nog niet naar haar bed gebracht. Ik doe een search and rescue naar Nijntje.

Vrijdag
Ik probeer het hele huis in één dag schoon te krijgen. De kinderen maken elkaar het leven zuur. Iets met limonade, zeuren dat het eten niet goed genoeg is en een bord wat valt. Ik hou het voor gezien.

Niet meer onder controle, we gaan eten in de plaatselijke snackbar waar ik mij verbaas over mijn dorpsgenoten. Aan één tafel zitten vier mensen in een hele verkeerde energiespiraal, te klagen over de werkspirit van andere mensen. En aan een andere tafel schuift een kennis aan. Die zegt dat x nog op zijn playstation zat. En dat ze maar vast zijn vertrokken, want ‘dikke l*l’ voor die zoon. Ze maakt er een middelvinger handgebaar bij. Wow. Voortaan maar weer zelf koken dan…

Zaterdag


Om acht uur lever ik Noor af bij mama C. Zij zal met een clubje ballerina’s naar het theater rijden voor een generale. Pippa zit ondertussen in haar onderbroek in de auto. Ze had de keus. Aankleden of in haar onderbroek mee. Ze had geen zin om aan te kleden. Prima… Onderbroek it is. Je moet wel doen wat je belooft.
Als we stopen bij het winkelcentrum en ik haar het shirt en de kort broek aan geef die ze eerder met geen mogelijkheid aan wilde trekken zegt ze ‘Hé leuk! Een flamingo op mijn shirt, dat is mijn lievelings.’
Uhuh… Op jacht naar bloemen en vaderdagkadootjes.

Om twaalf uur haal ik Noor op. Ik moet heel hard aan Ming Lee denken als ik haar zie.

Om vijf uur rijden we weer terug naar Den Helder.

Niet nadat we een paar traditionele schuttingkiekjes hebben gemaakt…
Met 3, 5 en 6 jaar…
In de auto is zit ze rustig haar broodje pindakaas op te eten, benen over elkaar, Metallica op de achtergrond
We zijn er… EXCITED!

Ik lever haar af… ‘Toitoitoi schat!’

Daarna moet ik een uur rondbrengen op Willemsoord. Leuk! Ik geniet even van de rust.



Na de pauze komt Noor gezellig bij ons zitten…

Ze geniet zich te pletter van alle andere grote ballerina’s… de spitzen, de tutu’s. Stuiterend op haar stoel… tot bij haar het licht uit gaat en ze niet meer kan.
Ballerina gaat naar huis…

 

Zondag
Vandaag ga ik met Noor naar het theater om daar te helpen bij haar groepje. Helaas voor haar geen mensen in de zaal.
Juf Chantal moet in totaal 400 kinderen en vooral de bijbehorende ouders begeleiden. Daarvoor heeft ze 74 vrijwilligers. Die bijna 500 mensen verdwijnen aan de zijkant in het theatergebouw. We zitten met ons clubje op de derde verdieping. In de kleedkamer aangekomen, waar het ongeveer 26 graden is, zie ik nerveuze mini-ballerina’s, die overweldigd worden door rondvliegende haren, borstels, haarlak, rode lippenstift en blauwe make-up. De kids zien er standaard uit als Ming Lee. De grote dames, die vaak in 4 of 5 stukken mee dansen vertonen hier en daar wat divagedrag. Ik moet heel hard lachen in mezelf als er eentje op een nogal arrogante toon vraagt of we die kinderen niet over haar tutu heen willen laten rennen. Ik doe haar voorzichtig voor hoe je een tutu op een kleedrek hangt. Don’t anger it…
Er is een kind wat geen panty bij zich heeft. Gelukkig had Noor een extra mee. Ik hijs zweterige voetjes en onzeker kijkende meisjes in blauwe pakjes. Ga klaar staan met een mascara-borstel. Er verdwijnen konijnen, we krijgen tijgers en zwanen terug. En oh, of ik even een pluk veren uit iemands haar wil halen. Het is een absolute mierenhoop. En dat is alleen nog maar onze kleedkamer… Selectie twee vertrekt. Wij mogen aansluiten. We vegen kruimels weg en vragen aan het meisje met de gat in haar panty of ze er nog één heeft. En nee, dat gat is niet klein. We gaan naar beneden. Ze moeten naar beneden en hebben pret. Jippie. Bijna!
Wachten in de gang.


Er komen dansers af. We mogen een stapje verder, het toneel op. Er komen dansers af… We mogen aansluiten tussen de coulissen. Ik verbaas me er over hoe ontzettend veel mensen hier rond lopen. Ook al heb ik het eerder gezien. Ik loop naar de andere kant van het podium dan waar Noor staat. Ik sta recht tegenover haar. Het toneel tussen ons. Ze zwaait blij. Voor haar stuk zit een barre-oefening. Juf Chantal staat voor me, tussen de coulissen voor te doen hoe het moet. (hoe kan ze dit in godsnaam onthouden terwijl ze net zelf een emotioneel moeder-dochterstuk danste? Ik begrijp er niets van…) Noor staat lekker mee te doen in haar kleine stukje in het donker. Ik zie haar de oefeningen precies nadoen, tot ze aan de beurt is.
Later vraag ik haar, hoe ze dat nu doet, van die mierenhoop in de kleedkamer, ze is behoorlijk gevoelig voor teveel input, naar een dans doen op het toneel, onthouden wat je moest doen.
Volgens haar is dat allemaal heel simpel. ‘Nou kijk mam, als ik naar beneden loop heb ik een vlindertuin in mijn buik, maar als ik dan in de koe-lieze (zo zegt ze dat) sta, dan zet ik dat uit en zeg ik tegen mezelf dat ik het kan. En dan doe ik het.’
Noor, wat ben je een wijs mensje. Wat ben ik dol op je zelfvertrouwen, je durf en dapperheid. En je verbeten koppie als je het goed probeert te doen.

Nadat we alle blauwe pakjes verzamelt hebben, vertrekken we en krijgen we een ijsje met mama C en haar lieve A en C. Wat een topdag!

‘s Avonds ga ik even een borrel halen bij mijn vader, het was per slot van rekening ook nog vaderdag. En een trouwdag ook nog…

De vorige whereabouts lees je hier: #168

De komende week op de agenda:

  • zo min mogelijk, haha
  • schoolreis voor Noor
  • bezoek aan een bijenstal voor Noor
  • auditie voor Noor
  • Jump dansdag voor Noor
  • het lijkt wel weer een Noorparade…

Bedankt voor het lezen en tot volgende week!
Liefs,
Nanda

10 thoughts on “Weekly whereabouts #169: shutup, vlindertuin en ballet

  1. Lieve Noor, ik moest gewoon een beetje huilen toen ik dit allemaal las. Ik heb je leren kennen als een ontzettend lief en grappig meisje van 3. En nu al zo groot en wijs en vooral ook stoer dat je de voorstelling hebt gedaan. Ik ben trots op jou!
    Oh en Kooppie.. in mijn agenda staat op vrijdag.. naar Nanda. Maar ik snap het als je dat afzegt. Kusje.

    1. Nanda

      Kooppie vind het hartstikke gezellig om met jou uit te gaan. Komt goed. Ouwe jankerd ;-). Je zou het eens live moeten zien. Ik neem de tissues mee ;-).

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge